Louis Willemsen


Adres

Kinkala - Congo-Brazzaville

Leven en werk

Pater Louis Willemsen is in de toenmalige Kongo aangekomen op 9.12.64.
Hij verbleef in 1965 in de missie van Sona Bata; van 1966 70 in Ngombe Matadi; van 1970 79 in Songolo bij de Angolese vluchtelingen. Zijn werk was een intensief bezoek brengen aan de mensen in de dorpen, variërend van 200 tot 700 of soms 1000 inwoners. In 1979 werd hij overgeplaatst naar Mangembo, waar hij overste werd en samenwerkte met pater Jos Beyers.
Er ging veel aandacht naar de scholen. Ze hebben veel gewerkt met diapositieven (op autobatterijen) over woonstverbetering, hygiëne, evangelie, nieuwe gewassen, het nut van kunstmeststoffen,... Samen met de plaatselijke bevolking hebben ze enkele klassen gebouwd, een kerkje, dorpskapellen,...
Ook werd er veel tijd voorzien voor geneesmiddelen. Tot nu toe kunnen de mensen de meest noodzakelijke geneesmiddelen aanschaffen.
Vanaf 1981 is Louis Kimpese. Zijn werkterrein ligt nu wel wat anders. Hij bestuurt de schrijn-werkerij en de aanpalende school, zorgt voor de vorming van animatoren, geeft les in het vormingshuis voor Jonge Zusters van Liefde, doet wijkapostolaat en bezoekt enkele centra in de brousse.
In 1990 heeft de staat twee afdelingen bijgegeven nl. elektriciteit en metselarij, alles wat nodig is voor de bouw. Maar daarvoor hebben ze geen klassen ter beschikking. Er is een voorlopige oplossing getroffen door enkele klassen te gebruiken van de lagere school, maar die zijn niet aangepast. Daarom komt hij bij de Brug aankloppen voor een mogelijke hulp in een eerste fa-se van de uitbouw van deze nieuwe afdeling.
Elk jaar zouden er een paar klassen moeten bijkomen tot ze gekomen zijn aan de cyclus van 5 jaar technisch onderwijs. Het zal nochtans een harde dobber worden, want er moet ook ge-zorgd worden voor een minimum aan leermateriaal.

Brieven

Kalmthout - maart 1998

Pater Louis Willemsen keerde onverwacht begin januari terug uit Brazzaville. Hij werd teruggeroepen door zijn oversten omdat de toestand wegens burgeroorlog onstabiel is in Brazzaville.
Op zondag 29 maart werd pater Wlllemsen aangesteld tot pastoor van de parochie Sint Pieter te Essen-Hoek.
Zijn werk in Kinkala (Brazzaville) wordt ondertussen voortgezet door 2 Zaïrese confraters.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kinkala - 15 november 1997

Ik denk dat ik stilaan een vreemde geworden ben bij de lezers van de Brug, omdat het zolang is geleden dat ik nog geschreven heb. Hier is dan tenslotte een brief.
Ja, beste mensen, dit jaar is er heel wat gebeurd in Afrika. De pionnen van het schakelbord worden serieus door elkaar gegooid en nieuwe verhoudingen zijn ontstaan Jullie zullen het allemaal wel gevolgd hebben op TV: eerst Zaïre dat terug democratisch (?) Congo is geworden, dan de machtsstrijd in Congo-Brazzavillo, tenslotte uitgebarsten in een bloedige burgeroorlog. 5 maanden word er gevochten om de internationale vlieghaven van Brazza met het gevolg van het uitvallen van de luchtpost. Bleef dan in het begin Pointe-Noire op meer dan 500 km met een zeer moeilijke verbinding. Vele mensen van Brazzaville sloegen op de vlucht (2/3 van de stad). In het binnenland groeide overal de bevolking aan. Ze vonden onderdak bij familie en vrienden, in klaslokalen en op de parochies. De meesten hebben alles verloren; vele huizen werden systematisch geplunderd en veel word verkocht op de markten in Kinshasa. Met de dag word hot gevaarlijker om met de auto nog uit te rijden, het gevaar afgepakt te worden door soldaten van de privé-legers. Men moest zelfs de auto’s goed wegstoppen en ze onbruikbaar maken door de batterij of banden of stuur weg te nemen.
Gelukkig is de stad Kinkala gespaard gebleven met de oprukkende troepen van Sassou, vooral gesteund door Angolese soldaten. Even is er weerstand geboden door een paar groepen. Dankzij de Bisschop en sommige verantwoordelijken hield men op met weerstand. Er bestond een plan om Kinkala te bombarderen vanuit de omliggende heuvels waar tot nu nog een 150 Angolese soldaten de stad onder toezicht hebben.
De storting van 35.000 fr. begin dit jaar kwam zeer goed van pas om honderden mensen uit de nood te helpen bij het aanschaffen van geneesmiddelen, vooral ook de filariose ziekte (wormpjes in het bloed’). We hebben daar de ‘enige’ apotheekhulppost voor heel de streek.
Mijn medebroeder, pater Richard, heeft zelfs iets afzonderlijks gebouwd om de mensen gemakkelijk te kunnen bedienen. Vermits de nood groot is aan allerlei geneesmiddelen doen we een nieuwe aanvraag voor “aankoop van medicamenten” voor het jaar 1998. Vele mensen zullen nog jaren in het binnenland blijven omdat ze alles hebben verloren en de meeste huizen verwoest zijn.
Beste vrienden, bij deze gelegenheid maak ik gebruik om jullie allen, werkers en lezers van de Brug, een goed jaareinde toe te wensen met de vredewens van het Kind Jezus, opdat we in het nieuwe jaar zoals kinderen op eenvoudige wijze zouden openstaan voor al wat goed en rechtvaardig is!

Correspondent: Ria Verbreuken

Kinkala - 24 februari 1997

Deze brief komt nu uit Congo-Brazzaville waar ik onlangs benoemd werd bij 2 Zaïrese medebroeders, om onze congregatie van de redemptoristen ook hier in te planten. Dit gebeurde op uitdrukkelijke aanvraag van onze pater Generaal en op aandringen van de plaatselijke bisschop alhier.
De eerste 3 maanden zijn voorbij en ik ben al goed ingeburgerd. Ja, beste vrienden, dat gaat zo in de Kerk: wij kunnen altijd elders naartoe gezonden worden waar er nood is om een nieuwe taak te beginnen.
Terwijl mijn 2 medebroeders voorlopig een kleine parochie bedienen in de streek (Mbamou) verblijf ik echter in Kinkala op de parochie om bouwwerken te volgen van ons eigen nieuw verblijf; daaraan wordt later dan een bezinningscentrum gevoegd. Dit centrum moet later de eigenheid van de redemptoristen bewerkstelligen in predikatie, retraites, bezinningsdagen, enz.
Beste vrienden, ik ben laat in het voorstellen van een project voor dit nieuwe jaar. Ik wilde eerst de noden van de mensen beter kennen. Hoewel dit land ook erg in verval is geraakt, werken de staatsdiensten toch nog wat... Het land werd door de wereldbank ook gedwongen te bezuinigen in de openbare diensten. Zo hebben by. de meeste scholen maar 1 onderwijzer voor 2 of 3 klassen. Naast het schoolprobleem is er een grote nood aan medische bijstand.
Een van mijn medebroeders, pater Richard, is begonnen met medische hulp aan de mensen, o.m. door de opening van een kleine apotheek, waar de mensen uit de streek de meest noodzakelijke geneesmiddelen kunnen vinden. Speciale aandacht moet besteed worden aan malaria (zoals op de meeste plaatsen) die de weerstand van de mensen op korte tijd fel kan ondermijnen. Bovendien is in die streek veel filariose-besmetting die bij de mens op 7 verschillende manieren kan voorkomen. De besmetting wordt overgebracht door een bloedzuigend insect (mug of vlieg). Door hun levenswijze in bloed- en lymfevaten geven zij aanleiding tot beschadiging of verstopping hiervan, met als gevolg koorts, bloed in de urine, klierzwellingen en veel jeuk.
Nu dacht ik mijn confraters te helpen in het aanschaffen van allerlei geneesmiddelen om zo hun aanwezigheid onder de mensen beter tot -uiting te doen komen in algehele dienstbaarheid. Is het niet dat de Kerk één en al dienst moet zijn aan de mensen?
Hopelijk zal ons tehuis volgend jaar voltooid zijn en gaan wij samen gemeenschap vormen waar pater Richard ook zijn medische hulp aan de mensen kan voortzetten.
Beste vrienden, in naam van mijn confrater pater Richard, dank ik jullie voor jullie begrip, voor de goede ingesteldheid om hem te helpen. Als jullie hem gaan helpen weet dan dat jullie ook mij helpen, mij plezier doen door tegemoet te komen aan noodlijdende mensen die zelf de mogelijkheid niet hebben om zich al het nodige aan te schaffen. Als een mens gezond is kan hij ook werken, instaan voor zijn gezin, werken voor de gemeenschap...
Nog mijn allerbeste wensen, veel dank aan al die mensen die zich van dichtbij of van ver inzetten voor de “Brug”.
1996 is een fantastisch jaar geweest!
Aan jullie allen veel moed en vreugde bij de inzet yoor de medemens.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 26 februari 1996

Vooreerst hartelijk dank voor uw.bijdrage van 34.000Bf. voor dit nieuv werkjaar 1996. Het zal meer dan nodig zijn, want de toestand onder de mensen wordt alsmaar slechter; gewoon bij gebrek aan geld.
Zojuist kwam een moeder met haar 2-jarig kindje dat al meer dan een week koorts heeft. Ze heeft geen duit om naar een dispensarium te gaan Ze geeft enkel wat aspirines en choroquine, maar het helpt allemaal niets. Haar man, ook een Angolees, is naar het dorp in Angola om velden te maken om wat te hebben als ze binnen enkele maanden teruggebracht worden door het ‘Hoog Commissariaat voor de Vluchtelngen’.
Misschien zult ge zeggen dat ze maar moeten werken... Goed, maar als het weinig of niet regent (zoals het geval was de twee voorbije maanden) en er veel verdroogd is…
Daarbij zijn er nog een soort insecten die veel vernield hebben; dan zijn er nog de grote insecten die alles wat de arme mensen planten ‘s nachts of zelfs overdag gaan weghalen.
Ge ziet, lieve mensen van De Brug dat het allemaal niet zo eenvoudig is. Deze moeder had vannacht een droom: 2 mannen kwamen aandragen met een doodkist voor haar kindje en voor haarzelf. Een droom omwille van de zorgen om haar kindje en omdat ze het niet meer ziet zitten. Ik heb haar dan geholpen opdat het kindje een goede behandeling zou krijgen. Het is maar een greep uit zoveel andere gevallen. Meestal geef ikzelf de medicamenten.
Beste mensen, nogmaals heel veel dank voor jullie solidaire inzet, jullie steun en bemoediging.
Nog een hartelijke groet.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - december 1995

Vooreerst wil ik U nog eens danken voor de steun die ik al enkele keren heb gekregen en ik hoop dat ik op blijvende hulp mag rekenen. De volgende som zouden we weer eens besteden aan de aankoop van medicijnen die erg nodig zijn en moeilijk aan te schaffen door de arme mensen. Het gaat weer om basisgeneesmiddelen tegen malaria - moeraskoortsen omdat de “muggen” meer en meer resistent worden en de ziekte nieuwe en bijgevolg duurdere producten vereist. (Hersenmalaria is een zwaar geval waarbij de patiënt erg ziek is en soms in coma geraakt). T.B.C. staat ook vooraan op de lijst tengevolge van de algemene ondervoeding en de gebrekkige hygiënische toestand. Al die mensen moeten een serieuze behandeling van lange duur volgen, maar bij gebrek aan geld wordt de behandeling meestal verwaarloosd. Ondertussen verergert de ziekte en worden er anderen besmet. Zo’n “slepende” ziekte wordt dan magisch geïnterpreteerd... Iemand in de familie is de kwade terugkerende cirkel.
Allerlei wormziekten verergeren nog de bloedarmoede en zo zijn allerlei vitaminen noodzakelijk. Onder wormziekten vermeld ik een speciale soort, de bilharziose, wormpjes die de bloedvaten bewonen en waarvan de eitjes de ziekteverschijnselen veroorzaken. Eindelijk is er een vrij goed product op de markt gekomen, maar bijna onbetaalbaar voor vele mensen.
Beste vrienden, weldoeners, er is hier echt nood aan alles. We zijn allen zeer beperkt in wat we kunnen doen, maar we mogen er ook niet bij gaan zitten. De jaarlijkse bijdrage van de “Brug” is telkens een welgekomen hulp voor veel aan onze mensen.
Nogmaals dank aan jullie allen, vrienden-weldoeners. Jullie weten dat wij hier in moeilijke omstandigheden leven. De mensen moeten veel ontberen. De hulp die jullie geven komt hen rechtstreeks ten goede.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 21 mei 1995

Het is al mei en ik heb jullie nog altijd niet geschreven. Elke dag is zó druk gevuld, vooral omdat half februari een confrater zwaar ziek is geworden en trouwens naar België werd overgebracht: zwartwaterkoorts (de ergste vorm van malaria).
De eerste 2 dagen vreesden we voor zijn leven. Hij mag nooit meer een geneesmiddel nemen tegen de malariakoorts. Het zal hem hard vallen definitief afscheid te moeten nemen van de Zaïre. Nu blijven we maar met z’n tweeën over voor een uitgestrekte parochie van 50 km op 30. Bovendien heb ik zelf in maart een goeie malaria-aanval gehad samen met een infectie.
Ge ziet, beste vrienden, de risico’s zijn hier heel wat groter om iets op te doen. Bij gebrek aan geld wordt alles verwaarloosd en de hygiëne is ver te zoeken.
Nu zit Kikwit opgeschept met de Ebola-virus. Laat ons hopen dat het geen uitbreiding neemt want dat zou catastrofaal kunnen worden.
Jullie geldelijke steun van 41.000 fr. is me goed toegekomen. Daarmee heb ik onmiddellijk hout gekocht voor ons opleidingscentrum voor houtbewerking, zodat de geldelijke bijdrage van de leerlingen zelf laag kan blijven.
Bij het einde van het schooljaar, einde juli, houden de leerlingen van het laatste jaar een tentoonstelling. Een deel ervan wordt te koop aangeboden en een ander deel is voor de school zelf bestemd (voor stoelen en banken), die ook wat schade had opgelopen bij de eerste plundering.
Dankzij de geweldige inspanning van de ouders bij het wat onderhouden van het onderwijzend personeel, loopt het schooljaar toch op een normale wijze naar zijn einde.
Van harte wens ik jullie allen een aangename vakantie, een goede gezondheid en veel sterkte bij al uw werkzaamheden van de Brug.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kalmthout - 28 september 1994

De voorlaatste dag van mijn vertrek uit België schrijf ik jullie nog even. Het verlof heeft me echt deugd gedaan en ik hoop met vernieuwde kracht weer voor ons mensen te kunnen werken.
De gestorte 41 .000 Bf. van dit jaar zijn goed van pas gekomen voor de aankoop van basisgeneesmiddelen die zo nodig zijn voor onze arme mensen. Echt bedankt hoor.
Tijdens mijn verlof heb ik een belangrijke activiteit kunnen meemaken georganiseerd door de Brug. Wat me opviel bij de “ontbijt-aan-bed-actie” is die goede verstandhouding onder de deelnemers. Ik dacht toen aan een spreekwoord van onze mensen: men bespeelt niet met één vinger de tam tam maar wel met allen samen.
Als jullie elk jaar een prachtig resultaat bereiken om ieder van ons flink te helpen dan is dat dank zij jullie samenwerking. PROFICIAT Doe zo voort.
Er werd me gevraagd waaraan jullie steun van dit jaar zou besteed worden. Wel, ik stel voor me te helpen bij de aankoop van wat hout voor ons opleidingscentrum voor houtbewerking. Onze school omvat een cyclus van 5 jaar met 187 leerlingen. Jaarlijks hebben we een zekere hoeveelheid hout nodig voor de werking ervan. In tegenstelling met andere streken van Zaïre is het hout in de Beneden-Zaïre heel schaars geworden en bijgevolg duur in de aankoop. Gezien de elllndige toestand van het land kan de school heel moeilijk zelfstandig bestaan. Daarom is een geldelijke bijdrage heel welkom.
Ik dank nogmaals de mensen van de Brug, en ik groet jullie allen hartelijk en wens jullie de zegen van God toe.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 6 januari 1994

Vooreerst aan U allen een Voorspoedig Nieuwjaar. Een jaar van vrede en geluk voor jullie allen. Moge jullie inzet weer beloond worden door de aangroei van nieuwe leden en moogt ge geluk ervaren bij het “rechtstreeks” kunnen helpen van zoveel mensen “in nood”.
Nog nooit is een nieuw jaar zo somber begonnen schrijnende armoede, veel ziektes, heel het land in verval, al maanden en maanden geen betaling van salarissen meer, onzekere toestanden.
Ondertussen is het geld totaal waardeloos geworden. In januari verleden jaar was 1 fr. = 80.000 zaïres, in oktober was het al 250.000 zaïres. Toen kwam er nieuw geld (de nieuwe Zaïre) waarvan 1 NZ = 3.000.000 oude zaïres of 10 Fr. Twee maanden nadien was die al gezakt op 0,33 Fr.!
Alles is zeer duur geworden en er zijn mensen die schaamteloos gelijk welke prijs vragen of U gewoon doen betalen in deviezen. Zo is dat het geval met brandstof. De oliemaatschappijen willen niet verkopen aan de laag opgelegde prijs en toch worden kleine hoeveelheden langs de weg aangeboden door de Kadhafi’s (straatventers) aan... woekerprijzen. Die brandstof is niet altijd zuiver of soms ook al eens gemengd met iets anders om de hoeveelheid te vergroten en dan gebeurt het wel dat de motor het opgeeft of dat de koelkast “op petrol” niet meer afkoelt en zwarte rook uitstoot. Koop zeker niet ‘s nachts, want dan kan het gebeuren dat de plastieken bus een dikke cementen bodem heeft zodat je in feit maar 4 l. mazout of benzine krijgt in plaats van 5 1. !!! Dat alles maakt dat het leven van de mensen hard is, ongunstig voor een goede gezondheid.
De gezondheid van vele mensen is ondermijnd wat vooral erg is voor de kinderen in volle groeiperiode. We worden geconfronteerd met vele erge gevallen en daarom stel ik jullie voor de jaarlijkse bijdrage te gebruiken voor het aanschaffen van basisgeneesmiddelen.
Ik vind dat we in de mate van het mogelijke en waar het anders niet kan de mensen moeten blijven helpen. Dat is mogelijk dank zij jullie “getrouwe jaarlijkse bijdrage’.
Nogmaals heel veel dank voor jullie solidaire inzet en bemoediging. Nog een hartelijke groet.
P.S. Pater Willeinsen komt waarschijnlijk in mei naar huis.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 15 augustus 1993

Ziehier nog eens wat nieuws uit Zaïre dat een schoon land zou kunnen zijn, maar waar de politieke toestand muurvast blijft zitten, omdat diegenen die aan het bestuur staan zich aan de macht vastklampen. Zij die op de één of andere manier een machtspositie hebben, profiteren van de toestand en treden dikwijls onbarmhartig op.
Zo kwam een moeder met haar dochtertje van 10 jaar over de grens uit Angola voor een operatie van haar kind omdat zo’n operatie daar nu niet mogelijk is gezien 2/3 van het land in de handen is van de Unita en niets meer vanuit de hoofdstad toekomt.
Ze had zich met veel moeite een geit kunnen aanschaffen, die ze in Zaïre zou verkopen, om zo de operatie te betalen. Aan de grens werd haar enig bezit door de Zaïrese soldaten afgepakt. Nu ze al meer dan de helft van de weg had afgelegd is ze toch maar doorgegaan met haar enige hoop: de missie. Op de protestantse kliniek, op 5 km van onze missie, zei men haar dat ze 200.000.000 Zaïres (1.400 Bf.) moest voorzien (de nazorgen en de geneesmiddelen niet ingerekend).
Wie helpt haar de operatie betalen???
Zulke gevallen zijn schering en inslag. In de mate van het mogelijke en in dringende gevallen proberen we mensen die in uiterste nood zijn te helpen.
Graag zouden we ons aanwezig-zijn onder de mensen willen blijven waarmaken, want als de Kerk geen dienst meer is aan de mensen, dan dient ze tot niets meer.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 20 april 1993

Jullie laatste nummer (april 93) is me vlug toegekomen dankzij de terugkeer van pater Hugo Gotink. Bedankt hoor.
Tevens werd me meegedeeld dat er een storting werd gedaan van 31.000 Bf. Daarmee kunnen we weer wat banken bij laten maken voor ons schooltje van 6 klassen te Madiadia.
Nu dit schooljaar ten einde loopt hopen we maar dat alles kan herpakken begin september of zelfs wat vroeger. Het is nu al het derde jaar dat het schooljaar telkens onregelmatig is geweest, vooral nu het laatste jaar met 2 tot 3 maanden klasdagen.
Wel is er een poging aan de gang om de ouders aan te zetten zelf de onderwijzers gedeeltelijk (2.500.000 z. voor het lager en 4.500.000 z voor het middelbaar) en maandelijks te betalen. Maar velen hebhen geen geld of zeer weinig, omdat praktisch alles lam ligt tengevolge van de plunderingen en de voortdurende onzekere toestand. Ook de schoolopzichters willen dat de klassen nog voor enkele maanden opengaan: dan kunnen ze weer scholen bezoeken en telkens hun schoolbezoek “dik” doen betalen.
Ondertussen vervreemt de jeugd meer en meer van de school. Het wordt moeilijk voor de ouders en de jeugd groepeert zich al te gemakkelijk om te gaan stelen op de velden. Dit zijn allemaal gevolgen waar de politiek voor alles moet gaan.
Gelukkig zijn er ook jongeren die zich groeperen in de jeugdbewegingen zoals “de jongeren van het Licht”, Kizito-Anuarite, Scouts en dergelijke.
In naam van al onze mensen wit ik jullie van harte bedanken voor de blijvende inzet, nu al sedert 15 jaar, voor een betere wereld.
Dank u wel, tutondele.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 23 augustus 1992

Terwijl bij jullie de vakantie naar zijn laatste dagen gaat, probeert men hier de verloren tijd (van 4 maanden staking) in te halen. Vermoedelijk eindigt het schooljaar op het laatst van september, tenzij de nieuwe overgangsregering er anders over denkt en het schooljaar ‘91 ‘92 nietig verklaart. Er zijn nog streken in Zaïre waar er gestaakt wordt, gewoonweg omdat de onderwijzers niet betaald worden. Gelukkig dat Tshisekedi eerste minister geworden is. Die dag was er overal uitbundig feest.
Tijdens de maandenlange staking werd van de school, waarvoor u ook bijgedragen hebt, één van de deuren gestolen. Zo waren we verplicht de rest ook weg te nemen en veiliger te bewaren. Ook zijn er een paar stoelen gestolen.
Nogmaals hartelijk dank voor de 30.000 Fr. die mij overhandigd werd. Ondertussen zijn er enkele schoolbanken bijgekomen, maar veel zijn er nog te maken.
Mag ik jullie, beste leden, nog eens een bijdrage vragen voor dezelfde school. Want, weet je wel, hier gaat alles veel trager en wordt er gewerkt volgens de mogelijkheden. Bovendien is alles peperduur omdat het geld waardeloos is. Nu stijgt het Zaïrees geld wat : 20.500 zaïres voor 1 fr. Begin augustus was dat 30.000 z. 1 liter mazout kost nu 400.000 z., 1 kg suiker bijna een half miljoen, 1 fles bier hetzelfde, 1 kg bonen een half miljoen. Voor een kleinigheid zweven we al in de miljoenen. Moge er vlug verbetering komen, wan het leven van het Zaïrese volk is één groot mirakel.
Hoe is het mogelijk dat men met zo weinig kan leven!!
Bedankt voor jullie inzet en ik wens jullie het beste.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - april 1992

Een drie weken geleden zijn we goed toegekomen op de vlieghaven van Kinshasa. Alles was er kalm en er waren geen problemen met de douane. Toch hadden we die dag al vlug last van de warmte, want het werd die dag weer 35°.
Met veel vreugde werden we door de mensen onthaald. Toch is er verlegenheid te bespeuren op hun gelaat voor al hetgeen er gebeurd is door hun eigen volk. Ze hadden niet voorzien dat het zoveel miserie zou teweeg brengen.
De gebouwen van de missie hebben we teruggevonden zoals voordien alles bleef verder onaangeroerd in onze kamers en in de magazijnen, behalve de veestapel, een 30-tal stuks, en wat planken die gestolen werden.
Ondertussen ligt het land volledig tegen de grond. We moeten ons aan de nieuwe toestand aanpassen. Bij onze aankomst was 1 fr.: 3.750 zaires, nu na de devaluatie is ie gegaan naar de 5.800 zaire. Men heeft een stapel geld nodig om iets te kopen. Gelukkig is er mogelijkheid tot wisselen.
Al onze missieposten liggen er nog altijd stil bij tengevolge van het gesloten blijven der scholen. In de meeste steden is men herbegonnen na uitbetaling van een paar maanden loon. De toestand is dramatisch, het onderwijzend personeel is niet meer betaald sedert december. De schooljeugd vergeet alles en tucht kennen ze niet meer. Veel ouders klagen over hun grote kinderen dat ze er niets meer aan te zeggen hebben.
De mentaliteit van de mensen is veranderd. Bij velen ligt onverschilligheid te lezen op hun gelaat, vermoedelijk omdat ze gebukt gaan onder de last van een zwaar leven waar ze moeten strijden om te overleven. Er is veel miserie en er wordt honger geleden!
Regelmatig wordt er hier en daar gestolen: ‘s nachts hebben dieven geiten willen pakken in het kamp van ons werkvolk. Voorzichtigheidshalve hebben we nu 3 nachtwakers.
Bij het lossen van tonnen en kisten waren er jonge gasten die in de omtrek alles in de gaten hielden. Er kan altijd iets gebeuren! We moeten voorzichtig zijn en altijd op onze hoede blijven!
Onlangs werd een nieuwe camion van de wegendienst gestolen hier in Kimpese door gewapende (valse) soldaten.
Over 65 km is de asfaltweg vol putten, voor jullie onvoorstelbaar. Men is nu gelukkig bezig er de asfalt af te schrapen en er een aarden weg van te maken.
De monding van de Zaïrestroom moet regelmatig uitgebaggerd worden maar nu is het zover dat de grote (middel-)schepen er niet meer op durven varen met het gevaar vast te lopen op zandbanken. Alles wordt nu gelost in Pointe-Noire (de haven van de Franse Kongo) en zo met kleinere schepen overgebracht. Er zijn 57 vaten en kisten toekomen waarvan 2 vaten leeg waren. Er is nog veel bagage achter.
Hierbij eindig ik mijn brief en wens U allen het beste.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - maart 1992

Bij het begin van dit nieuwe jaar wens ik U het allerbeste, een jaar vol gezondheid en sterkte, vol zegen in de familie en in al uw werkzaamheden. 1991 is voor de enen een goed en voor de anderen een slecht jaar geweest. Voor Zaïre is het een woelige tijd geworden.
Het ging er van jaar tot jaar al maar slechter. Dat er iets ergs zou uitbarsten was wel te verwachten, maar niemand kon echter vermoeden dat het zo erg zou worden.
Terwijl de machthebbers en de profiteurs van het regime alles naar zich toetrokken zakte echter de bevolking meer en meer weg in het moeras van de ellende en de miserie.
Dit aftakelingsproces van de Zaïrese economie en de groeiende opstandigheid werden beïnvloed door de opkomende drang naar democratie in vele landen. In deze bewustwording heeft de Zaïrese Kerk door de werking van haar basisgemeenschappen een actieve rol gespeeld.
Toen de opstandigheid van de universiteitsstudenten van Lubumbashi tegen het dictatoriale regime van Mobutu te ver ging, schrok hij er niet voor terug -hij die zich graag de vader van de natie laat noemen - om een 100-tal onder hen te laten afslachten.
Nu was de wrok tegen Mobutu en zijn regime voldoende gevoed om de maat te doen overlopen... Nadien bleek dat de eerste plunderingen door muitende soldaten opgezet spel zou zijn geweest een goed in elkaar gestoken scenario om bij de bevolking te doen overkomen dat democratie gevaarlijk is en leidt tot plunderingen, onveiligheid terwijl een éénpartijenregime veiligheid, vrede en werk brengt.
Een maand na de plunderingen in Kinshasa (23 en 24 september) kwam onze streek, de Beneden-Zaire, aan de beurt. Zo werden de meeste centra langs de grote baan van Kinsbasa.Matadi geplunderd en gedeeltelijk vernietigd. Ook enkele missieposten, onder meer de onze van Kimpese, moesten eraan geloven.
Al dagen lang was er spanning en grote onzekerheid. Onder bedreiging werd ook al het voornaamste uit onze kamers geplunderd. Wij waren de laatste blanken in heel de streek die ook de beslissing namen om voorlopig weg te gaan.
Een nationale vergadering moet nieuwe structuren aan het land geven, maar werd reeds meermalen door de aanhangers van Mobutu geboycot. Alleen het welslagen ervan zal de gemoederen tot bedaren brengen.
Nu het nieuwe schooljaar 1991-1992 toch hervat is op het einde van november, zal de nieuwe lagere school, waarvoor ge reeds geldelijke steun hebt gegeven, ook gestart zijn met een eigen directeur en onderwijzers, gesubsidieerd door de staat. In oktober werden in de school de deuren ingezet. Ondertussen vernam ik dat onze schrijnwerkerij ongedeerd bleef en dat men sedert geruime tijd begonnen is met het vervaardigen van de eerste 50 schoolbanken. Mag ik hiervoor weer een geldelijke bijdrage van uwentwege verwachten? Zo kunnen we dan verder doen, langzaam maar zeker en helpen we de mensen bij het opvoeden van hun kinderen in de 9e wijk, Madiadia, van het centrum van Kimpese.
In naam van al onze wijkkinderen, die ook willen leren lezen en schrijven en in mijn eigen naam mijn allerbeste dank voor al degenen die de werking yen de “Brug” in stand houden en zo vele mensen de gelegenheid geven out “langs de Brug’ ook “iets te doen’.
Aan hen allen ook mijn hartelijke dank

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 20 augustus 1991

Het is al een tijdje geleden dat je nog iets van mij hebt gehoord. Ik had al vroeger moeten schrijven, maar de tijd ontbreekt me, daar ik 2 confraters moet vervangen, nl pater Jan Notenboom, die zoals je wel weet, een zware operatie heeft ondergaan en pater Gaston Ribbens die als visieprovinciaal nu deelneemt aan het algemeen kapittel van onze congregatie in Zuid-Amerika, waar wij, redemptoristen heel talrijk zijn. Ik moet nu ook het einde van de bouwwerken leiden van ons nieuw vormingshuis voor beginnelingen (noviciaat).
We beleven een moeilijke tijd waar alle hoop op een betere toekomst vermindert. We hadden gehoopt dat de nationale conferentie voor het op gang brengen van een werkelijke democratie ernstig werk zou leveren, maar duistere krachten manipuleren het, nl. de vroegere eenheidspartij probeert op alle mogelijke manieren het te beïnvloeden; zo zijn er 100-den te veel ingeschreven, velen weten niet welke partij ze juist vertegenwoordigen en zoals het hier een heel gewone zaak is, velen worden omgekocht.
De nationale conferentie wordt door het volk nu algemeen genoemd: de “nationale verwarring”. Die verwarring is gewild opdat de grote tegenpartijen het beu zouden worden en tenslotte opstappen. Sedert enkele maanden opereren ook specialisten in het oppakken van tegenstanders en dit gebeurt vaak ‘s nachts.
Daarom worden de “uilen” genoemd, dieren die ‘s nachts zien, maar in hun bijgeloof is een uil ook een dier dat onheil voorstelt. Als een uil ‘s nachts roept in een dorp of gezien wordt op een hut, dan is dat altijd om onheil (de dood) te voorspellen.
Ondertussen ontwaardt meer en meer het geld. De mensen hebben de zoveelste devaluatie op hun nek gekregen. Cement van 95.000 Z naar 145.000 Z, hout van 650.000 Z naar 1.000.000 Z en meer. Het gemiddelde salaris is rond de 200.000 Z en dan is de betaling betrekkelijk goed.
1dollar = 15.000 Z.
Het schoolgeld, vooral voor de internaten, wordt onmogelijk. Er kan iedere dag iets uitbreken gewoon uit nood om te overleven, mensen die al rechtstaande zouden sterven. We kunnen weinig of niets doen aan die toestand, tenzij bij de mensen blijven en zo nodig een eerste hulp zijn in hun grote miserie.
Het schooltje waaraan je helpt is volledig onder dak. Het zal nu nog moeilijker zijn voor de ouders om de onderwijzers te betalen. De moeilijkheden zijn al begonnen rond Pasen, waar ik dan zelf ben bijgesprongen Daarom is iedere hulp welkom en wordt in grote dankbaarheid aanvaard.

Correspondent: Ria Verbreuken

Kimpese - 15 december 1990

Het in weer de zoveelste keer dat het jaar naar z’n einde loopt. Zoals gebruikelijk wil ik U ook allen een Zalig Kerstfeest en een voorspoedig Nieuwjaar toewensen. Wat het nieuwe jaar brengt weten we niet; dat er een serieuze bedreiging zit in het nabije oosten weten we allemaal.
Dit voorbije jaar heeft ons voor enorme verrassingen gezet vooral het einde van vele dictatoriale regimes in Europa en het begin ervan in vele landen van Afrika, waar de algemene economische toestand slecht is: een kleine groep heeft het jaren voor het zeggen gehad en zoveel mogelijk geprofiteerd van hun bevoorrechte plaats.
Deze maand is het 26 jaar geleden dat ik met 2 andere confraters in Matadi met de boot ben toegekomen (8.12.64). Het land was toen onafhankelijk sedert 30 juni 1960 met Kasavubu als 1e president.
Nu Mobutu aan de macht is geraken de christenen in moeilijkheden, maar daardoor beginnen ze zich beter te organiseren en hun kerkgemeenschap uit te bouwen.
Het regime wordt verder uitgebouwd met slogans: 1 chef, 1 volk, 1 partij. De partij staat boven de staat; allen is politiek geworden tot in het leger en het onderwijs.
Te midden van al de onzekerheden voor de toekomst is het Zaïrese geld geweldig gedevalueerd. Sedert 6 maanden is alles tot 5 X duurder geworden in prijs, terwijl de heel lage salarissen slechts verdubbeld zijn. Het leven van de massa mensen is armtierig geworden.
Beste vrienden, in een korte schets heb ik trachten aan te tonen waarin we leven en werken. Mogen we dit jaar weer voldoende kracht en moed hebben om voor te blijven werken en leven onder de mensen. Maar daarom blijven we rekenen op jullie geldelijke steun.
Moge het jullie allen goed gaan in het nieuwe jaar.

Correspondent: Ria Verbreuken