Tine Van Laerhoven


Adres

Santa Cruz - Jamaïca
Adres: VAN LAERHOVEN Leontine - icm, 8 Newark Ave, KINGSTON 11, Jamaica, West-Indies

Leven en werk

Leontine Van Laerhoven is samen met een leekdiaken, werkzaam in een parochie zonder priester. Haar werk bestaat hoofdzakelijk in het vormen van catechisten en leiders voor B.E.C. Dit zijn kleine basisgemeenschappen die per gebuurt werkzaam zijn.
Leontine heeft nog grootse plannen. Zij wil starten met een jongvolwassenengroep, een scoutsgroep, naaiklassen en zij wil ook een keuken inrichten om aan de armste voedsel te kunnen geven.
Vanaf 1989 heeft de Brug Leontine Van Laerhoven gesteund, onder meer voor de aankoop van schoolgerief.

Brieven

Jamaïca - 19 maart 2007

Hier dan weer enkele woordjes van uit Jamaica : "Land we love, land of water en wood, land van veel zonneschijn en alles is oké.", dat is een gezegde van onze mensen. Jamaica geen probleem. Zo reizen ze door hun eilandje nu vooral omdat de wereldcricket hier is en volop aan het werk en spelen. Zo ver als ik hoor zitten ons Caribean team goed in hun vel, ze zijn tevreden omdat de Caribean team het goed doet, verder moeten we afwachten wat het nog zal worden.Hebben jullie de opening gezien op t.v ..van wereldcricket in Jamaica? Het was wel de moeite, ze hadden er heel veel werk van gemaakt en dat is voor hen een hele prestatie. Ja de West-Indies hopen dan ook om deze keer te winnen.
Als wij nu met de auto willen buiten komen moeten we goed plannen welke weg te rijden, want we horen nu niets anders dan rode of blauwe zone, daar moet je weg blijven anders zit je in het nauw en kun je niet meer vooruit of achteruit. Alleen zij die een speciaal ticket hebben mogen er door, maar dat kost hier wat centjes en daar blijf ik liever af hé.
Ondertussen doen wij maar stilletjes door met ons werk.
Verder is de staat een wegennet aan het bouwen, ze noemen het high-way 2000.De bezoekers zullen blij zijn, maar van onze locale bevolking ligt dat weer anders. Om die high-weg te gebruiken moeten we betalen en dat is volgens vele mensen veel te veel, zo dus nu hebben we daar rond we veel betogingen en ja dat willen ze niet, onder tussen beloven ze van alles etc....Spijtig om zeggen maar daar zijn nog zoveel plaatsen hier op de buiten waar de mensen geen water of elektriciteit hebben, neen geen woord daarover, toch zijn de mensen er heel bewust van en zullen ze toch weer op straat komen om hun mistevredenheid uit te drukken.De laatste tijd hebben we ook veel reacties rond hiv-aids. Ze zoeken naar vrijwilligers, toch hebben we mensen gevonden die bereid zijn om deze uitdaging aan te gaan. Al enkele centra zijn juist geopend en daar gebeurt al wat van opvang en verzorging.
Blij om mee te delen dat ik jullie steun ontvangen heb en het zal weldra allemaal ter plaatsen zij. Ik wil je persoonlijk en ook in naam van onze mensen jullie allen bedanken voor die grote steun. Ja de mensen zijn zeer dankbaar dat er nog mensen zijn ter wereld die willen delen met hen.
Beste mensen het allerbeste voor ieder, dankbaar voor je blijven inzet voor onze mensen wereldwijd.
Zeer genegen.

Correspondente : Clara Francken

Kingston - november 2006

November 2006, het gaat allemaal zo rap. Graag deze enkele woordjes voor jullie allen. Ik hoop dat jullie allen het goed maken, ikzelf stel het opperbest.
Nu is het wintertijd bij jullie, maar hier is het nog volop zomer, zo dus warm, warm. Ook bij onze politiekers blijft het warm? Nog steeds veel beloven. Ja, het woord heeft kracht en de mensen blijven maar geloven dat het toch eens zal veranderen.
Jullie hebben zeker langs radio of tv het nieuws vernomen dat in het jaar 2007 de internationale "cricket games" zullen plaats hebben in onze hoofdstad Kingston. Al twee jaar werken ze aan onze internationale luchthaven om alles in orde te hebben. En dan moet de hoofdstad nog volledig opgekuist worden, onze straatmensen die nu nog rondlopen en buiten slapen moeten weg, die zullen ergens onderdak krijgen, want we verwachten veel volk, veel bezoekers.
Als missionaris horen we veel van onze mensen die reacties geven zoals "kan Jamaïca dat allemaal betalen of terugbetalen ?. We konden het beter besteden aan betere behuizing, werkgelegenheid, opmaak van de wegen, water". Ja, we hebben zelfs nu nog verschillende plaatsen waar ze geen water hebben. Het is niet te geloven, maar toch is het zo. Ik ben blij om deze opmerkingen te horen bij onze mensen, want ze zijn begaan met hun lot en met dat van hun evenmensen.
Toch verheugt iedereen zich dat Jacques Rogge, de president van de Internationale Olympische spelen op bezoek kwam en dat hij onze atleten veel lof toesprak voor hun resultaten in de sport. Inderdaad we zijn fier en blij op hen.
Zo durven we dan ook hopen dat onze atletes zullen bijdragen tot goede sport, fair play waar ook ter wereld.
Verder doen wij stilletjes verder met ons werk, mensen steunen daar waar we kunnen, hen bewust maken, luisteren, aanmoedigen.
Met onze projecten gaat het goed, we zijn steeds dankbaar voor de steun.
Vooraleer dit te sluiten, nog een Zalig Kerstfeest en een Vredevol Nieuwjaar.
Zeer genegen !

Correspondente : Clara Francken

Jamaïca - 23 juni 2006

Kreeg daar net een uitnodiging om enkele woordjes naar jullie allen te sturen.
Inderdaad het is wel een tijdje geleden dat je persoonlijk van mij hoorde.
Als je hier in de stad Kingston bent en je kijkt naar onze transportatie, "busses ' zie je de naam 'volvo De Joocheere " zelfs met een Belgisch vlagje. Dat deed me even glimlachen hé.
Zo dus, België is hier aan het werk, zelfs hebben we op dit moment Belgische contractors aanwezig, ze bouwen een grote busterminal hier in de stad. Onze Belgische ambassadeur is zo fier. In het En-gels zeggen we, so proud as a peacock.
Zeker weten jullie dat wij een vrouw hebben nu als Prime Minister.Ze is de eerste op ons eiland Ja-maica. Volgens ik zie en hoor heeft ze geen gemakkelijke taak en zal ze hard moeten werken om zo vele oplossingen te vinden voor al de problemen die daar zijn.
Ik hoorde daarnet op de radio dat bij het einde van dit jaar 2006 verschillende suikerfabrieken zullen gesloten worden, de rede daar voor is : geen uitvoer meer in Europa, je ziet de kleine eilandjes lijden het meest onder al de internationale beslissingen. Zo dus zo veel mensen zonder werk, zonder geld, wat nu met hun families en kinderen. Om nog verder te gaan, ons opvoedkundig systeem heeft seri-euze problemen, geen lokalen genoeg om aan ieder kind op dit eiland plaats te geven. De klassen zijn overbevolkt, salaris laag, toch moeten ze verder doen. Gevolg, vele van onze professionelen gaan er-gens anders op zoek en belanden dan in Amerika, Canada en Londen.
Toch zien we en weten dat onze eerste prioriteit is : bevechten van crime en geweld. De politie heeft de handen vol om orde te houden in een "disorder" landje. Ik zeg 'disorder" omdat zo veel uit de hand gelopen is.
Als kerk staan wij daar allemaal te midden in. De vraag wat wij kunnen doen? Wij hebben al sociale outreach op onze parochies - toch de vraag : wat kunnen wij nog meer doen?
Onze "clergy" en leken werken heel hard. Hier nog een klein bewijs daar van. Enkele weken geleden hadden wij in ons diocees of beter bisdom van Kingston onze 30 ste synode. Van elke parochie heb-ben we dan 6 leken die verkozen worden door de kerkgemeenschap om naar die synode te gaan. Drie volle dagen is dat dan een zoeken, luisteren, plannen maken voor de parochies en dekenijen. Hier zie je dan toch hoe onze leken hun verantwoordelijkheid opnemen, en zelfs er iets aan willen doen.
Dat geeft moed, om steeds verder te gaan. Zo hebben we nu plannen gemaakt om naar een wijk te gaan en zien wat de noden daar zijn, ja het zijn zeer arme mensen met h.i.v. aids.
Als kerk hebben we enkele centers voor deze mensen met h.i.v. aids maar niet genoeg. We zoeken steeds verder naar meer opvang voor hen.
Ik geloof dat er veel goede wil aanwezig is bij onze mensen, we proberen hen te steunen daar waar we kunnen en we hopen toch nog steeds voor een betere wereld. Daar blijven we dan toch in geloven.
Zie zo, beste mensen, toch weer iets vanuit de Caribbean-Jamaica.
Wens je allen het beste voor je waar ter wereld ook.
Dank om jullie ijver, moed om steeds verder te bouwen, en dat al voor zovele jaren.
Zeer genegen.

Correspondent: Clara Francken

Jamaïca - 2 november 2005

Toch weer al een tijdje geleden dat je van mij iets gehoord hebt. Zoals je weet ben ik terug in Jamaïca en ik ben beland op de parochie St. Jude's, dat is gelegen in the inner city.
Het leven in de inner city hoofdstad, Kingston, is zeer bevolkt. Dat zal zo wel zijn in alle grote steden en daar is altijd van alles te doen, zowel op parochiaal vlak als in de zakenwereld.
Zeker heb je op internationaal vlak wel gezien hoe we elk jaar af te rekenen hebben met die fameuze orkanen. Ja, we zijn er zo nogal goed van af gekomen, maar we mogen het niet te luid zeggen, want het seizoen is maar eind november gedaan. Ja, het valt wel niet mee en daar kun je niet veel aan ver-helpen dan juist zien dat je huisje en andere dingen goed beschut zijn en dan het maar over laten en zien wat er gebeurt.
Jamaïca is een land met veel talent en uitdagend voor de jonge mensen. Daar is van alles op de markt voor hen, zelfs dingen die ze helemaal niet nodig hebben. De concurrentie is dan ook heel hoog en ze willen dan ook van alles proeven.
Op economisch vlak doen we het niet te goed, de mensen doen maar voort voor zo ver het mogelijk is. Elke dag is er wat anders, veel beloven, maar in werkelijkheid verandert er niet veel. Onze politie-kers doen het ook niet te fameus, die werken maar om zo veel mogelijk stemmen te krijgen in de vol-gende verkiezingen. Het woord heeft heel veel kracht bij de mensen.
Op de parochie doen we stilletjes verder. Mijn verantwoordelijkheid is het catechumenaat. Dat zijn mensen die willen aansluiten bij onze kerk. Het is een zeer prachtig programma voor onze volwasse-nen. Het programma loopt over twee jaar. Het is echt de moeite om daar veel energie in te steken. Je weet dat daar zoveel taken en andere dingen te doen zijn. Ik ben bij de mensen en steun daar waar het mogelijk is, maar onze leken nemen wel veel verantwoordelijkheid over. Inderdaad zij moeten het doen, wij missionarissen blijven op de achtergrond, we geven hen de vorming.
Nu dat Kerstmis voor de deur staat wil ik graag aan ieder van jullie een schoon kerstfeest toewensen. Moge het Kerstkind jullie verder steunen in al wat jullie doen voor je medemensen, daar waar je die ook moogt ontmoeten.
Aan ieder van jullie : dank om jullie steun voor ons allen.

Correspondent: Clara Francken

Jamaïca - 11 mei 2005

Van harte DANK om die mooie gift van "DE BRUG". Ik ben al volop plannen aan het maken dat het beloofde geld rap bij de mensen zal komen. Ik zal dan ook een verslag geven hoeveel en voor wat het besteed wordt.
De mensen zijn heel blij voor de steun. In naam van mijn Medezusters en mensen, we zeggen Dank."
Zeer genegen .

Correspondent: Clara Francken

Jamaïca - 10 december 2004

Zoals beloofd ben ik hier met enkele woordjes voor jullie.
Ik hoop dat alles goed gaat met je en met de familie De Brug.
Mijn vlucht met B.A. Ways was heel goed, zoals ook mijn aankomst in Kingston Jamaica. Het onthaal en welkom van medezusters en mensen van de parochie deed deugd.
Het is nog te vroeg om heel duidelijk te zijn wat precies mijn werk zal zijn.
Deze maand december is wel eentje van veel luisteren, observeren, aanpassen en dan in januari 2005 zien waar ik het best mij energie zal aan geven.
Ik zie nog vele mensen wachten op hulp na deze fameuze orkaan Ivan, ja van sommigen hun huis moet het dak vernieuwd worden, bij anderen is half hun huisje weg.
Mijn drie medezusters hebben een volle dagorde. Hun werk is zeer uitdagend en moeilijk.
Het lokaal voor de mentaal gehandicapten is volledig weg met het orkaan, nu geeft onze zuster Regi-na les in een soort afdak, maar ze moet al haar benodigdheden elke dag allemaal naar huis brengen. Ze heeft niets om het op te bergen.
Een zuster werkt in 'the women center' : jonge meisjes die allemaal al een kind hebben. Aan hen bij-scholing geven is erg nodig.
Onze jongste zuster helpt kinderen met aids, die kinderen zijn tussen 5-15 jaar, allen in één klas. Zij heeft ook van alles nodig.
Je zou ons verhaal eens moeten horen, echt de moeite.
Zeer genegen en tot een volgende keer.

Correspondent: Clara Francken

Heverlee - maart 2004

Zoals je weet ben ik nog steeds in België ,en werkzaam in het missiehuis ’De Jacht’ te Heverlee. Ein-de Augustus dit jaar zal ik mijn taak hier voltooid hebben.
Nu staat er inderdaad een nieuwe uitdaging voor mij om weer terug te vertrekken naar het land we lo-ve: Jamaica!
Ja ,deze drie jaren in België zijn heel snel voorbij gegaan. Ik ben heel dankbaar voor zovele schone ervaringen opgedaan in onze maatschappij en in onze kerk.
Maar toch blijft daarbij een grote bekommernis, namelijk dat België ook niet zonder problemen is, maar we moeten blijven geloven dat het beter kan ,als we allen ons best doen daar waar we aanwezig zijn ,om steeds te blijven werken voor rechtvaardigheid en vrede.
Nu ik terug vertrek, en dat zou einde oktober kunnen zijn van dit jaar, durf ik weer aankloppen bij jullie om steun voor de projecten van onze icm gemeenschap in Jamaica. Wat ik nu a! weet, is dat ik zal te-rug gaan naar de hoofdstad Kingston.
Maar ik had nog één persoon in mijn vorige verblijfplaats Santa Cruz aanwie ik beloofde om hem ze-ker te helpen als ik terug zou keren. Die man heeft geduldig deze drie jaren op mij gewacht om zijn huisje dat hij begonnen was, af te kunnen werken. Is bet mogelijk om bij mijn vertrek wat steun voor hem te ontvangen?
Verder zou ik dan het volgende willen meedelen.
Ik ga terug naar de Hoofdstad Kingston, en zal pastoraal sociaal verbonden zijn.
Ik hoorde al van onze zusters dat de mensen het heel moeilijk hebben om naar het center te komen wegens transportatie kosten, en zo kunnen bepaalde lessen niet doorgaan. Ook zal ik materiaal zoals boeken, schrijfgerief,bijbels moeten aankopen om mijn cursus voor catechumenaat te geven.
Verder zal ik ook sociaal verbonden zijn, en vooral bijstaan in naailessen en onderhoud van verschil-lende machines.
Ik zal jullie meer kunnen zeggen als ik ter plaatse ben, zodus, meer volgend jaar daarover. Graag stel ik jullie mijn medezusters voor, waar ik gemeenschap zal mee vormen:
Zr Regina Ho (Chinese afkomst), die werkt met psychische gehandicapte kinderen, ouderdom tussen 7-12 jaar. Zij heeft kasten nodig om al! haar materiaal in op te bergen.
Zr.Tarcilla (Indische), werkt in ‘Mustaard seed’gemeenschap.Dat is een home voor weeskinderen. Nu hebben ze zo juist een afdeling met aids patiëntjes. zij zou graag hulp vragen voor medicamenten en schoolgerief.
Dan hebben we nog Zr.Chantal Dehandschutter (Belgische), zij werkt in een center voor vrouwen. Vooral jonge meisjes die meestal verkracht geweest zijn. Zij geeft Engelse les en rekenkunde, en heeft ook materiaal nodig om haar werk meer effectiever te doen. Ook hebben ze het moeilijk om da-gelijks naar het center te komen ,omdat de bus zo veel kost. Zij helpt ook om van haar studenten goe-de huismoeders te vormen, en vooral leert ze hen, eerste hulp voor verzorging waar ze ook veel voor nodig heeft.
Goede mensen, ik hoop dat u ons kunt helpen. Als kleine icm gemeenschap maken we dit alles ons project tezamen. Ik ben er van overtuigd dat ik de komende jaren op hulp mag rekenen
Ik bedank ieder, voor je grote missiegeest .
Dank, Leontine Van Laerhoven icm

Correspondent: Clara Francken

Heverlee - februari 2001

Eerst en vooral mijn beste wensen voor een zeer schoon jubeljaar, 25 jaar van zeer schone dienst, van toewijding, van missionaris zijn ter plaatse. Dat vraag een GROOT APPLAUS voor jullie allen.
Graag enkele woordjes hoe ik jullie heb leren kennen van dichtbij. Het was door mijn familie dat ik aansloot in 1988. Terugkijkend op al die jaren van zoveel edelmoedigheid, dienst aan zo velen van ons missionarissen, zeg ik jullie DANK. Ja, jullie Waren instrumentaal in zo velen van onze projecten. In naam van onze mensen in JamaIca: DANK.
Met veel dankbaarheid, want het waren schone jaren. We kunnen allen een lesje leren hoe jullie zo samengewerkt hebben. Proficiat!
Ik wens jullie allen nog schone jaren en daarbij schone medewerking van ieder.
Aan alle familieleden en mensen die de Brug steunen: DANK U.
Voor de volgende jaren, vooruit met veel moed en moge de Heer jullie kracht blijven om steeds verder te doen.
Met een dankbaar hart..

Correspondent: Clara Francken

Santa Cruz - 6 juli 2000

Ik wens jullie allen schone deugddoende verlofweken of maanden! Ja, veel levensvreugde. Ik zeg veel levensvreugde, want dat is wat we nodig hebben in deze tijd. Dit schrijven om jullie op de hoogte te brengen dat ik dit jaar voor het volgend jaar geen aanvraag voor een project kan opgeven.
Ik zit hier mijn laatste maanden (tot november). Dan zal ik begin van 2001 op verlof komen.We zullen dan hopelijk al iets meer weten waar mijn nieuwe bestemming zal zijn. Zo dus tot in 2001, in België. Dank voor jullie blijvende inzet.
Maandag 100 juli beginnen we met onze jaarlijkse zomerschool. Het programma zit goed vol. We zullen rond de 70 kinderen hebben, meestal straatkinderen. We hopen tezamen met onze 10 vrijwilli-gers dat alles goed zal verlopen.

Correspondent: Clara Francken

Santa Cruz - 25 maart 2000

Dit is mijn eerste briefje in het jaar 2000. Ik hoop dat het goed gaat met ieder van U.
Met een groot dankbaar hart kom ik jullie allen danken voor die, ja, grote gift, die ik zojuist ontvangen heb. Die grote som toont aan hoe jullie steeds hard blijven werken voor de derde wereld. Voor zoveel mensen, waar jullie ook om bekommerd bent. In naam van ons pastoraal team en de mensen die er van zullen geholpen worden: DANK. Het grootste gedeelte zal gaan naar het bouwen van houten huisjes, met twee kamertjes.
Ons weer is de laatste maanden heel droog, wel wat schadelijk voor onze suikerrietvelden. Dat stof brengt veel ongemakken mee, zoals keel- en neusinfecties. Onze “kerk-kliniek” heeft het dus heel druk deze dagen.
Verder gaat de tijd toch zo vlug, dat we al heel dicht bij Pasen zijn. Dit jaar zal Pasen voor onze kerk-gemeenschap een dag worden van vreugde, want vijf volwassenen zullen gedoopt worden op paas-avond. Zeer indrukwekkend is dat. Ja, die mensen hebben twee jaar opleiding gekregen. Ikzelf heb er veel van gekregen. Ze kiezen echt voor een betere wereld. Als je ze zo op verhaal laat komen, kan je vaststellen dat daar echt bekering is.
Binnenkort gaan we met B.E.C.’s beginnen in onze verschillende wijken van de parochie. Onze nieu-we gedoopten zullen daar wel een handje aan toesteken. Ja, ik zeg graag: nieuw bloed, nieuwe men-sen, nieuwe mogelijkheden. Als dit briefje nog op tijd toekomt, nog graag mijn beste vreugdevol Paas-feest aan ieder van jullie.
Gelukkig dat er nog schone momenten zijn om met meer moed verder te doen.
Aan ieder het beste en nogmaals mijn dank.

Correspondent: Clara Francken

Santa Cruz - 18 augustus 1999

We zijn weeral half augustus in 1999. Zo wordt het weeral tijd om jullie wat op de hoogte te brengen van wat er hier zoal gebeurt.
Eerst, hoe gaat het met jullie allen? Hopelijk gaat het steeds goed met iedereen?
We hebben een toffe tijd achter de rug: plannen en vergaderingen, bijeenkomsten. Ik kom zojuist terug van een reisje van Dominica, een eilandje in de Caraïben, waar ook zusters van ons werkzaam zijn. Die enkele weekjes waren echt goed om weer eens op adem te komen.
Nu staat onze agenda klaar om weer te beginnen. Voor onze kerkgemeenschap is er weer van alles te doen. In september hebben we onze jaarlijkse barbecue. Dat brengt veel mensen samen en brengt ook wat centjes in het bakje. We plannen een concert en de opbrengst is dan voor ons bisdom, vooral steunen we het werk van Moeder Teresa. De zusters hebben hier twee huizen voor de straatmensen.
In december hebben we drie priesterwijdingen, allemaal afkomstig van Afrika. Verder doe ik mijn werk. Ik heb ook 3 weken zomerschool achter de rug. We hadden 70 kinderen en onze parochiegemeen-schap heeft ons reeds goed geholpen. Ik ben nog steeds op weg met 7 volwassenen in voorbereiding op hun doopsel volgend jaar Pasen. Enkele nieuwe mensen hebben zich reeds gemeld om ook op weg te gaan, om te leren.
Onze kerkkliniek staat ook niet stil. Steeds meer mensen vinden hun weg naar ons.
Wat ik dit jaar graag wil aanvragen is het volgende: hulp voor studenten in de verpleegsterschool, voor computercursussen en boeken. Ook voor schoolgeld, uniformen en schoenen voor 3 jonge kinderen. Voor een jonge man van 32 jaar die geen werk heeft en die graag zou beginnen met kippen te kweken. En als het nog kan voor een alleenstaande vrouw met twee kindjes om haar huurprijs voor 8 maanden te betalen.
Reeds van harte dank ik jullie voor jullie totale inzet en voor jullie edelmoedigheid. Jullie krijgen van mij een groot APPLAUS. Blij dat ik jullie deze woordjes heb kunnen schrijven wens ik jullie het beste en tot een volgende keer.
Zeer genegen.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - december 1998

Als we weeral tegen het einde van dit jaar 1998 staan, denken we even terug aan ons jaartje dat zo snel verlopen is. Dankbaar terugdenkend aan zoveel goed dat er toch gebeurd is bij zovele mensen, waarschijnlijk heel onbewust, maar in werkelijkheid toch zo…..
Dankbaarheid: een schoon woord, een gebaar in deze zo moeilijke tijd, maar toch blij dat we het nog ervaren bij mensen, in families, werkplaatsen, in onze leeglopende kerkgemeenschappen waar men-sen nog geloven in het goede.
Inderdaad, ik moet niet beginnen op te sommen wat ons allemaal bezighoudt via radio en tv~journaals, die spreken boude taal wat ons wereldwijd bezighoudt.
Met ons werk doen wij dan maar stillekens door, we blijven werken aan bewustmaken dat het allemaal anders kan, dat ze nog een kans hebben om het wat beter te doen of te beleven. Onze jongeren heb-ben vele, vele vraagjes rond de zin van het leven, hun leven. Waarom moet het nu eigenlijk precies zo zijn?
Onze jeugdgroep in vorming bestaat uit veel straatjongens en -meisjes. Een jonge knappe diaken van Kenia Africa weet hoe met deze jonge groep te praten, ze bewust te maken van hun leven zo vrij gegeven, iets te maken van hun leven. Kerk zijn vandaag is een hele uitdaging: samen sterk te staan en elke dag opnieuw.
Gisteren op het feest van Christus Koning hadden wij in ons Bisdom of Mandeville een indrukwekken-de processie met vlaggen en muziekband. Zo marcheerden we met velen door de straten van ons bisdom. Kijkers aan de zijkant stapten met ons mee, want de muziek werkte aanstekelijk. Dit was voor ons nog een ervaring van getuigenis, ja een blijde getuigenis, dat we nog samen zijn, werken voor Zijn Rijk.
Binnenkort vieren we Jezus geboorte. Mogen wij het echt vieren in solidariteit met dezen die het niet ogen of kunnen wegens vele beperktheden. Mag Jezus weer geboren worden bij jullie alle goede mensen.
“Vrede, vreugde en liefde” dat wens ik jullie allen.
Voorspoedig Nieuwjaar.
Heel veel DANK aan allen voor jullie prachtig werk: meeleven met ons allen

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 18 juli 1998

Hoe gaat het met jullie? Dit briefje om ‘De Brug’-familie te danken voor die grote gift die ik verleden week ontvangen heb. Mijn nicht Inge had het geld bij als ze bij mij op bezoek was.
Mag ik vragen om De Brug te bedanken in mijn naam?
Ik hoop dat iedereen wat van het verlof kan genieten. Binnenkort begint hier de jaarlijkse zomerschool. We hopen zo weer een 70-tal kinderen te helpen. Als ik nog een project mag opgeven voor het vol-gend jaar zou ik wel graag steun vragen om weer enkele families te helpen met hun huisjes te bou-wen. Ook zouden we graag enkele mensen helpen met het betalen van hun huishuur.
In alle geval van harte dank voor alles, voor jullie tijd en energie.
Nog het allerbeste aan de hele “Brug-familie en nogmaals van harte dank.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 18 november 1997

Vandaag is het juist één maand dat ik terug ben in Jamaica.
Dank voor jullie genegenheid en steun gedurende mijn verlof van 6 maanden. Jullie tijd en interesse op mijn vertelavond heeft me veel steun gegeven. Het doet echt deugd dat te mogen ervaren.
Terug in Jamaica doe ik stillekes mijn werk. De mensen hebben echt goed hun best gedaan en zelf zoveel mogelijk hun taak opgenomen.
Toen ik terug kwam zegden ze: “de zuster zal nu wel terug het werk doen”, daar heb ik dan even om gelachen en gezegd: jullie hebben het goed gedaan, doe maar verder. Het is toch ons werk als mis-sionarissen hen voor te bereiden om zelf verantwoordelijk te zijn. Zo ligt mijn taak dus in aanwezig zijn, hen te steunen en te volgen, maar ze zijn zelf verantwoordelijk.
Verder vind ik dat in ons landje Jamaica veel onrust is. De verkiezingen komen op. De eerste minister Patterson is nog niet klaar om de juiste datum voor de verkiezingen op te geven, maar het zal vóór 1998 zijn. Dat kan dus morgen zijn of binnen enkele weken. Nu maar oppassen wat je draagt: geen rood en groen, want dat zijn de kleuren van de twee grootste en sterkste partijen. Zo kunnen ze weten tot welke partij je behoort, want daar zijn ze toch zo gevoelig voor.
In de hoofdstad Kingston is er elke dag geweld. Je moet wel een beetje weten waar je kan rondlopen in Kingston.
Je weet zeker wet dat onze Jamaicanen grote en goede sportmannen en -vrouwen zijn Gisteren kre-gen we een verlofdag omdat onze voetbalclub volgend jaar naar Frankrijk mag komen om deel te ne-men aan de wereldbeker. Dat maakt geschiedenis voor ons land. Jamaica is het eerste eiland in de Caraïben dat mag deelnemen. Ze hebben het de ganse dag en nacht gevierd met muziek en dans.
Verder leven de mensen dag na dag, alleen vandaag is genoeg om aan te denken.
Beste mensen van de Brug, DANK aan jullie allen voor je steun en genegenheid. Veel werklust en genot bij je volgende kaasavond in Achterbroek en Heide. Nogmaals dank voor jullie inzet, organisatie en samenhorigheid. Dat vraagt een groot applaus.
Graag wens ik ieder van jullie een Heilig feest van Kerstmis. Mogen we toch werken aan die vrede en liefde waar het Kerstgebeuren ons doet aan herinneren. ZALIG EN GELUKKIG NIEUWJAAR

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 5 december 1996

Hopelijk gaat alles goed met jullie allen. Graag wens dan aan onze grote familie van de Brug mijn bes-te wensen van een schoon feest van Kerstmis.
Waar ook ter wereld wij ons leven delen met anderen, mogen we daar vrede-blijheid, liefde ondervin-den. Konden we geweld maar eens verplaatsen, ruilen met vrede-liefde, waar we het toch dikwijls over hebben.
Wat zou het nieuwe jaar 1997 een jubeljaar zijn!
Inderdaad, nu ik spreek van jubeljaar: wij Zusters van de Jacht jubelen om ons 100-jarig gestaan van onze congregatie. Daarover zal je wel meer vernemen in Kerk en Leven, op T.V., K.T.R.O., enz.. Je weet dat ik begin april 1997 op verlof kom. Ja, na vijf jaar zal het deugd doen om weer bij familie, pa-rochie, vrienden en medezusters te verblijven.
Voor al je families en vrienden wens ik jullie het beste voor het nieuwe jaar 1997

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - juli 1996

Ik heb je briefje goed ontvangen en ik ben altijd blij om iets te mogen lezen of vernemen.
Op dit ogenblik zit ik met onze jaarlijkse zomerschool die drie weken duurt. We hebben 52 kinderen die allemaal attentie nodig hebben. Ik heb 11 vrijwilligsters van onze kerkgemeenschap die me daarin bijstaan. We hebben nu onze eerste week achter de rug. We vormen 5 groepjes van een tiental kinde-ren, zodat je meer tijd hebt om ieder kind de nodige aandacht te geven.
We zijn al een tijdje bezig geweest om een nieuw project voor te stellen. Op dit ogenblik heeft Patricia een goed gedeelte van vorige som gekregen en ze is inderdaad heel vlug geweest om haar huisje goed op te knappen en bij te bouwen. Gewoonlijk geven we het geld niet allemaal ineens, zodat we kunnen volgen of het werkelijk gebruikt wordt voor wat opgegeven is. Ik zal u nog wet een foto opstu-ren.
Mijn volgend project zou zijn:
Voor Herbert en Neith Welch die allebei al 60 jaar zijn en nog steeds bezig zijn om hun huisje af te maken. Hij heeft ook een tuintje waar hij probeert om wat groenten te kweken, maar die lieve geiten van de omgeving komen het allemaal opeten. Die tuin zou moeten afgemaakt worden met draad en palen. Hij heeft ook hout nodig voor zijn dak, voor vensters en deuren. Voor zijn tuin heeft hij dus pa-len en draad nodig.
Ik hoop dat dit project aanvaard zou kunnen worden voor 1997. Ik kan u nu reeds melden dat ik op verlof kom begin april 1997, ik zou dan het geld zelf kunnen meenemen.
Voor de rest doe ik gewoon mijn dagelijks werk. Ik verlang wet naar vakantietijd

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 7 januari 1996

Ik ben blij u te laten weten dat ik je gift heb ontvangen.
In naam van onze pastoor en alle mensen dank ik jullie allen voor die schone grote gift.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - november 1995

Graag weer enkel woordjes aan jullie allen.
Het is eind november en het einde van 1995 is er weldra.
Spontaan denk ik aan zoveel mensen die het geluk niet hebben om stil te staan bij het gebeuren van Kerstmis.
Mogen we allen werktuigen van vrede zijn.
Laten we ook denken aan en bidden voor alle streken van onze aarde waar onenigheid, haat, terreur en zonde in al haar vormen heerst. De liefde en de vrede van Kerstmis moge met jullie zijn en met al-len die jullie lief zijn.
En mag het nieuwe jaar voor ons allen een jaar van genade zijn.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 7 november 1995

In haar schrijven van november 1995 vraagt Tine Van Laerhoven hulp voor Patricia (38 jaar) en haar zes kinderen, waarvan het oudste 13 jaar is. Ze woonde verschillende jaren samen met andere fami-lies. Ze woonden daar samen met 20 à 25 personen in één kamer. Het ging er niet altijd deftig aan toe... nogal dikwijls vielen er harde woorden enz...
Al een hele tijd wilde ze weg uit dat. “kot”, maar waar naartoe? Haar moeder is al verschillende jaren gestorven en die hadden stukje grond waar ze begraven werd. Nu heeft Patricia op datzelfde stukje grond de fundering en één muur kLaar. Verder nog niets.
Vraag is om hulp vanwege de Brug om haar huisje af te maken. Patricia kan verder heel goed naaien, zo kan ze een beetje haar familie steunen. Van de 6 kinderen gaan er maar 2 naar school.... (het schoolgeld, uniformen enz.. kan ze niet betalen, daarom blijven de anderen thuis).
Tine kent Patricia heel goed, ze zal jullie zeer dankbaar zijn om je hulp die ze toch zo nodig heeft.
Tine dankt jullie allen, wetend hoeveel aanvragen jullie krijgen en ze groet jullie.

Kaartje toegekomen bij Gerarda Hoefman
Ik ben je heel dankbaar om je tijdschrift van de Brug zo regelmatig te mogen ontvangen. Het doet me veel deugd om zo met medemissionarissen in contact te blijven.
Ik hoop dat alles goed mag gaan met alle medeverantwoordelijken van de Brug.
Zeer genegen en dankbaar.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - juli 1995

Het is weeral een tijdje geleden dat je nog iets van me vernomen hebt. Ziezo, hier ben ik dan weer bij jullie, alle lieve mensen.
Graag wens ik jullie een aangename vakantie toe met veel zon. Geniet er maar van.
Als ik jullie tijdschrift lees, zie ik dat jullie kalender ook goed vol zit. Nogmaals proficiat en bedankt voor al wat jullie doen voor ons.
Voor Jamaica “land we love” en ook alle andere Caribische eilanden is dit seizoen gevaarlijk om door orkanen geteisterd te worden. We proberen om alle goede maatregelen te nemen zodat we klaar zijn ingeval een grote storm op ons zou afkomen. Het weer is nu zeer warm, heet of wisselvallig.
Vandaag, 1 juli, is het jaar weeral half voorbij. Ik hou me nu volop bezig met het organiseren van onze jaarlijkse zomerschool, die 3 à 4 weken duurt. Deze school is voor kinderen die geen kans hebben om te studeren, kinderen die meestal op straal leven en die geen toezicht hebben omdat ze meestal bij de grootmoeder wonen. Ze voelen zich vrij en het verbaast me telkens hoe graag dat ze naar de parochie komen. Ze zijn zeker blij met wat attentie en wat liefde. Ik ben ook blij dat ik telkens 8 volwassenen heb die zich aanbieden om me te helpen.
In september starten we met een nieuwe groep die bij ons catechumenaat willen volgen. Ik heb al 2 personen ingeschreven waar we al contact mee hebben. Het is heel interessant om met hen op stap te gaan.
De plaats waar ik nu ben is nog geen bisdom maar een vicariaat. We zijn in alle parochies van het vi-cariaat met een speciaal programma gestart “The Christian Celebration of life”. Dit programma is in voorbereiding voor het jaar 2000. Het loopt over 5 fases en we zitten nu in fase 2. Het omvat bezin-ning, vorming naar de diepte. Deze vorming duurt 9 maanden, elke week 1 1/2 h. We vormen een COREgroep van 12 personen. Daarna werken we 8 weken rond de “gave”tijd. Mensen proberen op te vangen, hen bewust maken van hun talenten -“gaven”- en die talenten delen met de familie, de kerk-gemeenschap, de geburen en de werkomgeving. We hopen dat de mensen zich daarna aansluiten om enkele sessies te volgen om zo zelf huisbezoeken te kunnen doen. Het is echt niet gemakkelijk
Met al dit werk hopen we onze kerkgemeenschappen meer levendig en menswaardiger te maken, maar we trachten vooral om alle mensen, die ooit met ons samenwerkten, weer terug actief te maken.
Volgende zondag komen we met gans het vicariaat tezamen, om samen te vieren. We doen dan aan groepswerk, om zo veel mogelijk van gedachten te wisselen en samen eucharistie te vieren. Dat is echt de moeite waard. Ja, iedereen wil er bij zijn. Wij hebben dat nodig hoor! Het geeft moed en hoop voor de Kerk.
Nogmaals van harte dank voor alles.

Correspondent: Magda Van Gastel

Kaartje van november

Zojuist ontving ik jullie grote gift van 41.000 Bf.. Wat moet ik er jullie toch voor bedanken!
Het was een echte verrassing.
In naam van zovelen hier mijn oprechte dank.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 17 oktober 1994

Van harte dank voor je brief en de boekjes van ‘de Brug”.
Ik ben zeer blij voor het contact dat blijft bestaan tussen ons missionarissen en jullie.
Jullie zitten nu zeker in de koude dagen en maanden, maar bij ons is het nog steeds volle zon en warm.
Zoals ik kan opmaken uit uw brief mag ik nu al een project voor 1995 voorleggen. Ik heb daar met onze pastoor over gesproken en we kiezen voor het volgende project: we willen steun vragen voor 4 kinderen. Het zijn 4 halve zussen. Ze hebben allen dezelfde moeder, maar ieder kind heeft een an-dere vader. Je verstaat dat wel hé. Dat is hier heel gewoon. Het moet natuurlijk lukken dat het 4 meis-jes zijn.
De oudste is 14 jaar en zit in de middelbare school. Dan hebben we een meisje dat 12 jaar is en dat volgend schooljaar zal beginnen in het middelbaar. Voor deze twee meisjes zouden we steun vragen voor schoolgeld. Hlet schoolgeld kost voor 1 semester 2.700 $. Daar komt dan bij uniform, boeken en schoenen. Het vervoer en lunch voor elke dag kost hen 100 $.
De twee jongere meisjes zijn 10 en 8 jaar. Die zouden we dagelijks willen steunen voor hun vervoer, uniform, hoeken en kleine benodigdheden.
Om u een gedacht te geven wat onze US.$ waard is: voor 1 US$ krijgen wij hier in ons geld (ik bedoel in Jamaica) 33 $.
U mag erop rekenen dat ik die familie goed zal opvolgen. Ze behoren alle 4 tot onze kerkgemeen-schap. Zo heb ik elke week contact met hen. Ze zijn ook aanwezig in de catecheselessen van de pa-rochie.
Ons land heeft zoveel noden dat we soms niet weten waar eerst steun te geven.
Reeds van harte dank voor al wat jullie doen. Ik wens je nog veel succes met al je inzet.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 31 december 1993

Hier volgt mijn aanvraag voor 1994.
Graag zou ik hulp krijgen voor de zomerschool: we hebben 100 kinderen en we zouden graag materi-eel kunnen kopen. Of wel voor onze Kerk-kliniek waar Zuster Yvette ook van alles nodig heeft.
Ook nog voor de zomerschool zouden we graag aan onze kinderen een lunch kunnen aanbieden. De meeste kinderen zijn arm.
Ik hoop dat 1994 voor jullie allen een schoon jaar mag zijn.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 10 november 1993

We zijn op de kalender al november en ja we voelen dat hier ook aan, maar toch maar ‘s avonds na zonsondergang (dan is het wat frisser).
Eerst mijn beste wensen voor een schoon Kerstfeest.
VREDE op aarde - VREDE in de harten van alle mensen waar ter wereld ook. Het doet wel pijn om dit neer te pennen, daar we weten dat zovele mensen dat niet zullen ervaren. Konden we toch maar iets doen om het wat aangenamer te maken voor onze geburen, waar ter wereld wij ons bevinden, ons wereldje zou er toch anders uitzien. Ja bouwen aan een wereld waar het goed zou kunnen zijn, niet voor enkelen, maar voor allen.
Nu even een verslag over onze werkzaamheden in 1993:
In februari kwam onze derde zuster toe, Zr. Yvette Verlinden. Ze werkte al vele jaren in Dominica (ook een eiland in de Caraïben). Vergeet niet dat onze zusters van de Jacht op 6 eilanden werkzaam zijn in de Caraïben. Wel, nu heeft ze haar werk gevonden en is ze met een kerkkliniek begonnen. Elke dag komen er mensen om raad en verzorging vragen, vooral mensen die arm zijn en niet verzorgd kunnen worden in de staatskliniek omdat dat te veel kost. Als kerkgemeenschap zijn we blij om die dienst te bewijzen.
Onze eerste nieuwe kerk is ook gewijd, maar er is nog van alles op te knappen. Dit belette ons echter niet om met een zomerschool van start te gaan. We hadden 60 kinderen, ook weer kinderen die an-ders geen kans hadden om naar een zomerschool te gaan.
We hebben ook gedurende 6 week-ends cursussen georganiseerd rond nieuwe evangelisatie. Het was een heel goede ervaring en heel veel mensen kwamen daar op af. Daar waren we wel heel blij om.
Dan hadden we ook een missieweek. Elke avond was de kerk vol. We hadden goede predikanten die hun gevoelens aanwakkerden door dans, handgeklap enz..
We trachten ook onze mensen medeverantwoordelijk te maken voor het onderhoud van de kerk, de elektriciteit en het water. Daarvoor houden we elk jaar een barbecue en de opbrengst is dan voor de kerk. Zo leren de mensen ook mee de lasten van de kerk te dragen.
In oktober ben ik begonnen met een nieuwe groep voor volwassenencatechese. We noemen dat “catechumenate’. Deze cursus duurt twee jaar, waarna de mensen dan kunnen gedoopt worden. Het is de moeite waard om deze cursus te mogen geven.
Verleden week zijn we met een zangkoor begonnen, maar we hebben geen instrumenten. Dat zou wel een vraagje kunnen worden voor 1994, maar ook de steun voor onze zomerschool in 1994 zou van harte welkom zijn.
In januari.1994 wordt hier gestart met een lekenopleiding die 1 jaar zal duren. We maken ondertussen onze mensen klaar om die stap te zetten. Het zal van hen wel veel toewijding en tijd vragen. Op TV. hebben jullie zeker wel gezien dat we de Paus op bezoek gehad hebben. Dat was een grote ervaring voor onze kleine katholieke kerk hier, die we zeker niet zullen vergeten.
Zo hebben we allen ons werk. Regelmatig volg ik het internationaal nieuws. Het brengt allemaal veel pijn mee.
Laten we bidden en hopen dat we toch zelf die vrede en liefde van Jezus mogen beleven en door-geven.
Dat zijn dan mijn beste wensen aan jullie allen voor het nieuwe jaar

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - september 1992

Zr. Leontine is samen met Fr. Bertram, Zr. Shirley Agoo en Zr. Yvette Verlinden werkzaam op een buitenparochie van 32.000 mensen, verdeeld in 4 bijkapellen. Van deze mensen zijn er 200 katho-liek.
Als pastoraal team proberen we de mensen te bereiken op:
- pastoraal vlak
- human development
- sociaal vlak
- medisch gebied.
Dit moet allemaal nog uitgewerkt worden.
Mijn toekomstplannen zijn dan nog: animatie van volwassen, opleiding van catechisten, kinderopleid-ing aan jonge moeders, naaiklassen en bijbelstudiegroepen.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 14 mei 1992

Reeds twee maanden terug op mijn eilandje Jamaica wordt het wel tijd dat ik iets van me laat horen.
Hoe gaat het met iedereen? Ik hoop dat jullie allen een schone, warme zomer en vakantietijd zult hebben.
Nu wat vertellen hoe het hier zoal gaat. Op 1 april ben ik met een medezuster van De Jacht, maar één van onze Filippijnse zusters, naar Santa Cruz gekomen. Santa Cruz ligt in het zuiden van het eiland, ongeveer 2 1/2 uur rijden vanuit de hoofdstad (met een goede auto). De weg is goed en het was een zeer schone aangename reis met bergen en valleien. Een echt schoon landschap.
Als we ‘s ávonds toekwamen was ons huis klaar gemaakt bij de mensen van de parochie. We hadden ons bed, tafel, vier stoelen, geen stoof (maar die kwam een week later) kleine frigo, genoeg om te be-ginnen.
Op de parochie gaven de mensen ons een zeer warm welkom en ze waren blij dat er eindelijk zusters bij hen kwamen wonen. Dit was een zeer goed begin. Deze maanden zijn we bezig met huisbe-zoeken, heel interessant om de mensen te leren kennen, hun manier van handelen, wat hun noden zijn, hoe ze leven enz. Zo zien we stilletjes aan waar we binnenkort kunnen bijstaan. Wat we zeker binnenkort zullen beginnen is het vormen van basisgemeenschappen op verschillende plaatsen in de parochie. Ik zie wel dat het anders zal zijn dan in Kingston, maar ik ben blij voor deze nieuwe ervaring.
Veel van onze mensen zijn kleine boeren. Zo zie je velden met groenten en fruit. Maar het probleem is de marketing... Zr. Shirley zal hieromtrent met deze mensen samenwerken. Op mij zal de verantwoordelijkheid vallen voor catechese en volwassenenopleiding. Ook zien we dat er werk is om iets te doen voor de zwangere moeders.
Onze pastoor is nog volop bezig met het bouwen van een kerk. Alles is zeer duur. Als je dan alles bi-jeen hebt zoals cement en staal heb je weer geen vervoer om het van de hoofdstad naar ons te laten komen. Zo moeten we soms maanden wachten voor het allemaal bij ons is en dat geeft natuurlijk achterstand voor de bouw.
Ondertussen gaan de zusters dan de mensen bezoeken om af te spreken wat we samen kunnen ver-wezenlijken. Het vraagt wet veel geduld want we hebben geen vervoer. We doen alles te voet of met de bus. Onze Bisschop heeft ons toch een auto beloofd, want we hebben die wel nodig omdat de af-standen te ver zijn en het vervoer niet naar de afgelegen plaatsen gaat.
Op dit ogenblik wonen we in een huis dat de parochie huurt.
Later ... als de kerk af is ... denkt de pastoor om een huis te bouwen voor ons, dat is dan de pastorij. We zullen daar dan wonen zolang we hier mogen blijven.
Zo dat was het dan. So long ... Later zeker wat meer nieuws.
Beste mensen en vrienden van de Brug, met veel genoegen denk ik terug aan jullie allen. Nogmaals DANK aan allen voor je genegenheid, tijd en steun betoond gedurende mijn verlof.
Moge het je allen goed gaan.

Correspondent: Magda Van Gastel

Kingston - 15 maart 1991

Twee dagen geleden ontving ik je brief met het boekje van de Brug waar ik heel blij mee ben. In die brief schrijft U dat ik waarschijnlijk 34.000 Fr. zal ontvangen als ik een project opgeef.
De andere som heb ik al aan de pastoor gegeven en ze zijn nu kotjes aan het bouwen voor de kippen.
Ook kunnen we alle steun gebruiken voor onze naailessen.
Dank om wat jullie allen doen voor ons.

Correspondent: Magda Van Gastel

Kingston - 11 maart 1991

Nu laat ik je weten dat ik verleden week een gift ontvangen heb van 29.750 Fr. Komt dat van “de-Brug”? Mag ik je dan vragen om “de Brug” er voor te bedanken?
Ondertussen zijn we gestart met kiekens. We zouden wel een 300 kiekens willen kweken en we heb-ben nogal jongeren die daarvoor zullen zorgen en later op hun eigen bij hun thuis willen ze ook zelf beginnen. We gaan eerst zien in hoeverre dat het mogelijk is. Onze pastoor is wel verantwoordelijk, maar de som geld zal daar wel voor gebruikt worden.
Straks is het weeral Pasen - zo mijn beste Paaswensen.

Correspondent: Magda Van Gastel

Kingston - 1 oktober 1989

Van harte dank voor je brief en het nieuws vanuit de parochie. Is er al een nieuwe pastoor? Ik wens het want Achterbroek is een goeie parochie, waar veel kan gebeuren.
Wel hier in Jamaica ben ik ook op een parochie zonder priester.Ik werk samen met een “leekdiaken”. We proberen om wat zon te zijn. Ik zal je precies uitleggen waarin mijn werk of verantwoordelijkheid ligt.
Je weet reeds dat ik niet bezig ben met projecten als bouwen, aanleggen van hof, planten enz.
Ziehier mijn werk:
- vormen van catechisten
- vormen van leiders voor B.E.C. , dit zijn kleine basisgemeenschappen in de parochie.
D.w.z. elke gehuurt vormt een groep, komen alle weken voor 1,5 uur samen en zien wat ze kunnen doen om elkaar te helpen. Zo heb ik er al 4 opgericht. Deze vergaderingen hebben wel een vorm van een gebedsgroep.
-jongerengroep of jeugdgroep, ouderdom van 15 tot 21 jaar.
- we gaan een scoutsgroep beginnen
- we gaan naaiklassen beginnen
- we plannen ook om met een keuken of soepkeuken te beginnen. Dit is soepbedeling voor arme mensen, misschien tweemaal in de week.
Wat we daarvoor nodig hebben is het volgende:
- voor de vorming van de catechisten + godsdienstlessen voor 60 kinderen: papier, boeken, bijbels, potloden, muziek, enz.
- voor B.E.C. leiders: bijbels, zondagmissaals
- voor de jeugdgroepen stof voor uniformen, kaarten, ballen, puzzels, enz.
- voor de scoutsgroep: uniformen, materiaal dat ze nodig hebben, by. koorden, enz.
- voor de naaiklassen stof, naalden, twee machines, scharen, draad, enz.
- voor de soepkeuken tassen, lepels, stoofgroenten, enz.
- voor de misdienaars stof voor nieuwe misklederen
- voor de kerk stof om vlaggen of banieren te maken
- voor het vervoer van de diaken en voor mij: gasoline voor de auto van de diaken en voor mij om de bus te betalen. Eigenlijk zou de parochie dat moeten betalen, maar we hebben het geld er niet voor.
Nu hoop ik dat mijn lijst niet te lang is. Als er toch iets van komt, laat me dan weten waarvoor. Als ik nu al mag zeggen , liefst in US$. Hier wisselen ze geen Belgisch geld.
Zo dan wens ik jullie het allerbeste. Dank om je schoon werk. Vele groeten.

OPROEP VOOR TINE VAN LAERHOVEN
Indien iemand zou kunnen helpen bij het steunen van bovenvermeld werk door te zorgen voor naaige-rief, schoolgerief , uniformen of ander gevraagd materiaal mag dit alles afgeleverd worden bij Magda Van Gastel, Duffelaarstraat, 22, Achterbroek of bij Gerarda Hoefman, Heibloemlaan, 22, Heide

Correspondent: Magda Van Gastel

Heverlee - juli 2001

Bijna twee maanden ben in op verlof in België. Het wordt zo toch tijd om jullie op de hoogte te brengen wat mijn toekomstplannen zijn.
Zoals je weet had ik geen aanvraag gedaan voor het jaar 2001 omdat ik op verlof zou zijn en jullie wel persoonlijk zou ontmoeten als dat nodig was.
Ondertussen heeft ons bestuur me gevraagd om drie jaar dienst te geven in België, in het missiehuis van De Jacht in Heverlee. Toen die vraag kwam had ik toch even bedenktijd nodig. Ik heb het dan aanvaard voor een termijn van drie jaar. Toch zou ik graag bij jullie aanwezig en jullie blijven steun daar waar bet nodig is, by. op het solidariteitsmaal in Achterbroek. Zo kan ik jullie schone missiegeest steunen.
Nogmaals bedankt voor al die jaren dat we in Jamaica zo’n grote steun hebben mogen ontvangen.
Ik blijf nog heel sterk verbonden met de mensen en stuur af en toe een briefje om jullie op de hoogte te houden.
Wens je beste mensen het beste en tot een volgend schrijven.
Hopelijk mag ik het boekje van de Brug blijven ontvangen.
Dank.

Correspondent: Clara Francken

Santa Cruz - 24 maart 1999

Zojuist heb ik jullie som van 56.000 fr toegekregen. Zo een grote som voor zovelen van onze missionarissen. Van harte een grote DANK JE. Dank voor jullie blijvende totale inzet.
Blijf geloven dat je veel mensen helpt in onze landen, daar waar er nood is. Ik zal het met de medezuster goed plannen om met die schone som vele mensen te helpen, vooral voor de kinderen hun studiebeurzen. Ook enkele mensen zijn aan een huisje toe.
De laatste twee weken hebben we heel veel regen gehad. Kleine brugjes vallen in... Een hele ramp voor sommige mensen, omdat ze geen andere weg hebben. Ze zijn volledig afgesloten van de andere dorpjes. Ja, de staat had geen geld. Ze beloven veel, maar als een rampje aankomt hopen we wel dat ze ons helpen.
Volgende week hebben we het grote feest van Pasen; Nieuw leven, nieuw begin. Laten we mensen zijn van hoop en zo hopen dat Pasen op veel plaatsen nog vrede mag brengen. Dat waren immers Jezus’ eerste woorden van vrede.
Ik wens jullie nog veel vreugde en liefde toe. Veel succes met jullie concert op 23 april en met het zesde ontbijt-aan-bed op 30 mei. Wij leven met jullie mee.
OK?
Nogmaals hartelijke dank. Zeer genegen.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 10 april 1996

Gisteren heb ik jullie gift ontvangen van 34.000 Bf. Het deed me zo deugd dat het geld zo vlug bij mij was.
In enkele weken tijd zal een gedeelte van het geld naar Patricia gaan voor haar huisje. De rest is voor haar kinderen. Wat zal ze blij zijn. In naam van onze parochiegemeenschap en van Patricia van HARTE DANK! Dank voor jullie grote inzet die echt geen grenzen kent.
Op 1 april ben ik mijn vijfde jaar begonnen. Ik begin al af te tellen om op verlof te komen. Dat zal begin april zijn volgend jaar (1997), maar dan mag ik voor 6 maand in België blijven. Dit keer was het beter voor mijn werk hier om langer te blijven. Als we elkaar zien zullen we veel te vertellen hebben.
Ik wens jullie allen nog een schone zomervakantie toe. En moge het goed gaan met ieder van jullie.
Ook dank aan Gerarda om getrouwvol het boekje van de Brug op te sturen.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - november 1994

Een zonnige groet van Jamaica, West Indies.
Dit keer neem ik je even mee om een kleine wandeling te waken met mij. We zullen beginnen op de parochie waar 27 volwassen mensen hun tijd, talent en inspanning geven om hun vorming verder te zetten. Deze vorming bestaat uit: liturgie, bijbelstudie, catechese en menselijke ontwikkeling. Om de 14 dagen komen die mannen en vrouwen, uit 4 parochies, samen. Het gaat er serieus aan toe, maar ook plezant, want onze mensen zijn heel goed voor kameraadschap.
Als je bij ons bent op een zondagmorgen zul je een blijde, met muziek en handengeklap gevulde liturgie kunnen vieren. Vervelen doe je je er niet. Ze houden van lange sermoenen en veel gezang. Na onze viering is er tijd genoeg om met elkaar te praten, ja ze blijven graag hangen rond de kerk. Ondertussen zijn er mensen die met nieuwelingen bezig zijn. De kinderen krijgen dan ook hun beurt. Je geniet ervan om dat te mogen ervaren.
Aan onze kerk hebben wij een kamer omgetoverd in een dispensarium. Een 30-tal mensen komen daar dagelijks op af. Zo heeft mijn medezuster, Yvette, haar handen vol. Met die mensen leggen we dan goede contacten. Ze zijn ook zeer blij met kleine attenties.
Enkele keren in het jaar gaan we als parochiegemeenschap op bezoek naar het ouderlingentehuis. Deze ouderlingen liggen er maar armzalig bij. Wij geloven erin dat wij met een kleine attentie wat zon kunnen brengen. We zingen, bidden en geven kleine cadeautjes die onze mensen zondagen van tevoren tijdens de offerande in onze mis meegebracht hebben. Ja, voor hun is dat een feestje. In onze omgeving hier zijn dat wel de meest verwaarloosde mensen. Ze zien nooit een verpleegster of een dokter. Daarom zijn ze zo blij met een bezoek, en dan ondervind je ook zoveel dankbaarheid.
We zijn dit jaar met een kerkraad begonnen. Vergeet niet dat onze parochie maar 3 jaar oud is. Onze kerkgemeenschap heeft hun kandidaten zelf gekozen. Nu hebben wij elke maand vergadering. De bedoeling is om de pastoor bij te staan.
We zijn in 4 groepen verdeeld: liturgie, sociaal, financiën en onderhoud.
Elke groep heeft 4 tot 5 personen. Die maken plannen, leggen het plan voor aan de hele groep om aanvaard te worden en dan kunnen ze dat plan uitvoeren. .Ja, dat is een grote stap voor onze paro-chie. Je ziet leven…
We doen ook aan “fundraising’. Zo hadden we een maand geleden een barbecue. De opbrengst hier-van ging naar de kerk. Hel was zeer goed en we kregen veel steun van de mensen in Santa Cruz. Dit heeft onze mensen veel meer samen gebracht. Het is toch goed om samen te werken en samen feest te vieren.
Het is toch zo plezant hier op de buiten te zijn. Het verschil is zo groot met de hoofdstad Kingston, waar ik 2 jaar gewerkt en geleefd heb. In Kingston blijft het geweld. Elke dag zien we in het journaal mensen omkomen door geweld of op een andere manier.
Wanneer ik dit zit neer te pennen vliegen er 2 helikopter over ons huis in de richting van de “Ganja-velden”. Ja, hier wordt nogal veel ganja gekweekt. Als die soldaten je te pakken krijgen, vlieg je de gevangenis in. Gewoonlijk hebben ze de kleine man te pakken, die dan moet boeten. De grote man is moeilij k te vinden.
Waarom “dat” hier groeit? Omdat daar veel geld mee te verdienen is, want het wordt zeer veel naar Amerika gesmokkeld. Sommige van die grote bazen wonen daar. Wij hebben enkele families die daar aan meedoen. We proberen hen wel te oventuigen dat het onwettig is en dat ze beter iets anders kunnen planten. Maar de bekoring is te groot! Ze kunnen er inderdaad veel geld mee verdienen, en daarom kunnen ze dat nu neit opgeven.
Zo, dit is een klein toertje in onze parochie. Elke dag is er wat te beleven. We doen maar stilletjes ver-der, wetend dat dit onze plaats is.
Graag wil ik jullie bedanken voor alles wat jullie blijven doen voor zovelen van ons.
Dank voor jullie inzet en medeleven.
Ik wens jullie allen een ZALIG KERSTFEEST en een VREUGDEVOL NIEUWJAAR.

Correspondent: Magda Van Gastel

Santa Cruz - 1 december 1992

Het jaar loopt ten einde... weldra is het Kerstmis... het feest van Hoop, vreugde, vrede en Liefde...
Het is in die zin dat ik jullie mijn Kerstwensen toestuur samen met de verzekering van een gebed in die Heilige Nacht. Moge het Kerstekind jullie nabij zijn in het nieuwe jaar 1993.
Hier gaat alles goed. De parochie is stilletjes aan het groeien. De mensen weten dat het hun plaats is. Ze zien meer en meer dat ze allen een verantwoordelijkheid hebben.
De genegenheid van de mensen is buitengewoon, hun eenvoud en gastvrijheid kent geen grenzen... Als missionaris voelen we ons thuis met deze mensen. Samen bouwen we aan het Rijk Gods, samen op weg, samen delen we vreugde en leed. Zo zijn we dan samen Kerk en dat betekent GEMEENSCHAP.
Wat een vreugde dat te mogen ervaren!
Mijn dagen zijn gevuld. De mensen staan open en willen erbij zijn in de sessies die we hebben op ver-schillende manieren. Dat vraagt tijd en inspanning om al onze activiteiten te organiseren.
Alhoewel niets speciaals, heel eenvoudig bij de mensen zijn: hen aanmoedigen, helpen inzien dat er betere levensmiddelen mogelijk zijn. Ja, hen begeleiden naar de diepte toe.. zodat zij op hun beurt en wijze de Blijde Boodschap uitdragen naar hun omgeving.
Graag dank ik jullie voor de steun, aanmoediging en interesse in mijn werk.
Moge de Heer je daar rijkelijk om zegenen.
Met veel warme, zonnige groetjes vanuit Jamaica.

Correspondent: Magda Van Gastel

Kingston - juli 1989

Van harte dank voor je briefje dat ik goed ontvangen heb. Ik dank om al die uitleg die je me gaf rond “de Brug”.
Ik vind dat die mensen een heel schoon werk doen en veel missionarissen helpen.
Ikzelf sta vooral in voor de opleiding van leken: opleiding op religieus gebied. Dat is: voorbereiding van ouders op babydoopsels, vormen van catechisten, vormen van verantwoordelijken voor basisgemeenschappen.
Elk jaar mogen we 5 mensen sturen om seminarie te doen voor speciale cursussen. Hiervoor hebben we veel hulp nodig en dikwijls moeten we het laten vallen daar wij, of de mensen, het niet kunnen bekostigen. Onze bisschop is wel heel bezorgd om “diakenbouw” en steunt mij veel en is bereid om vervoer te geven zodat ik mijn werk beter kan doen. Dit is misschien nog geen concreet project maar ik zal “de Brug” heel dankbaar zijn als mijn situatie in de toekomst in aanmerking mag komen.
Zeer dankbaar.

Correstpondent: Magda Van Gastel