Jos Van Boxel


Adres

Adres: VAN BOXEL Jos, Witte Paters van Afrika, Box 532, JINJA, Uganda - East Africa

Leven en werk

Jos is geboren in 1954 in Meerle (deelgemeente van Hoogstraten). Zijn humaniora volgde hij in het Kleinseminarie van Hoogstraten (van 1966 tot 1973).
Zijn noviciaat verliep als volgt : 3 jaar Leuven (filosofie), daarna 1 jaar noviciaat in Canada, dan 3 jaar theologie in Londen. Daarna heeft hij een stage gedaan in Zambia van twee jaar. Dan werd hij diaken gewijd in Londen op 6.12.81. Zijn priesterwijding had plaats in Chimay op 24.7.82. Na zijn priesterwijding verbleef hij 4 jaar in de brousse van Zambia.
Hij werd dan verplicht twee jaar filosofie te gaan volgen in Rome en kon daarna opgelucht terug vertrekken naar Zambia, waar hij sedert oktober '88 professor is aan het Zambiaanse seminarie van Mpima : hij staat daar in voor de opleiding van de Zambiaanse inlandse priesters.
De daarop volgende zomer keerde hij terug met vakantie om daarna te vertrekken naar Tan-zania, naar het seminarie van de Witte Paters voor opleiding van 'zwarte Witte Paters'.
Tijdens de weekeinden verricht hij pastoraal werk in één van de parochies van Kabwe. De bouw van de kerk daar ligt hem nauw aan het hart. Er ontbreken echter fondsen om vitale ma-terialen te kunnen aankopen : ijzeren steunbalken en platen voor het dak moeten uit het bui-tenland komen en zijn zeer duur. Hiervoor vraagt hij onze steun ten einde de kerk zo spoedig mogelijk afgewerkt te krijgen.
Jos kwam in 1990 terug naar België en verbleef te Leuven in het studentenhuis Karibu.
In 2003 vertrok hij terug naar Oeganda.

Brieven

Italië – 26 januari 2017

Vele groeten uit Italië!
Mijn sabbatperiode zit er bijna op.
Hopelijk kan ik in Mei naar Malawi vertrekken.
Dan kom ik zeker eens aankloppen bij de Brug met een projectvoorstel.
Het allerbeste,

Correspondent: Mil Van Steenbergen


Rome – 28 augustus 2016

Vele groeten uit Rome!
Hartelijk bedankt voor het laatste nummer van 'De Brug'.
Mijn dagen in Rome zijn geteld, want nu donderdag verlaat ik Rome voorgoed.
Tijdens ons Algemeen Kapittel is er nieuw algemeen bestuur verkozen en wij zijn nu vrij om van Afrika te beginnen dromen…
Ik ga enkele maanden op sabbat hier in Italië om wat bij te tanken en mij voor te bereiden op een terugkeer naar Afrika, namelijk Malawi.
Ik kom opnieuw terecht in de opleiding van onze Afrikaanse kandidaten.
Hopelijk kom ik dan volgend jaar zelf met een project voor 'De Brug' op de proppen…
Nogmaals van harte bedankt en hou je goed!

Correspondent: Mil Van Steenbergen


Oeganda – 22 december 2015

Vele groeten vanuit Rome!
Het is weeral een tijdje geleden dat ik nog iets van me heb laten horen. Ik was laatst in België in juli dit jaar voor een kleine operatie, namelijk het laten wegnemen van de galblaas. Dat is gelukkig heel goed meegevallen en daar heb ik ondertussen geen last meer van.
Ik zou jullie allemaal eerst en vooral van harte willen danken voor jullie inzet en in het bijzonder voor de steun aan het project van de St. Noa’s Family voor wees- en straatkinderen in Oeganda. Ik blijf daar nauw bij betrokken. In naam van de directie en de kinderen heel veel dank! 
Mijn werk in Rome als lid van ons Algemeen Bestuur blijft Breitling replica watches boeiend, vooral door de reizen High quality Breitling replica watches en bezoeken aan onze confraters op het terrein. Zo mocht ik in oktober onze confraters en studenten in Jeruzalem bezoeken. Op dat ogenblik was de toestand er vrij gespannen o.w.v. de reactie van de Palestijnen (vooral jongeren) tegen de aanslepende bezetting van hun gebied waar maar geen einde aan schijnt te komen. Men vraagt zich dan wel af wanneer Europa en de Verenigde Staten eindelijk de moed zullen hebben om de huidige regering van Israël duidelijk te maken dat het zo echt niet langer kan! Ondanks die moeilijke situatie stellen onze confraters en studenten het goed. Ik heb ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele ‘heilige plaatsen’ te bezoeken, toch wel een aanrader voor ieder die een beetje beter de wieg van het christendom wil leren kennen.
Vervolgens waren de Filippijnen aan de beurt. Daar kampen ze bijna elk jaar met hetzelfde probleem, namelijk de jaarlijkse ‘typhoons’ of wervelstormen. Onderweg van Hong Kong naar Cebu moesten we toch even omvliegen om niet in het midden van zo een storm te belanden. Ik was in Cebu om de pre-capitulaire bijeenkomst mee te maken van onze Aziatische Sector. Omdat we volgend jaar in mei ons Algemeen Kapittel houden wordt er in elke Provincie of Sector een raadpleging gehouden over het reilen en zeilen van onze Sociëteit. Ik was blij verrast met de voorstellen van onze Indische en Filipijnse confraters want zij zien de toekomst blijkbaar vrij hoopvol tegemoet. Dat komt mede door het feit dat we in die landen nog roepingen vinden voor onze Sociëteit.
Mijn laatste reis in december ging naar Zuid-Afrika. Daar legden zes van onze kandidaten hun missionaire eed af en de volgende dag werden ze diaken gewijd, de laatste stap voor de priesterwijding. Het was een mooi feest met Rolex replica watches veel zang en dans zoals alleen de Afrikanen dat kunnen. Ik heb dan ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele vrienden en confraters te bezoeken.
Maar zoals het spreekwoord zegt: ‘schone liedjes duren niet lang’, alhoewel ik mag niet klagen, want vijf jaar en half is toch al iets. Maar volgend jaar komt er dus wel een eind aan. In mei tijdens ons Algemeen Kapittel wordt er een nieuw Algemeen Bestuur verkozen. Voor mij opent dat dan weer de mogelijkheid om terug te keren naar Afrika. Zover zijn we nog niet, maar ik kan er toch al van beginnen dromen.
Ik wens jullie allen van ganser harte een vredig en vrolijk Kerstmis en een gelukkig en gezegend 2016!
Met hartelijke groeten,

Correspondent: Mil Van Steenbergen


Egypte – 19 februari 2015 Het begon veelbelovend vorige zondag; de Egyptische manager van Egyptair maakte met twee vingers een V-teken en drukte die op de wallen onder zijn ogen; hij zou zelf komen kijken naar mijn (vier) valiezen en ik wist dat we mekaar goed begrepen…….hij zou de kwestie van het overgewicht letterlijk door de vingers zien! "Weer voor het goede doel?" Alleen de Belgische bediende van Brussels airways moest effe tussenkomen; of ik niet wist dat die Egyptenaar ook zijn verantwoordelijkheid had tegenover de firma? Of bedoelde hij tegenover de bagagediensten die steeds weer dreigen met stakingen? Het vliegtuig zat maar halfvol, dus er was helemaal geen overgewicht in de bagageruimte! Nog maar net boven de wolken of de stewardess kwam rond met Egyptische krant van zondag = werkdag in de Arabische landen. Eén blik op de frontpagina was genoeg; een hele rij geknielde mannen in oranje plunje met dreigende zwaarden boven hun hoofd…. Tijdens de treinreis van maandag doorkruis ik de regio Minia van noord naar zuid; hier hadden de Kopten het, in de zomer van 2013 het ergst te verduren met 80 brandhaarden; het hele complex van de Jezuïeten, klooster, kerk, college en internaat ging in de vlammen op. En zoveel schade aan parochiekerken en scholen! In Minia zoeken de mensen naar antwoorden, ze drummen samen in de kerken, ze willen details, zoals die éne vader die zijn zoon verboden had om naar Libië te vertrekken……"want je weet toch dat daar, sinds de val van Kadafie, een complete anarchie heerst!" De jongen was pas vijf dagen eerder vertrokken, de verveling en de werkloosheid beu zo zonder vooruitzicht op beterschap. Hier in huis en in de andere missieposten kent iedereen wel iemand van de slachtoffers of van hun familie. En hier heeft nu niemand een boodschap aan de 'condoléances' en aan de troostende woorden van al die 'groten der aarde'! Zelfs Sœur Samia snauwt naar het televisiescherm (was het tegen de president of tegen de paus?); "Kom liever fabrieken bouwen, zodat onze jongens niet in de vreemde op zoek moeten naar werk!" "Weet je'', zei ooit een monnik, toen we in bij 'de put der martelaren' stonden, "dat de agressie tegen de Christenen in dit land nooit ver weg is geweest?" En ik kan me nu, beter dan ooit, voorstellen hoe de terroristen hun bebloede zwaarden afspoelen in een waterput, zoals destijds de Romeinse soldaten het deden in het waterreservoir van een woestijnklooster in Wadi Natrun. Terug naar de dag van vandaag met nieuwsjes voor onze supporters en gulle vrienden. De speelplaats van het nieuwe schooltje van Amshoul is geplaveid en er werden twee Franse toiletten geïnstalleerd, goed voor de hygiëne, zei Sr Suzanne, want alles verdwijnt stante pede in het diepe gat in de grond en er hangt een tuinslang om de boel proper te spoelen………als de waterleiding niet afgesloten is, natuurlijk! De juffen, zonder enige pedagogische opleiding, zitten gewoon te wachten op ideetjes en speeltjes om hun kleuters (200 in totaal) bezig te houden. Stilaan worden de wandrekjes gevuld met kleurtjes, dikke parels en snoeren, schaartjes, potjes lijm en potjes verf en veel tekenpapier, opgevist uit de papiermand van Wereldmissiehulp. Ik logeer in de provinciestad Dayrout, vrij vertaald uit het Engels: 'de route van de dood'. Ooit, toen de Britse overheerser een soldatentransport naar het zuiden had geregeld, groeven de boeren de spoorstaven uit en de trein duikelde de velden in, met veel dode en gewonde soldaten als gevolg. Vandaar! Ik droom ervan om hier, binnen enkele weken, een opendeurdag te organiseren voor de juffen uit de naburige dorpen, zodat onze eigenste juffen hun nieuwe vaardigheden kunnen tonen. Moet lukken want ze zijn trots op hun frisse leuke klasjes en ze blaken van energie en goesting en ik met hen, el hamdoeli Allah! Correspondente: Hilde Van Laer

Rome – december 2014 Vele hartelijke groeten uit Rome! Het is weeral een hele tijd geleden dat ik nog iets van me heb laten horen. Eerst en vooral wil ik jullie allen van ganser harte bedanken voor jullie trouwe inzet en voor de grote steun aan onze missionarissen en mensen in de derde wereld. Heel veel dank voor het opsturen van het tijdschrift ‘De Brug’ dat ik steeds met veel interesse lees en voor de steun aan het project voor straat- en weeskinderen, St. Noa’s Family in Kampala, Oeganda. Die kinderen lijden het meest en genieten het minst bescherming. In de laatste twee maanden heb ik twee landen mogen bezoeken waar onze confraters werkzaam zijn, namelijk Congo en Indië. Die bezoeken maken mijn werk hier in Rome toch boeiend en interessant. In Congo verbleef ik een tijd in het Oosten, in de streek van Bukavu en daarna nog een tiental dagen in de hoofdstad Kinshasa. Alhoewel het nu over het algemeen rustiger is in Oost-Congo, toch zijn er nog altijd groepen rebellen, die gesteund vanuit Rwanda of Oeganda, in de streek van Beni-Butembo wreedaardige en barbaarse daden van moord, brand, verkrachting, ontvoering van kinderen, enz. kortom, echte terreuracties uithalen met het oog om de lokale bevolking schrik en paniek aan te jagen om zo de vrije hand te krijgen om de rijke grondstoffen weg te roven en te exporteren naar het buitenland. Een louche zaak waar wij allemaal ongewild van profiteren omdat die grondstoffen gebruikt worden in het vervaardigen van consumenten goederen zoals TV schermen, GSM’s, elektriciteit, computers, enz. Het Congolese leger heeft nu een tegenoffensief ingezet en hopelijk komt er nu beterschap, maar het zijn toch altijd de gewone mensen die er het slachtoffer van zijn. In Indië was mijn bezoek meer gericht op de verdere ontwikkeling van onze eigen Sociëteit van de witte paters. Sinds een 20 tal jaren zijn we aanwezig in Bangalore en sinds 2 jaar hebben we een nieuw vormingshuis gebouwd voor kandidaten in Hosur, Tamil Nadu. Ondertussen hebben we al een 15-tal Indische witte paters en een 25-tal kandidaten in opleiding. In de ganse Sociëteit loopt dat nu op tot bijna 500 waarvan 80% uit Afrikaanse landen komen. We mogen dus zeker niet wanhopen voor de toekomst, alhoewel er van die 500 uiteindelijk maar een goede 100 zullen gewijd worden en de enorme investering aan personeel, gebouwen, financies, enz. valt zeker niet te onderschatten. Zo worden die missionarissen die vroeger uit het Noorden kwamen nu vervangen door missionarissen uit het Zuiden. Dit jaar breng ik Kerstmis en Nieuwjaar door in Rome in onze gemeenschap van het generalaat. Ik wens ieder van u een vredevol en vreugdevol Kerstfeest en een gezegend en gelukkig Nieuwjaar! Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda –26 oktober 2012

Groetjes uit Rome en bedankt voor 'De Brug'!
Hier alles o.k. en einde deze maand beginnen we weer te reizen…
Voor mij staan de volgende bezoeken aan confraters op het programma tussen eind Oktober en begin Januari: een dikke 3 weken Tanzania, 10 dagen Filippijnen en 3 weken Canada…ik mag dus niet klagen!
Het allerbeste en hou je goed.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda - 9 januari 2011

Eerst en vooral vele hartelijke groeten vanuit Rome! Na een 6-tal maanden in de 'eeuwige stad' begin ik het hier stilaan gewoon te worden. Toch wel een heel ander leven dan in Oeganda! Gelukkig zitten er ook aangename kanten aan onze taak, zoals onze confraters bezoeken op het terrein. Zo heb ik in de laatste drie maanden toch twee mooie reizen achter de rug; de eerste naar Kenia en Tanzania en de tweede naar de Filippijnen. Vanaf 28 december tot 8 januari staat er nog een derde reis geprogrammeerd, namelijk een bezoek aan ons noviciaat in Kasama, Zambia. Ik zou jullie allen willen bedanken voor jullie grote inzet voor de activiteiten van 'de Brug' en het prachtige resultaat. Bedankt dat jullie het project voor wees- en straatkinderen te Nansana (Kampala, Oeganda) blijven steunen want zodoende blijf ik ook in contact met wat er ginder leeft. Tot slot wens ik jullie van ganser harte een zalig en vredig Kerstfeest en een gelukkig en gezegend Nieuwjaar!
N.B. bedankt ook voor het boekje dat ik met veel interesse blijf lezen.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda - 22 december 2009

Het is weeral enkele maanden geleden sinds mijn verlof in België en mijn terugkeer naar Oeganda. Ik zou jullie eerst nog van harte willen danken voor het warm onthaal, de interessante gesprekken en ontmoetingen en voor de grote interesse en inzet voor ons werk hier.
Wel, midden Augustus zijn we weer gestart met een nieuw schooljaar. In ons vormingshuis van de Missionarissen van Afrika (witte paters) hebben we dit jaar 38 kandidaten uit 8 verschillende Afrikaanse landen, namelijk Oeganda, Kenya, Tanzania, Zambia, Malawi, Sudan, Congo en Burundi. De 4 begeleiders (paters) komen uit Ierland, Nederland, Oeganda en België. In Januari zal een Ghanese broeder ons team komen vervoegen.
Ik ben ondertussen aan mijn zevende jaar begonnen hier in Oeganda en mijn vijfde als rector van het Philosophisch Centrum Jinja (PCJ). Daar hebben we momenteel een 160-tal studenten van 9 verschillende congregaties een lerarenkorps van 20 professoren. Normaal gesproken loopt mijn mandaat als rector af in Mei 2011 en kan ik gaan uitkijken naar een nieuwe job. De Algemene Raad in Rome heeft me ondertussen al gevraagd of ik bereid zou zijn naar India te vertrekken om in Bangalore
aan de slag te gaan in de vorming van onze Indische kandidaten. Dat leek mij wel een interessant voorstel na 23 jaar Afrika en ik heb niet geaarzeld om er positief op te reageren.
Ik ben nog steeds de eerste raadgever van de Provinciaal en secretaris van de Provinciale Raad. Een goede maand geleden hielden we onze Pre-Capitulaire vergadering in voorbereiding van ons Algemeen Kapittel dat doorgaat in Mei-Juni volgend jaar in Rome. Daar werd in verkozen om de Oegandese confraters te vertegenwoordigen op het Kapittel en wat daar uit de bus gaat komen valt nog af te wachten. In ieder geval geeft het mij de kans om na het Kapittel in Juni enkele weken naar België te komen voor een kort bezoek.
Ik zit nog steeds in de Raad van Beheer van 'Kids in Need’ (KIN) en we zijn nu volop bezig met de uitbreiding van het meisjescentrum te Nansana, even buiten Kampala, van een capaciteit van 40 kinderen tot een capaciteit van ongeveer 100 kinderen. De meesten onder hen zijn straatkinderen of Aidswezen. Bijna alle kinderen hebben adoptieouders in het buitenland, vooral in Nederland en voor sommigen onder hen zijn we nog op zoek…
Het project KIMAKA hier in de buurt van Jinja draait goed en betracht zoveel mogelijk de armste kinderen van de omliggende dorpen naar school te sturen. Het project begint haar vruchten af te werpen in de hoop dat tegen 2015 de meeste kinderen van onderwijs zullen kunnen genieten. Daarbij komt dat de regering nu eindelijk mee aan de kar begint te trekken door subsidies te verlenen aan sommige lagere en middelbare scholen.
Politiek gezien is er eigenlijk niet zo veel veranderd. De rebel Kony en zijn kornuiten zijn ondertussen wel verdreven uit Oeganda, maar nu maken sommigen onder hen het leven van de mensen in Congo bijna onmogelijk met hun barbaarse manier van plunderen en moorden. In het noorden van Oeganda zijn de meeste mensen nu wel kunnen terugkeren naar hun dorpen.
Wij ontvingen onlangs het droevig bericht van de tragische moord op een van onze confraters, Louis Blondel, in Zuid-Afrika, doodgeschoten door jonge dieven. Ook in Kericho in Kenya werd onlangs een Ierse Pater, Jerry Roche, op brutale wijze vermoord. Dit toont aan dat armoede jonge mensen tot wanhoopsdaden kan drijven en voor onszelf zien we de broosheid in van ons leven… Kerstmis heeft nog niets van haar boodschap van vrede en verdraagzaamheid verloren en lijkt actueler dan ooit!
Hier zit de eerste semester erop, de examens, evaluaties en allerhande vergaderingen zijn achter de rug en dus mag ik gaan uitkijken naar wat rust en vakantie. Van 23 december tot en met 31 januari ga ik mijn jaarlijkse retraite maken in Nakuru, Kenya bij de Ierse Kilteagan Fathers. Daarna ga ik nog een paar dagen uitrusten bij
de Fraters van Tilburg in Oyugis. Op 4 januari keer ik terug naar Jinja om het begin van het tweede semester voor te bereiden.
Ik wens jullie allen een mooi Kerstfeest vol vrede en vreugde en een gezegend en voorspoedig Nieuwjaar!

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda – 20 december 2008

Het is weeral een tijdje geleden dat ik nog iets van me heb laten horen. en nu Kerstmis voor de deur staat hoog tijd om de draad weer op te nemen! Onze projecten in Jinja en Kampala draaien op volle toeren en dank zij jullie steun kunnen we hoop geven aan vele wees- en straatkinderen!
Ondertussen zit het eerste semester er al op en is de Kerstvakantie begonnen. Dit jaar hebben wij in ons vormingshuis voor de eerste keer kandidaten gekregen uit Burundi en Congo. Hun seminarie in Bukavu zat vol en zodoende werden er vijf jongens doorgestuurd naar Jinja. Tot nu toe verloopt de aanpassing vlot en trekken zij goed hun plan in het Engels. Alles samen hebben we dit jaar 39 kandidaten witte paters.
Op politiek vlak is er spijtig genoeg weinig of geen vooruitgang geboekt in de vredesbesprekingen tussen de regering en het LRA (Lord’s Resistance Army) van Joseph Kony. Integendeel! Sinds twee dagen is er een gezamenlijk legeroffensief aan de gang van soldaten uit Oeganda, Congo en Zuid-Soedan met de bedoeling Kony en zijn rebellen te omsingelen in het Garamba oerwoud waar hij zich schuil houdt. Hoe dat gaat aflopen weet niemand!.. Het is de bedoeling Kony te arresteren en hem voor het Internationaal Gerechtshof van Den Haag te brengen.
Ik wil jullie nu al laten weten dat in Mei volgend jaar voor enkele maanden met verlof kom naar Belgie en hopelijk zien we mekaar dan weer!
Tot slot wens ik jullie allen van ganser harte een vreugdevol en een vredevol Kerstfeest en een gezegend en voorspoedig Nieuwjaar!

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda – 24 juni 2008

Het is weeral een hele tijd geleden dat ik nog iets van me heb laten horen. en dus tijd om de draad terug op te nemen! Ondertussen is er hier in Oeganda toch wel wat gebeurd sinds Nieuwjaar en dat wil ik dan ook graag met jullie delen. Maar eerst en vooral wil ik iedereen van jullie van harte danken voor de financiële steun die ik mocht ontvangen voor het project 'Kids in Need' in Kampala.
Verleden keer schreef ik dat ik eind december mijn retraite ging maken in Nakuru in Kenia. Dat heb ik ook gedaan, maar wie had gedacht dat er begin januari zo een chaotische toestand zou ontstaan o.w.v. de verkiezingen. In 't kort, ik zat vast en kon o.w.v. het straatgeweld niet terugkeren naar Oeganda. Ik heb eerst drie dagen in Nakuru moeten wachten alvorens per mini-bus naar Nairobi te reizen om dan uiteindelijk per vliegtuig terug te keren naar Oeganda, juist op tijd voor het begin van het tweede semester.
Ondertussen zit het tweede semester er al op en is de vakantie begonnen. Ik ben door de Raad van Bestuur opnieuw benoemd tot rector of directeur van het Filosofisch Instituut hier in Jinja (PCJ) voor een periode van drie jaar. Dat betekent dat ik op zijn minst nog enkele jaren in Oeganda mag vertoeven en zo kan voortdoen met de projecten die me nauw aan het hart liggen. Het project 'Kids in Need' in Kampala draait goed en bestaat uit twee centra, een voor jongens en een voor meisjes. Alles samen betekent dat opvang en onderwijs voor ongeveer 120 straatkinderen. Nu de voedselprijzen ineens enorm de hoogte ingaan wordt het goed plannen en uitkijken geblazen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Ondertussen zitten we niet stil en hebben we hier in Jinja en omstreken twee nieuwe projecten opgestart. Het eerste heet KIMASA en groepeert de weeskinderen van drie omliggende dorpjes met de bedoeling ze allemaal naar school te sturen in het kader van de millennium doelstellingen om tegen 2015 alle kinderen van onderwijs te laten genieten. Het tweede heet 'Collaborating Hands' oftewel 'Samenwerkende Handen' en dit project groepeert vrouwen uit enkele omliggende dorpen die HIV positief zijn en dus AIDS patient met de bedoeling zelfhulp groepen op te starten voor thuiszorg en financiële steun voor hun gezin. De overgrote meerderheid van deze vrouwen zijn weduwe met kinderen en dankzij de nieuwe anti-retroviral medikamenten vertraagt de ziekte en soms lijkt ze zelfs onder controle. Tot nu toe hebben we vier groepen van 25 tot 30 vrouwen elk en de algemene coördinatie is in handen van zuster Anna, een Oegandese zuster die tevens social assistente is van beroep. Elke groep vergadert eens per week om elkaar te steunen en aan te moedigen en hun gezamenlijk project te bespreken, te evalueren en verder te plannen. De eerste groep is al begonnen met een kippenkwekerij, de tweede groep will varkens gaan kweken, de derde groep gaat pindakaas produceren en de vierde groep is nog aan het discussiëren wat ze nu precies van plan zijn. Het is de bedoeling dat de leden van elke groep samen verantwoordelijk zijn voor het project en de winst onder elkaar delen en zo helpen om te kunnen overleven. Een beginkapitaal is natuurlijk noodzakelijk en daarvoor hebben we hulp gevraagd bij de Witte Paters in Washington, in de Verenigde Staten. De eerste twee groepen zijn al goed op dreef en nu moeten we zien hoe we de laatste twee kunnen helpen met starten.
Op politiek vlak is er spijtig genoeg weinig of geen vooruitgang geboekt in de vredesbesprekingen tussen de regering en het LRA (Lord's Resistance Army)van Joseph Kony. Iedereen was nochtans vol verwachting en hoop toen werd afgekondigd dat de ondertekening van een vredesakkoord zou doorgaan op 10 April. Alles werd in gereedheid gebracht met een toegeving aan Kony dat de ondertekening zou doorgaan ergens in het oerwoud. Toen het moment van de waarheid aanbrak daagde Kony niet op en gaf als excuus dat hij niet bereid is voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag te verschijnen en dat al zijn rebellen amnestie moeten krijgen. Dat was een tegenvaller van jewelste en ondertussen zit Kony en zijn kornuiten nog altijd verscholen in het Congolese oerwoud. Het laatste nieuws is dat Oeganda nu samen met de hulp van Congolese en Sudanese troepen Kony wil omsinglen en arresteren. Dat lijkt mij geen goede oplossing. Het is beter nog wat geduld uit te oefenen en verder te doen met onderhandelen tot er een oplossing wordt gevonden. We hopen dat dat mogelijk is tegen het einde van dit jaar. Gelukkig wordt het staakt het vuren gerespecteerd en zijn de meeste mensen in Noord Oeganda kunnen terug keren naar hun dorpen.
Tot slot nog een positief bericht. Op 2 Augustus is het feest voor de witte paters in Oegande met de priesterwijding van Moses Okwana. Hij wordt priester gewijd in de parochie van Katakwi in het bisdom Soroti. Hij wordt de 22ste Oegandese witte pater en is benoemd in Mali in West-Afrika. Wij wensen hem het allerbeste toe!
Vele hartelijke groeten.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda - 15 december 2007

Het is weeral een hele tijd geleden dat ik nog iets van me heb laten horen.en met Kerstmis en Nieuwjaar voor de deur is het de hoogste tijd om de draad terug op te nemen! Ondertussen is er toch wel van alles gebeurd hier in Oeganda en dat wil ik dan ook graag met jullie delen. Maar eerst en vooral wil ik iedereen van jullie van harte proficiat wensen en jullie danken voor de geweldige inzet voor ‘de Brug’ en voor de financiële steun die ik mocht ontvangen voor het project ‘Kids in Need’ voor straatkinderen in Kampala.
Op 13 augustus zijn we hier gestart met het nieuwe schooljaar. Ons eigen vormingshuis van de Missionarissen van Afrika (witte paters) zit weer goed vol met 38 kandidaten en die komen uit Oeganda, Kenya, Tanzania, Zambia en Malawi. Mijn eerste taak bestaat erin die mannen een stukje opleiding te geven en te begeleiden in hun vorming. Ik heb thuis ook nog de verantwoordelijkheid voor alle sportactiviteiten, de bibliotheek en extra Franse lessen. Mijn tweede taak is Rector of directeur zijn van het Philosophy Centre Jinja (PCJ), een instituut of consortium van een 7-tal missiecongregaties waar de kandidaten hun academische vorming krijgen. Wij hebben hier een 150-tal studenten die een drie jaar lange opleiding volgen en een Baccalaureaat kunnen behalen in wijsbegeerte, sociale wetenshappen of godsdienstwetenschappen. Zelf geef ik nog een paar vakken, maar de meeste tijd kruipt in vergaderingen allerhande en administratie. Toch vind ik het interessant om te mogen samenwerken met verschillende congregaties en zo elkaar beter te leren kennen en te helpen. Mijn derde taak ligt op het vlak van de Sociëteit van de witte paters. Sinds twee jaar ben ik verkozen tot eerste assistent van de provinciale overste en ook dat brengt wat extra werk mee als secretaris van de provinciale raad en met allerlei vergaderingen en comités. Tot slot komen daar nog twee nevenactiviteiten bij. Ik zit namelijk in de raad van bestuur van het project Kids in Need (KIN) voor straatkinderen in Kampala. Dat project ligt mij nauw aan het hart en eind verleden jaar hebben we het nieuwe meisjescentrum geopend voor een 60-tal meisjes die er een goede opvang genieten en opleiding kunnen volgen in allerlei vakken. De steun die ik van jullie mocht ontvangen gaat naar dit project. Ik ga nog steeds elke zondag Eucharistie vieren in Mafubira, een dorpje op enkele kilometers van Jinja om een beetje in contact te blijven met de mensen in het dorp.
Het belangrijkste nieuws op politiek vlak sinds enkele maanden was hier ongetwijfeld de bijeenkomst van de regeringsleiders van de ‘Commonwealth’ oftewel CHOGM. Al maanden op voorhand was men bezig met de wegen in orde te brengen, de stad Kampala waar de bijeenkomst doorging een nieuwe laag verf te geven waar nodig en de parken en tuintjes in orde te brengen. Zo kreeg Kampala een fris en nieuw uitzicht, eigenlijk om de schone schijn want het echte probleem van de armoede in de sloppenwijken werd niet aangeraakt. Toch hebben de Oegandezen hun uiterste best gedaan om al die prominente leiders gastvrij te ontvangen. Het hele gedoe leek wel wat op een circus met de Engelse Koningin als voornaamste attractie…Nu de bijeenkomst voorbij is en het circus opgedoekt blijft er niet veel van over, alleen dat het uitzicht van de stad verbeterd is. De regering heeft heel veel geld uitgegeven om zogezegd nieuwe investeerders aan te trekken naar het paradijs van Oeganda met lage lonen en gunstige voorwaarden. Een positief resultaat van de Commonwealth bijeenkomst is dat een serieus deel van het tropisch woud van Mabira dat eerst door de regering was weggegeven aan een suikerfabriek om er suikerriet te planten, nu mede dank zij de druk van andere Commonwealth landen behouden en beschermd zal blijven voor een gezond en ecologisch Oeganda! De grote overstromingen van enkele maanden geleden in het Oosten van Oeganda hebben er ook mee voor gezorgd dat het ecologisch bewustzijn hier nu ook geweldig gestegen is. Toch wel spijtig dar daar eerst een ramp voor nodig is!
Verder zijn er nog altijd de onderhandelingen tussen de regering en de rebellen van het LRA (Lord’s Resistance Army) die langzaam stap voor stap vooruitgaan. Gelukkig is er sinds het staakt het vuren van een 10 tal maanden geleden praktisch niet meer gevochten en zijn vele duizenden mensen die in kampen leefden nu naar hun dorpen kunnen terugkeren. De baas van de rebellen Joseph Kony zit met zijn manschappen in het Congolese oerwoud de zaak af te wachten, maar verschillende van zijn rebellen zijn ondertussen overgelopen naar de regering in de hoop amnestie te zullen krijgen. Hopelijk komt er in de loop van volgend jaar eindelijk een einde aan die lange tragedie in Noord Oeganda.
Ondertussen zitten we al in de Advent. Hier op de PCJ zit het lesgeven en de examens erop en is het nu verbeteren geblazen. Sinds verleden week is het bij ons Kerstvakantie, een volle maand, tot op 7 januari. Tijdens de vakantie ga ik tussen Kerstmis en Nieuwjaar mijn jaarlijkse retraite maken in Nakuru in Kenia om er tevens even uit te zijn en wat uit te blazen tegen het begin van de tweede semester.
Ik wens jullie allemaal van ganser harte een zalig en vredevol Kerstfeest en een gelukkig en gezegend Nieuwjaar!

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Oeganda - maart 2007


Hartelijk dank aan De Brug voor het mooie bedrag dat weer goed van pas komt voor onze straatkinderen (Kids in Need).
Het allerbeste.

Correspondent : Mil Van Steenbergen

Jinja - december 2006

Het is weeral bijna 4 maanden geleden dat ik afscheid nam van thuis en van de parochie! Sindsdien ben ik gelukkig en tevreden terug aan de slag in Oeganda. Ondertussen is er toch wel van alles gebeurd en dat wil ik dan ook graag met jullie delen. Maar eerst en vooral wil ik ieder van jullie van harte proficiat wensen met het jubilee en jullie danken voor de geweldige inzet voor de Brug en voor de financiële steun die ik mocht ontvangen voor het project KIMAKO voor weeskinderen in de streek van Jinja. Voor volgend jaar heb ik opnieuw steun gevraagd voor het project Kids in Need (KIN) voor straatkinderen in Kampala.
Op 14 augustus zijn we hier gestart met het nieuwe schooljaar. Ons eigen vormingshuis van de Missionarissen van Afrika (Witte paters) zit eivol met 40 kandidaten en die komen uit Oeganda, Kenya, Tanzania, Zambia en Malawi. Mijn eerste taak bestaat erin die mannen een stukje opleiding te geven en te begeleiden in hun vorming. Ik heb thuis ook nog de verantwoordelijkheid voor alle sportactiviteiten, de bibliotheek en extra Franse lessen. Mijn tweede taak is Rector spelen van het Philosophy Centre Jinja (PCJ) een instituut of consortium van een 7 tal missiecongregaties waar alle kandidaten hun academische vorming krijgen. Wij hebben hier 150 studenten die een drie jaar lange opleiding volgen en een Baccalaureaat kunnen behalen in wijsbegeerte, sociale wetenschappen of godsdienstwetenschappen. Zelf geef ik nog een paar vakken, maar de meeste tijd kruipt in vergaderingen allerhande en administratie. Toch vind ik het interessant om samen te mogen werken met verschillende congregaties en zo elkaar beter te leren kennen en te helpen. Mijn derde taak ligt op het vlak van de Sociëteit van de witte paters. Sinds twee jaar ben ik verkozen tot de eerste assistent van de provinciale overste en ook dat brengt wat extra werk mee als secretaris van de provinciale raad en met allerlei vergaderingen en comités. Jullie zien dus wel dat ik goed mijn plan trek als er moet gepraat en overlegd worden!…Tot slot komen daar nog twee nevenactiviteiten bij waar ik mijn hart heb verloren. Ik zit namelijk in de raad van bestuur van het project Kids in Need (KIN) voor straatkinderen in Kampala. Dat project ligt mij nauw aan het hart en verleden maand hebben we het nieuwe meisjescentrum geopend voor een 60 tal meisjes die er een goede opvang genieten en opleiding kunnen volgen in allerlei vakken. De steun die ik van jullie dit jaar mocht ontvangen gaat naar het project. KIMAKA voor weeskinderen hier bij ons in de buurt. Ik ga nog steeds elke zondag Eucharistie vieren in Mafubira, een dorpje op enkele kilometers van Jinja en daar ben ik begonnen met het opsporen van weeskinderen die niet naar school kunnen bij gebrek aan schoolgeld. De laatste twee jaar zijn we erin geslaagd een 60 tal weeskinderen te helpen met schoolgeld langs het project KIMAKA en dat loopt nu verder.
Het belangrijkste nieuws op politiek en sociaal vlak sinds enkele maanden is hier ongetwijfeld de vredesonderhandelingen tussen de regering en de rebellen van het Lord’s Resistance Army of LRA van Joseph Kony. Die oorlog duurt al bijna 20 jaar en heeft ongehoord veel vernieling en pijn veroorzaakt in het Noorden van Oeganda. De eerste grote stap voorwaarts was een staakt-het-vuren langs beide kanten wat tot nu toe min of meer standhoudt hoewel de overeenkomst heel broos lijkt. Een maand geleden had ik het geluk een bezoek te brengen aan het stadje Gulu in het Noorden dat enorm veel heeft geleden onder de brutaliteiten van de rebellen en ook van de regeringstroepen. Daar heb ik Aartsbisschop Odama ontmoet die heel hard achter de schermen heeft gewerkt om de vredesgesprekken op gang te krijgen. Het is nu vooral dankzij de steun en de politieke wil van de regering van Zuid Soedan dat er wat schot in de zaak komt. Wij hopen dat deze inspanningen zullen beloond worden met de ondertekening van een vredesverdrag wat aan de mensen van het Noorden de kans zal bieden de interne vluchtelingenkampen te verlaten en terug te keren naar hun dorpen.
Ondertussen zitten we al in de Advent. Hier op de PCJ zit het lesgeven erop en zitten we midden in de examens. Vanaf volgende week is het bij ons Kerstvakantie, een volle maand, tot op 8 januari. Tijdens de Kerstvakantie ga ik een retraite geven aan enkele Afrikaanse Zusters van het Heilig Hart en tussen Kerstmis en Nieuwjaar ga ik zelf mijn jaarlijkse retraite maken in Kenya om er tevens even uit te zijn en wat uit te blazen tegen het begin van de tweede semester.
Ik wens jullie allemaal van ganser harte een zalig en vredevol Kerstfeest en een gelukkig en gezegend Nieuwjaar!
Shalom !

Correspondent : Mil Van Steenbergen

Jinja - 17 december 2005

Het einde van het jaar is weeral in zicht en daarom hoogtijd om nog eens wat nieuws door te seinen vanuit Oeganda. Dit jaar is voor mij echt voorbijgevlogen. Ik geef nog altijd (graag) les(filosofie en psychologie)aan het Filosofisch Instituut van Jinja (PCJ) en ben voltijds bezig met de opleiding van onze Afrikaanse kandidaten. Wij hebben hier dit jaar 37 jonge kerels te gast uit 5 verschillende lan-den, namelijk Oeganda, Tanzania, Kenia, Zambia en Malawi. Op het einde van het schooljaar in mei werd mij een beetje onverwachts gevraagd om Rector te worden van het PCJ. Ik heb dat aanvaard en dat heeft me wel wat meer werk gegeven, vooral wat betreft vergaderingen en administratie. Onder-tussen ben ik het al wat gewend en dank zij de goede en vlotte medewerking van collega’s en van het algemeen bestuur draait alles naar behoren. Dan stond er me nog een verrassing te wachten. Sinds begin juli hebben we een nieuwe provinciaal, een Oegandees die al 6 jaar in de Algemene Raad in Rome heeft gezeten. Tijdens de verkiezingen voor de provinciale raad ben ik verkozen tot eerste as-sistent en secretaris van de raad…zoveel van het goede bijeen zou je kunnen zeggen! Maar verant-woordelijkheid brengt ook meer werk en zorgen mee en zodoende heb ik de laatste maanden zeker niet stilgezeten. Vandaar misschien ook de reden dat ik zo weinig heb gecorrespondeerd maar daar ben ik niet zo fier op. De Adventtijd is een mooie tijd om tot inkeer te komen en zo beloof ik op zijn minst twee keer per jaar wat nieuws door te geven.
Op politiek vlak zitten we hier in een moeilijke periode. Sinds president Museveni beslist heeft om op te komen voor de derde keer en daarvoor de grondwet heeft laten wijzigen, zit het niet meer pluis. Zijn grootste tegenstander Kizzy Besigye heeft hij laten aanhouden en opsluiten op beschuldiging van ter-rorisme…het proces is nu aan de gang en binnen enkele dagen valt het verdict. Ondertussen heeft Besigye zich toch kunnen laten benoemen als presidentskandidaat voor de FDC, de grootste tegen-partij. Nu maar afwachten wat het gaat worden…de verkiezingen zijn gepland voor februari volgend jaar.
Het project Kids in Need dat gesteund wordt door de Brug breidt nog steeds verder uit. Het centrum voor de meisjes is bijna afgewerkt en draait al op volle toeren. Binnenkort zullen hier een 60-tal straat-kinderen onderdak, verzorging en een opleiding kunnen krijgen. Ondanks de grote financiële nood heb ik toch geprobeerd dit jaar een nieuw voorstel in te dienen, namelijk hulp in de vorm van school-geld voor weeskinderen hier uit de buurt van Jinja. In het kader van de wereldwijde armoedebestrij-ding proberen we tegen het jaar 2015 alle kinderen van onderwijs te laten genieten. Daarom zijn we hier nu al begonnen, met de hulp van enkele sociale werkers, kinderen op te sporen die niet naar school gaan omdat ze geen schoolgeld kunnen betalen. Ik ga rustig afwachten wat ‘de Brug’ zal be-slissen en anders gaan we gewoon verder met steun aan KIN.
Wat mijn weekendpastoraal betreft ga ik nog trouw elke zondag naar de buitenpost van Mafubira en we zijn erin geslaagd onze kerk verder af te werken tot grote vreugde van de locale bevolking. Komt daarbij nog dat ons zangkoor dit jaar de eerste prijs in de wacht sleepte tijdens de zangcompetitie bin-nen de parochie en zo kan de Kerstvreugde niet meer stuk!
Tot slot nog even vermelden dat ik volgend jaar einde mei voor een dikke 2 maanden op verlof kom…juist op tijd (zullen sommigen beweren) om de Wereldbeker voetbal te volgen, maar dat is na-tuurlijk puur toeval. Een bezoek aan het bestuur van ‘de Brug’ moet er dan zeker en vast bijkomen! Voor de rest wens ik alle leden en medewerk(st)ers van ‘de Brug’ een vredig en vreugdevol Kerstfeest en een gezegend en gelukkig Nieuwjaar! Deze wens stuur ik ook aan allen die door de Brug worden gesteund en die de wereld van vandaag tot een betere plaats maken voor de allerarmsten onder ons. Een speciale groet aan Hugo Gotink met wie ik enkele jaren geleden 3 maanden mocht doorbrengen in Jeruzalem. Zijn Kerst- en Nieuwjaarsbrief kwam hier toe enkele weken na Pasen!…
Shalom.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Jinja - 23 maart 2005

Vele zonnige groeten uit Oeganda !
Eerst en vooral wil ik jullie van harte bedanken voor het schone bedrag van 1.550 euro dat ik onlangs mocht ontvangen ter ondersteuning van ons project voor de straatkinderen in Kampala.
Ikzelf zit nu bijna anderhalf jaar in Oeganda en ik moet zeggen dat ik mij hier meer en meer thuis be-gin te voelen. Mijn belangrijkste taak blijft de vorming en opleiding van Afrikaanse Witte pater-kandidaten. Wij hebben er momenteel 35 in opleiding en die mannen komen uit 5 verschillende lan-den, nl. Oeganda, Kenia, Tanzania, Zambia en Malawi. Daarbij geef ik ook nog les in wijsbegeerte en psychologie aan het Filosofisch Instituut te Jinja (PCJ). Daar studeren ongeveer 150 studenten die behoren tot verschillende congregaties.
Onlangs ben ik door de raad van bestuur benoemd tot de nieuwe rector van dit instituut en dit vanaf 1 juni 2005 voor een periode van drie jaar. Dat gaat nu wel wat extra werk meebrengen, vooral wat be-treft administratie en vergaderen, maar ik ga toch op de PCJ en thuis. Verder blijf ik het project van KIN in Kampala met hart en ziel ondersteunen, vooral nu we begonnen zijn met de uitbreiding van het opvangcentrum voor straatmeisjes (met een capaciteit van 60 plaatsen). Die meisjes zijn vaak het slachtoffer van seksuele uitbuiting en zij hebben nood aan medische hulp en psychologische begelei-ding, onderdak en voeding en een basisopleiding. Daar kruipt allemaal veel tijd en energie in en het kost centen. Vandaar dat wij zo opgetogen zijn met de hulp van De Brug zodat het nieuwe project onmiddellijk van start kan gaan.
Ik blijf ook trouw iedere zondag mijn christelijke basisgemeenschap van Mafubira bezoeken voor de zondagsdienst en om wat sociale contacten met de mensen te onderhouden. Tijdens de Goede Week mag ik er ook de diensten verzorgen die hier steeds druk worden bijgewoond en intens worden mee-gevierd.
Van mijn kant wens ik jullie allemaal een Zalig Pasen met de vrede en de vreugde van de Verrezen Heer in ons midden.
Shalom !

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Jinja - 10 augustus 2004

Hartelijk dank voor de zo nodige 1.505 euro. Een grote hulp voor de noodlijdende kinderen van KIN (Kids in Need). Inderdaad, de kinderen die in KIN terechtkomen na te straten verlaten te hebben, zijn geen noodlijdende kinderen meer: zij krijgen goed eten, onderdak, medische zorg, kleding. Ook wordt hen bescherming, opvoeding en onderwijs gegeven.
Uw hulp werd gebruikt om de speciale noden van 16 straatmeisjes te helpen met hun heropvoeding en onderwijs. Op het einde van het jaar zullen we U een rapport overmaken over de activiteiten van KIN vergezeld van een financieel overzicht.
In naam van de kinderen, de staf en het bestuur van KIN wil ik U nogmaals danken.
Zolang er mensen zijn als jullie zal het hier een ‘paradijs in transit’ zijn.
Genegen groeten.
Christopher Wakiraza, director KIN.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Jinja - maart 2004

Ik zit nu bijna 4 maanden in Oeganda en ik moet zeggen hoe langer ik hier ben hoe meer ik mij begin thuis te voelen. We zitten hier trouwens in een prachtige omgeving met zicht op het Victoriameer en vlak bij de bron van de Nijl. Onze leefgemeenschap bestaat uit 43 leden waarvan 5 begeleiders (een Engelsman, Ier, Congolees, Nederlander en Belg) en 38 kandidaten – witte paters (11 Zambianen, 9 Oegandezen, 8 Tanzanianen, 5 Kenianen en 5 Malawiërs). Wij geven of volgen les aan het Philosop-hy Centre Jinja (PCJ) en voor mij is dat geschiedenis van de wijsbegeerte en psychologie. Naast de studies proberen we hier een gezond evenwicht te bewaren met sport en handenarbeid, pastoraal werk en spirituele vorming. ‘s Zondags ga ik naar een kleine basisgemeenschap voor de eucharistie-viering in het Luganda en dat betekent voor mij een kleine verademing en persoonlijk contact met de mensen uit de buurt. Op Kerstdag was ik diep getroffen door het enthousiasme en de spontane vreugde van de mensen in zang, dans en handgeklap en dat in een schamel kerkje zonder ramen of deuren. De volgende dag werd ik officieel verwelkomd in het dorpje Mafubira. Met een traditionele Oegandese maaltijd ‘luwombo’ geheten en wat bestaat uit gestoomde kip in bananenbladeren met daarbij ‘matoke’ of gestampte bananenpuree en een allegaartje van groenten met een sausje van aardnoten, om je vingers af te likken! Bij mijn vertrek kreeg ik nog een haan en enkele trossen zoete bananen cadeau. Van een charmeoffensief gesproken en in de beste stijl van de Afrikaanse gastvrij-heid! De volgende zondag kreeg ik dan wel te horen dat ze graag zouden hebben dat ik elke zondag naar Mafubira zou komen voor de mis en of ik ook geen sponsors kon vinden in België om hun kerkje af te werken en in orde te brengen…en wat doe je dan in zo een geval?! Maar ik ga er echt graag naartoe en voel me goed tussen de gewone mensen.
Ik ben ook al enkele keren op bezoek geweest bij mijn vriend en oud-student Christopher Wakiraza, oprichter en verantwoordelijke van Kids in Need (KIN), een opvanghuis voor straatkinderen, vooral aidswezen, ex-kindsoldaten of kinderen weggelopen van huis. Het centrum staat in voor een 80-tal jongens tussen 7 en de 17 jaar en zopas hebben ze een centrum geopend voor meisjes. Ik vind het een schitterend project omdat de kinderen de kans krijgen naar school te gaan, een stiel kunnen leren en men probeert ze terug te integreren in de maatschappij of te herenigen met hun familie.
Een goede maand geleden hebben jullie misschien in de pers wel iets vernomen over een gruwelijke slachtpartij in het noorden van Oeganda, aangericht door het Lord’s Resistance Army (LRA). Nu hoop ik dat er snel een einde komt aan de moordpartijen van Koni en zijn trawanten, maar dat zal ook ge-deeltelijk afhangen van de medewerking van Soedan waar die schurken onderdak krijgen en zich schuil houden. Dit alles is wel ver van hier maar sommige van onze confraters zitten daar wel in de buurt.
Nu Pasen al voor de deur staat, krijg ik het ineens wel wat drukker met het verbeteren van essays, proefwerken en taken. Na Pasen volgt er nog een dikke maand lesgeven en dan zit het schooljaar er al op, want op 15 mei begint de vakantie. Tijdens de vakantie ga ik zeker van de gelegenheid gebruik maken om enkele vrienden en confraters te gaan bezoeken in Kenia en Tanzania.
Ik wens jullie allen van ganser harte een vreugdevolle Paastijd en wat rust en vrede!
De straatkinderen en de directie danken de Brug zeer hartelijk voor de geldelijke steun.
Shalom.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Jinja - 23 juli 2003

Na mijn verblijf van vier jaar in Huize Karibu in Leuven en een vruchtbaar sabbatjaar keer ik terug naar Afrika om mijn apostolaatswerk verder te zetten.
Na Zambia en Tanzania is mijn volgende verblijfplaats JINJA in Uganda. Daar zal ik ingeschakeld worden in de organisatie van het Groot-Seminarie. Hier verblijven seminaristen uit zes Afrikaanse lan-den.
Uganda, jarenlang getroffen door burgeroorlog en ontberingen, kampt met het grote probleem van straatkinderen: ex-kindsoldaten, AIDS-wezen, verwaarloosde kinderen.
Graag zou ik uw steun willen vragen voor de organisatie ‘Kids in Need’ (KIN) te Kampala, Uganda, gestart in 1997.
Het project voorziet in de opvang en vorming van straatkinderen in een opvangcentrum te Kampala.
Doel: in zover als mogelijk deze kinderen onderdak, voeding en geneeskundige zorg te geven en door een sociaal programma van vorming en opleiding hen te reïntegreren in de maatschappij of ze met hun familie te herenigen.
In het centrum ‘KIN’ is er nu plaats voor 80 kinderen en de activiteiten worden georganiseerd door be-roepsmensen en vrijwilligers.Vanuit de organisatie is me gevraagd om deel uit te maken van het be-stuur van ‘KIN’.
Vele groeten aan jullie allemaal en verder nieuws volgt na mijn inwerkperiode.

Correspondent: Mil Van Steenbergen

Leuven - 31 december 1998

Eerst en vooral nog op de valreep mijn allerbeste wensen voor een gelukkig en gezegend Nieuwjaar ! Ik hoop dat het ook voor ‘de Brug’ en al haar medewerk(st)ers een succesvol jaar mag worden ten voordele van de zovele mensen die geholpen worden door jullie activiteiten.
Ik kijk zelf met veel plezier terug naar de gezellige avond die ik met jullie mocht doorbrengen bij Mil en Irma. Het gaf me veel goede moed om mijn nieuwe taak van missieanimatie hier in België te begin-nen.
Ondertussen zit ik al 4 maanden in onze gemeenschap ‘Huize Karibu’ te Leuven. We wonen er met zijn 12: 3 Witte Paters, 7 universiteitsstudenten en 2 Afrikanen waarvan 1 Tanzaniaanse priester en 1 Congolese vluchteling. Dus alles samen een goede variëteit van mensen. Als verantwoordelijke van ‘Huize Karibu’ is het mijn taak om verschillende activiteiten te organiseren hier in het Leuvense, zoals onze wekelijkse dinsdagavondviering waarop ook studenten van buitenshuis uitgenodigd zijn en die dan ook blijven eten. Vervolgens hebben we ook onze maandelijkse infoavond rond een thema dat Af-rika in de belangstelling zet, zoals by. het asielbeleid, de ABOS-hervormingen, de Afrikaanse voet-ballers in België, de situatie in de streek van de Grote Meren, enz. Verder hebben we kerstkaarten uit Rwanda verkocht ten voordele van een project voor straatkinderen in Port-au-Prince (Haïti). Dan steek ik nog een handje toe in enkele werkgroepen van de Universitaire Parochie o.a. rond pastoraal en rond Broederlijk Delen. Ook word ik nog wel eens uitgenodigd om hier of daar een voordracht, recol-lectie of retraite te geven. Jullie zien dus wel dat er genoeg werk is om bezig te blijven.
In ieder geval ben ik blij te kunnen schrijven dat het leven me hier in Leuven bevalt en dus zetten we moedig door.
Nogmaals zou ik jullie allen van harte willen danken voor alle steun en sympathie die ik over de jaren heen van de Brug mocht ontvangen. Ik dank jullie voor het tijdschriftje waardoor ik op de hoogte blijf van het reilen en het zeilen van de Brug.
Met de allerbeste wensen aan iedereen.
Hopelijk nog eens tot ziens.

Correspondent: Irma Van Gestel

Arusha - 2 mei 1998

Hartelijke groeten vanuit Tanzania!
Terwijl ik hier mijn laatste dagen doorbreng toch nog vlug een diep, gemeend woord van dank voor al-les wat jullie met zijn allen van “De Brug” hebben betekend voor mij en voor zovele missionarissen en ontwikkelingshelp(st)ers waar ook ter wereld.
De laatste storting is al lang goed aangekomen en nuttig besteed. Ik heb dus mijn benoeming voor Leuven op zak en start op 1 september.
Dus eerst nog enkele maanden genieten van wat vakantie met de wereldbeker voetbal voorop.
Ik zal in Brussel aankomen op dinsdag 9 juni en ik geloof dat ‘s anderendaags de wereldbeker begint! We kunnen dan telefonisch afspreken voor “een babbel” in Kalmthout.
Nogmaals hartelijk bedankt voor alles en voor het laatste nummer van de Brug.
P.S. Succes met het “Ontbijt-aan-bed” en tot ziens

Correspondent: Irma Van Gestel

Arusha - 10 december 1997

Hartelijke groeten vanuit Tanzania. Het is weeral een hele tijd geleden sinds mijn laatste omzendbrief. Laten we even de voornaamste gebeurtenissen op een rijtje zetten. Wel, op 11 augustus ben ik terug vanuit België vertrokken na een relatief korte vakantie van twee maanden. Bij mijn aankomst in Naïrobi vernam ik het droevige nieuws van het overlijden in een verkeersongeval van pater Ladislas Komezusenge, Rwandees en 48 jaar oud. Enkele dagen later, op 15 augustus, keerden onze studen-ten terug van vakantie in het gezelschap van 11 nieuwe gezichten. Dat maakt dat we ons academisch jaar begonnen zijn met 35 kandidaat-Wtte Paters: 10 Tanzanianen, 9 Oegandezen, 8 Zambianen, 7 Malawianen en 1 Kenyaan, plus ons team van 5 leraars-begeleiders. Onderlussen ben ik hier wel mijn laatste jaar lesgeven begonnen. Na 16 jaar Afrika heeft de provinciale overste me voor enkele jaren ‘home service’ gevraagd, namelijk in de missieanimatie vanuit onze leefgemeenschap te Leuven, voor een periode van 3 jaar. Zodoende kom ik begin juni terug naar België.
Do nieuwe opdracht is een hele uitdaging en eigenaardig genoeg beland ik precies op dezelfde plaats waar ik 25 jaar geleden zelf mijn opleiding ben begonnen. Dit geeft me natuurlijk de kans om terug wat voeling te krijgen met wat er zoal leeft en beweegt in onze Vlaamse kerkgemeenschap. Maar zover zijn we nog niet.
We zitten weeral midden in de Advent en Kerstmis staat voor de deur. De vroege en overvloedige re-gens dit jaar geven weer nieuwe hoop aan de mensen op een rijke oogst Mogen ook wij hoop en vreugde brengen in deze Kersttijd en moge het Kerstekind zelf ons daarbij zijn Vrede schenken.
Aan allen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar
Bedankt voor het laatste nummer van ‘De Brug’. Ik ben blij dat mijn projectvoorstel ten voordele van de Aids-patiënten is goedgekeurd. Zo kunnen er veel mensen aan huis bezocht en geholpen worden!
Met vele hartelijke groeten aan alle ‘Bruggelingen’

Correspondent: Irma Van Gestel

Arusha - 31 maart 1997

Hartelijke groeten vanuit Tanzania! Jullie nu nog een zalig Pasen wensen zijn natuurlijk vijgen na Pa-sen..
Hartelijk dank voor het laatste nummer van de Brug met al het interessante nieuws rond jullie activitei-ten en dat van alle missionarissen en ontwikkelingshelp(st)ers. Ook ik wil jullie melden dat ik vanwege “de Brug” de som van 35.000 fr. heb ontvangen op mijn rekening bij de Missionarissen van Afrika (Wittc Paters) in Brussel.
Ik heb dan ook niet geaarzeld en heb onmiddellijk deze mooie som laten overkomen voor het bekosti-gen van allerlei didactisch materiaal voor ons nieuw vormingshuis. Daarom nogmaals van harte be-dankt
De tijd staat natuurlijk niet stil en daarom heb ik al nagedacht over een nieuw project om aan ‘de Brug” voor te stellen. Het gaat namelijk over hulp aan het diocesane team ter bestrijding van AIDS hier in Arusha. Zij doen heel goed werk en sommigen van onze studenten werken mee in het team. Zij zou-den graag een motorfiets (Honda 110 Traie) willen aankopen om de Aids-patiënten aan huis te be-zoeken. Zij volgen een politiek van “hulp aan huis” voor de Aids-patiënten, wat toch wel een doorbraak is om het zogezegde stigma van Aids weg te nemen.
Begin juni kom ik voor twee maanden naar België en dan hebben we zeker de kans om erover te pra-ten.
De allerbeste wensen aan alle leden en medewerk(st)ers.

Correspondent: Irma Van Gestel

Arusha - 12 december 1996

Hartelijke groeten vanuit Tanzania!
Wel, zoals jullie kunnen zien zijn we ondertussen verhuisd van Kahangala naar Arusha. Onmiddellijk na de examens op het einde van het schooljaar, einde mei, zijn we beginnen inpakken en verhuizen. Twee grote vrachtwagens en twee kleinere pick-ups waren er nodig om al het hoogst nodige materiaal te vervoeren. We hebben er alles samen twee volle weken over gedaan. Als men dan nog de staat van de wegen in Tanzania kent, begrijpen jullie wel dat we gezwoegd en gezweet hebben. Al bij al was dat toch een aangename afwisseling met het lesgeven en verbeteren van examens.
Eens goed en wel aangekomen in Arusha zijn we onmiddellijk begonnen met het installeren van ons nieuw vormingscentrum zoals dat tegenwoordig heet in plaats van seminarie. Een Canadese broeder en een Franse confrater waren nog volop bezig met de afwerking van de bouw. Zodoende vonden wij wel alle gebouwen bijna afgewerkt, maar zonder enig meubel of gerief. Het is dan wel een wedren te-gen de tijd geweest om alles klaar te krijgen tegen het begin van het nieuwe schooljaar.
Op 14 augustus keerden onze studenten terug van vakantie in gezelschap van 11 nieuwe gezichten. Dat maakt dat we ons academisch jaar begonnen zijn met 32 kandidaten-witte paters, 11 Tanzania-nen, 8 Zambianen, 6 Oegandezen, 5 Malawianen en 2 Kenianen, plus ons team van 4 leraars-begeleiders: 2 Canadezen, 1 Duitser en 1 BeIg. Wij mochten twee nieuwe leraars verwelkomen: de eerste is Johan Prisle, een Duitser die jaren in Rwanda heeft gewerkt en de tweede, James Calder, Canadees en leek, maar geassocieerd lid van de witte paters. Wij werken nu samen met een viertal andere congregaties, namelijk de Spiritijnen, de Passionisten, de Pallotijnen en de Benedictijnen in een intercongregationeel filosofisch instituut. Zodoende hebben we nu te waken met een groep van ongeveer 120 studenten en dat zal er nog niet op verminderen. Ik ben zopas benoemd tot studiede-caan van het instituut en dat brengt natuurlijk wel wat extra werk mee. Toch vind ik de samenwerking met andere congregaties in een internationale context heel erg verrijkend.
Tijdens de kerstvakantie ga ik voor enkele dagen naar Nairobi, in Kenia, om wat uit te blazen en enke-le vrienden te bezoeken. Op 5 januari ’97 hebben we hier de officiële opening van ons vormingshuis en dat zullen we eens goed vieren zoals Afrikanen dat kunnen.
Hartelijk dank voor het laatste nummer van de Brug en proficiat aan alle leden en medewerk(st)ers met het 20-jarig bestaan.
Ondertussen zitten we weeral midden in de Advent en staat Kerstmis voor de deur. Moge het Kerste-kind u allen Zijn Vrede en Vreugde schenken en het wonder van elk kind opnieuw laten ontdekken en waarderen!
Aan allen een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 12 mei 1996

Vele groeten van uit Tanzania
Dit is hoogstwaarschijnlijk mijn laatste brief vanuit Kahangala, want binnen enkele weken zitten we in ons nieuw huis in Arusha.
Ons academisch jaar eindigt op 14 mei en dan begint de verhuis. Ons seminarie hier in Kahangala krijgt dan een nieuwe functie van tweede Engelssprekend noviciaat voor onze sociëteit van de Missio-narissen van Afrika (Witte Paters).
Wat ons, betreft, wij gaan nu samenwerken in Arusha met een 5-tal missiecongregaties in de geza-menlijke opzet van een Intercongregationaal Missie Instituut voor ‘philosophy and religious studies’. Zo kunnen we onze kandidaten een bredere waaier van keuzevakken aanbieden met een groter aan-tal professoren. Ook het internationaal missiekarakter van het instituut wordt sterk benadrukt.
Onze eigen kandidaten zullen dus de lessen volgen aan het ‘Spiritan Missionary Seminary’ waar dit nieuwe instituut gevestigd is. Wijzelf zijn nog druk bezig met de afwerking van ons nieuw vormings-centrum (vroeger noemde men dat ‘seminarie’), een nieuwbouw die 40 studenten kan huisvesten. Bij de installatie van dit nieuw huis komt heel veel kijken, maar wij zijn overtuigd dat het zal bijdragen tot de toekomstige missionaire dynamiek van de Afrikaanse Kerk
Dus, zoals in mijn vorige brief, stel ik een project voor, om vooral didactisch materiaal aan te kopen voor mis nieuw vormingscentrum. Ik herhaal dat ik de vorige som goed ontvangen heb en dat het vo-rige project al onder dak staat!
Met mijn allerbeste wensen aan alle leden van de Brug

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 18 maart 1996

Eerst en vooral vele hartelijke groeten vanuit Tanzania. Hier bij ons gaat alles goed en we mogen ze-ker niet klagen.
Hartelijk dank voor de mooie som van 34.000 Bf. die ik van jullie mocht ontvangen en waarmee we al begonnen zijn met de bouw van een kleuterschooltje voor ons dorp Kahangala. We hopen dat het binnen een 3-tal maanden klaar is en dan kunnen de peuters er na de grote vakantie er naartoe.
Voor ons op het seminarie wordt het nog 2 maanden ’zweten’, vooral om het begeleiden en verbe-teren van eindwerken en dan nog de examens, maar het einde van het academisch jaar is in zicht. Dit.is inderdaad ons laatste jaar in Kahangala, want einde mei verhuizen we naar Arusha. Dat gaat natuurlijk een hele verhuis worden en we zullen ditmaal wel weten wat doen tijdens de vakantie.
Ons nieuw adres vanaf begin juni is Missionaries of Africa, P.O.Box 12059, ARUSHA, Tanzania (East Africa)
Jullie vroegen me ook al eens uitte kijken voor een nieuw project. Wel, denk dat ik ditmaal hulp zal vragen voor ons nieuw seminarie in Arusha, vooral voor om didactisch materiaal aan te kopen. Eens ter plaatse krijgen we daar beter zicht op, dus meer details zullen volgen.
Ik wens jullie allen de Vreugde van Pasen met veel inzet en werklust.
Het beste!

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 10 november 1995

Hartelijk dank voor jullie brief met al het laatste nieuws uit België. Ik heb Inderdaad het laatste num-mer van “de Brug” goed ontvangen en gelezen. Het doet me veel plezier te lezen dat zoveel missio-narissen en ontwikkelingshelp(st)ers met veel energie en inzet verder bouwen aan een betere wereld. Het feit dat de mensen van de Brug met woord en daad achter hen staan, maakt dat voor ons “op het terrein” gemakkelijker en aangenamer (zoals fietsen met de wind in de rug).
Wij zijn ons nieuw academisch jaar begonnen met 34 kandidaten witte paters: 16 Tanzanianen, 6 Oe-gandezen, 6 Zambianen, 4 Malawianen en 2 Kenianen. Het wordt ons laatste jaar in Kahangala, want volgend jaar in augustus verhuizen we naar Arusha. Ons seminarie wordt dan een tweede Engels-sprekend noviciaat voor onze sociëteit.
Ondertussen zijn hier ook de eerste presidents- en parlementsverkiezingen onder het nieuwe meer partijensysteem gehouden. Over het algemeen is alles kalm verlopen, alleen in de hoofdstad Dar-es-Salaam en op het eiland Zanzibar is er blijkbaar serieus gefoefeld. Daarom moet er volgende week opnieuw gestemd worden in Dar-es-Salaam en is het nog enkele weken wachten geblazen alvorens we de nieuwe president van Tanzania zullen kennen.
Mijn voorstel voor een nieuw project ligt in de lijn van het jaar van de vrouw. Hier in Kahangala hebben enkele (± 10) vrouwen (en een paar mannen) hun koppen bij mekaar gestoken voor het oprichten van een lokale “peutertuin” of “kleuterschool”. Zij hebben financiële hulp nodig voor de bouw van hun “schooltje”; voor het verder runnen en organiseren zorgen ze zelf. Ik zou jullie willen vragen “over de brug te komen” met de nodige hulp.
Van harte dank bij voorbaat en de beste groeten

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 11 april 1995

Hartelijke groeten vanuit Tanzania en bedankt voor uw brief. Hiermee wil ik jullie en de Brugleden on-middellijk op de hoogte brengen dat ik de geweldige som van 41.000 Fr. heb ontvangen op mijn reke-ning bij de Missionarissen van Afrika (Witte Paters) in Brussel. Ik heb dan ook meteen de nodige stappen ondernomen om het geld over te maken op mijn rekening in Tanzania en de mensen van Magu met deze fantastische “Paashaas” te verrassen!
In naam van de mensen in Magu en de ganse parochie mag ik jullie allemaal van ganser harte felicite-ren en bedanken. In het Swahili zeggen ze hier “Santa sana! Mungu awasariki” ‘ Veel dank! Moge God jullie zegenen.
Het regenseizoen loopt nu op haar laatste benen en is heel goed geweest voor onze streek. Alles groeit en bloeit dat het een plezier is om zien. De maïs, de rijst, de maniok, de zoete aardappelen, de bonen, de apenoten, het fruit; kortom de mensen zullen dit jaar eindelijk nog eens kunnen feesten en extra voedsel verkopen op de markt.
Met deze optimistische noot ga ik mijn briefje sluiten en ik wens leder van jullie de vrede en vreugde van Pasen toe

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 20 april 1994

Groeten uit Tanzania en hartelijk dank voor uw brief en de laatste twee “Brugnummers”. Het doet tel-kens veel deugd te lezen hoe moedig zoveel missionarissen ontwikkelingshelp(st)ers doorzetten in vaak heel moeilijke omstandigheden
Het is natuurlijk een genoegen om een nieuwe projectvoorstel te doen. Deze keer zal het gaan om een waterproject, namelijk het graven van een waterput (± 14 m diep) met een cementen bekisting en een handpomp er bovenop en daarnaast nog een watertank om de bevoorrading te voorzien. Het gaat om een waterput - pomp en watertank in de parochie van Magu waar de watervoorziening heel schaars is en waar men vaak zonder water zit, zodat men enkele kilometers verder naar de rivier toe moet.
Ik denk dat dit project een echte dienst kan betekenen voor de plaatselijke bevolking
Voor de rest gaat alles goed. We zijn gestart met een flinke groep van 34 jongens, waarvan er onder-tussen al twee het voor bekeken hebben gehouden
Ik wil nog eens de Brugleden van harte bedanken voor de aangename gespreksavond tijdens mijn verlof... het enige waar ik nog steeds op wacht is het “ontbijt in bed”, maar ik vrees dat dat voor binnen 3 jaar zal zijn... Enfin, uitgesteld is niet verloren !!
Voor de rest goede moed aan iedereen voor alle activiteiten en acties en moge de goede geest onder de Brugleden en at hun medewerk(st)ers voortduren tot in eeuwigheid.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 20 april 1994

Groeten uit Tanzania en hartelijk dank voor de lieve Paaswensen, het boekje ‘de Brug’ en voor de mooie som van 41.000 Fr.die ik onlangs mocht ontvangen. Ik heb dan ook geen minuut geaarzeld en het geld onmiddellijk naar hier laten overkomen voor het project van de jonge gasten die daarmee hun ‘toolkits’ kunnen bekostigen en ermee aan de stag kunnen. In hun naam en ook in naam van de broe-der die de mannen opgeleid heeft een warm en hartelijk ‘dank u wel’! Proficiat aan iedereen enalle medewerk(st)ers
Gezien ik binnen een kleine maand met verlof kom, kan ik beter eens langs komen om het een en an-der te vertellen en mijn contact met de leden van “de Brug” te verstevigen. Ik heb al wel wat gepland voor de vakantie maar een bezoek in Kalmthout is “a must”!
Wat uw nieuw initiatief betreft, ben ik al onmiddellijk kandidaat voor “te bed of niet te bed”, waar ook ter wereld.
Zo, Ik zal maar schrijven “tot binnenkort”. Gelukkig gaat alles hier goed en hebben we rust en vrede; maar dat kunnen spijtig genoeg onze buurlanden niet zeggen
Hartelijke groeten en het allerbeste.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 10 december 1993

Hartelijke groeten vanuit Tanzania! Het is weerom een tijd geleden sinds mijn brief van juli en zodoende zal ik proberen te vertellen wat we hier in Kahangala ondertussen beleefd hebben.
Op 17 augustus zijn onze studenten teruggekeerd van vakantie, samen met 17 nieuwe gezichten. Dat maakt dat we ons academisch jaar begonnen zijn met 31 seminaristen: 15 Tanzanianen, 8 Oegan-dezen, 4 Zambianen en 4 uit Malawi, plus ons team van 5 leraars-begeleiders.
Wij mochten ons schooljaar in grote feeststemming aanvangen, want al op 22 augustus was er een prachtige viering op het eiland Uherewe, middenin het Victoria-meer. Broeder Renatus Tegile, oud-student van Kahangala en onze eerste Tanzaniaanse broeder, legde zijn missionaire eed af in het bij-zijn van de Bisschop van Mwanza, met onze regionale overste, met een 20-tat medebroeders en -zusters en een grote menigte gelovigen van de parochie Itira. Het was een fantastisch feest zoals al-leen de Afrikanen dat kunnen vieren, en gans de parochie had haar uiterste best gedaan om alles zo vlot en aangenaam mogelijk te laten verlopen.
Enkele weken geleden hadden we een 5-daagse sessie rond de sociale leer van de Kerk. Heel inte-ressant en vakkundig begeleid door Pater David Schwinghamer, een Amerikaan van de Maryhnoll Missionarissen, die zich gespecialiseerd heeft in die zaken.
Voor de rest loopt hier alles gesmeerd en voor we het weten zitten we midden in de adventstijd en staat Kerstmis voor de deur.
De eerste regens zijn hier gevallen op Allerheiligen en dan is het vrij wel droog geweest tot in decem-ber. Nu regent het bijna dagelijks zoals het hoort. De regens brengen nieuwe hoop zoals de Advent die ons doet bezinnen en hopen op een betere toekomst voor alle mensen. Laten we daar eens pro-beren serieus werk van te maken in het nieuwe jaar. Het Kerstekind met zijn boodschap van Vrede en Vreugde lacht ons toe!
Zalig Kerstfeest & Gelukkig Nieuwjaar!

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 2 juli 1993

Hier dan nog eens wat nieuws uit Tanzania. Sinds Kerstmis is onze tweede semester vlot verlopen. We hebben ons schooljaar beëindigd met 23 seminaristen van de 29 die begonnen waren in augus-tus.
Mijn taalkennis van het Swahili kan ik nu iedere zondag toetsen tijdens de preek in één van de vele basisgemeenschappen van de parochie Magu en aan de reactie van de mensen verstaan ze toch gro-tendeels waar het om gaat.
Rand half april was ik samen met onze regionale overste voor enkele dagen in het stadje Aruska. Daar willen de witte paters binnen een paar jaren een nieuw seminarie bouwen voor maximum 40 studenten, en er samenwerken met de Paters van de Heilige Geest en enkele andere congregaties in een consortium. Wij hebben er besprekingen gehouden rond een gezamenlijk studieprogramma dat moet uitgebouwd warden. Ons seminarie in Kahangala zou dan het derde internationaal noviciaat warden van de Sociëteit.
Einde mei hadden wij hier een vijfdaagse bijeenkomst voor priesters en religieuzen die zich inspireren aan de “Focolare beweging”. Het hoofdthema ging rand de problematiek van de inculturatie en de nieuwe evangelisatie. Het was een boeiend thema en de deelnemers schenen tevreden met het ini-tiatief.
Begin juni ben ik samen met een confrater voor 2 weken op bezoek geweest in Zaïre, in Bukavu en Goma. Het is een mooie en interessante reis geweest dwars door Rwanda dat nog wet met de zware gevolgen van de oorlog zit.
In Bukavu hebben de Witte Paters ook een eigen seminarie voor kandidaten uit Zaïre, Rwanda en Bu-rundi. Wij waren erg getroffen door de moeilijke omstandigheden waarin onze confraters in Rwanda en Zaïre moeten werken. Ze verdienen onze grootste bewondering. In Bukavu heb ik o.a. Zuster Mina Tijskens (Witte zuster) ontmoet die ook met Irma correspondeert
Gelukkig is er vrede in Tanzania, alhoewel er de laatste maanden politieke en religieuze spanningen de kop opsteken. Het probleem van AIDS vooral in en rondom de steden wordt steeds erger.
Ondertussen heb ik ook een voorstel voor een nieuw project. Het gaat om de technische opleiding en vorming van een vijftal jonge gasten die mechaniek, onderhoud van wagens en machines e.a., volgen bij één van de broeders in het Bisdom. Uw bijdrage zou dienen om die mannen een “toolbox” of wat werkgerief zoals sleutels en dergelijke te bezorgen waarmee ze dan na de opleiding aan de slag kun-nen. Zonder zo een persoonlijk “toolkit” kunnen zij nergens beginnen werken. In die zin is het een goede stimulans voor hen om hun beroep op eigen houtje verder te zetten na de opleiding.
Nog mijn allerbeste wensen, veel dank bij voorbaat en heel veel groeten aan alle “Brug(ge)lingen’

Correspondent: Irma Van Gestel

Magu - mei 1993

Pater Jos dankt zeer hartelijk ‘De Brug” in naam van de hongerige bevolking van Tanzania, wiens oogst het voorbije jaar mislukt was omwille van het uitblijven van de onmisbare regens.
De gestorte som van 31.000 Bf. was een welgekomen gift. Ze werd besteed aan voedsel en zaden.
De nieuwe oogst is hoopvoller en zo zal er dit jaar minder hongersnood zijn.
Jos maakt nu een studiereis doorheen Tanzania, Rwanda en Zaïre en bezoekt de seminaries van de Witte Paters van Afrika.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 2 december 1992

Hier dan weer eens wat nieuws vanuit Tanzania. Het verwondert u misschien dat deze brief in België gepost is, maar dat komt omdat ik voor een 10-tal dagen thuis ben na een bijeenkomst van Witte Pa-ters in Rome rond de vorming van onze kandidaten.
Terwijl ik deze brief schrijf komt Pater Ladislas met een hoop brieyen binnen, wij hadden sinds drie weken geen post meer ontvangen Wel, ikzelf ben zojuist terug in Kahangala na 3 maanden taalcursus Kiswahili in Tabora. We waren met 12 deelnemers 8 mannelijke religieuzen (Ierland, Polen Uganda, Nigeria, Mexico, Colombia, lndië en België) en 4 zusters (Ierland, Zwitserland, Mauritius en Indo-nesië). Onder ons was er een goede en open sfeer zodat we op het einde van de cursus echt familie van mekaar waren met een hechte vriendschap en een diepe eenheid.
De cursus zelf heeft me een stevige basis gegeven voor de toekomst en ik voel me nu veel beter thuis in Tanzania.
Momenteel wacht iedereen hier op regen. De eerste buien beloven wel wat, maar het is afwachten geblazen of ze het zullen volhouden. Jullie weten wet dat er verleden jaar in gans zuidelijk Afrika een grote droogte heerste. Wij hopen en bidden dat dit niet opnieuw zal gebeuren, anders wordt dat een geweldige ramp met grote hongersnood als gevolg.
Een speciaal woord van dank aan alle medewerkers van “De Brug”. Uw hulp komt nu goed van pas bij de bestrijding van de hongersnood en de droogte.
Tot slot rest er mij u allemaal de Vrede en de Vreugde van de Verlosser midden ons toe te wensen en Gods rijkste zegen voor het Nieuwe Jaar.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kipalapala - 14 oktober 1992

En nu een voorstel voor een project aan “de Brug”.
Jullie weten dat heel zuidelijk Afrika geweldig geleden heeft onder aanhoudende droogte. Ook een deel van Tanzania was daardoor getroffen.
Ik stel dus concreet voor een project om bijstand te verlenen aan families die een hele armzalige oogst hadden en nu nood hebben aan hulp zowel in de vorm van voedsel als van zaaigoed voor het komende jaar, want het regenseizoen staat voor de deur.
In ons bisdom (Hwanza) heeft Caritas-Tanzania de zaak heel goed gecoördineerd en veel en effi-ciënte hulp gegeven. Zij weten waar de nood het hoogst is en daarom stel ik voor hun diensten te ge-bruiken zodat het geld gebruikt wordt voor die plaatsen waar de nood het grootst is...
In ieder geval al op voorhand bedankt in naam van alle mensen hier.
En veel en hartelijke groeten aan alle leden en vrienden van “de Brug”.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 30 juni 1992

Hier dan eindelijk nog eens wat nieuws vanuit Tanzania. De tijd vliegt, want het schooljaar zit er weer-al op. Mijn eerste semester lesgeven is heel goed verlopen en reeds op 20 mei zijn onze “witte pater-studenten” per vliegtuig, boot, trein of bus naar huis vertrokken om van een welverdiende vakantie te genieten. Dat wens ik ook aan alle schoolgaande jeugd en studenten. Ik werd hier al vlug benoemd tot studiedecaan, d.w.z. belast met alles wat de studies aangaat zoals academisch kalender, uurrooster, sessies en rapporten, etc... Gelukkig heb ik er ook de sportactiviteiten bijgekregen zodat ik me af en toe nog eens kan uitleven in een goed voetbalmatchke! De geest hier op ons seminarie is heel goed en de samenwerking onder de paters ook. Geen reden tot klagen dus.
Eind december kregen wij hier het bezoek van onze algemene overste, pater Etienne Renaud, uit Rome. Hij maakte op ons allen een grote indruk door zijn eenvoud, vriendelijkheid en attentie voor ie-der van ons. Eind februari hebben wij met ons alln deelgenomen aan een soort bedevaart naar Ka-geye, een plaatsje aan de zuidelijke tip van het Victoria-meer, waar de eerste Witte paters en broe-ders een bootje hebben genomen met bestemming Uganda, na een lange en vooral zware voettocht van Dar es Salaam tot Tabora en dan tot in Kageye. Paters Livinhac, Girault, Barbot, Lourdel en broe-der Amans arriveerden daar op 30 december 1878. In het kader van het 100-jarig overlijden van onze stichter, Kardiuaal Lavigerie, in 1892 wilden wij daarmee onze eer betuigen aan de eerste pioniers-witte paters die in het begin vaak niet langer dan 2 of 3 jaar overleefden. Die dag werd besloten met een speciale Sukuma-maaltijd gevolgd door traditionele zang en dans en een toneelopvoering over de martelaars van Uganda.
Voor het ogenblik zitten we hier midden in de vakantie. Ik ben begin juni teruggekeerd van een reis met de wagen naar Nairobi in Kenia, waar ik een van onze confraters naartoe gebracht heb die met verlof ging naar Frankrijk. Tegelijkertijd heb ik de kans gehad om heel wat vrienden en bekenden te ontmoeten in Nairobi en daarna ben ik alleen verder gereden naar Oyugis vlakbij het stadje Kisii in het westen van Kenia, waar ik voor een week mijn jaarlijkse retraite heb gedaan in het Noviciaat van de Fraters van Tilburg. Zo ben ik dan weer geestelijk en fysisch fit teruggekeerd naar Kahangala. Ik ver-blijf hier nu samen met een Rwandese confrater om zogezegd op het seminarie te passen, maar wij maken van de gelegenheid gebruik om alles hier een beetje schoon te maken en op te frissen met wat te schilderen, alhoewel ik daar geen held in ben!
Half juli ga ik op bezoek in Zambia om er een vijftal priesterwijdingen bij te wonen van oud-studenten van Mpima waar ik voordien gewerkt heb. Eén van die jonge priesters is Joseph Mutashala die goed gekend is in onze parochie van Meerle o.w.v.die steun die hij ontvangen heeft van de plaatselijke mis-siewerking. Ik kan op die manier onze parochie vertegenwoordigen en hem de beste wensen over-brengen. Verder is er dan in Zambia nog een bijeenkomst rond vorming in onze sociëteit in voorberei-ding van een sessie in Rome in december waar ik ook nog naartoe kan. Zo krijg ik dan onverwacht de kans om Kerstmis en Nieuwjaar thuis te vieren
Terug uit Zambia ga ik voor een maand dienst doen in de parochie van Sengerema in het bisdom Geita om er het Kiswahili een beetje in te oefenen, want vanaf september tot december krijg ik 3 maanden vrijaf om in Kipalapala nabij Tabora een taalcursus KIswahili te volgen.
Dus wordt mijn nieuw adres vanaf september:
Jos Van Boxel, Kipalapala Language Centre, P.O.Box 379, TARORA Tan7ania (East-Africa).
Nogmaals hartelijk dank voor alles wat “de Brug” doet voor de mensen hier. Omwille van de aanhou-dende droogte is er veel nood...
Het allerbeste en groeten aan “De Brug”.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 5 mei 1992

Eerst en vooral nog zonnige Paasgroeten uit Tanzania.
Bedankt voor jullie brieven met al het goede nieuws en vooral voor de flinke steun. Ik heb langs de Witte Paters het bedrag van 36.000 Fr. mogen ontvangen, wat ondertussen al overgemaakt werd en ons juist geteld 288.000 Tanzaniaanse shillings opgeleverd heeft. Daarmee kan je al iets beginnen!
Het zaaltje is dan ondertussen al bijna helemaal klaar en dat is belangrijk voor de mensen van Magu. Deze parochie wordt nl. door de Witte Paters overgegeven aan de Tanzaniaanse priesters van het bisdom Mwanza, die natuurlijk heel moeilijk aan geld geraken om zo een project te realiseren. Dus in naam van alle mensen hier Magu “ASANTE SANA” of HARTELIJK DANK!
Hier gaat verder alles goed. Spijtig genoeg zijn de regens niet zo overvloedig als verleden jaar en zal de oogst veel minder opbrengen. Naar het schijnt is er in gans Zuidelijk Afrika veel droogte.
Het lesgeven van het tweede semester zit er al op. Nu nog enkel de examens. Begin juni ga ik een re-traite maken in Kenia (Kisii). De Witte Paters hebben me ook toegestaan om vanaf september tot december (3 maanden) Kiswahili-taalcursus te volgen in Tabora.
Nog vele groeten aan jullie en de ganse ploeg van “de Brug”.
‘t Allerbeste.

Correspondent: Irma Van Gestel

Kahangala - 10 december 1991

Half oktober is Jos Van Boxel vertrokken naar zijn nieuwe missiepost te Kahangala in Tanzanië.
Daar werd Jos met een echte Afrikaanse gastvrijheid onthaald.
Het seminarie, waar hij filosofie doceert, ligt aan de rand van het dorp Kahangala, een 50-tal km ten oosten van de stad Mwanzo langs de grote asfaltweg naar Musoma en Kenia.
Zij wonen er op een heuvel met een prachtig zicht op het Victoriameer, dat 4 km verder ligt. De men-sen daar behoren tot de Wasukustam, de grootste van Tanzania.
Het zijn vooral landbouwers die maïs en rijst winnen maar tegelijkertijd ook vrij veel koeien en geiten hebben.
De leefgemeenschap waar Jos nu woont bestaat uit: 5 witte paters van 3 verschillende landen: nl. België (3), Canada (1), Rwanda (1), en 34 seminaristen waarvan uit Tanzania 10, Uganda 13, Zambia 4 en Malawi 7.
Het is een sympathieke leefgemeenschap en de eerste indrukken van Jos zijn dan ook heel positief.
Jos is nu volop bezig met de inlandse taal -het Kiswahili- onder de knie te krijgen. Hij zal met Kerstmis voor de eerste maal de H. Mis doen in ‘t Kiswahili, in het dorpje Magu. Daar zal hij ook werkzaam zijn in de parochiegemeenschap.
De geldelijke steun van “De Brug” zal dan ook dienen voor directe hulp in de parochie van Magu: nl. het herschilderen van het parochiezaaltje dat voor alles en nog wat gebruikt wordt en dat ook een nieuwe cementen vloer nodig heeft.
Hij dankt nogmaals hartelijk voor de fijne avond in Kalmthout met de bestuursleden van De Brug en groet alle leden van De Brug van harte.

Correspondent: Irma Van Gestel

Mpima - 20 juli 1991

Hier is dan eindelijk nog eens wat nieuws vanuit Zambia! Het is meteen ook mijn laatste brief sinds ik binnenkort met verlof kom. Mijn contract van 3 jaar zit erop en ik heb ondertussen een nieuwe be-noeming op zak. De oversten hebben me gevraagd om voor enkele jaren les te geven in ons eigen seminarie in Tanzania voor Afrikaanse Witte Paters-kandidaten uit Tanzania, Zambia, Uganda, Kenia en Malawi.
Het is wel met wat spijt in het hart dat ik na 9 jaar Zambia verlaat, maar ik kijk ook vol verwachting uit naar de nieuwe plaats Kahangala nabij Mwanza aan de oevers van het Victoria meer. Een nieuwe omgeving, nieuwe mensen en een nieuwe taak trokken me wel aan, als missionarissen zijn we im-mers steeds op weg! Ik ben ook heel erg dankbaar voor de 3 jaar hier in Mpima waar ik de kans heb gekregen om het lesgeven en de vormingstaak een beetje onder de knie te krijgen. De goede samenwerking met de stafleden en de seminaristen hebben ertoe bijgedragen dat deze ervaring voor mij echt de moeite waard is geweest.
De examens staan nu voor de deur en daarna rest er mij enkel nog de verbeteringen en de rapporten. Ik vertrek op 5 augustus vanuit Lusaka naar Nairobi (Kenia) en vandaar op 1 augustus naar Douala (Kameroen) voor een bezoek van 12 dagen op uitnodiging van enkele goede vrienden die vorig jaar bij ons in Zambia te gast waren. Op 19 augustus nemen we dan het vliegtuig naar Brussel en zo ko-men we nog net op tijd thuis voor de diocesane missionarissendag van 25 augustus te Hoogstralen en voor ons eigen Meerlese Missiefeest het volgend weekend.
De witte paters hebben me 3 volle maanden vakantie toegezegd en gedurende die tijd hoop ik heel veel familie, vrienden en bekende te mogen ontmoeten. Rond 20 november zou ik dan kant en klaar moeten zijn voor mijn vertrek naar Tanzania...
In de hoop van jullie binnenkort te kunnen begroeten, wil ik U allen van harte danken voor uw steun en gebed en u ook een welverdiend en deugddoend verlof toewensen.
Nogmaals speciaal bedankt aan alle Brugleden voor uw milde steun. Ik zal enkele foto’s van de kerk meebrengen.

Nieuw adres:
Kahan data Seminary
Box 166
MAGU
TANZANIA (East Africa)

Op 6 oktober, een week voor zijn vertrek naar Tanzania, heeft het bestuur van de Brug een gesprek gehad met Jos bij de familie Van Steenbergen.
Voor alle aanwezigen was het een hele ervaring met zo’n jeugdige, enthousiaste missionaris kennis te maken. Zijn manier van optreden, zijn vertelkunst en zijn bezieling zorgden voor een nimmer te verge-ten kennismaking.
Voor het bestuur was deze avond werkelijk een impuls om de ingeslagen weg verder te zetten.
Het was een avond die ons allen zal bijblijven.

Correspondent: Irma Van Gestel

Mpima - 11 februari 1991

Hartelijk dank voor uw vriendelijke brief en voor het tijdschrift. Het heeft me heel aangenaam verrast te weten dat jullie zo actief bezig zijn rond ontwikkelingshulp. Dat is geweldig! Het doet me echt plezier te lezen dat er in Heide zo hard gewerkt wordt om missionarissen en ontwikkelingshelpers ook financieel te steunen. Ik wil jullie daarvoor heel speciaal danken en ook de ganse groep voor de geldelijke steun die ik mocht ontvangen.
Eigenlijk kwam die som net op tijd om onze mensen hier de nodige moed te geven om door te zetten Met de huidige economische toestand in Zambia is het bijna onmogelijk om een project in korte tijd rond te maken, vooral omdat de prijzen van bouwmateriaal alsmaar de hoogte ingaan. Met jullie steun kunnen we eindelijk een dak boven ons hoofd krijgen voor de nieuwe kerk. En als jullie weten dat we nu midden in het regenseizoen zitten, dan kunnen jullie wel raden hoe blij de mensen hier zijn
Ondertussen heb ik de Witte Paters in Brussel laten weten de som onmiddellijk over te maken aan de aannemer van de bouwwerken, zodat er geen tijd wordt verloren.
Ik hoop rond half augustus thuis te zijn, dan kom ik met plezier eens op bezoek in Heide.
Ondertussen nog eens hartelijk bedankt voor uw inzet en steun.

Correspondent: Irma Van Gestel

Mpima - 25 juni 1990

Het lijkt weeral erg lang geleden sinds mijn laatste brief van Kerstmis, vooral nu opeens de grote va-kantie voor de deur staat en mijn tweede jaar lesgeven er bijna opzit. Het leven staat natuurlijk niet stil en ook hier is er weer van alles voorgevallen.
Spijtig genoeg heb Ik deze keer ook minder goed nieuws te vertellen. In de laatste drie maanden zijn er in Zambia één aartsbisschop, vijf priesters, één broeder, één zuster en één lekenhelper op een tra-gische wijze overleden, nl verdronken in het meer of omgekomen in een autoongeval.. Daarnaast is er nog een jonge Nederlandse medebroeder met wie ik vier jaar in Lundazi heb samengewoond, plots door een hartkwaal gestorven. Deze gebeurtenissen hebben me veel laten nadenken over de dood om tot het. Besluit te komen dat zonder ons geloof het leven weinig of geen zin heeft. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het offer dat deze mensen gebracht hebben rijke vruchten zal voortbrengen voor het leven van de Kerk in Zambia dat op de drempel staat van haar honderdjarige aanwezigheid in 1991 en dat zeker zal gevierd worden.
De belangrijkste gebeurtenis hier op het seminarie was wel het bezoek van kardinaal Tomko uit Rome. De voorbereiding ervan had heel wat werk meegebracht. We hadden zelfs de Paasvakantie een week uitgesteld om onze gasten van een echte Afrikaanse vrijheid te laten genieten.
Momenteel zitten wij in de laatste weken van de grote vakantie, wat toch weer heel wat extra werk met zich meebrengt. De examens moeten klaar geraken, de evaluaties moeten door de stafleden bespro-ken worden, enz. - Goddank is de verstandhouding onder de professoren erg goed en de geest onder de studenten is echt positief.
In de parochie waar ik tijdens de weekends dienst doe, vorderen de bouwwerken van de kerk eerder langzaam. Eén van de grootste problemen is dat het staal voor het dak uit het buitenland moet ingevoerd worden en daar hebben we buitenlandse deviezen voor nodig..
Aan allen wens ik tot slot nog een deugddoende vakantie met de beste groeten en dank voor uw steun.

Correspondent: Irma Van Gestel