Roger Goffin


Adres

Cruz Das Almas - Brazilië

Leven en werk

Roger Goffin, geboren op 3 september 1924, is op 25 april 1954 te Mechelen priester gewijd.

In januari 1980 kwamen wij voor het eerst in contact met Roger Goffin. Hij had er toen 8 jaar Venezuela opzitten. Eerst in Carapau, 35 km van Timapui en was daar onderpastoor in een sloppenwijk van Caracas. Hij eindigde in Venezuela met een landbouwvormingsinstituut in San Cristobal.
Na zijn verlof in 198O vertrok Roger naar Cruz das Almas nabij Salvador in Brazilië. Samen met Julien Claes werkte hij daar voor een project waar Brazilianen in een coöperatief hun krachten verenigden.
Voor de boeren werd landbouwgrond aangekocht en met de opbrengst hiervan werd die grond later afbetaald.
Vermits Roger de mening was toegedaan, dat de mensen aldaar voldoende bestaansmoge-lijkheden hadden (naar Braziliaanse normen althans) vroeg hij het geld te mogen geven aan een Filippijnse zuster in Goyas, midden in het oerwoud.
Na ons akkoord kregen wij contact met Zuster Consuela Rellin en sindsdien lopen deze kon-takten zeer bevredigend.
Na één jaar werk in Brazilië is Roger Goffin om gezondheidsredenen naar België terugge-keerd. Verschillende jaren heeft hij in Stella Maris op de Italielei zorg gedragen voor de op-vang, in al zijn aspecten, van zeelui die de Antwerpse haven aandeden. Ook was hij mede-stichter van Werminval, een atelier voor mindervaliden.
Roger overleed op 3 augustus 2002 in de Palliatieve eenheid van het gasthuis St. Camilius te Antwerpen. Aan hem verliezen wij een trouw lid, raadsman en projectaanschrijver. Vanaf het eerste contact heeft hij ons steeds aangemoedigd. Voor zijn inzet zullen wij hem altijd dank-baar blijven.

De Heer

Roger Goffin

Priester gewijd te Mechelen op 25 april 1954
Priester van het Bisdom Antwerpen
Gewezen missionaris te Venezuela en Brasilia
Medestichter Werminval




geboren te Merksem op 3 september 1924
en godvruchtig overleden op 3 augustus 2002,
in de Palliatieve Eenheid “Gasthuis Sint-Camilius”
te Antwerpen.


Geef het licht van mijn ogen aan iemand die nooit een zonsopgang of
het gezicht van een baby of liefde uit de ogen van een ander gezien heeft.

Geef mijn hart, als het nog iets waard is,
aan iemand die het nog kan gebruiken

Geef mijn bloed aan de tiener die uit het wrak van zijn auto is gehaald,
opdat hij lang genoeg leeft om zijn kinderen te zen speen.

Geef mijn nieren aan wiens leven week in week uit afhangt van een kunstnier.

Neem mijn beenderen, elke spier elke vezel uit mijn lichaam
en vind een manier om een invalide weer te laten lopen.

Onderzoek alle hoeken van mijn hersenen.
Neem als dat nodig is mijn cellen en lat ze groeien,
opdat op een dag een stomme jongen juicht bij een doelpunt
en een doof meisje het geluid van de regen tegen haar raam hoort.
Doe met wat er overblijft wat je wil, misschien helpt het nog
om de bloemen te helpen bloeien.

Wat u zeker moogt begraven, dat zijn mijn fouten, mijn zwakheden
en alle vooroordelen tegen mijn medemensen.
Vertrouw me toe aan God.
Zo zal ik voor eeuwig leven,
Zing liederen van hoop, dank en blijheid.

Brieven

April 2001

Oud maar niet out....

En daarom hebben waarschijnlijk enkele mensen van De Brug gedacht dat ze den ‘deze’ nog wel konden inschakelen om ‘correspondent’ te worden.
Den ‘deze’ dat is Roger Goffin, in het jaar 1924 aangespoeld ergens aan de Belgische kust, en daar-om een beetje zee-’bruggeling’, maar gebakerd in de toenmalige Merksemse polders.
Na meer dan 76 jaar zijn er in mijn lijfelijk verleden verschillende bruggen opgeblazen, maar God zij dank met wat kunst en vliegwerk hersteld, maar toch omwille van mijn vijf overbruggingen aan het hart, mag ik niet meer hard werken, en hebben ze mij dus in de Brug opgenomen als correspondent.
Over mijn verleden: ik ben dus geboren, heb leren lezen en schrijven en heel wat kattenkwaad uitge-haald, zodat ik na veel vechten en wroeten als missionaris ben vertrokken naar Venezuela voor een jaar of tien en daarna nog twee jaar Brazilië. Hoe ik bij de Brug gekomen ben, blijft ergens in de don-kere hoeken van mijn grijze massa hangen, maar één feit is zeker: rond de tachtiger jaren ontving ik een steun van 10.000 fr. Voor de landbouwprojecten in Brazilië.
Wat zeker is: ik heb de Brug leren kennen door mijn jongste broer Lode, die toen in Kalmthout woon-de en de familie ieder jaar uitnodigde op het ‘solidariteitsmaal’ aldaar. Daar ben ik dan waarschijnlijk in 1979 als hulpzoekende aanvaard en erkend. Maar ondertussen waren de ‘bougies’ van mijn levens-motor zo versleten geraakt, dat ik voor reparatie definitief naar België moest terugkeren. De carrosse-rie zag er nog goed uit, maar ik kon niet met die financiële steun van de Brug blijven rondlopen.
Daarom stelde ik voor die steun aan een medische missiezuster door te geven en haar misschien op de lijst te zetten in mijn plaats. Zo ging die steun toch naar het oorspronkelijke missieland Brazilië. En dat is gebeurd en dat gaat dus nog steeds verder naar zuster Consuelo Rellin, voor steun aan haar projecten voor gezondheidszorgen en promotie van de vrouw, speciaal op het platteland rond de stad Salvador de Bahia. Zij zou nog een artikeltje schrijven voor de Brug bij deze gelegenheidsviering van het 25-jarig bestaan. Hopelijk komt het nog tijdig aan, want Brazilië ligt ver van hier. Met nog een reu-ze-grote dank aan De Brug en de trouwe noeste medewerk(st)ers voor al die jaren inzet en proficiat op deze ‘zilveren’ jubilee.

Een dankbare Roger Goffin.

December 1980

Roger Goffin die we op het solidariteitsmaal gezien hebben, is zich nog aan ‘t voorbereiden om naar Brazilië te gaan. In zijn naam steunt de Brug “Enemec”, een organisatie voor gezondheidszorg door-heen heel dit onmetelijk land. Enemec staat voor Encontro Nacional de experiencas en Medicina co-munitaria, wat zoveel is als Nationale raad voor ervaringen met Gemeenschapsgeneeskunde. Dit is dus wel de top van een piramide met een zeer brede basis van gezondheidswerkers. Enernec wordt gesponsord door een universiteit in de streek van Sao Paolo. Onze steun gaat in dit kader, dat ernst en degelijkheid waarborgt, rechtstreeks naar basiswerkster zuster Irma Consuelo Rellin, die ons ge-schreven heeft dat het reeds door de Brug gestorte bedrag is toegekomen en wel op het moment dat ze niet meer wisten hoe de eindjes aan mekaar te knopen. Wij hopen u later meer concreet nieuws over dit prachtige ontwikkelingswerk te kunnen brengen.

Correspondent: Werner Verhoeven

Januari 1980

In januari hadden we de vreugde Roger Goff in ons midden te begroeten. Zeg wel vreugde want hij is een aangenaam verteller. Hij werkte 8 jaar in Venezuela. Eerst in Carapau 35 km van Timapui en was vervolgens onderpastoor in een barrio van Caracas (barrio is een sloppenwijk). Het eindigde in Vene-zuela met een l landbouwvormingsinstituut in San Cristobal, waar de WK-wielrennen werden gehouden.
Hij gaf grif toe dat heel wat fouten werden en nog worden gemaakt in het ontwikkelingswerk en dat heel wat gevormden de verkeerde weg op gaan of dat het vormingswerk verkeerd werd aangepakt. Nochtans, aldus Roger, is het nu veel beter aan het lopen en is er zeker hoop.
Hij gaat nu waarschijnlijk naar Cruz das Almas nabij Salvador in Brazilië, waar Julien Claes grond ge-kocht heeft voor een land bouwcoöperatief.
Er worden appelsienen gekweekt en de vrouwen planten tabak, alhoewel aan dit laatste niets ver-diend wordt. Ook koeien komen er aan te pas. Deze grond in eigendom wordt stilaan door de boeren verworven en dan zoeken zij een nieuwe kern te beginnen. Hier zit dus wel iets in.
De 10.000 BF. wou hij niet voor dit project voorzien omdat zij, althans volgens Braziliaanse normen, er te goed voorzitten. Daarom vroeg hij het te mogen gebruiken voor IPSM, een internationale groep die in Goiania aan preventieve geneeskunde doet. Alle aanwezigen stemden hiermee in.

Correspondent: Werner Verhoeven