Lina Van den Bergh


Adres

Faladye - Mali
Adres: Kunstlei 19, 2910 Schoten

Leven en werk

Zuster Lina Van Den Bergh behoort tot de Zusters van de H. Vincentius uit Opwijk. Zij werkt sinds 1972 in Mali en wel in Ouéléssébougou. De streek zelf ligt in de Sahel en U weet wat dit betekent: droogte, armoede en hongersnood.
Uit economisch standpunt gezien heeft Mali niets te bieden. Buiten een paar aardnoten kan het land niets uitvoeren en bovendien heeft het land nog niet eens een eigen haven zodat er veel geld verloren gaat aan transport. Het land heeft geen inkomsten en een heel grote schuldenlast.
De studerende kinderen hebben geen uitzicht op werk en de jongeren die naar de stad trekken kunnen alleen maar hopen enkele jaren op straat in leven te blijven.
De menselijke hiërarchie aldaar loopt over de dorpsoudsten, die er in slagen de massa vrijwillig te laten werken voor allerhande projecten.
In het zuiden waar Lina werkzaam is, leven de Bambara's. Vanuit het noorden, wat namelijk woestijn is, zakken Dogons af naar het zuiden. Het is werkelijk fantastisch hoe deze mensen door de Bambara's worden opgevangen. Zij krijgen woonst en zelfs grond ter beschikking. Vergeten wij hierbij niet dat Bambara's en Dogons totaal verschillende volkeren zijn, zowel op etnisch als op taalgebied.
Lina is vroedvrouw en werkt in het hospitaal van Ouéléssébougou. Zij is verantwoordelijk voor de materniteit. Onder haar bevoegdheid vallen nog 6 andere brousse materniteiten. Eén dag per maand brengt zij in zo'n brousse materniteit door voor prénatale raadpleging en opleiding. Tijdens de consultaties wordt gezien wie er ter plaatse kan bevallen en wie best naar het cen-trum komt. Op deze wijze bereikt Lina ongeveer 500 jonge moeders per maand.
Mali is een land van zon en droogte, van woestijn en van savannen. De bevolking bestaat uit verschillende etnische groepen waarvan de Bambara een der grootste is en waartussen Lina leeft en werkt, zij woont samen met enkele andere zusters 80 km ten zuiden van Bamako in Oulessébougou.
Het dorp is het centrum van een arrondissement met aan het hoofd een commandant die benoemd werd door de regering. De bevolking leeft er overwegend van de landbouw.
De bevolking is overwegend Islam, slechts 3 % is christelijk. De Witte Paters van Afrika zijn 50 jaar geleden in deze streek met de missionering begonnen.
Sinds 1983 steunen wij Lina Van Den Bergh. In het begin werd onze steun besteed aan het lenigen van de honger. Later werd geld gegeven voor de aankoop van nieuwe bedden en matrassen voor de materniteit. Ook werd gezorgd voor de aankoop van nieuwe bloeddruk-meters, vernieuwing van de sanitaire installatie van de materniteit en opleiding gezondheids-zorgers.
Sinds 1997 werd aan haar de verantwoordelijkheid toevertrouwd van de afdeling Materniteit, die deel uitmaakt van het gezondheidscentrum te Faladyé.
Gezien de moeilijkheden van nu, denkt zij aan de opvolging voor de verantwoordelijken van het gezondheidscentrum. Daarvoor krijgt zij de hulp van de “Orde van Malta”, de Malineire religieuzen. Men is in de overgangsfase van deze opdracht.
De laatste jaren gaat de aandacht ook naar de jeugd. Jongeren een goede opleiding geven, is dat geen toekomst mee opbouwen voor een arm land? Zo gaan de projecten naar de school voor schoolbanken, didactisch materiaal, enz. Dit alles om hen meer kansen te ge-ven.

De zusters van Opwijk zijn reeds van 1969 in Mali. Zij hebber er twee posten: één in Oules-sébougou en één in Faladyé. De twee dorpen zijn 160 km van elkaar verwijderd. Oulessé-bougou ligt 80 km ten zuiden van de hoofdstad Bamako en Faladyé ligt 80 km ten noorden van Bamako.
De zusters werken met kleine projecten waar zij in nauw contact komen met de dorpelingen. Hun doel is samen met deze mensen leven en werken, op weg naar verdere ontplooiing van het dorp op gebied van hygiëne, opvoeding, godsdienst...
De taak van LINA: vroedvrouw, gezondheidszorg curatief er preventief samen met de eigen mensen.
De zusters werken als missionarissen in Mali, met de mensen van Mali, het land en volk waarvan zij houden... samen op weq.

Lina is definitief naar België teruggekeerd in de zomer van 2004.

Brieven

Faladyé - 13 maart 2004

Deze week het boekje van de Brug toegekregen. Een goede stimulans om wereldwijd dichter bij men-sen te komen. Ja, de Brug mag trots zijn op de resultaten van twaalf maanden intense werking.
Vooreerst een warme dank voor het toegekende project. Op foto weten we al welke moto we graag zouden aanschaffen voor de toekomst, daar de gezondheidszorg een nieuw kleedje krijgt en we zo-doende ook meer herkenning krijgen van de hogere instanties spelen we daar graag op in. We wach-ten nu op het grote nieuws van de overschrijving.
Verder mag ik je ook zeggen dat de boomaanplanting voor de Brugwerking goed gelukt is.
De heer Hertoghs heeft u daar zeker veel nieuws over doorgegeven. Dit was toch een dankbare en fijne geste van de directeur van de school naar de Brug toe.
Ondertussen is Sr. Sophie ook al goed ingeburgerd in de werking van de gezondheidszorg en in de groep. Zo schuiven de dagen vlug voorbij. Na het bezoek van verantwoordelijke en verdere bespre-kingen zal het september worden dat we de fakkel mogen overdragen.
De komende maanden zullen daardoor wel een speciaal kleurtje krijgen voor ons : gekleurd met hoop en dankbaarheid en afscheid, want afscheid nemen van een taak die zinvol was, afscheid nemen van mensen met wie je het samen mocht doen, kan maar met een hart vol stille pijn, omdat het een stuk je leven was geworden.
Dit alles doorweven met vreugde om het nieuwe leven dat stilaan geboren wordt, in degene die het op hun beurt verder gaan doen, geeft het dankbaar gevoel.
Als deze brief toekomt is het Paasfeest misschien al dichtbij. Van harte wens ik jullie een Vreugdevol Paasfeest toe.
Graag het allerbest en dat je het goed mag gewoon worden in je nieuwe woonst.
Vele groetjes ook van Sr. Pauline, haar briefje volgt.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 3 november 2003

Ik heb het gevoel dat het weeral een tijdje geleden is dat ik nog eens een bezoekje bracht via de brie-venbus.
Het is nu al november, 1 en 2 november zijn wel heel speciale dagen van geloof en herdenking. Novem-ber is ook de maand van het solidariteitsmaal van De Brug. Het zullen weer drukke dagen worden voor de vele mensen…. en de frikadellenrollers ! Ja, het werk achter de schermen doet het feest lukken. Dank aan alle bereidwillige helpers en helpsters.
En deze maand mag ik dan nog bezoek verwachten, waar Mr. Hertoghs dan bij zal zijn, zo kan hij een stukje "Brug-leven" hier mee beleven.
Ik weet niet of ik al een stukje antwoord gegeven heb over de projectaanvraag van Sr. Pauline. Eerst wil ik je nog zeggen dat ze heel blij was met uw brief. Wij zouden inderdaad graag een motorvoertuig aan-kopen voor preventief werken in de omliggende dorpen, vanuit het gezondheidscentrum. Wat een nieuw kleedje zal krijgen voor de toekomst. De P.E.V. (programme elargie de vacination) is van start gegaan in 1986. In de beginjaren daarvan gingen of reden we inderdaad met de bromfiets naar de omliggende dorpen. Omwille van vele omstandigheden is dat stop gezet. Nu wil men opnieuw decentraliseren, met de vroegere ervaring op zak en vernieuwde mogelijkheden. Wat volgens mij een goed opgezet pro-gramma wordt. Ik sta er dus volledig achter (of ik het zelf nog zal meemaken is een andere vraag, maar die is niet belangrijk). Zij zullen vodortgaan en daar wil ik mijn schouders mee onderzetten.
We zitten nu in een drukke periode van vergaderingen en sessies. Evaluatie en programmatie voor een nieuwe start op allerlei terreinen. Sr. Pauline zal ook een werksessie volgen over de "santé". Vooral over hulp aan aids-patiënten en hun families. In landen zoals Mali wordt dit een groot probleem.
Voor ons kunnen we met dankbaarheid zeggen dat we een goed regenseizoen hebben gekregen. Nu is het hard werken om de oogst binnen te halen. Deze is overvloedig. Nu maar hopen dat de oogst goed beheerd wordt en iedereen van de grote koek mag delen.
Sr. Pauline vroeg mij heel veel groeten over te brengen. Een briefje volgt alvast later. Wij verwachten volgende week Sr. Sophie (verpleegster) in onze communiteit. Zo leven we stilletjes maar zeker naar de grote overdacht toe.
Ik ga het hier nu bij laten. Ik vertoef zeker met mijn gedachten ergens rond in het solidariteitsmaal…
Van Harte de beste groetjes recht uit Mali, voor de hele Brugfamilie en vooral voor jullie.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 20 juli 2003

Ik ben gelukkig u te leren kennen. Ik weet welke steun u bent voor het gezondheidscentrum van Fala-jé, maar ook voor andere noden, zoals de schoolkantine. Ik ben in Falajé gekomen op 8 november 2002, met het vooruitzicht om de zusters van Sint Vincentius op te volgen. Zij hebben hier zeer hard gewerkt.
U kent reeds lang één van hen, Zuster Lina. Zij heeft mij ingelicht dat ik elk jaar de mogelijkheid heb u een project voor te stellen. Over alle wezenlijke projecten was zij zeer tevreden. Ik hoop op mijn beurt, dat de door mij voorgestelde projecten goed zullen worden ontvangen, voor een goede toekomst van het gezondheidscentrum. Ik dank u voor hetgeen reeds gebeurde en voor al hetgeen in de toekomst nog kan worden mogelijk gemaakt.
Wij hebben nu een geneesheer die ook dit jaar is begonnen. Het is een harde werker en een goede chef voor het personeel. Hij is de hoop van Falajé. Hij doet operaties voor de armen, die de hospitalen in Bamako niet kunnen hetalen, alsook de spoedoperaties. Hij is onze hoofdgeneesheer en spaart geen moeite om de toestand in het centrum te verheteren. Het is een redelijk groot centrum, met veel werk, dus is het een zware taak. Zijn naam is Dr. Emmanuel Koné.
Voor het ogenblik kunnen de verschillende vaccinaties alleen in het centrum gebeuren. De afstanden tussen de omgevende dorpen zijn van 2 tot 35 km. Dit staat een goede werking van het vaccineren in de weg, het enige vervoermiddel is de fiets.
In 2004 willen wij een hetere strategie uitwerken (in het kader van een nationale vaccinatiecampagne),
een hetere bereikbaarheid naar de bevolking toe, ook een betere opvolging van de verschillende vac-cinaties waaronder tbc, gele koorts, hepatitis B, rode hond, mazelen, enz…
Om dit alles mogelijk te maken vragen wij de hulp van de Brug voor de aankoop van een moto voor het dispensarium en het gezondheidscentrum in het algemeen.
In de hoop op een goede ontvangst van mijn vraag, aan u allen, onze zusterlijke groeten.
Sr. Pauline Tounkara

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 11 juni 2003

Deze week maandag kreeg ik de langverwachte brief toe.
Blij te lezen dat ondanks de moeilijkheden die jullie hadden, het dan toch gelukt is om het bedrag vei-lig over te schrijven en al op de naam van Sr. Pauline Tounkara. Van zodra wij bericht krijgen, mogen jullie van ons nieuws verwachten. Ik was al bijna in de vaste overtuiging dat de brieven verloren wa-ren, wat wel eens meer voorkomt. Nu nog een beetje geduld en dan komt alles goed.
Ondertussen loopt het schooljaar hier ook stilaan naar het einde. De leerlingen van het zesde leerjaar hebben hun examen al gedaan; dit is een staatsexamen. Van de 76 leerlingen zijn er 67 gelukt in hun examen. In de school wordt er dus wel gewerkt. De andere leerlingen moeten nog goed studeren in deze warmste periode van het jaar, geen gemakkelijk klus.
Drie keer heeft het al een beetje geregend: begin van het regenseizoen, waar we zo naar uitkijken.Het maakt de hitte toch wat milder. De boeren hun handen beginnen al te jeuken o naar de velden te trek-ken. De laatste jaren stellen wij hier een echte volksverhuizing vast, mensen trekken weg en zoeken vruchtbare grond om te bewerken. Ze gaan tot 30 km. ver, in de hoop dat het daar heter zal zijn, zet-ten een kleine abri weg en blijven er maanden. Zo ontstaan er kleine nederzettingen en misschien na jaren een nieuw dorp. Er komt een duidelijke verschuiving op gang -de woestijn komt zeker dichter.. Het hout kappen speelt daar zeker een grote rol in. Nieuwe bomen planten, ja, maar dan moet je nog water hebben om te gieten. Als je al zelf zoveel moeite moet doen om nog maar aan drinkwater te ge-raken, worden jonge bomen wel eens vergeten.
Deze week vierde het gouvernement hun eerste verjaardag.We mochten het jaarverslag volgen op tv. Zo te zien gebeurde er toch heel wat. De president A.T.T. legt vooral de nadruk op algemeen welzijn van het land en de bevolking: geen verantwoordelijkheden naar de anderen schuiven, maar op alle terreinen je eigen verantwoordelijkheid nemen om zo als mens en volk vooruit te komen. De president mag dat wel zeggen, hij kan zichzelf als voorbeeld stellen.
Verder doen we hier stille voort. Voor de moment is er hier een équipe van dokters en laboranten om opzoeking te doen in het kader van ‘la lutte contre le paludisme’, malaria, speciaal voor de kinderen van 0 tot 6 jaar en zwangere vrouwen. Dit als antwoord op een vraag van ons,want de laatste jaren was onze strek erg besmet door paludisme. het onderzoek loopt over een jaar. We hopen dat er goe-de resultaten mogen komen en een aangepaste behandeling.
Ik hoop dat deze brief vlug in Bamako geraakt en dan recht bij jullie in de brievenbus mag komen. raag tot een volgende keer met het goede nieuws.
Van harte een zomerse zomer gewenst en dat het zonnetje jullie goed mogen doen.
Met nog een lieve groet voor allen.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 20 april 2003

Vandaag is het Paasdag!
Van harte wens ik jullie een vreugdevolle paastijd toe. En dat we ondanks de harde werkelijkheid van oorlog en onrecht mogen blijven geloven dat vrede begint in het hart van elke mens.
Wij hadden een mooie paasviering. Deze nacht werden er 33 volwassenen gedoopt. Na de viering werd ons paasfeest gezegend met een eerste regenbuitje (8 mm.), dit na maanden droogte (van okto-ber). Het is nu nog zwoeler en warmer. Het mooiste is wel dat tijdens de doopviering een moederke, hoogzwanger, de kerk uitging, in alle haast naar de materniteit, en voor de doopviering gedaans was, lag zij al gelukkig met haar kindje in haar armen. Het moet maar lukken, hé.
Nu heb ik eigenlijk nog een vraagje: einde februari heb ik een brief meegegeven naar België met de nodige uitleg of mogelijkheden omtrent de overschrijving van het bedrag dat ik via de Brug zou ont-vangen. Hebben jullie dit schrijven toegekregen? Zo ja, is dit dan een goede procedure. Zo niet, geef ik de papieren nog eens mee met Lydia, die begin mei in verlof komt.
Ik weet dat de post soms veel tijd nodig heeft. Als ik nog geen antwoordje heb, zal ik hier eerst navraag doen en dan alles nog eens meegeven met Lydia.
In de hoop dat jullie ook mooie paasdagen hadden wens ik jullie de frisheid van mooie lentedagen, en wij proberen de warmte te trotseren...
Een hartelijke paasgroet!
P.S. Zuster Pauline Tainkara wordt projectopvolgster van Lina in Faladye.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 20 januari 2003

Dank voor uw brief met het goede nieuws van de Brug. Het boekje werd meegebracht door Caroline, die nu bij ons op bezoek is.
Het zijn voor ons gezegende dagen om samen te evalueren en hoopvol naar de toekomst te kijken in onze gegeven opdracht van progressieve overdracht, waar we nu middenin zitten. Van daaruit concre-te stappen mogen zetten om samen de weg verder te gaan.
Eerst en vooral wil ik jullie allen danken voor het mooie bedrag dat ik mag ontvangen en waar vooral de schoolkinderen van mogen meedelen. Voor de directie van de school een aanmoediging en voor de ouders van de kinderen een tegemoetkoming in hun dagelijkse zorg om ook het beste aan het kind te geven.
Vandaag hebben wij een verlofdag ‘Fête de l’Armée’. Via radio en tv volgen we dit een beetje mee. Grote défilé in Bamakko met toespraak van de president enz.. Hier bij ons is daar weinig van de mer-ken. Onze nieuwe president met het gouvernement zetten zich werkelijk in voor een democratisch be-leid. De oorlog in het naburige land brengt hen vele zorgen mee. Duizenden mensen ‘Malinezen’ wer-den hier al opgevangen door nationale en internationale samenwerking, om hen allen weer een plaatsje te geven in Mali. Waar het hart van goede wil, kan er enorm veel.
Samen met velen bidden we voor een vredig gebeuren in deze noodtoestand. Wij zitten niet dicht in dit grensgebied, maar merken het hier wel.
De grote hitte maakt het ons nu niet moeilijk, het is al enkele dagen eerder aan de frisse kant. Voor ons dus heerlijke dagen om er eens van te genieten.
Zo geef ik dan met Caroline heel veel groetjes mee terug, wens u het allerbeste, een goede gezond-heid deze wintermaanden voor groot en klein.
Een dankbare groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 24 november 2002

Aan vele dingen voelen we dat we stilaan het einde van dit jaar naderen. Terwijl ik deze brief schrijf wet ik dat jullie met velen druk bezig zijn met het ‘solidariteitsmaal’. Zo wordt er wereldwijd aan men-sen gedacht door deze concrete inzet van De Brug.
Het jaar 2002 gaf ons in Mali een nieuwe president en een nieuw gouvernement. Zij proberen nu het democratische land Mali verder te besturen. Geen gemakkelijke opdracht vandaag met het buurland Cote d’Ivoire in oorlog. De verantwoordelijken van het land hebben actieve commissies opgericht om de Malianen die terug naar Mali komen te begeleiden. Ze worden deskundig opgevangen en wij proberen hen terug naar hun families te brengen; het zijn er velen; alle dagen komen er toe. Wij hopen dat de leiders sterk genoeg mogen zijn om dit alles aan te kunnen en vrede te bewaren in het land. Een vonk springt zo vlug over.
2002 bracht ons ook een stukje verder in onze opdracht. In de gezondheidsdienst hebben we nu een geneesheer bij. Ook een gediplomeerde verpleegster-vroedvrouw (een religieuze van Mali) met heel wat beroepservaring. Zo gaan we nu samen de weg in deze opdracht, kijken we samen positief naar de toekomst. Een geleidelijke ingroei en loslating. Vreugde om het nieuwe, dank om het voorbije. Dank ook om wat we met hulp van velen hebben mogen verwezenlijken en hopelijk in de toekomst nog mag verdergaan.
De start van het nieuwe schooljaar is goed geweest. De verwezenlijking van het project heeft de direc-tie en de leerkrachten een nieuw elan gegeven om het goed te doen. Het regenseizoen is dit jaar in het algemeen slecht geweest. Weer een zorg meer voor de mensen, hoe de eindjes dit jaar weer aaneenknopen... Vandaag is de nieuwe oogst er, maar deze is zeer karig, en zeker onvoldoende voor vele mensen. Hulp van buitenaf zal dan zeer welkom zijn.
Zo doen we dan in stilte voort en proberen we een lichtpunt te zijn voor ieder. In de hoop dat alles goed is met jullie wens ik van harte een zalig Kerstgebeuren met een goede instap voor het nieuwe jaar.
Tot slot wens ik jullie en de hele familie en De Brug een goede gezondheid toe en het allerbeste voor het dagelijkse leven.
Een hartelijke en lieve groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 15 september 2002

De datum van vertrek was er zo vlug deze keer dat ik niet meer tot bij jullie geraakt ben. Ik hoop dat je de gevraagde papieren en de andere gevonden hebt in de brievenbus. Later vergat ik gewoon even te telefoneren, mijn excuses voor deze nalatigheid a.u.b. Je weet, de laatste dagen komt er nog zoveel kijken en er is nog van alles te doen. Hier kom je er dan bij uit wat je vergeten bent en niet gedaan hebt. En dan is de afstand weer te groot.
Na een beetje een turbulente reis ben ik toch goed in Mali toegekomen: vertraging van het vliegtuig, bagage achter gebleven, maar met geduld en één dag later toch met pak en zak goed toegekomen in Faladyé. Ook dat hoort er soms bij. Zo ben ik dan weer terug hier, in een vochtig, warm en zwoel kli-maat, wel even aanpassen. Het regenseizoen is niet denderend, maar september kan het misschien nog goed maken. Kleine regelmatige regens zijn heel welkom.
Ja, blij terug te zijn in Faladyé, na een korte, goede vakantie in de heimat, rijk aan ontmoetingen en uitwisselingen. Dan denk ik speciaal terug aan de avond bij jullie aan huis met de bestuursleden van de Brug: hartelijk onthaal met de enthousiaste inzet van elk. Zo begin ik er weer met nieuwe moed aan.
De eerste avond bij mijn aankomst vernam ik dat de dokter die beloofde te komen, verstek had gege-ven. Dat was zo’n eerste domper. Wat nu ?.. Iedereen moest het precies zo’n beetje op zijn manier verwerken. Plots op 8 september hebben we een nieuwe dokter mogen verwelkomen. Hij werd met enthousiasme onthaald door het personeel, met handgeklap, een danspas en fijne woorden van wel-kom. Ook de autoriteiten gaven hem een hartelijk welkom. Vol hoop stappen we in een nieuwe trein en hopen op een goede samenwerking. We hebben dit jaar ook weer te kampen met erge malaria-aanvallen, met als gevolg sterke bloedarmoede, die speciale aandacht vraag voor de verzorging.
De school maakt zich klaar voor een nieuwe start op 1 oktober. De directeur is content met de ver-nieuwingen. Zo komt er overal nieuw leven op gang. Ook het nieuwe gouvernement zet zijn eerste stappen en probeert mekaar goedwillig te zijn. Het is nu 100 dagen dat de nieuwe président A.T.T. aan de macht is. Hopelijk wordt het een duurzame regering.
Bij gelegenheid geef ik deze brief mee met de mensen die naar België vertrekken. In de grote post zijn er nog altijd problemen. Er zijn brieven die nooit in de juiste richting vertrekken, zo zoeken we voorlo-pig een andere weg.
Ik hoop dat jullie van een mooie nazomer genieten en dat vrijdag 27 september weer een succesvolle avond mag worden. Het boekje van de Brug kreeg ik vorige week toe. De post vanuit België naar Mali gaat wel door, dat is toch één goed punt.
De mensen in deze streek hebben vandaag honger daar het regenseizoen vorig jaar slecht was. De SECAMA heeft al heel wat hulp geboden. Vandaag op TV-Mali meldde het gouvernement dat de prij-zen van granen, rijst, suiker, petroleum zullen dalen tot december, zodra de nieuwe oogst er is, dat geeft toch weer een beetje hoop..- en eten
Ik merk dat mijn blad alweer vol is. Van harte wens ik jullie het allerbeste, een goede start van het schooljaar voor de kinderen en een goede gezondheid.
Met een dankbare groet!

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 22 januari 2002

Uw briefje van 10 december heeft veel tijd nodig gehad om met al dat goede nieuws tot in Faladyé te geraken. Volgende week is er een gelegenheid om brieven mee te geven voor België, waar ik graag van profiteer in de hoop dat het dan vlugger gaat. Want méér dan één maand is toch lang, hé.
Via mijn familie vernam ik dat het solidariteitsmaal een waar succes geweest is, dankzij de inzet van zovele Brugvrienden. Met een warm hart dank ik U allen graag voor die mooie som die ik mag ont-vangen; 1.586,52 euro. Daar kunnen we weer heel wat mee doen.
Ik deelde het goede nieuws mee aan de directie van de school: zij zagen meteen een hele droom waar worden. Leerboeken voor de school, een goede aanwinst. Om dit efficiënt te gebruiken, hebben zij volgens mij een goede methode gevonden. Verhuur van boeken tegen een bepaald bedrag voor één jaar; bij inlevering in goede staat: geld terug. Aankoop van boeken mag ook als er meerdere kin-deren van de familie eikaar opvolgen voor de school. Zo blijft er een zorg en continuïteit voor wat de leerboeken betreft. Ik vind het een duurzaam en goed systeem. Zodra ik over het geld kan beschik-ken, laat ik het u weten. maar hier wilde ik toch vlug voor schrijven, omdat ik uw brief pas op 19 janua-ri toekreeg.
Deze dagen zitten wij volop in de grote evenementen van het land. C.A.N. 2002: Coupe d’Afrique des Nations, en er is ambiance tot in de kleinste dorpen. 16 Afrikaanse landen doen mee.
Dit gebeuren heeft Mali een ander gelaat gegeven. In 5 steden werd een voetbalstadion gebouwd. Vil-la’s en hotels zijn uit de grond gerezen door internationale hulpverlening. Hopelijk verloopt alles in goede banen en zet dit Mali niet op zijn kop, en mag dit een bijdrage zijn aan de goede bedoelingen van het land.
Begin maart beginnen de concrete voorbereidingen voor de presidentiele verkiezingen, die zullen plaats hebben in juni. De huidige president, Alifa Oumar Konaré, stelt zich niet meer verkiesbaar. We hopen dat dit vredig mag verlopen en dat Mali een voorbeeld mag blijven van een goed democratisch beleid.
Wij hebben bezoek gekregen van zuster Caroline Boden. Om samen te kijken naar de toekomst, wel-ke wegen gaan in deze overgangsfase. We weten al dat de Maliaanse zusters ons zullen opvolgen. Samen bereiden we dit gebeuren voor. Een hele opdracht voor ons om dit zo positief mogelijk te bele-ven en uit handen te geven. Velen helpen ons daarbij en we weten dat Hij die ons gezonden heeft, ons hierin zal bewaren en zegenen.
Voor de maand juni is er dan nog een nieuwtjes, met twee woorden gesproken. Dan zou ik in een ver-kort verlof komen naar België. Ik hoop echt dat het nu eens gewoon goed mag zijn. Wat mijn knie be-treft, die voelt nu toch heel anders aan dan voorheen. Een groot pluspunt. Het is wel genoeg geweest.
De Harmatanwind doet zijn best. Het stof en het zand vliegen in het rond, iets stofvrij maken is haast niet mogelijk. Alles is dor en droog, toch staan de mangobomen in volle bloei en zie je de vruchten al komen. Het wonder van de natuur!
Dit was dan een eerste briefje voor het jaar 2002. Van harte wens ik dat je al eens mag genieten van een mooie lentedag, na nog eens een echte winter te hebben gehad. Hier bij ons verder alles goed. Dat wens ik ook voor jullie.
Hartelijke groeten en graag tot schrijfs.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - december 2001

De jaarwisseling nodigt ons telkens uit de band met het thuisfront levendig te houden. We laten je graag een stukje leven delen.
Bij ons spreekt nu iedereen over ‘de Cocan’ (coup d’Afrique de nation de football). In verschillende grote steden werden nieuwe stadions gebouwd waar voetbalwedstrijden op hoog niveau zullen plaats hebben. De voorbereidingen zijn volop bezig. De scholen krijgen zelfs drie weken verlof tijdens de tor-nooien. In januari 2002 zal alles rond voetbal draaien. De verkoop van ‘pagnes’ met het logo ‘Cocan’ is volop bezig.
De aandacht van het land gaat ook naar de komende presidentsverkiezing. De partijen die hun kandi-daat voorstellen zijn reeds gekend. Na een ambtstermijn van 10 jaar is Alpha Konaré de uittredende president.
In onze streken is het regenseizoen een mislukking geworden. De hemelsluizen bleven vaak dicht, ondanks de vele, donkere wolken en bliksemflitsen. De maïs verdroogde op de velden. De rijst en de katoen brachten weinig op. De giersthalmen hingen mager op hun lange stengels. Het wordt voor heel wat families een moeilijk jaar. Daarbij gaan de prijzen van de voedingswaren sterk de hoogte in, zodat onze mensen met een bang hart naar de toekomst kijken.
Bij de pastorale benoemingen van september vernamen we dat ons parochieteam tot twee herleid werd. Weet dat Faladyé de zorg heeft van een 30-tal dorpen. Gelukkig zijn de afstanden niet te ver.
In het voorbije jaar zijn we stilaan beginnen te beseffen, dat een komende overdracht van de missie-posten aan de Afrikaanse zusters werkelijkheid gaat worden. Concrete stappen zijn gezet door de eerste kennismaking met ‘de orde van Malta’. Zij zullen in de toekomst de verantwoordelijkheid dragen van het gezondheidscentrum. In januari verwachten we één door hen aangeduide, inlandse dokter waarmee Lydia, Mimi en ik nog een tijd zullen samenwerken. Op het sociaal centrum gaan de gewone activiteiten verder. Vorming en preventief werken blijven voorrang krijgen. In ons dagelijks bezig zijn met mensen ervaren we dat geven en ontvangen een werkelijkheid is. Aan ieder van u, wensen we een vreugdevol kerstfeest waarin vrede je deel mag zijn om van 2002 een gelukkig jaar te maken.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 2 september 2001

Vandaag zondag, een regenzonnetje, een rustige dag.
Je brief van eind juli met een beetje vakantievertraging goed ontvangen. Ja, voor velen, zowel kinde-ren als ouders, begint er morgen een nieuwe episode in hun leven. De schooldeuren gaan weer open.
Het boekje van de jubileumviering van 25 jaar de Brug heb ik nu ook toegekregen. Ik heb het al vaak ter hand genomen, omdat het zo diep aanspreekt. Ja, bouwen aan ‘een brug’ tussen mensen over de hele wereld geeft een zeer sterke verbondenheid en levenskracht.
We zitten al aan de tweede helft van het regenseizoen. We zijn zowat tussen de vlagen gevallen. Veel donkere wolken, bliksem, donder en wind, maar de regenwolken trokken verder. Ja, goed begonnen, half gewonnen. We hopen toch dat de hemelsluizen nog eens flink opengezet worden.
In Mali gaat nu alle aandacht naar de CAN 2002, Coup d’Afrique. De voetbalstadions worden ge-bouwd, wegen aangelegd en verbeterd, hotels, enz. Januarifebruari 2002. Het grote moment. Het zal een evenement zijn voor heel Mali, punt van eed!
Verder gaat hier zo alles zijn gewone gangetje. We kijken al eens uit naar de vakantiegangers die zich al stilletjes klaarmaken om terug te komen. De voorbije maand was een goed gevulde, veel mensen zijn moe van het zware werk op het veld, daardoor vlugger vatbaar voor ziekte. Dankzij de goede samenwerking met het verplegend personeel geraken we er iedere dag weer door.
Hierbij doe ik ook het evaluatiepapier dat je mij bezorgde. Ik hoop dat je er aan uit kunt, dat het een beetje duidelijk is. Ook de aanvraag voor het nieuwe project. Het onderwijzend personeel en de dien-sten zijn heel dankbaar voor de mogelijkheden die zij hierdoor krijgen.
Van harte wens ik jullie het allerbeste, ook aan alle vrienden van de Brug die meebouwen aan deze verbondenheid in solidariteit met zovelen.
Ik hoop dat je nog van een mooie nazomer mag genieten. Met een hartelijke dank en dan weer eens tot schrijfs.
Beste groetjes.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 11 juli 2001

Blij te lezen dat de jubeldag een echte feestdag geweest is. Het heeft vele mensen bijeengebracht rond een hapje, drankje, gezellige babbel om weer verder te kijken naar de toekomst. Ik kijk al uit naar het volgende boekje van de Brug om het ook lezend mee te mogen beleven. Er waren wel originele initiatieven, iemand in Colombia uit het bed zetten, je moet het maar kunnen. Je kreeg ook nog een ninke regenbui. Wij hebben vandaag ons nationaal Drashka van 11 juli niet gekregen in Mali.
Het regenseizoen is plots begonnen. De tweede heft van juni begon het plots te regenen en we kre-gen nog 200 mm voor eind juni. De boeren zijn dan ook in aller haast gaan werken op het veld. Nu herleeft heel de natuur, alles staat weer in een mooi groen kleedje.
Voor de moment zijn we nu nog met 2 hier in Mali, daar Zr. Mimi van Leuven naar huis geroepen is voor haar moeder, 90 jaar, die vorige week overleden is en die morgen begraven wordt. Verder heb-ben we geen nieuws. Goed dat ze deze dagen samen met haar familie mag doorleven opdat dit af-scheid ook stilletjes een plaats mag krijgen in haar leven.
Zo doen we het nu maar stilletjes aan verder, zo goed als dat kan.
Hier is de grote vakantie ook begonnen, dat merk je aan heel veel, er is zo’n heel andere sfeer in het dorp. Plots gaat alle aandacht naar de landbouw en worden de regenbuien geteld. Laat de zon nu maar bij jullie schijnen...
Langs de radio vernam ik dat de ‘tour de France’ deze week zelfs naar Antwerpen gereden is, een hele attractie voor Antwerpen, maar meerijden doen we toch niet. Ik doe alle dagen mijn ritjes, fietsen gaat me heter dan gaan. Dus de fiets op en maar hopen dat er geen stokken meer in de wielen komen.
In Mali wordt er hard gewerkt aan de voorbereiding van de COCAN 2002, in de steden rijzen de voetbalstadions uit de grond, hotels en restaurants, wegenaanleg, enz. Hopelijk wordt het een vredig gebeuren voor het land. De grote voetbalwedstrijden zullen plaatshebben in januari. Dit komt al heel dichtbij. Op tv volgen we zo een beetje deze hele voorbereiding en het enthousiasme daar rond. De kinderen zingen hier al het liedje van de Can.
Zo, dit was nog een klein babbeltje vanuit Mali waar we proberen in ons dagelijks leven er te zijn voor deze mensen.
Met nog een hartelijke groet en de wens van mooie, zomerse dagen die meer kracht en warmte geven.
Heel hartelijk.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - mei 2001

Via een medezuster uit Opwijk, Zuster Caroline, ontvingen wij volgend bericht:
Zuster Lina vroeg mij om U deze tekst door te sturen. De Nederlandse vertaling is een zo trouw moge-lijke weergave van de Bambara tekst.
In naam van al de medezusters van Zuster Lina wil ik de Brug danken voor de jaren dat onze 2 mis-sieposten zo gul hebben mogen genieten van jullie volgehouden inzet.
Hartelijke gelukwensen voor de viering van 25 jaar. Dank voor de financiële en morele steun.

Beste Broeders en Zuster, Belgische vrienden,
De mensen van Faladyé groeten U. Wij danken U, voor het bestaan van de ‘Brug’. Het is een grote weldaad.
Wij zeggen U dank voor alles wat U doet. In het verleden mochten wij jullie steun ontvangen voor Ou-essebegou en nu voor Faladyé.
Wij danken U voor zoveel toewijding, zoveel goedheid al die jaren. Dat God de ‘Brug’ mee in handen mag dragen, nog vele jaren. Goed feest toegewenst voor het jubileum van 25 jaar, dat God u nog vele jaren mag bijgeven om samen te vieren.
Bambara gezegde: een vinger kan geen steen opnemen. Dat God U moge helpen. U een lang leven geven en Vrede. Hartelijk dank. Tot wederhoren.

Jacob Samaké. Lina Van Den Bergh.

N’Balimaw ani N’Teriw minw sigilen Belgique la,

Falajèkaw b’aw fo kossèbè!!
An befoli di aw ma, katugu ‘BRUG’ a ka nyi kossèbè.
An bè barika da aw ye, aw ka kèkèn na ye, kabini san caman.
Folo folo Oueléessébegou la ani sisan Falajè la.
An be barika da aw ye aw ka nyumanyã ko la.
Ala k’aw balo men ‘De Brug’ la.
Aw san bè san bè.
Ala ka san 25 caman di aw ma.
Bamananw ko: Bolo koni den kelen tè bèlè tall
Ala k’aw dèmè!!
Ala ka si di aw mal!
Ala ka hèra di aw mal!
Aw ni cè. Aw ni baara ji!!
K’a nyogon ye nogoyal

Jacob Samakè

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 25 mei 2000

De meimaand geeft toch warme dagen zowel in Mali als in België, ik hoorde zojuist op de radio 25°. Dat is toch al een mooi zomerweertje, en de vele bloemen zullen zeker hun prachtigste kleuren laten zien. Het is toch de bloemenmaand. Wij zitten aan de top van het heet seizoen. Er komen al wolken en sterke stormwind, maar regen kregen we nog niet. Wel is het nu het moment van de lekkerste mango’s.
Ondertussen zijn jullie bezig met de voorbereidingen voor de grote dag. 10 Juni wordt dan ook een bi-jzondere dag. Dat wens ik van harte, een mooie gezellige jubeldag. Ja, vele mensen hebben jullie ge-holpen over de grenzen heen. Je was hoop voor mensen in nood, een helpende hand. Al deze goede gaven staan gegrift in Zijn helende hand. Ik kan alleen maar dankbaar zijn voor dit diepe, menselijke gebeuren. Waar mensen eensgezind de handen in elkaar slaan is er veel mogelijk.
Met dit bijgevoegde kaartje wil ik gewoon aanwezig zijn op 10 juni. Om samen met jullie te vieren. Ik hoop dat het zonnetje haar warme stralen die dag laat voelen.
Ik hoop dat jullie het allen goed stellen.
Wij hier doen stil voort, de meeste boeren trekken al weg naar hun velden, met de hele familie, om de velden al klaar te maken. Zo komt er stilaan een verschuiving en een ander levensritme.
Lydia maakt haar klaar voor haar verlof. Jeanne is al vertrokken. Zo wordt het ook stiller in huis. Ik probeer voortdurend mijn ritme te vinden, de ene dag gaat dat al heter dan de andere. Mijn knie zegt wel op tijd wanneer ik het wat rustiger aan moet doen.
Nu gaan we naar Pinksteren toe, maar zondag is het de grote dag voor de vormelingen. 55 Jongeren tussen 13 en 18 jaar zullen het vormsel ontvangen, zij krijgen nu een intense voorbereiding.
Voor ieder van jullie nog een hartelijke groet en vele mooie zomerse dagen. Het allerbeste en dan graag weer eens tot schrijfs.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 9 april 2000

Het wil toch juist lukken dat we naar mekaar geschreven hebben op dezelfde dag, en wie weet mis-schien nog op het hetzelfde uur. Wat telepathie toch kan. Van Opwijk en speciaal van Caroline kreeg ik het bericht toe dat het geld overgeschreven is. Voor deze mooie som wil ik jullie hartelijk danken. Ik sprak er al over met de directeur van de school en met de diocesane directie, die heel blij en dankbaar zijn voor deze mooie gift.
Wat de tekst betreft voor het grote Jubelfeest, die heb ik verstuurd naar Opwijk om er een mooi geheel van te maken (gebrek aan materiaal hier). Misschien heb je het ondertussen al toegekregen, dat hoop ik toch stillekens.
Ja, het zal een uitzonderlijk jaar worden voor de Brug. Veel activiteiten met een bijzondere tint voor de 25 jaar. Daar mag men wel echt fier op zijn. Als ik eens terugkijk naar al die jaren wat de Brug hier mogelijk gemaakt heeft, voel ik diepe dankbaarheid naar boven komen, in een ware verbondenheid van gedeeld leven.
Pasen is al heel dichtbij. Van harte Vreugdevolle Paasdagen toegewenst. Hier is het een drukke acti-viteit in de parochie vanwege de voorbereiding voor de doopselviering van 24 volwassen mensen.
De warmte is er ook weer. De zon doet jaar uiterste best om het alle dagen nog wat warmer te maken. Toch kregen we van zaterdag op zondag onze Mangoregen (40 druppels). Dat bracht nog een zwoel-ere warmte wee, maar ook de ooievaars. Daar zijn de mensen altijd blij om, zij brengen goed nieuws!
Ik hoop dat de lente ook zijn intrede doet in het land en er veel nieuw leven mag geboren worden, fris lentegroen en bloesems. Door alles heen kon ik er vorig jaar toch van genieten in België. Ondertussen gaat het al wat heter.
Hartelijke groetjes aan iedereen en mooie paasdagen gewenst.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 10 maart 2000

Het boekje van de Brug ligt hier naast mij. Een prachtboekje dat je naar de verste horizonten brengt en ook heel dicht bij het thuisfront. Het nieuwe logo -vind ik gewoon prachtig - vitaliteit, en uitstraling zit er echt in, eenvoudig betekenisvol. Proficiat! Zo wordt zeker de Brug nog steviger.
Ik ben blij dat jullie ook het Mali-krantje hebben gekregen met kersvers nieuws over Mali.
Graag wil ik oprecht danken voor het project dat ik weer 57.000 fr. mag ontvangen. Ik weet dat er heel wat voor gedaan is om het allemaal weer bijeen te krijgen en de mensen zijn er hier heel dankbaar om.
Ondertussen is er een hele vernieuwing gekomen in Faladyé. Door het Italiaans project kregen wij zomaar 6 klaslokalen, bureaus en een grote vergaderzaal. Een volle maand is er hard gewerkt in een goede samenwerking van Italianen en Malianen. De kinderen roepen nog ‘ciao’. De oude klaslokalen kregen ook een vernieuwingsbeurt en werden mooi in de verf gezet. De openingsplechtigheid bleef niet uit. Het project van de Brug past er formidabel in want er zijn nog 2 lokalen zonder banken, die wij nu mooi kunnen aanvullen.
Over de schoolactiviteiten mogen we fier zijn. We hebben een goed lerarencorps hier ter plaatse. In de steden, vooral de hogere scholen, komen ze dit jaar minder goed op gang. Ze vallen van de ene staking in de andere, wat niet ten goede komt aan de jeugd.
De vraag over een korte tekst in Bambara-taal komt zeker in orde een van de volgende weken, daar mag je op rekenen. 25 Jaar Brugwerking verdient wel een extraatje.
We zijn nu volop in het droogseizoen en in de mangotijd, een lekkernij en toemaatje voor de hele be-volking. De zon doet haar uiterste best om het alle dagen wat warmer te doen worden. Dit terwijl jullie af en toe nog eens sneeuw mogen zien.
Zo gaan we naar Pasen toe, een tijd van bezinning en inkeer. Er zullen weer heel wat volwassenen komen naar de parochie voor de doopselcatechese. Pasen wordt dan ook voor hen de grote dag.
Met mij verder alles goed, zo goed als het kan.
Nog veel hartelijke groeten voor alle Brugvrienden en het allerbeste voor jullie.
Met een dankbare groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 24 oktober 2000

Toen ik gisterenmiddag in Bamako kwam lag jouw brief er. Of ik er blij mee was! Deze week ben ik in Bamako voor een paar dagen vergadering om deze week dan te eindigen met een groot jubelfeest voor het jaar 2000. Alle priesters en religieuzen zijn uitgenodigd om dit weekend samen te zijn, wat dan ook de slotviering is van deze vergadering.
Eerst en vooral wil ik jullie van harte feliciteren bij de geboorte van uw derde kleinkind. Ik hoop en wens dat hij in goede gezondheid mag opgroeien tot geluk en vreugde van velen. Ala k’a babo! Daan, een mooie naam. Ondertussen ben ik al weer een tijdje hier, het was toch een hele aanpassing na zo’n lange periode, toch vind ik stilaan mijn ritme wat haalbaar is en dan mag ik vandaag toch zeggen dat er een trage evolutie is naar heter. Zo blijf ik hopen dat het toch stilaan in orde mag komen... We zingen wel eens -zachtjes aan en niet te snel, anders wordt... te moe..., moedig verder oefenen dus.
In Faladyé is er dan toch ook goed nieuws. We hebben een project gekregen van Italië voor 6 nieuwe klaslokalen + bureel voor de directeur. Volgende week beginnen de mensen te stenen te maken in cement. In januari komt er een werkploeg van Italië om de klaslokalen mee te bouwen. Voor de ban-ken enz.. moet de bevolking zelf weer zorgen. Het project zal dus heel goed van pas komen. De men-sen hebben er moed op. Ook de leerlingen van de tweede cyclus zullen hun deel doen. Zo komt er heel wat volk in beweging en dat is een goede zaak.
Veel regen heb ik in Mali niet meer gezien, jammer, want vele velden staan er maar triestig bij. Zal het graan nog rijpen... en de katoen? De aardnoten zijn wel gelukt. Het werk in de materniteit heb ik ook weer hervat daar mijn collega nog geen verlof genomen had. Ja, ze zorgen goed voor mij dat ik toch niet te veel zou doen. Toch fijn van hen hé. We hebben ook een ploeg van dokters gehad van ver-schillende Afrikaanse landen voor een ‘enquête de recherche” (waar komt malaria vandaan met zo’n zware gevolgen voor de gezondheid van het kind van 0 tot 6 jaar?). Dit in het kader van WG.O. Hope-lijk komt er toch ooit eens een vaccin tegen malaria die zovele slachtoffers maakt.
Zo hier ga ik het dan bij laten. Stilaan kom ik er weer helemaal in, een beetje anders dan vroeger, maar het zal wel lukken.
Ik hoop dat jullie toch van de mooie herfstkleuren mogen genieten, want dadelijk staat de winter voor de deur... Ook dat heeft zijn charme!
Van harte nog vele groetjes aan alle mensen van de Brug. Inderdaad jammer dat we mekaar niet meer konden ontmoeten. Het was deze keer ook allemaal zo anders hé. Het allerbeste en dan graag weer eens tot schrijfs.

Correspondent: Mady Cattoor

Kalmthout - 11 augustus 2000

Jullie hebben mij zeker al eens af en toe in Kalmthout gezien en zo wat nieuws vernomen over mij.
Ja, mijn verblijf in de heimat is deze keer zo heel anders geweest. Na een verblijf in het ziekenhuis en een nogal lange herstelperiode mag ik u nu meedelen dat ik op 4 september weer terug mag vertrek-ken naar Mali. De tijd is nu kort en de dagen die eerst zo lang bleken te zijn, vliegen nu voorbij.
Wel had ik contact met mijn correspondente, Mevr. Mady Cartoor. Zij nodigde mij ook uit om een nieuw project aan te vragen voor dit jaar. Graag zou ik het project van vorig jaar nog eens willen vernieuwen, nl. de banken voor de school. Dat is gewoon nodig, als je de klaslokalen ziet met het aan-tal kinderen in één klas, en iedereen heeft toch graag een zitje. De banken van vorig jaar zijn zeer goed gemaakt; ik heb de mensen nog in het atelier bezig gezien. Later vernam ik dat het vervoer van de banken gratis gebeurde. Als iedereen een handje toesteekt, kan er heel veel.
Uit een laatste schrijven vernam ik dat de maand juli een goede regenmaand geweest is. Er viel ± 400 ml regen, iedereen was zo content. Zo denken wij er hier in België niet over, wat ook begrijpelijk is als dit in een verlof- en vakantieperiode gebeurt.
Vooreerst wil ik jullie nog allen hartelijk danken voor de woorden van bemoediging en vriendschap voor een goed herstel. Deze woorden draag ik in mijn hart mee naar Mali, omdat het woorden van leven zijn.
Hartelijk dank voor jullie inzet. Met de beste groetjes.

Correspondent: Mady Cattoor

Kalmthout - 11 april 2000

Deze dagen kreeg ik het goede nieuws toe dat de overschrijving van is Brug is toegekomen. Een mooie som van 64.000 fr. Heel hartelijk dank, want ik weet wat jullie ervoor gedaan hebben.
Ik geef dit goede nieuws vlug door naar Mali. Wat zal hun vreugde groot zijn. Van harte wens ik u en alle leden van de Brug een vreugdevol Paasgebeuren toe. Dank voor de mooie bloemen. Ik ben aan de beterhand, beetje bij beetje.
Veel zonnige dagen gewenst.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 18 december 1999

Van harte wens ik jullie allen een Heilvol Kerstgebeuren. Moge de Vrede en Vreugde van dit feest in het grote jubeljaar ons leven vullen en dragen. Mogen we samen die ‘boodschap’ delen met elkaar en gelukkig zijn in het Nieuwe J aar.
Hiermee wil ik u ook allen danken voor alles wat jullie realiseerden in dit jaar, voor die stevige verbon-denheid die de Brug zo sterk maakt en dat het nog lang zo mag blijven. Dat geeft ons hier moed en kracht om door te gaan en er te zijn voor velen.
Zo stappen we dan met veel moed het jaar 2000 in, een eeuwwisseling, toch anders dan andere ja-ren. Ook in Mali verwacht men er heel wat van. De woorden van de president en ook zijn daden ziet men stilaan tot leven komen. Sinds een paar maanden is Faladyé geen gewoon dorp meer, maar een gemeente met een officieel aangestelde burgemeester en zijn raad. Dit vanuit de grote werking in het land ‘decentralisatie van de administratieve diensten’. Tot onze gemeente behoren de 19 omliggende dorpen. Voor de mensen een hele verbetering, by. “een geboortebewijs” daar moet je nu geen 42 km meer voor rijden over hotsende en botsende wegen. Dat komt nu hier allemaal in orde.
Wat we ook zien gebeuren is dat de uitgeweken mensen van hier en van deze streek, dit zijn meestal de gestudeerden die een plaats of werk hebben in de hoofdstad, meer en meer terug naar hun dorpen komen om als groep ‘les resortiments de Faladyé’ iets te doen aan de levensomstandigheden van hun volk, van hun familie. Er begint zo stilaan een mentaliteit te groeien van ‘we moeten er zelf iets aan doen’. Dat is toch een hele stap vooruit.
Begin december hebben we samen met de werking van het ‘Centre Sociale et Santé’ in de klassen van de tweede cyclus gaan spreken over Aids (met lezing en debat). Dit was goed geanimeerd, want het raakt het leven van elke leerling en zijn familie. Hoe kunnen we er samen iets aan doen. In de school zijn bij de 900 leerlingen, met een directeur, die alle administratie zelf in orde brengt, en dat is heel wat. We hebben de directeur een typmachine bezorgd, wat een grote hulp is voor hem. We zien het resultaat.
Beste vrienden, zo blijven wij hier tussen deze mensen aanwezig samen met hen de weg gaan, de-lend waar het mogelijk is.
Ik wens u allen een gezegend jaar 2000!
Een hartelijke en dankbare nieuwjaarsgroet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 11 november 1999

Vandaag kreeg ik het boekje van de Brug toe. Dat doet altijd deugd, dan krijg je zo’n intens wereldge-beuren in je handen - brokken leven vanuit de hele wereld.
Zo merk ik dat de ‘kaasmaaltijd” weer heel dichtbij is en er drukke dagen voor de deur staan.
Ik wens je dan veel tussendoortjes met intieme en fijne ontmoetingen. Met dit kaartje wil ik dan ook bij jullie aanwezig zijn in de drukke bedoening. Beste groeten voor iedereen.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 17 augustus 1999

Zoals je merkt schrijf Ik dit briefje voor jullie vanuit Bamako waar ik nu ben om morgen de retraite te beginnen. Ja, het is me gelukt er eens tussenuit te gaan. Ik zit hier nu in Sebenincoro op 15 km van Bamako aan de Nigerstroom. Het is hier echt rustig, een plekje oase, nu in dit regenseizoen, om dan morgen de stilte in te gaan... Ik verlang ernaar.
Dank voor uw brief nr. 3 van 21 juli. Ik vind het een goed idee de brieven te nummeren, Ik begin nu al meteen, nr. 1.
Voor het project van dit jaar had ik voorgesteld om de school hier in Faladyé te helpen, dan is dat om-dat de leerlingen nog geen banken hebben om op te zitten. Het eerste en tweede leerjaar hebben 80 tot 90 leerlingen per klas, in een erbarmelijk lokaal; dan spreek je nog niet over didactisch materiaal. Faladyé heeft alleen een katholieke school. Wij hebben tot nu toe veel geïnvesteerd in het ‘Centre de Sante’ en willen nu vooral de school helpen. Er is nu een project aangevraagd voor 3 klaslokalen die meer dan nodig zijn. Daar is nu een akkoord voor. Maar de bevolking moet nu zelf voor schoolbanken en al het andere schoolgerief zorgen en daarin zouden wij graag helpen. Gewoon elementaire dingen zoals boeken, atlassen, een beetje didactisch materiaal enz.. Het aantal leerlingen groeit elk jaar aan, zij lopen hier school tot het lager middelbaar en moeten dan verder naar Bamako voor het lyceum. Moderne communicatiemiddelen zijn er in Faladyé helemaal niet, geen elektriciteit, maar wel TV’s die functioneren op batterijen van 12 volt, opgeladen via zonnepanelen of door een groep die elektriciteit levert. Deze werd gegeven langs O.H.V.N., een vereniging van het officieel katoenproject. Dus al wat internet of computer is, dat blijft voor de steden die voortdurend te kampen hebben met elektriciteit-spannes. Ja, er is nog zoveel te doen in deze landen.
Wij zitten nu volop in het midden van het regenseizoen. In Faladyé zelf kan het nog dat enkele bou-wvallige muurtjes instorten, maar op andere plaatsen is het veel erger. De spoorlijn die Mali met Dakar verbindt is onderbroken, weggespoeld. In Bamako zelf honderden huisjes van leem gebouwd te dicht bij de stroom of in de bedding van de Marigot zijn gewoon weggespoeld. Als zo’n forse regenbui de zon weer schijnt, blijft er alleen nog maar wat modder, slijk, stukken en brokken over. Gelukkig zijn er maar 2 slachtoffers, maar zovelen zonder woonst. Zij verblijven nu in scholen.
De regering en het Rode Kruis doen wat ze kunnen, maar het zijn altijd de armsten die eerst getroffen worden. Verder staan de velden er toch mooi bij en is er weer hoop voor morgen en dan mag het nog wel regenen.
Voor jullie wens ik toch de warmte van een mooie zomer en een heel goede vakantie of verlof waar zeker vele mensen naar uitkijken zoals ik nu naar de komende dagen.
Ik denk zeker aan jullie allemaal, mensen van goede wil die een brug willen zijn naar zovele anderen.
Vrede en alle goeds en lieve groetjes.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 10 juli 1999

Graag een antwoordje op uw schrijven van 23 juni dat ik vandaag ontving. Ik schrok even daar je me vraagt dringend te laten weten of ik het bedrag van 6.000 ft. heb toegekregen. Sorry als ik daarover niet geschreven heb, maar ik dacht en denk in mijn laatste 2 schrijvens dat ik daar jullie voor be-dankte, of is mij dat ontgaan? Ik weet het niet meer zo goed, of zijn de brieven niet toegekomen? Ik schreef op 2 april en op 3 mei (volgens mijn agenda). Wilt je mij dan verontschuldigen a.u.b.
Blij te lezen dat de actie ‘ontbijt-aan-bed’ weer zo goed geweest is. Dat geeft weer moed en vreugde.
Aan alle Brugvrienden wens ik graag van harte een goede vakantie of verlofperiode met veel zonnige dagen ook in het hart.
Beste groetjes en dank.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 30 april 1999

Een beetje laat al, maar graag wit Ik jullie danken voor die mooie paaswensen. Ik hoop dat jullie mijn vorige brief toekregen. Spijtig genoeg zijn de foto’s van de verbouwing van het sanitair mislukt. Ik doe er nog 2 foto’s bij van vroeger, van de aankoop van matrassen en het maken van overtrekken. Ook door de Brug mogelijk gemaakt.
Uw vraag naar een nieuw project hebben wij samen ook al eens bekeken. Wat voor ons dit jaar nuttig blijkt te zijn is de school hier in Faladyé. Er zijn echt grote zorgen en materiële problemen. Wij hebben hier een school, eerste graad van eerste tot zesde leerjaar en de 3 eerste jaren van de tweede graad. Dat zijn 9 klassen. Er zijn nu bij de 900 leerlingen. Te weinig klaslokalen en deze zitten al overvol. Te weinig banken of zitplaatsen, geen of weinig didactisch materiaal enz.. Voor onze normen is degelijk onderwijs zo niet mogelijk. Samen met de diocesane verantwoordelijke, de directeur, het onderwijzend personeel en het oudercomité zouden wij ons daarvoor willen inzetten. Als we van jullie ook een rug-gensteuntje mogen verwachten! Het zou een uitnodiging kunnen zijn om de kinderen naar school te laten gaan. Een aanmoediging om hun toekomst mee op te bouwen.
De regionale verkiezingen hebben zondag plaats. Het blijft nog rustig. In alle talen werd duidelijk ge-maakt welke procedure er moet gevolgd worden om geldig te kunnen kiezen. Een heel probleem voor mensen niet kunnen lezen of schrijven. Faladyé zal een gemeente worden, d.w.z. dat er grondige structurele veranderingen op het programma staan. We hopen maar dat alles rustig verloopt en er werkelijk een positieve groei mag zijn naar de toekomst, naar het jaar 2000 toe, waar toch zoveel van verwacht wordt.
Voor deze keer laat ik het dan hier weer eens bij. Langs deze weg wil ik jullie oprecht danken voor uw inzet, uw prachtig werk en uw meeleven met zovelen over de hele wereld.
“Ontbijt-aan-bed” komt er ook weer aan, veel werk voor de boeg. Ik wens jullie alvast veel succes.
Met een dankbare en genegen groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 1 januari 1999

Dank voor die mooie wensen die ik van jullie mocht ontvangen. Mogen mijn wensen zich voegen bij alle vredelievenden onder ons, hier in Mali en ook in België, zodat we de weg vinden in Vrede en Vreugde naar mensen toe en naar de Heer.
Verder wens ik jullie een goede gezondheid, zodat je ook van de natuur in al zijn schoonheid kunt en moogt genieten.
Vandaag is het dan ook een dag om DANK te zeggen voor het voorbije jaar. Er gebeurde heel wat in ons dagelijks leven. Toch kijken we hoopvol uit naar 1999.
Ook DANK ik jullie van harte voor uw onvermoeibare inzet voor missionarissen. Jullie actieve inzet voor her hele waaien en draaien van de Brug. Een BRUG die verbinding geeft met alle continenten over het wel en wee van vele mensen. Dank voor uw onvermoeibare inzet.
DANK ook voor het grote geschenk dat ik hier weer mag ontvangen van de Brug: 56.000 fr.
De verbouwingen van het sanitair zijn bijna klaar. Een goede verbetering, waar weer zovele moeders gebruik van kunnen maken.
Het is hier een stille Nieuwjaarsdag. Deze morgen baden we in de kerk samen voor de Vrede. De We-reldvrede en Vrede in het hart van iedere mens. Het was even heel stil in de kerk...
Verder wens ik jullie het allerbeste voor het ganse Nieuwe Jaar, voor iedereen, groot en klein.
Met dikke Nieuwjaarsgroeten

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 30 oktober 1998

Deze week heb ik uw briefje van 2 oktober al ontvangen. Dat doet altijd goed wat nieuws van de heimat te vernemen.
Bij ons is het regenseizoen voorbij, de zon laat zich goed voelen, we hebben nu gewoon prachtig weer: ‘s morgens 22° en dat voelt heel fris aan. De ‘harmattan-wind’ of woestijnwind laat zich al in een zacht briesje voelen. De gierst staat te rijpen op de velden en de halmen beginnen door te han-gen. De katoenvelden staan in bloei, hier en daar zie je al een katoenvlok (hier in onze streek is de ka-toen niet zo goed gelukt). Het is te laat beginnen regenen en nu nog een insectenplaag!
In de materniteit merken we daar maar weinig van, want daar gaat alles gewoon door. Maar het hele sanitaire systeem is grondig aan vernieuwing toe. Graag wil ik u daar een beetje uitleg over geven voor de aanvraag van het nieuwe project.
Vorige keer had Ik een aanvraag gedaan voor een warmwaterinstallatie, werkend met zonne-energie. Daar heb ik een negatief antwoord op gekregen, daar we als privé-instelling niet voorkomen in hun programma. Ondertussen hebben we niet stil gezeten en hebben we een aanvraag gedaan in Ba-mako bij een onderneming om de WC en douches van de materniteit te vernieuwen, want dat is ge-woon een erbarmelijke toestand. Ze zijn ook al meer dan 25 jaar in gebruik en dan mogen we zeggen, het is goed geweest. Op onze aanvraag hiervoor hebben we wel een positief antwoord gekregen. Deze werken komen op 130.000 fr. en daar zou ik dan graag een tussenkomst voor vragen, samen met het niet bestede geld van het project voor die warmwaterinstallatie (waar ik nog altijd spijt van heb). Dan zijn we al een heel eind weg. Vermoedelijk beginnen ze volgende maand aan de verbou-wingen, het laatste akkoord moet nog gegeven worden.
Verder hier bij ons alles gewoon goed. Vorige zondag zijn we naar de intronisatie van de nieuwe aartsbisschop geweest. Dat was een mooie viering, zeer veel volk. Ook de president en de ministers waren aanwezig. Hopelijk blijft deze relatie goed. Deze maand mag ik ook nog bezoek ontvangen van 2 broers en schoonzussen, dat zal ons ook weer deugd doen (voor hen is het de eerste keer dat ze naar Afrika komen).
Ik denk dat jullie weeral druk in de weer zijn voor de kaasavonden. Ik wens jullie veel moed want dat worden zeker weer drukke dagen. Ik denk eraan en duim ervoor, alvast hartelijk dank voor deze inzet.
Tot schrijfs en veel lieve groetjes.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 8 juni 1998

Zo ben ik alweer 14 dagen terug in Mali. Wat gebeurde er veel in de maand mei, te veel om het intens dag na dag te doorleven. Toch was ik blij dit grote gebeuren van het sterven van moeder samen met broers en zussen te mogen doorleven, beleven en te delen. Deze dagen van verdriet en pijn mochten voor ons allen uitgroeien naar vrede en dankbaarheid.
Jammer dat we elkaar niet konden ontmoeten. De dagen zaten voor mij ook zo vol en de tijd was be-perkt. Toch mocht ik nog samen meegenieten van het “ontbijt-aan-bed” dat ik me lekker liet smaken, om dan die dag nog te vertrekken. Zo kwam ik die maandagavond nog veilig in Mali toe. Hier lag dan het nieuws van de Brug op mij te wachten. Dat ik de som ontvangen heb van 44.000 fr., waar ik de Brug heel dankbaar voor ben. Groot nieuws voor mij en ook voor jullie dat alles weer goed is toege-komen. Nu kan ik stappen zetten om het (de warmwaterinstallatie) verder in orde te brengen, en ik hoop uit de grond van mijn hart dat het vlug mag in orde komen, dat kan nog wel een paar maand aanlopen, maar dat is helemaal niet erg.
Het regenseizoen is nog altijd niet begonnen, de grote stormwind en wolken dreigen wel, maar daar blijft het voorlopig bij. Toch zijn er al vele tekens die aanduiden dat de regen op komst is. De boeren maken hun velden al klaar. Morgen zijn de examens voor de leerlingen van het zesde leerjaar. Zo komt de vakantie ook al in aantocht.
Het werk in de materniteit gaat steeds maar voort, toch steekt een flinke regenbui soms wel eens een stok voor de wielen, zodat er geen verplaatsing mogelijk is voor het grote moment. Dat kan wel eens moeilijkheden meebrengen voor de moederkens. Samen proberen we er wat aan te doen, zo is er dan weer veel mogelijk. Gelukkig hebben we heel goede hulp van het personeel.
Dit was dan een klein binnenwippertje na mijn kort verblijf in België. Ik hoop en wens dat we het le-venslicht dat we zelf gekregen hebben, doorheen alles brandend mogen houden, zoals ik dat heb mo-gen ervaren die dagen thuis, in familie, en dat dit licht nu mag verderbranden over de grenzen heen. Nog het allerbeste en een speciale dank voor zoveel. Die dank gaat ook uit naar alle vrienden van De Brug

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 27 maart 1998

In België begint de lente, in de natuur zit het nieuwe jonge leven klaar. Deze week zag ik hier de eer-ste ooievaar toekomen, plots kreeg ik schrik, want het werd eventjes heel druk op de materniteit. Nu gaat alles weer zijn gewone gang. De ooievaars bouwen hun nest in de kruin van de hoge bomen en daar voelen ze zich veilig. Het is mooi hen bezig te zien.
Misschien vernamen jullie al dat onze bisschop van Bamako (de aartsbisschop van Mali) plots overle-den is in Abidjan toen hij deelnam aan de bisschoppenconferentie voor West-Afrika. Een groot verlies voor de kerk van Mali, ook voor het land. Mali is in rouw. Vele mensen hebben een echte getuigenis gegeven, ook de President van het land. “Hij was brenger van de Blijde Boodschap - van het Evange-lie. Hij ging voor en nam toch een heel bescheiden plaats in. Hij heeft zich nooit verkocht aan een poli-tieke partij, trad op als de verzoener, vredebrenger voor groot en klein. Hij was hoop voor de christen-gemeenschap”. Een echte “Maliden” - kind van Mali zoals men dat zo graag zegt. Heel Mali rouwde mee deze dagen. Ook hij stond mee aan het begin van ons komen in Mali.
Zo staan we nu weer voor een nieuw begin en Pasen is al dichtbij. De doopselcatechese in de paro-chie is al begonnen, 30 volwassenen bereiden zich voor om in de paasnacht het doopsel te ontvan-gen. Wat beweegt hen om vandaag in dit land christen te worden? Er zijn jonge mensen bij, zij zoeken naar zin en houvast in het leven. Het evangelie spreekt hen aan: waarheid, rechtvaardigheid, geloof, om ook zo hun hart en geest te openen voor de anderen.
Hier in Faladyé is het vrij rustig. In de ziekenzorg hebben we wel onze handen vol. De mazelenepide-mie houdt aan, kindjes van 2 à 3 maanden, jonge moeders, jeugd. Goed dat de vaccinatie op punt staat, zo kunnen we de epidemie de baas. Zo is er altijd wat te doen.
In het boekje van de Brug kan ik goed meevolgen welk druk programma jullie ook hadden vorig jaar. De resultaten zijn dan ook formidabel. Ik wil jullie allen hartelijk danken voor uw onvermoeibare inzet. Dank voor de mooie som van 44.000 ft. Daar kunnen we weer een heel stuk mee vooruit en kunnen we vele mensen helpen.
Ik wens jullie nog het allerbeste en vreugde voor het leven van elke dag. Hartelijk dank en ik wens jul-lie nog een Zalig Paasfeest!

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - Kerstmis 1997

Vanuit Faladyé graag mijn beste wensen voor vreugdevolle Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar. Dat 1998 een fijn jaar moge worden met Vrede, Vreugde voor iedereen, groot en klein.
Een goede maand ben ik alweer terug in Mali. Toch denk ik nog vaak aan de vakantiemaanden. Dan mag je weer voelen door de contacten hoe mensen zich blijven inzetten voor anderen.
Dan wil ik jullie ook hartelijk danken voor die mooie avond toen we samen onze gedachten uitwis-selden en hoe ik mocht ervaren wat een stevige Brug er bestaat naar vele continenten.
Dit jaar hadden wij hier een heel goed regenseizoen. De boeren oogsten met vreugde en zeggen: Het is lang geleden dat het zo goed geweest is. De giersthalmen hangen zwaar neer beneden gebogen en de katoenvelden staan er zo wit bij. Je kunt er alleen dankbaar om zijn. Het geeft mensen moed en vertrouwen voor de dag van morgen.
Beste vrienden, ook wij zijn dankbaar om alles wat jullie voor ons doen. De levenskansen die wij zo gul ontvangen, wensen wij vanuit Faladyé ook jullie toe en daarom van harte Gelukkig en gezegend Nieuwjaar.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 2 april 1997

Uw brief van 15 maart kreeg ik juist voor Pasen toe. Een fijn paasei Dank je wel. Het boekje van de Brug kreeg ik al langer geleden toe.
Voor die mooie som van 35.000 fr. die ik mocht ontvangen dank ik al de leden van de Brug heel harte-lijk. Ik weet dat daar toch heel wat voor gedaan is, een heel werkjaar vol fantastische activiteiten, die heel wat energie vragen.
Wij hebben inderdaad voor Ouéléssébougou, waar wij al die jaren geweest zijn, de fakkel door-gegeven aan de inlandse zusters. De zusters hebben niet onze activiteiten overgenomen wat de ge-zondheidsdienst betreft, wij werkten nl. in een staatsinstelling. Zij zijn voorlopig alleen in de parochie actief aanwezig.
Het project blijft, zoals het voorzien was, voor de vernieuwing van de matrassen. Die vernieuwing is ondertussen al gebeurd. De herstructurering van de gezondheidsdienst staat al in de kinderschoenen. Vorming van personeel, bewustmaking van de bevolking enz.. hopelijk mag het lukken op lange ter-mijn. Verandering en vernieuwing gaat altijd samen met veel vragen en zoeken, proberen, soms niet goed weten, maar ondertussen groeit het toch.
Hier in Faladyé behoort het ‘Centre de Santé’ aan de parochie toe. Ik zie wel enkele nuttige projecten. Graag zou ik ook hier een warmwaterinstallatie laten inrichten. Dat is hier nog onbekend. De grote voordelen daarvan heb ik in Ouéléssébougou mogen ervaren. Hier vind ik het zeker zo belangrijk. Als jullie daar mee akkoord zouden gaan dan zijn wij hier weer een hele stap vooruit.
Lydia is in verlof en wij proberen het hier stilaan gewoon te worden. Faladyé is wel zo heel anders. Veel meer afgesloten van de drukke wereld, ver afgelegen van de stad. De dag van de markt is het wel een drukke, gezellige bedoening. Het Centre de Sante wordt druk bezocht, daar het bijna enig is in de omtrek. Stilaan en met de nieuwe verrassingen van elke dag proberen we er ook voor deze mensen te zijn. Soms eens achterom kijkend en dankbaar zijn om hier verder te doen samen met mensen, voor mensen, met Hem in ons midden.
Met Pasen hadden we mooie vieringen. In de paasnacht werden 56 volwassenen gedoopt. Mensen die bewust kiezen om christen te worden, doet je wel nadenken.
In Mali staan we voor de verkiezingen. Wat zal het worden? Hopelijk eerlijk en in vrede hoopvol naar de toekomst toe. Het is zo belangrijk voor een land goede leiders te hebben.
Als dan alles goed blijft, kom ik in augustus op verlof. Dan kunnen we zeker gezellig doorpraten over alles wat de Brug al mogelijk gemaakt heeft in Mali.
Van harte wil ik iedereen danken voor het blijven bestaan van die stevige Brug, die zovele mensn nieuwe levenskansen helpt geven. Met een hartelijke en dankbare groet

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - februari 1997

Verslag over het overplaatsen van Lina Van den Bergh van Ouéléssébougou naar Faladyé.
Op 18 januari 1997 zijn de twee communiteiten SAMEN in Faladyé. We kunnen nu zeggen: wij vor-men samen één gemeenschap! Met veel administratieve moeilijkheden, nog niet volledig in orde, zijn we een lange weg gegaan! Voor de bevolking van Ouéléssébougou en omstreken is het een pijnlijk gebeuren.
De overdracht van de missiepost is op een heel delicate manier gebeurd met de inlandse zusters. De fakkel is doorgegeven aan Zr. M. Clotilde, Zr. M. Anna en Zr. M. Pascale. Zij kregen hun zending van Mgr. Sangaré. Samen willen zij vooral een “aanwezigheid” zijn in de parochie, in de hoop dat volgend jaar enkele jongere zusters hun krachten komen aanvullen. Wij blijven mekaar wederkerig steunen en dragen.
In Faladyé is er nu versterking van ‘vrouwkracht”. Het wordt een aanvullend werken en de verschillen-de opdrachten die we hier hebben: parochie, het centrum en de gezondheidsdienst.
Het is nog te vroeg om hierover concreet meer te schrijven. Dat volgt wel! Wij proberen nu samen zicht te krijgen hoe wij vanuit onze zending ons verder inzetten in dienst van de Malinese Kerk, den-kend aan wat onze Constituties vragen:
Wij delen in de zendingsopdracht van de Kerk wanneer wij, onze liefde richten op hen om wie Christus zelf zich met voorrang bekommerde!”

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 12 december 1996

Vanuit Mali en vooral vanuit Ouelessebougou mijn beste wensen voor vreugdevolle Kerstdagen en ecu Gelukkig Nieuwjaar! Dat ‘97 een fijn jaar moge worden met Vrede, Vreugde en een goede ge-zondheid voor de hele familie groot en klein. Deze dagen zetten wij de stap van Ouelessebougou naar Faladyé.
Het doet zeer zovele jaren dat we hier mochten zijn, leven delen en krijgen, loslaten…. het gaat niet zonder pijn. Toch proberen we het samen in Vrede en goedheid te doen.
Zo kunnen we hopelijk samen als één groep nog jaren verder gaan.
We weten dat we een grote leegte achterlaten, maar we zijn ook dankbaar dat de inlandse zusters onze post overnemen; zo blijft er een aanwezigheid van religieuzen hier, wat wel heel belangrijk is voor de christengemeenschap als getuigenis van de Kerk.
Zo stappen we dan het nieuwe jaar in met gemengde gevoelens, terugblikkend op een rijk verleden en hoopvol uitkijkend naar morgen.
Verder wens ik U en de leden van de Brug en de Brugvrienden “alle Vrede en goeds toe” voor 1997.
Heilvol Nieuwjaar I

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 20 augustus 1996

Hartelijk dank voor jouw briefje dat je meegegeven hebt met Zuster Caroline en die wij zondagavond hebben mogen verwelkomen op de vlieghaven. Een blij weerzien! Nieuws van de heimat doet altijd deugd. Zo zijn we nu weer voltallig, we hebben al heel wat bijgepraat, brieven gelezen, enz..
Zo merk ik meteen dat september zo dichtbij is en dat jullie weer aan een nieuw werkjaar beginnen, om zo de Brug nog wat steviger te maken.
Voor het nieuwe project dachten wij samen aan het volgende: de matrassen van de materniteit liggen er nu al 10 jaar en zijn wel dringend aan vernieuwing toe. Die hebben we toen ook van de Brug ge-kregen. Graag zouden we deze matrassen vernieuwen, alsook die van het hospitaal. Dat maakt sa-men 35 matrassen met overtrek. Daar kunnen dan weer veel moeders en zieken van genieten de da-gen dat ze hier zijn.
De bevolking bereidt zich voor op een nieuwe herstructurering voor de gezondheidssector, alsook voor het onderwijs in Mali. Het staat nog in de kinderschoenen, toch groeit het stillekens. De sectoriele plannen zijn al klaar. Laat ons hopen dat het mag lukken, zodat iedereen er goed bij vaart.
“Gezondheid voor iedereen in het jaar 2000”. Daarmee bedoelt men, dat het hele Malinese volk de mogelijkheid zou moeten hebben om zich te kunnen laten verzorgen zoals het hoort; dat is een hele brok. Het zal misschien gaan met stukken en brokken. Toch is er hoop op verbetering.
We zitten nu volop in het regenseizoen dat hier bij ons redelijk goed is tot nu toe. Toch mogen er nog vele regenbuien komen.
De installatie van het warme water doet het goed en heeft al veel succes gehad.
Verder bij ons alles goed, dat hoop ik voor jullie ook, zelfs na een koele, droge zomer.
Ook hartelijk gefeliciteerd met het 20-jarig bestaan van de Brug.
Van harte wens ik jullie nog een goeie na-zomer met mooie warme dagen. Ook vele groetjes aan al de leden van de Brug, in stille verbondenheid over alle grenzen heen.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 28 januari 1996

Dank voor uw brief van vorige maand met al het goede ,nieuws. Dat doet altijd deugd. Ik hoop dat u ook mijn (onze) nieuwjaarsbrief hebt mogen ontvangen, en dat zo onze wensen ook bij alle brug-vrienden mochten thuiskomen.
Eerst en vooral wil ik u en alle Brugleden van harte DANKEN voor het project dat mij is toebedeeld. Ik ben er natuurlijk heel blij mee; ondertussen is de installatie al geleverd en in werking gebracht.. Het werkt heel goed, altijd warm water zo maar gratis van de zon... Wat een luxe! Ik ben ook blij dat wij op deze manier mogen en kunnen meehelpen om de ontbossing tegen te gaan. Zodra het bedrag is overgeschreven laat ik het u weten.
De tijd heeft ondertussen hier ook niet stil gestaan en de maand januari is al bijna voorbij. Wij hebben bezoek gehad deze maand van Zr. José Smedts, wat voor ons dan ook een goed gevulde maand ge-weest is. Gekleurd door het ziek zijn en sterven. Zr. Maria Verbiest, waar we toch zoveel verdriet om hebben. (N.v.d.r. Zr. Verbiest was de algemene overste). Het weegt, het doet zeer en het leven gaat verder... met dit verlies voor ons, voor zovelen, voor de hele congregatie.
Hier laat de warmte zich al weer goed voelen en zo is de kou vlug vergeten. Wat mezelf betreft maak ik het goed. Mijn knieën doen het weer goed, ik heb zo echt mijn ritme gevonden, en dan is klagen uit den boze hé. Als je dan ziet dat er zovelen zijn die zo miserabel door het leven moeten gaan, dan kan ik alleen maar heel dankbaar zijn en mij ten vlle inzetten voor de mensen hier.
Deze brief kan ik volgende week meegeven naar België, zo hoop ik dat hij vlug mag toekomen. Het boekje van de Brug heb ik wel toegekregen. Ik vind het altijd fijn te mogen lezen hoe mensen de we-reld rond het voor mekaar opnemen en proberen er its goeds van te maken.
Mijn wens is dat de Brug nog lang een stevige Brug mag zijn voor velen.
Nog het allerbeste en vrede en alle goeds.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - Kerstmis 1995

De voorbereiding op Kerstmis hangt in de lucht. Vreugde en Vrede om een nieuwgeboren kind; een God met ons. Laat de zwerver fluiten, Iaat de speler tamtam roffelen. Laat alle volkeren dansen en zingen want het oneindige zit in het eindige, het heilige in het dagdagelijkse. Zo wordt de wereld her-boren.
Bouwen aan vrede is anderen tegemoet komen, schreven onze bisschoppen in hun Pinksterbrief. Voor Mali is het reeds de tijd van de democratie, decentralisatie is het woord dat iedereen probeert te verstaan, maar het is nog... in te vullen.
In het bisdom Bamako vergaderden jonge gelovige arbeiders (J.O.C.) rond hun jaarthema: “Helpen een vrouw ontplooien is de mensheid helpen”. Ze staan vooral aan de zijde van de jongeren, die als hulp opgenomen worden in een familie, ofwel als leerjongen om een beroep te leren. Ze werken 7 da-gen op 7, vroeg en laat zonder rustdag. Deze worden aan het woord gelaten, zij durven over hun pro-bleem praten. Hun situatie geraakt bekend langs radio en pers, hun rechten worden vastgelegd en zo kan de relatie werkgeverwerknemer verbeteren.
Onze parochie kreeg dit jaar de 2 laatst gewijde priesters. Zo groeide de Kerk in Mali en krijgt meer haar eigen gezicht. Wij zusters blijven trouw op onze posten, catechese en parochiewerk, kinderafde-ling, moederhuis en sociaal centrum. Wij trachten onze beste krachten in te zetten voor de ontplooiing van onze medemens.
Tevens willen wij u allen danken voor de woorden van bemoediging, geldelijke steun, verrassingen langs brieven en nog zoveel meer.
Nu het oude jaar ten einde loopt, luisteren we naar dit verhaal:
Ik zei tot de man die aan de poort van het jaar stond: “Reik mij licht. Dat ik met zekere stap het onbe-kende inga...”
En hij antwoordde: “Trek de duisternis in en leg uw hand in de hand van God, dat zal beter voor U zijn dan het licht en veiliger dan een gekende weg.”
Van ganser harte zijn dit ook onze kerst- en nieuwjaarswensen voor ieder van u.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 17 september 1995

Het is weeral een tijdje geleden dat ik je nog eens schreef. Dank voor jouw lange brief en mooie kaart.
De reden waarom ik altijd maar uitstelde, is eigenlijk een beetje het plotse ziek worden van moeder, wat nogal serieus was. Ondertussen is maakt moeder het weer een beetje beter.
Ik hoop dat jullie het goed maken, dit na zo’n prachtige zomer, want de zon heeft zich goed laten voe-len dit jaar. Dat de warmte van die zonnestralen nog lang mag nawerken ten gunste van ieders ge-zondheid.
Het regenseizoen is bij ons goed geweest, de velden staan er fris en groen bij. Een echte weelde.
Voor een nieuw project hebben we weer niet lang moeten zoeken. We zouden graag een warmwater-installatie laten plaatsen voor het “centre de santé”. Werken op zonne-energie. Volgens de berekening zou het ons ± 400 liter water kunnen verwarmen op 1 dag. Dit zou een grote besparing geven voor brandhout. Zo kunnen we dan ook meewerken aan milieubescherming, en ontbossing mee tegen-gaan. De zon schijnt alle dagen en geeft haar energie zo maar gratis. Daar zouden we de komende maanden graag aan werken, we vinden hier wel de wegen en de middelen (materiaal) in Bamako. Het zal zeker weer een hele verbetering zijn voor het hele centrum op hygiënisch en vooral op econo-misch vlak. Want de houtkapper betalen kost ook heel wat, maar vooral willen we meewerken voor behoud van de natuur en uitbreiding van de woestijn mee tegengaan. We willen een “SAHEL VERT”. Dank zij de medewerking van de BRUG hebben wij hier al heel wat kunnen realiseren, voor het goed en het welzijn van de bevolking en dit op alle terreinen, wat voor ons ook heel bemoedigend is. Daar-voor wil ik ook alle vrienden en medewerkers van de Brug oprecht DANKEN. Voor die BRUG die steeds groter en steviger wordt, over de grenzen heen.
Zo, hier laat ik het dan bij.
De beste groetjes en hartelijk dank.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 18 juni 1995

We zijn al half juni, wat gaat de tijd hier toch vlug. Ondertussen ben ik het weeral gewoon geworden; deze keer was het toch wel even wennen - het klimaat, de mensen, ook op het werk, zovele nieuwe gezichten. Toch doe ik het nu rustig aan, er is ook zoveel veranderd, en ten goede.
We zijn nu met 4 vroedvrouwen. Ze doen nu om de beurt een week de wacht. Iets wat ik jaren alleen gedragen heb. Nu weet ik maar pas hoeveel energie en kracht dat gevraagd heeft. Toch heb ik het al-tijd graag gedaan en met veel levensvreugde. Maar hier zit ook meer toekomstmuziek in. En zo zit ik er weer helemaal in. Ik heb er echt naar uitgekeken, nu ben ik blij en dankbaar weer terug te zijn.
Zo heb ik dan de heimat achter mij gelaten in zijn volle bloesempracht, daar heb ik echt van genoten hoe heel de natuur weer tot nieuw leven kwam.
Zo zie ik het hier ook gebeuren na de eerste regenbuien, het jonge groen komt te voorschijn, vol nieuw levenssap!!
Van harte wens ik jullie, alle Mali-vrienden een mooie zomer toe, dagen van rust, ontspanning en vre-de.
Met een hartelijke en dankbare groet

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 26 september 1994

Het is al bijna eind september en ik heb U nog altijd niet geschreven.
Wat vliegen de dagen toch vlug voorbij. Nu de vakantiegangers terug zijn en ik hersteld ben van een goeie malaria-aanval hoop ik dat er een rustiger periode voor de deur staat.
Dank voor al uw brieven en de boekjes van de Brug die Lydia voor mij meegebracht heeft. Dat doet al-tijd deugd zo’n wereldwijd nieuws te mogen ontvangen...
Op de vraag voor een nieuw project kan ik nu ook ingaan. Het heeft wat geduurd vooraleer we het zelf goed konden formuleren. Samen hebben we gedacht dat het deze keer best zou gebruikt worden voor de aankoop van klein medisch materiaal voor het operatiecomplex. We hebben gewoon een tekort aan essentiële instrumenten om operaties goed te kunnen doen. Als er goed materiaal is kan er ook goed gewerkt worden en dat bevordert ook de aangename werksfeer. De dokter is een echte goede geneesheerchirurg vol toewijding en bekommernis om de zieke en ook voor de armen. We hopen dat we nog lang mogen samenwerken op deze manier.
We zouden het medisch materiaal aankopen in Antwerpen bij “Orbi-Pharma’, deze organisatie zorgt ook voor de verzending langs de Witte Paters.
We proberen hier zoveel mogelijk te werken met de basismedicamenten (D.C.l.) om de prijs zo laag mogelijk te houden, zodat de mensen kunnen geholpen worden, vooral als ze voor een onverwachte operatie staan, zoals nl. een keizersnede, enz.. Nu met de devaluatie van ons geld is dat wel belang-rijk, zodat ook arme mensen weten dat ze kunnen geholpen worden.
Doorheen al die jaren is er al een stevige DRUG ontstaan tussen ons.
Mensen die zich inzetten voor anderen, jullie ginds, wij hier. Daarvoor wit ik jullie echt gemeend dan-ken voor alle steun, inzet en trouw in gebed en sympathie.
Het regenseizoen is dit jaar goed in onze streek, jaren geleden dat de velden er zo mooi bij stonden. Dat geeft weer hoop en hoop doet leven.
Op 3 oktober gaan de scholen weer, hopelijk mag het lukken dit jaar en vind elke leerling een plaatsje en een goede onderwijzer. In Banantoumou werden er 3 klassen gebouwd, daar begint men nu met het eerste studiejaar. De mensen hebben een gemeenschappelijk veld waar de opbrengst van moet dienen om de onderwijzers te betalen. Er is echt inzet van de kleine mens die vooruit wit. Ook dat is hoopvol.
Dit is dan een beetje nieuws van hier, met het voorstel van een nieuw project met de stille hoop dat er iets mogelijk is dit jaar.
Van harte wens ik jullie nog een mooie herfst met zijn vele kleuren, en een goede gezondheid voor groot en klein.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 21 februari 1994

Een beetje laat, maar met een blij en dankbaar hart wil ik u zeggen hoe blij de parochiale raad is voor de tussenkomst van de Brug voor de vorming die al deze mensen mogen en kunnen volgen vandaag. Hun programma steekt goed in mekaar.
Ondanks de moeilijkheden van het land gaat deze vorming toch door. (Goed dat het geld gestort is langs de bank; nu met de devaluatie is dat zeker een veilige weg. Wij wachten nog even het goede moment af om niets verloren te laten gaan).
In Mali is het niet zo rustig. De scholen zijn weer gesloten. De jeugd laat van zich horen, komt op straat, schrikt voor niets terug.
Wat ligt er aan de basis? Politieke zucht naar geld en macht? Wordt de jeugd daarvoor gebruikt?
De devaluatie van de F.CFA. maakt het zeker niet gemakkelijk voor diegenen die het land regeren. Het is allemaal zo broos en wankel. Er is een groeiende spanning en toch... En toch is ook de vasten hier begonnen. De Ramadan en onze vasten, we doen het samen... om beter mens te worden, om samen te delen, samen te werken aan vrede en rechtvaardigheid, hier en nu.
Hopelijk mogen de mensen die deze vormingskansen kregen later in hun sector en buitengemeen-schap meebouwen aan eenbetere wereld en als gelovigen in het leven staan, opdat het zaad dat gezaaid wordt, honderdvoudige vrucht moge voorbrengen.
Met ons 4 hier gaat alles goed, de warmte laat zich hier al goed voelen.
In naam van de parochieraad een hartelijk dank voor uw inzet en toereikende hand.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 18 juli 1993

Vorige week mocht ik uw brief ontvangen, tegelijkertijd met het boekje van de Brug.
Hartelijk dank. Dat doet altijd deugd te mogen lezen hoe dat mensen het opnemen voor anderen overal ter wereld. Dank voor dit blijde nieuws.
Jullie hebben alweer en drukke periode achter de rug met veel Brugactiviteiten. Van harte wil ik jullie ook feliciteren om die stevige BRUG van 15 jaar, waardoor al zoveel hulp mogelijk geweest is. Dan denk Ik vooral aan wat wij hier hebben kunnen doen dank zij Uw hulp.
Op het moment is het hier in Mali toch weer wat rustiger. Het is geen verloren schooljaar geworden, in die zin dat alle leerlingen examens mogen doen. Wat de kwaliteit van het voorbije schooljaar betreft dat is een ander paar mouwen. Maar ik denk dat het een wijze beslissing is van het ministerie; zo weet ieder wat hij kan en mag. Er is zoveel jeugd en er zijn zo weinig toekomstmogelijkheden, want iedereen wil functionaris zijn. Ze mikken toch zo hoog!
Wij zitten nu volop in het regenseizoen. Je ziet alles groeien en bloeien. Mensen werken op het veld en hopen op een goede oogst. Zo staat Mali in een mooi groen kleedje en heel de natuur herademt en leeft.
Wij hebben geen epidemie gehad zoals de zusters in Faladyé, dat was echt erg en droevig. Ik ben daar toen geweest. Wij hebben wel ons deel gehad van de epidemie van mazelen. Dankzij de vacci-natie is die in onze streek niet zo erg geweest. De mensen zijn van ver gekomen voor verzorging. We hebben er veel kunnen redden, maar er zijn er ook nog veel gestorven bij ons hier op het ‘Centre de Santé’. En hoeveel zijn er gewoon niet hier geraakt? Daar hebben we gewoon geen kijk op. Op het moment is dat nu voorbij en ook wij herademen. Als het regenseizoen begint stoppen gewoonlijk de virale infectieziekten. Ook Aids steekt hier de kop op. Dagelijks worden wij er al mee geconfronteerd. En dat is op lange term een pijnlijke weg van aftakeling.
Graag voeg ik hierbij dan ook een nieuw project. We hebben er hier samen over nagedacht.
Van harte wens ik jullie veel zomerse dagen in deze periode van het jaar, in een weelderig mooie na-tuur.

PROJECT:
Ik ben blij dat ik ook weer een nieuw project mag insturen voor dit jaar. Wij hebben er samen met de paters over nagedacht, dat het misschien goed zou zijn, dat we deze keer de parochie zouden helpen om mensen een vormingskans te geven. Wat we in het verlengde van de tijd als heel kostbaar zien. Hierna het programma van de vormingsmogelijkheden van het nieuwe pastorale jaar. D.w.z. dat dan het meeste werk op het veld gedaan is.
5. De vorming van de catechisten is een cyclus van 3 jaar. Deze cursus loopt van 15.11.93 tot 15.5.94. Voor onze parochie zouden 6 mensen deze cursus volgen (2 nieuwe, 2 in het tweede jaar en 3 in het derde jaar).
6. Batolineymogo: mensen die opgeleid worden om de gebedsdiensten op zondag enz. in hun dorp of sector voor te gaan. Er zijn 12 personen voorzien en deze cursus loopt van 3.1.94 tot 26.2.94.
7. Een sessie voor de muzikanten van de koren (van 9 tot 13.2.94). 3 mensen zouden deze sessie volgen.
8. Een sessie voor de liturgie in het ‘bambara’ loopt van 21 tot 26.3.94. Hier worden ook 4 mensen voorzien.
Procedure:
Al deze mensen worden gekozen door de christengemeenschap van het dorp en de sector waartoe zij behoren. Dit wordt bevestigd door de grote parochieraad.
De deelname van de kosten is als volgt verdeeld:
1/3 = deelname van het dorp en de sector waar hij later zijn functie zal uitoefenen.
1/3 = is de parochie d.w.z. een kas die aangevuld wordt door de 9 sectoren van de parochie.
1/3 = van giften.
Voor dit laatste zouden wij beroep willen doen op uw goedheid. Om al deze mensen een kans te geven meer mens te worden, om als gelovigen in het leven te staan. Opdat het zaad dat gezaaid wordt honderdvoudige vrucht moge voortbrengen.
In naam van de parochieraad stuur ik jullie allen een hartelijke groet.
N.B. In de cursus van de catechisten wordt ook algemene vorming gegeven zoals alfabetisatie, tuinbouw, groenteteelt enz.
De bijdrage voor het project kan ik niet in cijfers omzetten, maar het gaat over verblijfsonkosten, ver-plaatsingsonkosten en bijdrage voor de opgegeven sessies.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 4 april 1993

Pasen is al heel dichtbij, we merken het aan zoveel... in de natuur, het wordt steeds maar warmer ... de drukte van het werk, vooral de activiteiten in de parochie... voorbereiding op het doopsel. Het zul-len weer mooie paasvieringen worden.
Graag dank ik U voor uw schrijven, ook voor het boekje van de Brug dat ik hier mocht ontvangen. De Brug, die werkelijk een brug mag genoemd worden naar de verschillende landen toe en die toch ook zo midden in het leven staat van mensen.
Vooreerst wit ik u nog danken voor de fijne contacten die we mochten hebben tijdens mijn verlof. Dat verlof dat voor mij alweer zo ver lijkt en waar ik nog deugddoend naar terug kijk. Eens hier ben je weer vlug ondergedompeld in het leven en het gebeuren van deze mensen, dat ook zeer boeiend is.
Het was een grote vreugde dat ik hier kon meedelen dat we weer een heel stuk konden afbetalen op onze verbouwingen van vorig jaar. Ik wil je eerlijk zeggen dat ik nu pas besef wat een grote verbete-ring dit alles is, nu ik het grote verschil zelf ervaar in het werk van elke dag.
Het is heel wat prettiger en aangenamer werken voor het personeel. Ze zijn ook meer verantwoordeli-jke en het schept meer mogelijkheden om correct te werken. Er groeit een grotere vertrouwensrelatie wat ook heel belangrijk is.
Daar wil ik de mensen en vele vrienden van de Brug ook oprecht voor danken.
In Mali is het rustig en onrustig tegelijk, alles is mogelijk vandaag. De scholen in Bamako zijn gesloten omwille van studentenrellen - zijn het de studenten of is het een politieke tegenpartij die aan de basis ligt van dit alles. Voor de ouders een probleem wat er met hun kinderen moet gebeuren. Zorgen zijn er genoeg. Toch blijven we samen met de mensen hopen dat er nodige oplossingen mogen genomen worden. En dat de jeugd ook haar kansen krijgt.
Verder doen wij hier voort en proberen we samen met deze mensen de weg verder te gaan.
Van harte wens ik u dan een vreugdevol Paasfeest toe. In Antwerpen zal het dan zeker ook een hele drukte zijn, nu vooral, wij hoorden op de radio over de opening van de mooie Lieve Vrouwekerk...
Van harte wens Ik jullie een goede gezondheid en vooral een prachtige lente vol nieuw leven.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 11 maart 1992

Morgen kan dit briefje mee naar Frankrijk, en een zekere weg is vaak een goeie weg, zeker wat de post betreft.
Langs de radio vernemen we dat het maar miezerig weder is in België, maar er is dan toch een rege-ring en ook dat is nodig.
Ja, God schiep de tijd maar over haast is niet gesproken, en dat is nogal vaak waar. Doch hier wordt er hard gewerkt. De verbouwingen schieten goed op. Vandaag hebben ze het dak “de golfplaten” er op gelegd. Het is een hele rompslomp maar het zal toch goed zijn. Zo zullen dan de materniteit en de consultatieplaatsen gescheiden zijn, wel vast aan mekaar, maar nu loopt alles door mekaar en dat is ook niet goed. Ik nam alvast een paar foto’s dan kunnen jullie het ook een beetje volgen.
Op het programma staat ook nog een herscholing van het personeel, om dan als vernieuwd te kunnen starten na Pasen. Als dan alles goed aan het bollen is ga ik ook nog aan verlof denken. Dat zal dan wel augustus worden.
Eerst hebben we in juli nog 2 priesterwijdingen hier in de parochie (dat is de eerste keer bij ons), dat zal ook nog heel wat aan werk en voorbereiding vragen.
Je ziet er staat nog heel wat op het programma, en zo zitten alle dagen goed vol. Als ik zo op de ma-terniteit aan het werk ben moet ik toch vaak denken aan al die mensen van de heimat die hun deeltje hebben bijgedragen opdat het hier meer leefbaar zou zijn voor de mensen. Dan is er op al die jaren toch heel wat gebeurd, niet alleen op materieel vlak, dat draagt er wel toe bij, maar ook op diep men-selijk vlak. En nu we toch ook in de vasten zitten worden we daartoe nog meer uitgenodigd, delen, ge-ven, ontvangen, intenser leven... naar Zijn voorbeeld. Zo gaan we dan samen op naar het grote Paas-gebeuren, naar het delen in het ECHTE LEVEN.
Dit was dan weer eens een klein teken van hier. Ik hoop dat je het allemaal een beetje kunt volgen.
Van harte wens ik jullie allen een mooie fijne lente toe, vol nieuw leven en een goeie gezondheid.
Met een warm hart zeg ik je graag DANKE voor zoveel.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 28 april 1991

Terwijl zuster Lydia haar klaar maakt om in verlof te gaan, probeer ik mijn best te doen om een brief je klaar te maken, want gisteren kreeg ik uw brief je toe van 22.4, dat is wel uitzonderlijk vlug. Dank je wel, dat doet altijd deugd.
Inderdaad Mali heeft harde klappen gekregen de laatste maanden, en de rust is nog niet in het land... we schrijven daar liever niet over. Maar hopen dat nu ook aan de kleine en arme “vrede en recht” mag gebeuren.
Deze morgen werd daar in de gebedsdienst uitdrukkelijk voor gebeden. Wij hadden geen priester vandaag en dan is er altijd een goed verzorgde gebedsdienst, dat gebeurt hier wel meer. Maar ook hier is er hoop, want volgend jaar worden er (waarschijnlijk) 2 priester gewijd van onze parochie, dat zullen dan de eerste zijn uit onze streek. Zij worden nu volgende maand diaken gewijd. Zo kijken we toch hoopvol uit naar de toekomst...
Wij genieten hier nu van het heetste van het heet seizoen en wachten op de regen. Vorige week kwam en al een regenbui, het was ook geleden van oktober, zo zijn de bomen toch al eens gewassen. Wij verwachten nog heel veel regen de komende maanden, en van harte wens ik jullie een mooie zo-mer waar je met volle teugen van moogt genieten.
Voor een nieuw project zijn we nog niet gaan samen zitten daar ik uw brief je pas gisteren ontving, daar hoor je dan later nog wel eens van. Caroline en Lydia in verlof: zo blijven we nog met z’n 2 over, we zullen dus wel weten wat te doen hé.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 23 december 1990

Graag een woordje van dank voor de Brug. Het geld is hier goed toegekomen en met vreugde kan ik U zeggen dat deze week het project al gerealiseerd is. De installatie is deze week nog gebeurd. Het is goed gedaan, we zijn er echt tevreden over. Mijn familie, die hier was, kan het getuigen; zij namen er enkele foto’s van.
Morgen is het Kerstmis, zo wens ik jullie allen van harte vreugdevolle Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar, waarin je Vrede, Vreugde en Goedheid mag ervaren, doorheen het leven van elke dag.
Met een gemeende hartelijke DANK voor alles wat jullie voor missionarissen mogelijk maken.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 9 mei 1990

Dank je wel voor de lange brief die ik hier in de paasweek toekreeg, dat was als een paasei, met nog een mooi bloempje erbij, echt fijn.
Ook wil ik de Brug van harte danken voor de som, gestort op onze rekening, die goed is aangekomen.
Het is echt een plezier om te zien wat de monitrices hebben bijgeleerd, hoe ze hun best doen, dit alles te vertalen naar de situaties hier om het zo concreet mogelijk te maken en vatbaar voor deze mensen. Ik geloof dat we een heel stapje vooruit gekomen zijn; en van hieruit weer een nieuw werkprogramma kunnen uitbouwen.
Wij zitten nu in het hete seizoen, het is zwoel, warm, heet, dag en nacht. ... pff, pff.. Hopelijk komt de regen heel vlug. Eén keertje heeft het al geregend, wat deed dat deugd.
Wij hadden hier een heel mooie paasviering. 13 volwassenen en 1 kind werden er gedoopt. De paas-viering duurde 3 uur, de kerk was te klein, we hadden allemaal een klein plaatske maar dat deed niets af aan de gebedssfeer; één biddende gelovige gemeenschap. Dat doet je wel iets, die volwassen mensen die radicaal kiezen voor de christelijke weg, die naar voor komen en getuigen van hun geloof. Dit is wel een sterke bevraging naar je eigen levenskeuze, naar je eigen manier van gelovig in het leven te staan. Zo mochten wij Pasen vieren, ‘t was mooi.
Op het vlak van de gezondheidszorg worden er ook heel wat stappen gezet. De “bloc opératoire” is nu geopend, zo kunnen er kleine operaties gedaan worden. Wij hebben nu een dokter chirurg die hier benoemd is. Dat brengt wel heel wat verandering mee. Hopelijk wordt het goed werk voor de hele bevolking.
Nog het allerbeste aan de vele vrienden van de Brug.
N.v.d.r.
Via een tijdschrift dat wordt uitgegeven over Mali vernamen we dat Lina dit jaar haar 25 jarig klooster-jubileum vierde.
We willen haar hierbij vanwege de Brug ook hartelijk feliciteren.
Hopelijk kan Lina nog vele jaren haar werk verder zetten in Mali

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 15 december 1989

Uw vraag naar een nieuw project zou ik graag invullen als volgt: samen zijn wij er even bij gaan zitten en het nieuwe project werd als volgt geboren:
In Balo-Rioulasso (Bourkina-Fasso) wordt een sessie gegeven voor verdere opleiding van monitrices gedurende één maand. Graag zouden wij 2 monitrices van ons deze opleiding laten volgen omdat het programma ons erg aanspreekt. Die vorming staat in het kader van de eerstelijnsgezondheidszorg in de dorpen. Deze 2 monitrices werken al een paar jaar met ons samen, en kregen hun opleiding hier bij ons. Wij zouden hen graag meer vorming geven, om dan nadien met ons de werking in de dorpen verder te zetten.
Wij zouden het echt op prijs stellen als jullie samen met ons deze sessie zou kunnen bekostigen. Cur-susgeld + verplaatsingonkosten en logement voor één maand komt op 20.000 Bf x 2 = 40.000 Bf.
Wij geloven echt in het sneeuwbaleffect en hopen dat het later in onze streek ten goede kan komen aan vele mensen en de vooruitzichten voor ons werk zal bemoedigen. Mensen kans geven om meer mens te worden, daar geloven we in.
Hierbij een foto als dank voor het project van vorig jaar.
Met een hartelijke en dankbare groet van zovele mensen, aan elk van jullie

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 4 januari 1989

Dank voor uw mooie kerst- en nieuwjaarswensen. Een beetje laat maar wederkerig mijn beste wensen voor een zegenrijk nieuwjaar.
Moge de vrede van de kerstdag jullie bijblijven in ‘t nieuwe jaar! Ik wens jullie ook veel vreugde, geluk en gezondheid, en ik hoop dat je van deze drie dingen elke dag met volle teugen mag genieten, Hem dankend om het leven ons gegeven.
Bij deze wensen ook graag een woordje meer als antwoord op uw schrijven van 11.11.88. Ik moet wel erg ver achteruitkijken maar ik hoop dat u ondertussen langs Opwijk wel heel wat nieuws ontvangen hebt over de vele gebeurtenissen hier in Mali. Wij kregen bezoek van Zr. José die samen met ons meevierde.
Je vroeg mij in uw laatste schrijven of ik weer een project had voor dit jaar, misschien kom ik er wel een beetje laat mee. Maar door omstandigheden kon ik het niet vroeger laten weten, daar ik de aan-vraag deed, en nu pas positief antwoord heb gekregen.
De sanitaire installatie van de materniteit is dringend aan vernieuwing toe. D.w.z. dat het bestaande moet afgebroken worden en dat er drie nieuwe douches en W.C.’s moeten gebouwd worden, Heel deze vernieuwing komt ongeveer op 662.500. Dat komt dan in Belgisch geld afgerond op 100.000 Fr. Dit is natuurlijk heel veel. Ik heb ook het project ingediend in Opwijk. En zo vult dan het ene het an-dere aan. De bestaande installatie is gebouwd in 1971-72, en beantwoordt niet meer aan de vereiste normen, en is ook bouwvallig. Deze vernieuwing is dus wel meer dan nodig. Ik zal proberen er enkele foto’s van te nemen, en die breng ik dan wel mee als ik in verlof kom. Dat wordt dan wel april. Ik hoop dat het ondertussen klaar is, en ik gerust in verlof mag komen, Ik hoop dat jullie er echt kunnen in ko-men, het zou voor mij een hele zorg minder zijn. En de materniteit moet zeker een model zijn voor de vele moeders die hier enkele dage verblijven.
Voor dit alles kunt U zich in verbinding stellen met Zr. José Smedts in Opwijk.. Zij kan U ook meer in-lichtingen geven als U dat wenst.. In de stille hoop dat er toch een positief antwoord mag komen, groet Ik U allen.
Net mijn beste wensen voor het nieuwe jaar!
Een dankbare groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Kalmthout - 4 november 1988

Lina stuurde ons een mooie postkaart met hierop enkele woorden
U vraagt mij of ik al gedacht heb aaneen project. Wel ja, inderdaad, maar het is nog niet helemaal in kannen en kruiken. Zodra er meer klaarheid is, laat ik het U weten.
Einde van deze maand vieren wij het honderdjarig bestaan van de kerk in Mali.
Alvast de beste groetjes voor U en de mensen van de Brug.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 25 mei 1988

Van harte dank ik de mensen van “De Brug” voor het bedrag van 20O000 fr en de bloeddrukmeters. Al de pakken van Opwijk kwamen tegelijk toe. Ze zijn lang onderweg geweest, maar alles is in goede staat toegekomen. Dat was een blije verassing in deze grote warmte. Twee bloeddrukmeters zijn al op hun bestemming en in gebruik. De matrones zijn er heel blij mee. Ik hoop dat ze goede diensten mo-gen bewijzen. De medicamenten zijn ook aangekomen. Het zijn echt goede medicamenten. Zo’n geschenk helpt om ook hier de echte armen, de miseriemensen, de uitgestotenen te kunnen helpen. Wij opteren er wel voor dat de mensen hun deel bijdragen voor de behandeling, maar iedereen kan dit niet. Er zijn miseriemensen die door omstandigheden nooit meer uit hun miserie zullen geraken. Onze keuze gaat heel speciaal naar hen.
De epidemie van gele koorts hebben we kunnen voorkomen door de grote vaccinatie hier in onze streek. Onze zusters in Faladyé zater er middenin.
Aan het werk ontbreekt het hier niet. Het warm seizoen is al goed bezig. Deze dagen worden er ook bijscholingen gegeven voor het personeel in verband met vaccinaties. Dit vraagt wel heel wat organi-satie, maar het is toch beter te voorkomen dan te genezen.
Zo zijn we ook in de vasten beland. Volgende week komen de catechumenen voor onderricht. 12 vol-wassenen worden met Pasen gedoopt. Dit vraagt 14 dagen intense voorbereiding en dit brengt heel wat beweging mee in de parochie. Tegelijkertijd zit daar een sterke uitnodiging in voor je eigen leven. Zo gaan we samen op naar het grote Paasfeest, door de zorg te delen van het dagelijkse leven, in woord en daad.
De kinderen bereiden zich momenteel voor op hun examens Eigenlijk is het wel te warm om veel te doen. Het is nu op mijn kamer 40° C, laf’ en drukkend weer. De regen wil maar niet komen. Wat kijken we uit naar een frisse bui. Hopelijk gaan de hemelsluizen binnenkort wijd open, wat zal de natuur en wij ook kunnen herademen.
Zo hier laat ik het dan bij, wens jullie van harte een mooie zomer toe.
Nog vele groeten voor de vrienden van “De Brug’

Correspondent: Mady Cattoor

Kalmthout - maart 1988

Van de steun voor Lina hebben wij 7 bloeddrukmeters aangekocht en verzonden.
Dit was voor een totaal bedrag van 10.710 fr. De resterende 22.29O fr. hebben wij op haar rekening overgeschreven.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 29 augustus 1987

Deze week heb ik Uw twee brieven samen ontvangen. Hartelijk dank daarvoor. Dank U wel dat U even bij mij thuis geweest zijt. Spijtig dat moeder niet thuis was, dat zal ze wel jammer gevonden heb-ben. Ook dank voor de medicamenten die onderweg zijn, dat is een mooie verrassing maar heel wel-gekomen. Zodra zij hiertoe komen laat ik wel iets weten.
Maar de reis is lang en soms duurt dat wel 5- maand. Meestal komen de pakken toe. We leven dus weer met goede hoop. En hoop doet.leven, dat is hier toch ook waar. Hierbij voeg ik nog een foto van de materniteit, genomen in de zaal. Ik ben er zelf nog altijd heel blij om dat we er werk van gemaakt hebben. De bedden zijn nu gemakkelijk te onderhouden. De moederkens zullen zeker nog het meest van genieten.
U vraagt mij of ik geen project in gedachten heb, dat heb ik natuurlijk wel. Ik schreef’ U reeds dat ik nog 6 brousse-materniteiten onder mijn bevoegdheid heb en die ik 1 keer per maand bezoek, Zo’n bezoek houdt het volgende in: samen met het personeel ter plaatse het werk van de voorbije maand nazien, welke moeilijkheden er geweest zijn, speciale zorgen enz. Dan doen we samen prenatale raadpleglng en wordt er les gegeven. Tijdens de consultatie wordt dan gezien wie er ter plaatse kan bevallen en wie er best naar het centrum kont. Deze samenwerking heeft wel goede resultaten en we bereiken ongeveer 500 moederkens per maand. Graag zou ik voor iedere materniteit een nieuwe blo-eddrukmeter hebben, want dat is erg belangrijk om een goed onderzoek te doen. Ik zou natuurlijk graag goede meters willen. Vroeger heb ik ze besteld bij 0RBI-PHARMA, die zijn niet duur, maar ook niet duurzaam, de caoutchouc is niet bestand tegen de warmte. Verleden jaar heb ik er zelf 2 gekocht bij Pieters in Antwerpen, die zijn veel duurder, maar ik ben er echt van content, en ze zijn zeer een-voudig. Als ik voor dit project in aanmerking zou kunnen komen, zou ik graag hebben dat U contact opneemt met Opwijk voor de praktische kant van de zaak. U zou er mij wel heel blij mee maken als dat mogelijk zou zijn. Ook op deze manier proberen wij voor deze mensen iets te betekenen, ik hier dan vooral voor moeder en kind. En is de moeder niet het hart van het gezin waar alles draait en waait? De moeite om er iets voor te doen.
Hier zou ik het willen bij laten, U hartelijk dankend, al de mensen van “De Brug” voor deze uitnodiging en voor alles wat U reeds gedaan hebt voor Mali. Dat is ook voor ons een steun om verder te doen.
Het driemaandelijks tijdschriftje van “De Brug” ontvang ik niet, dat zal wel heel welkom zijn. Zo zou ik ook meer met jullie kunnen meeleven.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 15 maart 1987

Een paar weken geleden al heb ik Uw brief ontvangen en vorige week kreeg ik het bericht van Opwijk dat de som van 38.000 BF is overgeschreven op onze rekening. Vooreerst wil ik U daarvoor danken, ook in nasim van zovele mensen aan wie dit zal ten goede komen.
Uw brief heb ik toegekregen juist in een hele drukke periode, 50 jaar bestaan van de parochie. Een feest dat heel wat werk met zich meebracht..
Ik heb “De Brug” leren kennen langs mevr. Beyers enkele jaren geleden, waar ik wel heel blij om ben. Ik ben nu al 15 jaar in Mali waar ik in een communiteit van 5 zusters woon. Ik ben verantwoordelijke van de materniteit hier in Ouéléssébougou dat ook het centrum is van het hele arrondissement, zo heb Ik nog 6 broussematerniteiten die onder mijn bevoegdheid vallen. D,w.z. één dag per maand breng ik door in elke materniteit voor prénatale raadpleging en dergelijke. Hier op de materniteit zelf zijn er gemiddeld 75 bevallingen per maand. Ik werk met inlands personeel: 2 ongeletterde matrones, 3 geletterde en 2 verpleegsters. Samen hebben wij onze handen goed vol. Wij werken hier in staats-verband.
In uw brief vroeg U mij U op de hoogte te houden van nieuwe projecten. Eerst wil Ik U graag vertellen waar ik die welgekomen som van 38.OOO Fr. voor zou willen gebruiker. De materniteit waar ik hier werk is herbouwd in 1972. We hebben 25 bedden en kleine bedjes waar de matrassen volledig van versleten waren (strozakken). We hebben die nu vernieuwd d.w.z. bedden en bedjes geschilderd, nieuwe mousse matrassen gekocht en deze overtrokken met een soort plastic. Het was een heel werk, maar toch meer dan nodig. Ook de deuren hadden hoognodig een laagje verf nodig. Dit alles komt ongeveer op een bedrag van 100.000 Fr. Graag zou ik daar het geld van “De Brug” al voor ge-bruiken. Eén zaal van 10 bedden kan daarvoor in aanmerking komen. Dan weten jullie dat er per maand in die zaal minstens 35 moederkens enkele rustige dagen kunnen cloorbrengen. In naam van al deze jonge moeders wil ik U dan ook hartelijk danken. Samen met deze mensen leven mogen delen is een grote gave, maar ook een opgave daar we zo verschillend zijn, maar goedheid en goede wil brengt ons wel heel dicht bij mekaar. En zo mag ik dan getuige zijn van de Blijde Boodschap, van zijn Liefde voor ons, die zichtbaar mag worden in het leven van elke dag.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - maart 1987

Op 15 maart schrijft Zuster Lina en bedankt de vrienden van Be Brug voor de welgekomen 38.000 BF. die via 0pwijk op hun rekening werd geschreven. Zij vertelde waar zij die som wil voor gebruiken: “We hebben 25 bedden waar de matrassen volledig van versleten waren (strozakken). De bedden werden geschilderd, nieuwe mousse matrassen gekocht en deze werden overtrokken met een soort semi-plastic. Eén zaal van 10 bedden kan in orde gebracht worden met het geld van “De Brug”. Zij zegt: “Dan weten jullie dat er per maand in die zaal minstens 35 moederkens enkele rustige dagen kunnen doorbrengen. In naam van al deze jonge moeders wil ik U danken.. Samen met deze mensen leven mogen delen, is een grote gave, vaak ook een opgave daar we zo verschillend zijn, maar goedheid en goede wil brengt ons wel heel dicht bij elkaar.
Even herinneren dat Lina reeds 15 jaar in Mali werkt als verantwoordelijke voor de materniteit te Oué-léssébougou en nog 6 brousse-materniteiten onder haar bevoegdheid heeft, d.w.z. één dag per maand is zij daar in elke materniteit voor prenatale raadpleging. In de centrale materniteit zijn er gemiddeld 75 bevallingen per maand.
Zij werkt met inlands personeel: 2 ongeletterde matrones, 3 geletterde en 2 verpleegsters.
Zij werken daar in staatsverband.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - december 1986

In de Bambarataal zegt zij “A barika Alla yett wat betekent “wij danken God”. Zij vraagt ons even stil te blijven bij de tekst van Gabriel Smit::

Kijk uit uw arme kribbe nog éénmaal ons aan en laat het minstens voor dit nieuwe jaar genoeg zijn.
Dat U terugkomt, daar kunnen wij zeker van zijn, maar maak ons zeker van onszelf,
dat wij de overrompelende liefde van Uw schamele stal,
het vuur dat uw ster brandt in ons hart
eindelijk bewaren als geboorte:
nieuw leven in een nieuwe tijd, een waarachtig nieuw jaar.

Onder de wijde Afrikaanse sterrenhemel zittend vertelt zij even:
Wij zijn weer allen tezamen in Ouéléssébougou. Het regenseizoen is voorbij. De regenval was goed en de oogst valt over het algemeen mee, niettegenstaande er te weinig regen viel in het noorden en een sprinkhanenplaag heel wat schade veroorzaakte. Water blijft het grote probleem in Mali, daar het land is aangewezen op landbouw en landbouwproducten.
Hier in onze streken is het een weelde om te zien hoe de vrouwen, met zwaar beladen gierst, ‘s avonds terugkeren van de velden.
Ook de Dogons genieten onbeschrijflijk van een oogst te kunnen binnenhalen, na zovele jaren. (de Dogond is die volksstam, die uit de woestijn is gevlucht omdat er niets meer groeide en die door de Bambarats, de plaatselijke bevolking, landbouwgrond kreeg. Onze steun ging naar hen). Het is dan een hele onderneming Geweest,deze volksverhuizing!
Bambara’s en Dogons samen brengen vraagt heel wat en het vraagt nu nog deskundige leiding, maar het is mogelijk! God zij dank!
Beste vrienden, ook daarvoor speciale dank, voor de velen die deze operatie steunden zodat ze een jaar volledig gedragen, gevoed, gekleed, gehuisvest zijn door jullie “broederlijk delen”.

Correspondent: Werner Verhoeven

Ouéléssébougou - maart 1986

Zuster Linna schrijft ons dat de 4O.000 BF zijn toegekomen en dankt iedereen van de Brug.
Het project waterzuivering: de aluminiumsulfaat is aangekomen en ik heb het op kleine schaal gepro-beerd en met een beetje zoeken toch wel goed resultaat. We filteren het water alleen voor het afko-ken van spuiten en naalden en medisch materieel voor Dispensaire en Materniteit d.w.z. ongeveer 10 liter per dag. Dat was ook onze grootste bekommernis en dat is goed gelukt en we zijn er heel blij om, het is een hele zorg minder. Want medisch materiaal voor eenmalig gebruik, die luxe kunnen wij ons hier echt niet veroorloven.
Zij schrijft ons bovendien van een groot experiment: dat we van onze mensen heel wat kunnen leren
toont wel het volgende. Banantoumou, een klein dorp op zowat 35 km van hier, een goede 400 in-woners, waarvan een 50 tal kristen; de anderen zijn muzelmannen of van de traditionele godsdienst. Een jaar geleden werd aan dat groepje christenen gevraagd of ze samen met hun dorpsgenoten, een groep van 50 families zouden willen ontvangen, alles samen genomen zowat een 350 mensen. Dogons zijn het, ze komen van op 1000 km uit het noorden, ze wilden ginder weg omwille van de ja-renlange droogte en hongersnood. Voor de Bambaras van bij ons hier zijn die Dogons net als voor jullie in België Turken en Portugezen zijn. Ze spreken een andere taal, ze hebben andere gebruiken en gewoonten, van huizen bouwen van grond bewerken, van koken.en dergelijke meer. Onder impuls van dat groepje christenen was heel het dorp akkoord om al die mensen op te vangen. Drie tot vier maanden lang werden ze allemaal gelogeerd in de Bambaraf’amilies tot ze zelf hun huizen gebouwd hadden. Ze kregen grond vlak naast het Bambaradorp en niet zomaar in de broesse.
Ze hebben vele hectaren grond ontgonnen, met hak en bijl. Ze werden geholpen door de Bamlbaras, gratis natuurlijk, want de Dogons hadden niets meer. Internationale hulporganisaties hebben tientallen ton sorgho, maïs en rijst aangevoerd: het kerkje van de christenen werd als opslagplaats gebruikt. Een comité bestaande uit Bambaras en Dogons zorgden voor de voedselbedeling.
Ondanks het goede regenseizoen hier in de streek hebben die pas ontgonnen velden niet opgebracht wat ervan verwacht werd. Nu het droogseizoen begonnen is gaan ze tuinieren, vooral ajuin verbou-wen, want dat is een beetje hun specialiteit in het Dogonland. Ook daar is er wederzijds begrip en on-derlinge hulp voor het afbakenen van de tuingronden.
De volksverhuizing van Noord naar Zuid hier in Mali is een echte zorg voor de regering. Als het zo maar in het wilde weg gebeurt, gaat dat gepaard met veel miserie. Daarom kijken de verantwoordeli-jken met veel interesse en ook bewondering naar het experiment van Banantoumou. En als dat tot nu toe een succes is geweest, dan is dat vooral te danken aan de toewijding en de inspiratie van die kleine christelijke gemeenschap, voor wie naastenliefde niet zo maar een woord is.
Het leven van het dorpje Banantoumou is werkelijk een bekommernis van het dagelijks leven hier. Zo een project vraagt heel wat organisatie en ook geldelijke steun, waar nu ook een groot deel van uw bedrag naar toe zal gaan. We hebben de primaire gezondheidszorg mee in gang helpen zetten zodat deze mensen zich kunnen behelpen en zich niet meer moeten verplaatsen voor alle kleinigheden naar het dispensaire hier. Ook is er een animator (Dogon) gekozen om relatiepersoon te zijn naar de ho-gere instanties toe. Zo komt het meer en meer in hun handen en komt er stilaan toekomstmuziek voor deze mensen.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - augustus 1985

Wij steunen Lina in Ouéléssébougou, een plaats in Mali. Daar zijn zusters van Opwijk werkend ver-bonden aan een dispensarium. Ook in Faladyé niet ver daar vandaan zijn er diezelfde zusters. Nieuws uit Mali wordt dan verspreid langs een blaadje dat ‘Malikrant’ heet.
In deze Malikrant schreef er iemand dat de grote oorzaak van de hongersnood het kapitalisme is.
De zusters vanuit Mali reageerden daar op en stelden het volgende:
Het probleem van de honger vindt zijn oorsprong niet alleen in de misbruiken vanuit het Westen of in Afrika zelf; andere oorzaken zijn droogte perioden, woestijnvorming (door onvoldoende herbebossing bv) het plaatselijke landbouwbeleid, plaatselijke conflicten en oorlogen, gebrek aan infrastructuur in de meeste gevallen omwille van een gebrekkelijke planning of van onvoldoende buitenlandse hulp. In de meeste situaties van een hongersnood gaan verschillende oorzaken samen.
Dat er ter plaatse, in de Derde Wereld dus, ook misbruiken zijn, (bv 1 zak graan nu tegen 4 zakken graan later) is ook een feit. Dergelijke misbruiken zijn echter op de eerste plaats te wijten aan een ge-brekkige distributie ter plaatse van de voedselhulp. Dit kan zo maar niet klakkeloos op de rug gescho-ven worden van het kapitalisme: dat is de stelling van de zusters van Mali.’
Zij onderkennen echter ook de misbruiken die in de Derde Wereld gegroeid zijn omwille van een kapi-talistische politiek gevoerd in het Westen. Maar het ene met het andere zo maar krisras door elkaar halen, geeft een verkeerde indruk.
Ik vond dat deze stelling van een groep zusters, die effectief ter plaatse hongersnoden hebben mee-gemaakt, de moeite waard om eens te overdenken.

Correspondent: Werner Verhoeven

Ouéléssébougou - mei 1985

Buiten de technische afwikkeling van waterzuivering en medicamentenverzorging schrijft Linna ons het volgende:
Voor onze mensen hier is de zware periode van honger voorbij. De brug is gemaakt van niet eten naar nieuw eten. De oogst is gelukt en wij zijn nog volop bezig met het binnenhalen. Er is weer hoop en nieuw leven. In het noorden van het land blijft het erg. Er komt stilaan een volksverhuizing op gang en mensen komen zich stilaan hier installeren met de stille hoop een beetje beter te kunnen leven. Uw hulp is dan ook heel welkom. Wij proberen samen met deze mensen de weg verder te gaan, vanuit de zekerheid dat de Heer met ons is en zovele goede mensen let ons staan.
In naam van hen allemaal dank Ik U hartelijk voor Uw inzet en bekommernis voor deze mensen, onze broeders.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - mei 1985

Zoals U reeds weet, werkt zuster Lina in Mali en zet zich hoofdzakelijk in voor gezondheidszorg. Wij hebben haar vanwege “de Brug” een pakje opgestuurd met geneesmiddelen, namelijk: Daktarim crè-me en poeder, Perdolan, Immodium, Vermox, Decaris en Triperidol. De meeste dozen zijn kliniekver-pakkingen.
De geneesmiddelen werden aan de zusters van Opwijk ter beschikking gesteld voor transport.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - oktober 1984

Alhoewel zuster Lina nog maar een klein jaartje was vertrokken, was zij plots teruggeroepen om famil-iale redenen. Gedurende deze korte overkomst was zij zo vriendelijk ons toch eens even te komen opzoeken. Zo vertelde zij ons dat al het geld en steun dat zij ter beschikking hebben naar voedsel gaat, De mensen zelf hebben comités om de verdeling te doen van het graan en wat binnenkomt aan voedsel. Op deze wijze is er geen verkeerde interpretatie mogelijk dat islamieten of animisten of katholieken meer zouden krijgen. Wat zij ons vertelde over deze comités is zeer positief te noemen. Een kleine anekdote misschien:
In de comités zorgen de leden zelf dat er ten minste één katholiek aanwezig is, die dan direct gebom-bardeerd wordt als kassier omdat men aldaar de katholieken betrouwt ais eerlijke mensen. De nogal vrije keuze van godsdienst in dat land en ook het vreedzaam naast elkaar bestaan van verschillende religies is op zichzelf een hoopvolle toestand.
Zuster Lina vertelde ons dat er ook goed over gewaakt wordt, dat er op dit gebied geen stommiteiten worden uitgestoken. De Malinezen beschouwen de katholieke godsdienst als een moeilijke, omdat een katholiek eerlijk en mededeelzaam moet zijn. Positieve klanken kwamen ook op gebied van de geneeskundige verzorgingen en de scholing, alhoewel op dit laatste vlak ook zeer grote problemen ri-jzen.
De geschoolde kinderen kunnen thuis geen goed contact meer krijgen en zij moeten naar de stad. Bit schept problemen in de gezinnen en voor het werk op het land.
Nog een andere anekdote: de mannen, die vroeger hun vrouwen niet wilden vergezellen om naar het dispensarium te komen (het was onder hun waardigheid), beginnen meer en meer hun aversie hierte-genover af te gooien. Lina zegt dat lht af en toe gebeurt dat de man zijn vrouw achter op de fiets mee-brengt en buiten blijft wachten.
De polygame loopt ook terug, wat te wijten is aan het feit dat de mannen geen geld meer hebben om meerdere vrouwen te kopen en te onderhouden.
Tot slot de droogte.
De woestijnuitbreiding neemt nog altijd toe. Er zijn zandstormen waar er vroeger nooit waren. Voor dit jaar was er hoop omdat het toch al wat regende tijdens de groei. Wij hopen dat dit jaar de oogst mag lukken, en zullen dat mededelen in onze volgende nummers.

Correspondent: Werner Verhoeven

Ouéléssébougou - mei 1984

Voor veertien dagen ontving ik uw brief van 24 januari met het grote en tevens verrassende nieuws dat er 56.000fr. gestort werden voor Mali. Daarvoor wil ik U allen hartelijk DANKEN! Ik DANK U in naam van de gemeenschap, en van de zovele mensen die daardoor een beetje menswaardiger zullen kunnen leven. De honger is vandaag inderdaad een primaire nood waaraan moet beantwoord worden. Het mislukken van de oogst op grote schaal verleden jaar, door de grote droogte periode. Voor vele mensen zijn er nog maar enkele vragen meer in hun leven, waar haal ik vandaag drinkwater, en wat kunnen we eten, wij en onze kinderen? En alle andere vragen vallen weg. Om aan dit schrijnende probleem tegemoet te komen, zal er heel wat te doen zijn vandaag. Wij proberen hier samen te werken met de plaatselijke instanties, en vertrouwen dit geld toe aan de “SECAMA” (Secours. Catholique Mali). Comités die opgericht zijn in de verschillende secteurs. De verantwoordelijken zuilen zelf de granen aankopen en dan in samenspraak met de andere leden dit op een verantwoorde manier aan de mensen bezorgen.
De mensen hier proberen ook solidair te zijn, en sommigen doen dat op een fantastische manier, by. Hoe de christenen hier samen geweest.zijn rond het thema “Vasten”. Hoe zij ondanks alles toch nog bewust iets willen uitsparen van het weinige dat ze hebben, en dat dan bijeenbrengen. Dan denk je wel eens aan het penningske van de arme weduwe uit het Evangelie, dat hier zo’n concrete vorm krijgt.

Correspondent: Werner Verhoeven

Faladyé - 1 augustus 2004

Vrije vertaling uit het Frans van de brief van Sr. Pauline, die het project van Lina zal overnemen:
Ik wil u in de eerste plaats bedanken voor al hetgeen er reeds verwezenlijkt is. Ik heb het geld ontvan-gen voor de nieuwe moto Jamaka, die wij nodig hebben om ons vaccinatieproject in de verschillende dorpen uit te voeren.
In de loop van de maan juli wordt hij aangekocht. Het zal een zwarte zijn in plaats van een blauwe en wees er zeker van dat wij heb goed zullen gebruiken.
Mag ik mijn nieuw project voor 2005 voorstellen?
Wij hebben dringend een nieuwe sterilisator nodig. In het gezondheidscentrum moeten al onze medische instrumenten nog worden gekookt – zij roesten, worden beschadigde, zijn soms versleten voor wij ze kunnen gebruiken. Ook zijn ze niet steriel genoeg. Om dit te vermijden hadden wij graag een degelijke sterilisator die ons van nut kan zijn bij al onze medische zorgen, want wij doen heel veel chirurgische interventies (méér dan in 2003).
Vermits wij te maken hebben met een toeloop van zieken, het optreden van overdraagbare ziekten, zoals SIDA, de zorgen die wij hebben om de zorg voor onze patiënten te verbeteren, vraag het cen-trum van Faladyé, door middel van zijn verantwoordelijken, uw steun en welwillendheid, bij de aan-koop van een nieuwe sterilisator (Poupinelle) voor het project van 2005.
Aanvaard, beste vrienden, onze vraag en onze hartelijke groeten. Dank u.
Antwoord van Lina op deze aanvraag:
Bij dit briefje van Sr. Pauline graag een woordje.
Samen met de dokter hebben we aan de uitbouw van dit project gewerkt. Persoonlijk vind ik het een verantwoord en goed project gezien de positieve groei in de verzorging van het Centre de Santé.
Ondertussen zitten wij in de concrete voorbereiding van ons vertrek uit Mali. Elke dag heeft zowat zijn eigenheid. Ja, afscheid nemen van een taak met zoveel zorg gedaan, kan maar met een hart vol heimwee.We voelen het in zoveel en elke dag.
Op 8 augustus gaan we naar Kati voor de officiële overdracht van Faladyé, tussen de twee congrega-ties in aanwezigheid van de bisschop.
Zo schuiven de dagen voorbij en mijmeren we vaak over het leven hier in mali.
Voor jullie graag de beste groetjes en nog een mooie maand augustus.
Met een warme dank vanuit Faladyé.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 28 januari 2004

Met op de achtergrond de begeleiding van allerlei geluiden van tamtamgeroffel, spelende kinderen, ge-kwaak van kikkers, gebalk van ezels, gemekker van geiten en schapen, gejank van honden, het gelui van de kerkklokken voor de christenen en de oproep voor het gebed van de moslims, tracht ik kersvers nieuws uit Mali naar jullie over te brengen.
Op 13 januari zijn wij, zuster Caroline, zuster Lydia (die weer goed hersteld is) en ik naar Mali vertrokken. Terwijl het in België sneeuwt en vriest, koud en killig is, staat in Mali de zon te schitteren aan de helderblauwe lucht. De avonden zijn hier nochtans fris, juist geknipt voor een Belgisch mens, te koud echter voor de mensen van Mali (ook voor onze zusters).
We zijn nu in 2004 ! Dit jaartal is bij de zusters hier goed ingeprent als het jaar waarin ze de missiepost van Falajé zullen overdragen aan de inlandse congregatie ! Samen met hen gaan we immers reeds en-kele jaren de weg van de voorbereiding !
Op 14 januari, de dag van onze aankomst, hebben we reeds te Bamako, een eerste, door onze zuster goed voorbereid, contact gehad met de algemeen verantwoordelijke, zuster Bernadette Diarrra! Op vrij-dag 16 januari is zuster Bernadette met een medezuster naar Falajé gekomen en hebben we de verdere mogelijkheden met gans de gemeenschap kunnen bespreken.
De jaren hebben ons dicht bijeen gebracht ! Vooral tijdens de laatste periode nu twee inlandse zusters deel uitmaken van de gemeenschap. En het gaat goed, niettegenstaande de gebruiken, de manier van leven, bidden en werken, niet te vergelijken zijn tussen België en Mali ! Ja, er zijn redenen om dankbaar te zijn ! Doorheen de gesprekken zijn we samen tot het akkoord gekomen dat onze zusters in september 2004, rond het feest van de H. Vincentius de fakkel zouden doorgeven.
Ook Monseigneur Zerbo, bisschop van Mali, die op zondag 18 januari op bezoek geweest is in Falajé en ook bij de zusters, staat volledig achter het voorstel dat we samen met zuster Bernadette genomen heb-ben !
Toch zullen de maanden die volgen van onze zusters nog heel wat kracht en moed vragen ! Veel prakti-sche zaken moeten geregeld worden, veel zaken herschikt, en nog zoveel zal moeten losgelaten wor-den ! Het is een boterham die niet gemakkelijk te verteren valt !
Gelukkig mogen zij dankbaar terugblikken op alles wat zij verwezenlijkt hebben en op wat zij hebben be-tekend voor ontelbaar veel mensen ! Er is in de periode dat zij hier waren en vooral tijdens de laatste ja-ren ontzettend veel veranderd ! Zij hebben zich, samen met in het inlandse volk, en met de middelen die zij hebben, steeds ten volle ingezet ! Dat stemt tot oprechte dankbaarheid.
Men voelt zichzelf ook zo klein, als je ziet hoe deze mensen leven, hoe zij wonen, hoe de vrouwen moe-ten werken … maar hoe ze je overal liefdevol omringen !
Ja, het maakt je stil… je kan het niet onder woorden brengen.. het is wat Amadou Hampâté Ba schrijft in "De taal der stille woorden" :
"Luister goed !
Alles spreekt.
Alles is taal.
Alle dingen proberen iets te vertellen,
iets om te weten, iets om te zijn,
een niet onder woorden te brengen raadselachtige,
maar verrijkende opbouwende gemoedsgesteldheid.
Leer naar de stilte te luisteren,
en je hoort muziek."
Ook dat mochten wij ervaren !
Het was weer een enige ervaring, het raakt je ziel.
Wij "DANKEN" om zoveel onnoembaars !
Het valt dan ook zwaar, vaarwel te zeggen, nu de tijd daartoe aanbreekt.
Toch proberen wij samen met Lina, Lydia, Agnes, Jeanne, Pauline en Sofie alles toe te vertrouwen aan onze God, die alles ten goede zal leiden, want Hij is een God van Liefde, een God met ons !
Hartelijke groeten en laat ons in België samen verder gaan.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 23 juli 2003

Met vreugde mag ik u nu meedelen dat wij het geld van het project ontvangen hebben.
Ik geef graag alle gegevens mee met mijn familie die hier nu op bezoek zijn. Zo ben ik zeker dat alles goed zal toekomen.We brachten samen een bezoekje aan de school. De directeur van de school gaf ons een goede rondleiding met verslag over alle projecten die de Brug al heeft verwezenlijkt. Hij drukte zijn gemeende dankbaarheid uit. Soeur Pauline is heel blij en dankbaar dat het project in de toekomst mag blijven doorgaan. Samen hebben we het nieuwe project opgemaakt. Ook voor mij geeft het een dankbaar gevoel dit te mogen doorgeven aan hen die na ons zullen doorgaan. En de mogelijkheden krijgen om deel te nemen aan de grote BRUGwerking. Dit geeft leven, hoop en vreugde over de grenzen heen.
Van harte wens ik jullie nog een zomerse zomer met veel zonnige dagen.
Een hartelijke en dankbare groet.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 13 april 2002

Eerst en vooral dank voor uw brief van 1 maart die ik vorige week toe kreeg. Het gaat niet goed met de post. Waar de postremmers ergens zitten weten we niet, af en toe komt er eens wat door. Deze brief kan ik meegeven via Nederland en ik hoop zo dat deze vlug bij jullie mag toekomen.
Ik mag u het goede nieuws melden dat ik het geld heb toegekregen van de Brug via Opwijk-Bamako. Deze week heb ik de storting gedaan. Soeur Justine Samaké, diocesane directrice van het onderwijs is er heel blij mee. De directeur van de school hier in Faladyé, Joseph Samaké, bracht mij gisteren een mooie dankbrief. Zo kan hun droom weer een stukje meer waar worden voor een degelijk onderwijs, waar we ons samen voor inzetten. Hartelijk dank aan alle Brugvrienden.
Ik kom rond 20 juni zelf in verlof. Deze keer hoop ik dat het een goed en kort verlof mag zijn, waarin we mekaar zeker eens zullen ontmoeten. Ik kijk er al naar uit om eens samen te kunnen zien hoe eventueel onze werking kan verdergaan.
We zitten volop in de voorbereiding van de presidentiële verkiezingen op 28 april. Er zijn 24 kandida-ten, wel een beetje te veel. Toch hopen we dat het rustig mag verlopen.
De campagnes zijn volop bezig, elke kandidaat doet de mooiste beloften in zijn toespraken. Maar de aftredende president heeft hier heel veel gerealiseerd, ook elke gelegenheid waargenomen om op te komen voor vrede en rechtvaardigheid. We zullen er nog vaak aan denken. Hij was en is een groot man.
Hier in Faladyé gaat alles zowat zijn gewone gang. Nu het zo warm is willen de moeders precies alle-maal tegelijk bevallen. Vaak zijn er bedden tekort. We hebben nu stagiaires van de verplegingsschool van Ségou, 4 goede studentinnen en leergierig, plezant om er mee samen te werken. Zo leren we van elkaar.
Terwijl jullie van een mooie lente genieten, laat de warmte zich hier goed voelen, pif... Hier ga ik het dan bij laten en ik kijk at uit naar het boekje van de Brug dat onderweg is. Graag wens ik jullie van harte het allerbeste, veel mooie lentebloesem met een warm deugddoend zonnetje.
Met een dankbare groet en graag tot ziens.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - mei 2001

10 juni staat voor de deur. De grote jubeldag voor DE BRUG.
Een jubeldag is ook een dankdag. Daarom een warme dank vanuit Mali aan de Bruggenbouwers.
Ik hoop en wens dat het een mooie feestdag mag worden voor U allen.
Van hieruit vier ik mee.

Correspondent: Mady Cattoor

Faladyé - 11 december 2000

Vanuit het zonnige Mali kom ik langs deze weg even op bezoek in het koude België.
Het boekje van de Brug kreeg ik vorige week hier. Ik heb het natuurlijk vlug helemaal gelezen. Dat doet altijd goed zoveel wereldnieuws te mogen lezen en daarin te mogen ervaren hoeveel mensen er begaan zijn om het lief en leed van anderen te delen en er wat aan te doen. Dan denk ik eerst aan de grote organisatie van de Brug die zovele mensen op de been brengt in het thuisfront om mensen wereldwijd te helpen.
De laatste zin van het eerste blaadje ‘Hallo’: ‘die keuze heeft de Brug al lang gemaakt’, is dan ook meer dan waar. Dank U wel.
In mijn projectaanvraag vroeg ik om mijn project nog eens te vernieuwen, nl. de 25 schoolbanken. Met vreugde mag ik zeggen dat die weer heel welkom zullen zijn. Begin volgend jaar (is volgende maand) komt er een organisatie van Italia ‘Gennaio’ om samen met de bevolking hier 6 nieuwe klaslokalen, een bureau en een magazijn te bouwen. Ze zijn al volop bezig met het maken van grote brikken of bouwstenen. Er moeten er 50.000 gemaakt worden voor 10 januari. Is me dat al een drukke bedrijvigheid. Een groep jonge mensen van de omliggende dorpen hebben elk hun dag om te komen helpen. Ook hier geldt, vele handen maken het werk licht.
Er zal ook nog een boorput met een pomp komen voor de school. Tot nu toe kwamen ze daarvoor op de Santé aankloppen. Dit hele project zou moeten klaar zijn rond Pasen. Een noodzakelijk iets.
Vanuit het gouvernement wordt er veel gesproken over onderwijs, rechten van het kind, alfabetisatie, enz.. Er wordt ook wat aan gedaan. De lagere scholen doen hun best. Onderwijzers te kort, klassen overvol. Maar wat heeft het land vandaag te bieden aan de afgestudeerde jeugd... er is geen werk en geen geld om ze te betalen.
Dan komen er andere problemen te voorschijn: drugs, aids, exode... te veel om op te noemen en ied-ereen wil leven. Er blijft een schrijnende nood op alle gebied... en toch! Samen met hen de weg blijven gaan en geloven dat er hoop is voor de toekomst, voor een hetere wereld, geeft kracht en sterkte om door te gaan.
Zo zijn we bijna aan Kerstmis toe en ik wens jullie allen van harte een zegenrijk Kerstgebeuren. En moge de Vrede en Vreugde van dit feest in het nieuwe jaar ons leven vullen en dragen.
Zelf ben ik nog altijd werkzaam in het Centre de Santé, vooral al wat de materniteit aangaat. Dat is een hele brok waar je veel nieuw leven mag helpen geboren worden. Het blijft boeiend!
Voor ieder: Vrede en alle goeds, Gelukkig Nieuwjaar!

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 29 mei 1996

Het is weeral een tijdje geleden dat er nog een zonnestraaltje overkwam van Mali denk ik.
Vooreerst wil Ik jullie van harte feliciteren voor de gelukte actie “ontbijt aan bed”. Ik kreeg al stillekens goesting toen Ik het allemaal las in het boekje van de Brug - een lekkere pistolet!
Het hoekje heb ik met veel zin gelezen.
Ik kreeg het nieuws van de overschrijving toe in het begin van deze maand. Daarvoor wil ik U dan ook nog eens oprecht danken. De zon doet nu haar werk en schenkt ons met haar stralen dagelijks het nodige warme water - de moeite waard.
Het hete, droge seizoen zijn we nu weer bijna door. Het regent al eens af en toe; meer wind en donder en bliksem dan regen soms. Toch is het al een goeie verfrissing in de zwoele warmte. De mensen hebben de kriebels al om naar het veld te trekken. Het regenseizoen brengt zo’n heel andere sfeer mee. Iedereen krijgt weer zin in werken... Laat ons hopen dat het een goed seizoen wordt voor iedereen.
Misschien vernemen jullie wel langs de media dat er in Mali hard gewerkt wordt aan de democratie, aan het bevorderen van de Vrede, aan het milieu, de straatkinderen, recht. Het blijft niet alleen bij woorden, ze proberen er echt wat voor te doen met hun mogelijkheden. Er zit toekomstmuziek in: het is een lange weg die ze moeten gaan, dat is niet erg, als ze maar door blijven en kunnen gaan. De President gaat voorop, en houdt heel wat in beweging. Er is nog zoveel te doen in dit land. Het gaat langzaam maar zeker.
Met mijn knie heb ik weer pech gehad. Zo’n genezingsproces vraagt wel wat tijd, toch ga ik al terug werken. Gelukkig hebben we hier een goede dokter die er wat van kent.
Het is wel jammer van die heidebrand, zo veel natuurschoon dat er weer verdwenen is in Kalmthout. Toch zal de natuur weer haar best doen en zal er nieuw leven geboren worden onder de verbrande assen. Het mooie wonder van het leven.
Hier bij ons is verder alles goed, dat hoop en wens ik voor jullie ook, voor groot en klein, en ook voor de grote Brug-vriendenkring.

Correspondent: Mady Cattoor

Ouéléssébougou - 16 augustus 1990

Terwijl jullie genieten van een mooie warme zomer, genieten wij van het regenseizoen. De hemelsluizen staan regelmatig wijd open. De maand juli gaf ons 1,23 mm neerslag. Heel de natuur herademt en wij ook.
Dank je wel voor uw brief van 26.7.90 met al het goede nieuws.
Graag wil ik in een paar woordjes zeggen hoe deugddoend het is vandaag de monitrices te zien, die dank zij jullie tussenkomst hun kennis nu doorgeven aan zovele andere mensen.. Zij doen echt hun best. Elke dag wordt er nu een les gegeven in de materniteit aan de jonge moeders. Een goed geanimeerde les met vraag en antwoord. Iedereen is er bij betrokken.
Op Uw vraag voor een volgend project zouden wij graag ingaan. Wij denken nl. aan een zonne-energie installatie voor het Centrum in de parochie. Bij ervaring weet ik nu wat het is een goede ver-lichting te hebben. Ik begrijp nog niet goed dat we het zovele jaren met petroleumlampen gedaan hebben. Het is telkens een feest even op een knopje duwen en ‘‘floep’’ het licht gaat aan.
In het centrum van de parochie zou dat ook geen luxe zijn, daar er toch vier of vijf avonden per week bijeenkomsten zijn, zowel voor kinderen, jeugd, jonggehuwden als volwassenen. Eens de installatie gedaan, kost het ons ook niet:s meer. Het vraagt alleen wat zonneschijn en van de zon mogen wij alle dagen genieten. Dat is geen probleem.
0ndertussen heb ik inlkichtingen genomen in Bamako. Deze installatie kost voor het centrum 43.750 Ff. We kunnen al het materiaal hier kopen. De plaatsingskosten zijn er inbegrepen . Daar zouden wij en ook vele mensen wel heel blij mee zijn, als jullie daarvoor een handje’ konden toesteken.
Ik hoop dat ik echt niet te veel gevraagd heb.
We zien het zelf veel als iets heel nuttig en de praktische realisatie is hier mogelijk, wat ook heel be-langrijk is.
Ik zend je dan nog heel veel groeten voor de vele vrienden van de brug , ook voor uw familie, dat jullie samen nog van een mooi stukje vakantie mogen genieten.
Het allerbeste voor jullie en een goeie gezondheid.

Correspondent: Mady Cattoor

Kalmthout - september 1986

Zuster Lina was ook thuis na een 3 jaarlijkse termijn. Wij waren blij dat zij ons met een bezoek be-dacht. Het is werkelijk aangenaam geweest omdat zij goed kan vertellen en interessante dingen over het volk en het land wist mee te delen.
Wat gebeurt daar zo allemaal?
Lina werkt in een kraamkliniek in Ouéléssébougou.Het volk daar zijn de Bambara’s. De streek ligt in de Sahel en u weet wat dat betekent: namelijk droogte, armoede en hongersnood. Vanuit het Noor-den, wat namelijk woestijn is, zakken Dogons af naar het Zuiden. Het is werkelijk fantastisch dat de Bambara’s een grote hoeveelheid Dogons hebben opgenomen en grond gegeven. Zuster Lina vertelde ons dat deze twee volkeren totaal verschillen van elkaar zowel etnisch als taal. Dit experi-ment van samenleven wordt vooral gestuurd door een pater. Om verder te kunnen zal er wel wat hulp welkom zijn.
In het hospitaal waar Lina werkt zijn er 5 zusters, waarvan er twee aan algemene gezondheidszorg doen, een de sociale problematiek, een voor de parochie onstaat en een de materniteit leidt. Lina is vroedvrouw.
De laatste tijd is er een antiwormkampanje geweest; met groot succes. De geneesmiddelen komen van Janssens Pharmaceutica. Wormen verslappen namelijk het menselijk lichaam en dat vermindert de prestatie sterk.
Van economisch standpunt uit gezien heeft Mali “niéts te bieden. Buiten een paar aardnoten kan het land niets uitvoeren en bovendien heeft het land nog niet eens een eigen haven zodat er veel geld verloren gaat aan transport, enz. Het land heeft dus geen inkomen en een heel grote schuldenlast. Hoe moeten zij dat oplossen?
De kinderen die studeren hebben geen uitzicht op werk en de jongeren die naar de stad trekken kunnen alleen maar hopen enkele jaren op straat in leven te bIijven.
De menselijke hiërarchie aldaar loopt over de dorpsoudsten, die er wel in slagen de massa te laten vrijwillig werken voor allerhande projecten zoals het vervaardigen van een dam of het graven van putten. Zij zelf zitten er bij en houden wel alles goed in het oog.
Vrouwen worden gekocht of verhandeld, maar het meisje mag na een stage wel neen zeggen. De jon gen moet echter een serieuze bruidsschat betalen.
Elke man mag meerdere vrouwen hebben, maar dat ook dat hij veel geld moet verdienen, wat voor de meeste toch onbereikbaar is. Wat de meesten van bij ons misschien niet weten is dat alle vrouwen daar besneden worden en dan wel op de meest drastische manier. Meestal gebeurt dat op zeer jeug-dige leeftijd (7 à 8 jaar) en dan op een voodoo-achtige manier. Eenvoudige broodmessen worden er voor gebruikt en het gebeurt wel meer dat zuster Lina bijgeroepen wordt om de bloedingen te stelpen of dies meer. Zij vertelde ons dat zij dat heel moeilijk kan verwerken. De meer begoeden besnijden hun kinderen reeds kort na de geboorte. Alleszins zijn dit praktijken, waar wij niet goed kunnen inko-men. Een ander punt is het probleem van het hout. De mensen aldaar moeten toch kunnen koken en om vuur te maken hebben zij hout nodig. Vermits het een savannegebied is moet men sterk oppassen voor ontbossingen en er wordt wel goed over gewaakt dat hier geen fouten gebeuren. Toch is dat hout gaan kappen en verwerken een langdurige bezigheid van alle dagen. Om het houtverbruik tegen te gaan hebben zij nu het plan opgevat de vrouwen aan te leren om op stukken termietenheuvels te koken in plaats van de drie stenen zoals zij het jaren hebben overgeleverd gekregen. Deze termi-etenheuvels houden de warmte veel beter binnen en het is gebleken dat men er 50 % hout mee kan besparen.
Met kleine middelen zijn soms toch grote dingen te bereiken.
Het sociale leven speelt zich vooral op de wekelijkse marktdag af. Daar is dan ook iedereen en wordt er ook alles verkocht. Lina zei ons dat de kalender zich eigenlijk met de marktdagen afspeelt.
Het gesprek duurde nog wel veel langer en het was ook boeiend, doch alles weergeven is toch zo moeilijk.
Wij vragen verder steun te verlenen aan Lina haar project omdat deze mensen het zeer goed doen en weinig vragen en toch zo weinig hebben.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - maart 1984

Wij kregen een telefoontje van iemand van de Molenbaan om te vragen of we Zuster Lina Van den Bergh kenden. Zo stom als wij inwijkelingen ook zijn moesten we hierop neen antwoorden. Eerst een ietwat ongelovige reactie, maar ja wij hadden Zr. Lina ook nag nooit gezien. Na een even wat over en weer gepraat, werd het contactpunt aangegeven met de nog bijkomende informatie dat Lina toch een goed werk deed en ook zo’n goede was. Na heel wat moeilijkheden om met Zr. Lina een afspraak te maken, kwam het toch zo ver. Omringd door de goede zorgen van familieleden, macht ik haar en haar werk beter leren kennen. Al onmiddellijk viel mij op dat Lina inderdaad een heel goeie was en haar werk primeerde op zowat alles wat er op de aarde bestaat. Lina is zeer eenvoudig en toch kordaat, zeer behulpzaam en toch niet naïef. Zij heeft een beetje van het charisma van moeder Teresa, nl. zij verstaat het tussen zeer arme mensen te leven.
Indien het U, lezer, zon opgevallen zijn dat ik meerdere superlatieven heb gebruikt, zou ik U willen vragen ze zo ook als dusdanig te verstaan. Het is zo.
Zr. Lina werkt in Mali en nog wel in het bijna niet ut te spreken Quéléssébougou. De zusterorde is die van de Zusters van de H. Vincentius uit Opwijk. Het centrum Quéléssébougou heeft een 4.000 inwon-ers, doch met de omliggende gebieden samen 37.000. Zij zorgt vooral voor de gezondheid in een dis-pensarium, verbonden met een materniteit en een sociaal centrum. Zoals Louisa Smeulders het doet in Brazilië, heeft Lina ook al heel wat kinderen mee ter wereld helpen brengen. Zij vertelde onomwon-den dat er bij de geboorte van gehandicapte baby’s er geen hoop is voor deze kleintjes. Volgens tradi-ties zijn dat boze geesten van voorvaderen, die terugkomen en ook al zorgt men er goed voor in de materniteit, eenmaal thuis worden deze kinderen direct aan hun lot overgelaten zodat ze toch snel sterven. Ik kon even zien dat Lina dikwijls van haar hart een steen moest.maken,maar zij zag het nut-teloze van haar opstandigheid in. Degenen die overbleven hadden het al moeilijk genoeg om in leven te blijven en zij is er ook niet een van degenen, die het de inwoners eens gaat zeggen hoe wij het zouden doen. Zij heeft kennis van de inlandse gewoontes, die ook heilig zijn en wil er vooral ten dien-ste staan.
De miserie in de Sahel is de grootste zorg van alle mensen, die daar leven en zo goed als geen uit-komst meer zien. Enkele jaren geleden werd er veel omhaal gemaakt van de droogte van de Sahel-landen. Volgens Lina is het nu nog veel erger. Het heeft nog nooit zo weinig geregend aldaar dan in 1983, De jaarlijkse oogst in augustus is volledig mislukt. De maïs is niet gerijpt of anders gezegd er zijn zelfs geen kolven in gekomen. De inwoners hadden in oktober al honger en moeten nog wachten op de volgende oogst in aug. 1984. Zij vertelde ons dat ze vrachtwagens met levensmiddelen zullen moeten tegenhouden en afkopen om in leven te blijven. Bij haar terugkomst einde november weet zij nu al voor welke immense problemen zij zal staan. Er is gewoon geen eten. Het droogteprobleem is voor haar ook iets waarvoor zij iets tracht te doen. Volgens haar zeggen heeft ze al honderden bomen aangeplant, die echter grotendeels terug afsterven. Als er helemaal geen water is kan zelfs de meest aangepaste boomsoort niet groeien.
Wij dragen alle missionarissen en lekenhelpers een goed hart toe, waarom dan Lina niet en omdat zij het nu zo zwaar zal hebben in de komende maanden hebben we op de algemene vergadering beslo-ten dit toch zo zeer getroffen gebied een extra steun te geven nl. 56.000 fr.
Wij menen dan ook hier de mening van onze Bruggelingen te hebben vertolkt door aan dit project van primaire behoefte een groter gevolg te hebben gegeven.

Correspondent: Werner Verhoeven