Jef Lombart


Adres

Ambikapur - India
Adres: LOMBART Jozef, Bishop's house Ambikapur, P.O. Phunduldihari 497 110, SURGUJA DT CHHATTISGARH, India

Leven en werk

NULL

Brieven

India – 30 mei 2011

EEN STEEN VAN MIJN HART DEZE geruststelling.
Ja, de gezondheid is inderdaad niet prima. Vele groeten en ik denk aan jullie bij het klaar maken van het ontbijt. P. Philemon was hier gisteren om te zien of er iets was…
Nog veel dank

Correspondente: Inge Beyers

India – 24 maart 2011

Ik vermoed dat ge nog op mijn antwoord te wachten zit voor ge het geld
zult versassen. Pater Amrit, die nu de zaken in hand heeft, wil dat het langs HUBE-JE zou gaan dus langs de missieprocuur. Pater Amrit Toppo sj zou u graag bezoeken als hij in België is tussen 20 mei en 10 juni met pater Aurel Bries, de opvolger van Pat. Jan Roex.
Ik zie het nog niet zitten om naar Vlaanderen te gaan en voor een paar maanden in Heverlee te zitten.
De darmen zijn nog niet alles, de duizeligheid kan ik er bij nemen maar toch niet rond lopen, dus vervoerd worden of ergens gaan zitten. Ik kan ook hier me op het einde voorbereiden.

Correspondente: Inge Beyers

India - 3 november 2010

Ik zit echt in de pattaten … Geen nieuws noch van de ene noch van de andere kant. Ondertussen is de nieuwe patoo van Bhaiyathan voor cataract aan beide ogen in het hospitaal aangeland. Geduld zult ge al de voorbije jaren geleerd hebben … maar dit wordt toch veel!!!
Ik blijf doorgaan met contact te zoeken.
Veel groeten en nog eens heel veel dank aan al de werkers van de Brug.

Correspondente: Inge Beyers

India – 13 augustus 2010

Ik was bijna twee maanden buiten spel... niet bij de "wereld cup"...
Darmen last op allerlei manieren.
Daar schijnt nu enige beterhand.Ondertussen is pater Sylvanus naar
een andere parochie. De nieuwe pastoor heeft misschien geprobeerd me
te bereiken, maar ik was niet thuisin Ambikapur.
Over het geld kan ik dus niets zeggen. Ik zal pater Gabriel moeten
uitvragen.

Correspondente: Inge Beyers

India - 16 december 2009

Hier naast mij zit onze pater Sylvanus met een gebroken arm (rechter) in de plaaster. Dat is dan de uitleg waarom er geen verdere reactie kwam op uw goed nieuws… En ik was op retraite. De arm is gewoon gebroken en met hem in slaapgedaan werden de twee kanten terug tegen mekaar gezet. Hij kwam naar Namna met een andere pater gezeten op de motor. Daar is hij dan toch in staat toe. Het ongeluk gebeurde zo dat een jonge snaak (zonder rijbewijs!! maar hij is de zoon van een van de leraren) de verkeerde kant nam op hem afkomende en vlak naast hem scheerde en het stuur raakte zodat de pater het evenwicht verloor en op de grond terecht kwam.
Dit kon ik er toch uitkrijgen dat de materialen allemaal klaar zijn bedden en tafels en banken maar nog niet tot in Bhaiyathan geraakt zijn. De rekening zal ik binnen kort opsturen.
Toch een beetje nieuws!!
Voor mijn darmen heeft men me een heel Belgische pil aangeraden die de darmflora versterkt - precies wat ik nodig heb en ook aangeraden is bij het reizen in risico landen (voor ons Westerlingen ook in India). Wellicht kent ge ze.
Pater Sylvanus en ik sturen dan hierbij ook onze grote dank en bidden dat Gods zegen jullie allen werkers voor de BRUG DIEP MOGE RAKEN.

Correspondente: Inge Beyers

India – juli 2009

Bij het begin van het nieuwe schooljaar 2009-2010 is het goede nieuws dat er te weinig banken voor het rijzende aantal leerlingen dat van 120 tot over 150 is gestegen. De zestig banken die er nu zijn werden grootmoedig geschonken door DE BRUG. Een tweede levering is gesteund door de Brug maar wegens niet te voorziene omstandigheden has not yet been ordered.
Zoals pater Sylvanus vroeger al uitlegde zijn de resultaten van het staat examen op het einde van de achtste klas, in zijn school PRIMA.
Al de studenten behalen eerste rang punten en dat weten de ouders natuurlijk. Na klas acht (de hoogste klas in zijn school) gaan de meeste studenten voor de negende naar St Xaverius van de Jezuïeten in Ambikapur, de verblijfplaats van pater Lombart.
En nu de "moeilijke community hall". Het deel van de Brug is gedaan, maar de partner moet nog het platte dak gieten (beton). Pater Sylvanus hoopt dat later een eerste verdieping zal komen en in die nieuwe zaal zullen de 100 en meer internen zullen studeren. Nu zitten de helft op hun bed en de andere helft op een mat op de grond.
We gebruiken het woord "moeilijk" omdat het bouwen van de hal maar werd uitgesteld tegen onze wil en overeenkomst. Dat is nu in orde en de bijdrage van de Brug is goed belegd. De hal is weer een stapje verder in de structuren en faciliteiten van Bhaiyathan gedeeltelijk door.de Brug mogelijk gemaakt. We zijn aan het overleggen wat 2010 ons zou brengen.
Dat uwe tussenkomst niet stopt in Bhaiyathan zal u allemaal zeker ten zeerste verheugen en deze gedachte u steunen in het voortzetten van de vele inspanningen die ge doet om fondsen samen te brengen. Het preciese getal weet pater niet maar ongeveer twintig van zijn oud leerlingen zijn aan de universiteit. Dat hebben jullie mogelijk gemaakt.
In de naam van al deze jongens en meisjes hartelijk bedankt.
En nu iets over mezelf (Lombart). Zoals ik nu ben ziet het er naar uit dat ik niet meer tot in België kom. Geen serieuze gezondheidsproblemen maar toch niet de conditie die men best heeft als men een
lange reis onderneemt.

Correspondente: Inge Beyers

India – 5 december 2008

Hierbij is het rapport dat ik dacht zou nodig zijn voor 2009 en uitleg van wat er met geld is gebeurd Laat vlug iets weten. Pater Sylvanus kan nu bereikt worden langs mobiele.
Veel veel veel dank voor jullie inspanningen en geloop voor onze kinderen.
Met de groenten kunt ge u niet voorstellen hoe blij die kinderen zijn en hoe ze ook leren zelf later groenten te kweken.
Groeten aan iedereen

Correspondente: Inge Beyers

India – 25 november 2008

Pater Sylvanus en de bisschop waren hier voor lunch. De werken zijn terug begonnen. Ik stelde daarom voor dat Sylvanus de storting voor 2007 nu te betalen voor de ramen, deuren en vloer. Met de prijzen de lucht in komt het nu zo uit:
deuren en ramen voorheen Rs 36.000 NU: Rs 87.000 vloer voorheen Rs 59.200 NU: Rs 150.000 We zullen dus al het geld ertg nodig hebben.
Ik stelde aan pater Sylvanus voor dat hij nu onmiddellijk het geld van 2007 aan de aannemer stort voor de dingen die wij zouden betalen en na een maand ook het geld voor 2008 aan de ondernemer geeft. Ondertussen kunnen we de aanvraag voor bedden houden voor 2009 of misschien zulle, we dat geld ook nodig hebben voor de zaal.
Dat is duidelijke taal hoop ik.

Evaluatie project 2008 en voorste 2009
Pater Sylvanus heeft al roepies 87.000 betaald voor de deuren en vensters en zal volgende week nog Rs 80.000 betalen als voorschot op de vloer; en nog Rs 50.000 behouden die hij zal "lossen" als de vloer goed gelegd is. Al dit geld komt van de donatie van 2007 en 2008.
De waarde van de roepie is hier tussen de 50 en 60 voor één Euro.
Met deze regeling kunnen we dan de bedden voor 2009 behouden hoop ik
Het werk is laat begonnen en heeft een tijd stil gelegen. Sinds 24 november 2008 is men terug begonnen met het metselwerk. Voor de deuren en vensters heeft pater Sylvanus vandaag 5 december 2008: roepies 87.000= betaald en hij zal volgende week roepies 80.000 betalen als voorschot voor de vloer en hij houdt roepies 50.000 in hand tegen dat de vloer klaar komt. Pater Sylvanus verzekert me dat de hal zal klaar zijn tegen het einde van februari of indien vroeger zal hij roepies 50.000=ook vroeger betalen.
De vijver waarvoor eerder steun werd gegeven is een echte meevaller. De internen kunnen nu alle dagen verse groenten eten (iets dat ze thuis niet krijgen) die ze met bevloeiing uit de vijver kunnen kweken..
Pater Sylvanus zal u verder uitleggen in nummer negen wat hij zou willen als volgend project voor zijn schoolgaande jeugd op het internaat.. In een vroeger project nl 2005 had pater Sylvanus bedden bekomen voor de internen die op de grond sliepen. Het aantal internen gaat steeds naar omhoog (ook bij ons op St Xaverius college Ambikapuar).Hij heeft 25 bedden meer nodig.
Met de stijgende prijzen kost een dubbel bed nu Roepies 4000= een simpele rekening brengt ons daarmee tot roepies 100.000 als de prijzen blijven zoals ze nu zijn (een Euro is gelijk aan 55 roepies, min of meer!!!!) DUS ROND DE 1900 EUROS Het vervoer kost natuurlijk ook veel geld.

Correspondente: Inge Beyers

India – 10 november 2008

Vandaag 10 november is pater Sylvanus weer hier om uitleg te geven over de situatie. De bisschop kwam met hem mee. Er is dus niets verder gedaan dan wat op de foto’s te zien is. Waarom niet? De verandering van schatbewaarder bij de bisschop heeft zijn gevolgen dat de zaken voor de nieuwe persoon niet duidelijk waren. Hij doet niets tenzij de bisschop het hem zegt. En dus hield pater Sylvanus ook het been stijf en heeft nog niets betaald van de twee jaren geld (2007 en 2008) die bij hem liggen te wachten. Zijn redenering is als ik dat geld (van 2007 Euros 1.700 en van 2008 Euros 1.950) aan de ondernemer geef heb ik niets meer te zeggen, kan ik geen druk uitoefenen. Ondertussen is de prijs van de dingen naar omhoog gegaan. Binnen een paar dagen komt hij weer naar hier en zal ons laten weten wat de nieuwe prijzen zijn van de deuren, vensters en vloering. De schatbewaarder was niet te bereiken vandaag en dus moeten we nog vier - vijf dagen wachten ook of de ondernemer het mogelijk ziet het werk nu verder te zetten. Hiermee kunt ge, denk ik, de "onderzoeker" gerust stellen dat het geld niet is verdaan maar in heel goede handen is en we alle stappen zullen zetten die voor het goed gebruik zullen zorgen.

Correspondente: Inge Beyers

India – 25 september 2008

Vandaag stuur ik vijf foto’s van Bhaiyathan:
-de vijver
-de bouw drie kiekjes
-de werkende jongens
Ik stuur ze aangetekend.
Het werk is terug begonnen na een paar weken stilstand.
Ze zijn wel een beetje verder dan de foto’s tonen.
Zoals ge leest in de krant en de TV u toont wordt het hier een triestige situatie voor ons Christenen.
Bij ons is het kalm maar er wordt toch ook gepatrouilleerd dag en nacht.
We leven helemaal niet in onrust en vrees; nee helemaal niet.
Toch rekenen we op uw gebed.

Correspondente: Inge Beyers

India – 4 september 2008

Ik kreeg er mijn FW niet door daarom stuur ik een NIEUWE brief vandaag 4sept 2008.
HIER IS MIJN BRIEF DIE ER NIET DOORGING:
Gisteren vergat ik vermelden dat ik het nummer van jullie chq van 1.950 Euro niet kan geven omdat dat geld langs ons provincialaat naar ons komt, nl Bilaspur. Jullie zullen dat beter kunnen invullen.
Nog een tweede punt is dat het geld dat we moeten krijgen van Nuernberg langs PUNE Jezuïeten naar India komt. Het is al bij de bisschop en die verwachten ook een rapport. Volgende maandag is P.Sylvanus terug hier. Maar zoals ge van het nieuws wel of niet te horen krijgt is er een hetze tegen de Christenen in een provincie ORISSA. Alle aandacht gaat daarheen en dus zal de oplossing van de transacties wellicht nog een tijd duren omdat de bisschop vergaderingen en nog vergaderingen ook met andere "gelovigen" enz, enz. moet meemaken. Of geen tijd of niet thuis.
We hebben uwe gebeden heel erg nodig. 4000 huizen hebben de fundamentalisten hindoes, vernietigd en ongeveer 30 doden achter gelaten, soms levend verbrand…..

Correspondente: Inge Beyers

India – 3 september 2008

Gelukkig kwam pater Sylvanus hier over de drempel. We zaten samen om het formulier in te vullen MAAR, MAAR bij Nr acht zaten we in de soep.
Hier is de WAAHEID: na het leggen van de fundatie met twee meter muur daarboven is de zaak bij de contractor vast gelopen. Er is niets gedaan sinds een maand. Van de curia van de bisschop (waar het geld van Nuernberg ligt) komt niets los. P.Sylvanus zal morgen de bisschop ontmoeten en ook andere personen op de curia. Ondertussen stuur ik u in attchm wat ik al heb ingevuld. Met uw verbeteringen aub terugsturen en dan stuur ik het als brief naar u terug. Of zoals ge zegt.
Nog veel dank aan jullie allemaal.

Correspondente: Inge Beyers

India - 22 februari 2008

Vele groeten van Pater Sylvanus en mij. Hij zit hier naast mij.
Hier is dan het verlossend woord. De schoppen zijn in de grond. Ze begonnen op 29 januari.
De materialen die vanuit Duitsland betaald zijn, zijn er ook al. We sturen later een foto.
Groeten aan al de Brugbouwers.

India - 26 juni 2007

Wat hieronder volgt werd beschreven een jaar geleden. Hier volgen een paar details nodig om beter het vorige te begrijpen.

De kinderen zijn nu thuis en verzamelen gedurende twee maanden en een half de bloem en de vrucht van een wilde boom, mahoeaa boom van de jungle. De jungle is verdwenen, maar deze boom kapt men nooit om; het is een boom van voorspoed. De bloem wordt verkocht; het grote profijt gaat naar de handelaars omdat de arme man onmiddellijk geld erg nodig heeft.
Waarom hebben de meeste families het geld erg nodig? De meeste dorpelingen eten wat ze zelf zaaien en maaien op hun 'voorschoot' akkers. De nieuwe rijst begint men te eten in december. Tegen april en mei is er al een goed deel van de rijst verorberd. Met het gevolg dat men geld nodig heeft om op de markt rijst te gaan kopen. April en mei zijn ook het einde van het schooljaar en dan moeten de ouders zien dat er cash is voor het afbetalen van de 'internaat schulden’ en het laatste gedeelte van schoolgeld.
En dus de verzamelde wilde bloemen, als hierboven uitgelegd, MOETEN ze verkopen met het gevolg dat de handelaars het grote profijt opstrijken en niet de kleine boer. En zo is het met alles. Na de rijstoogst als er een goede oogst is en cash is er meer nodig dan vroeger omdat de kinderen meer geld nodig hebben voor kleren en schoenen; vroeger was een lenden doek genoeg; nu zijn de kinderen ook slachtoffer van de markt en reclame geworden en vragen geld voor nutteloze dingen. Een voorbeeld dat toepasselijk is op de paters en zuster; vroeger was er geen ‘icecream’ nu is het in kleinere steden als Ambikapur steeds verkrijgbaar en DUS wordt er meer icecream gegeten in een jaar dan de oudere missionarissen hun hele leven.
Later in juni komt op dezelfde boom de vrucht en die bevat olie. Bij het verzamelen van deze vrucht zijn de kinderen nog thuis en kunnen dus weer helpen. Ze dragen hierdoor bij voor het betalen van het schoolgeld.
Verzamelen staat ook op het jaarlijks programma van de dorpelingen waar men in de stad niets van af weet. Eind mei gaan de vrouwen en jongeren naar het bos om er de tendoe blaren te plukken van de tendoe struiken. Deze tendu blaren zijn de grondstof voor het maken van kleine cigaartjes genaamd bierie, zeer populair in India en overal te krijgen. Het is een hele kunst om het goede blad te kiezen, onaangetast door insecten, niet te klein, niet te oud enz. Men maakt kleine bundels van 50 en laat die drogen in de zon. Voor een bundel van 50 krijgt men EEN ROEPIE (weer schandalig weinig!!!!). De hele familie doet mee en zodoende komt men toch aan 300 tot 400 roepies per familie.(een flesje coca cola is 12 roepies). De kinderen werken naarstig mee omdat van dit geld hun schoolgeld zullen moeten betalen en ook een ‘laatste’ model van jeanbroek zullen kunnen ten toon stellen !!
Dat er onder deze beschrijving heel wat armoede en uitbuiting schuil gaat is duidelijk. De dorpelingen kunnen zich niet organiseren en dus blijven ze de slachtoffers van de rijkeren.
Het nieuws over de zaal is dat Fr Sylvanus nog nergens een aanvraag heeft ingediend. Hij zou het deze week doen bij Missio in Aken. De toiletten zullen klaar zijn einde juli. Het uitstel voor de zaal is te wijten aan moeilijkheden bij de administratie bij de bisschop. Een heeeeele lange geschiedenis.
Groeten aan IEDEREEN, vooral bij u thuis aan uw moeder.

Mail van 15 november 2007

Met onze beste groeten beginnen Pater Sylvanus en Jef onze nieuwjaarsbrief voor 2008 !!
De kinderen hebben hun eerste reeks proefwerken achter de rug. Wat de school betreft is er voor u allemaal HEEL GOED NIEUWS. Het aantal leerlingen stijgt jaar na jaar.
Verleden jaar was er een totaal van 90 leerlingen in de drie klassen: VI, VII, en VIII. Dit jaar zijn er 120. Het is dank zij de hulp van DE BRUG dat de studenten niet langer op de koude vloer moeten zitten (in de winter) maar tafels en banken hebben geschonken door de Brug, in 2004.
Het aantal leerlingen gaat naar omhoog omdat de ouders zien dat hun lievelingen goed worden in het oog gehouden en de lessen regelmatig worden gegeven (niet het geval in veel van de officiële scholen). Laat me hierbij van het niet les geven een schokkerend gevolg geven te zien aan de uitslagen van de eindexamens van ons arrondissement. Het onderwijs is er zo slecht dat minder dan 50 % van de studenten er door komen. Wat degenen die niet voldeden daarna doen is voor mij een groot vraagteken. Er zouden veel brieven nodig zijn om dit uit te leggen. Vergeleken hierbij is het op de school in Bhaiyathan HEEL goed. Ook het eten dat de kinderen krijgen is gezond. Thuis zullen ze arm eten krijgen maar op het internaat krijgen ze groenten met hun rijst (soms is er geen rijst!!). De groenten die ze eten hebben ze zelf gekweekt op het internaat met de hulp van het water van de waterput (weer een bijdrage van DE BRUG - 2002). Dank zij de Brug (vijver in 2003) is er nooit tekort aan water in de school en op het internaat. Op het internaat is er ook gelegenheid voor sport en spel. Een voetbal zullen ze in het dorp niet voor de voeten krijgen. Elektrische stroom is een droom die op het internaat waarheid wordt. Niet te verwonderen dat de kinderen het goed doen in hun studies en algemene vorming.
Het bovenstaande is alleen over het internaat van de jongens. De Zusters hebben een internaat voor 65 meisjes. Deze Zusters zijn een Zwitserse Congregatie, de Zusters van het heilig Kruis, die met veel liefde deze armere kinderen omringen (meisjes worden nog steeds als minder beschouwd). Alle Zusters zijn nu Indiërs; geen Europeanen meer onder hen. Een volgende keer iets meer over het internaat van de meisjes en over de Zusters zelf. Nog een laatste bericht: Een van de Zusters werd verleden week door een razende hond gebeten en is nu in het hospitaal. We hopen allemaal voor een goede afloop. Om u aan te tonen in welke omstandigheden men werkt op den buiten.
We hebben nog geen TV maar al die jaren dat De Brug ons is komen helpen heb ik wat spaargeld gehouden dat ik graag zou gebruiken om twee TV's te kopen. En ik durf er hier nog aan toe voegen dat ik uitzie naar een vijftal computers voor onze school. Een computer kost ongeveer 400 euro.
De wc's zijn bijna klaar. De werkers dagen niet op omdat er deze tijd van het jaar heel wat festiviteiten (kermissen) vallen die men MOET meemaken. Er is al zo weinig verstrooiing in het dorp.
En deze feesten zijn een uitdrukking van hun eigenheid, nl het behoren tot de clan.
Duizenden verzamelen bij gelegenheid van deze kermissen. Het best gekende feest dat over heel India wordt gevierd is het Feest van het Licht. Het vieren van het overwinning van het Goede over het Kwade.
Fathers Sylvanus and Jef, and the five Relgious Sisters send you in the name of all our up growing youth
A VERY HAPPY AND PROSPEROUS NEW YEAR. 2008 !

With our very sincere thanks for all the trouble you take to help us to grow up as loving and able men and women
May God bless you all.

Correspondente : Inge Beyers

India - juni 2007

Pikante vragen waarop ik niet heel precies kan antwoorden. Fr Sylvanus was hier vandaag maar we hebben hem zo geplaagd dat er van vragen niets in huis is gekomen; heb er zelfs niet aan gedacht. We waren rond hem en vroegen naar de vis van zijn vijver die met de weinige regen toch weer wat water heeft. En dat hij zou klaar zijn met het vetgemeste kalf enz, enz.
Ik sprak met hem de vorige keer over de zaal. De toiletten zijn ze aan het maken maar aan de zaal zult ge ons nog eens moeten herinneren. Hij heeft ook een paar meer studenten bij ons op het college, nl. hij heeft maar tot de 8 ste klas en voor 9, 10, 11 en 12 komen ze bij ons.
Ik hoop volgende keer ook wat nieuws van hem te krijgen voor jullie gazetje. Het acclimatiseren in 42 C is niet alles. Ik heb huiduitslag met die hitte. Talk over "alles". De regen zal nog een tijdje op zich
laten wachten. Het schooljaar begint op 18 juni dan is er gewoonlijk al regen gekomen. De waterputten staan heel laag en daarom hoopt men op regen voor de internen. De uitslagen van de laatste jaar waren beter dan ooit. Proficiat voor de leerlingen en onderwijzend personeel.
Nog dank voor het ontbijt dat ik maar van verre kan smaken.
Groeten aan pater Louis. We zien mekaar NOOIT. Ranchi schijnt de andere kant van de wereld te zijn.
Groeten aan de Bruggenbouwers, vooral je moeder.

Correspondente : Inge Beyers

India - januari 2007

Brief van Sylvanus Beck (januari 2007) die ter plaatse in Bhaiyathan het project opvolgt, met eerst inleidend woordje door Jef Lombart.
Hierbij de brief van Fr Sylvanus. Onze Econoom, Fr Gabriel stuurde me die vandaag. Hij is een punctueel man en als hij iets gevraagd wordt stelt hij niet uit maar doet hij het onmiddellijk. Een niet zo algemeen menselijk kenmerk.
Genegen en hartelijke groeten en wensen aan al de Brug bouwers. Jef

Gabriel Minj, de econoom van Ambikapur heeft contact gehad met Fr. Sylvanus Beck.
Ik schrijf zijn woorden neer zoals hij me gevraagd ze aan u door te geven.

Beste Jef Lombart,
Happy New Year 2007
Alle internen zijn terug na hun kerstvakantie.
Ik ben al begonnen met de werken aan de toiletten op 2 januari 2007. We zijn begonnen om de fundering te graven. We zullen 10 wc’s hebben. Er komt een grote watertank voor de toiletten. We zijn ook al begonnen met het graven van de sceptische put. Op dit moment heb ik twee metsers en twee koelies tewerkgesteld. Ze komen hier regelmatig werken.
Sylvanus Beck.

Correspondente : Inge Beyers

India - januari 2007

Huree ...
Ik was de hele dag weg!
Maar kon niet naar mijn kamer zonder het goede nieuws te lezen dat me te wachten lag. Gelukkig dat ge me op voorhand hebt ingelicht en in Ambikapur onze econoom Fr Gabriel Minj (misschien goed zijn naam te noteren en ook zijn e-mail address : "gabriel minj" frgminjsj@rediffmail.com). Hij is punctueel. Alles hing af van zijn vlugheid om van Fr Sylvanus de brief te krijgen. Hij is ook degene die het geld verhandelt. Ge kunt misschien een woordje van aanmoediging sturen voor zijn vlug optreden, niet zo gewoon bij de meesten. En als ik er niet ben is hij de aangewezen persoon om te pakken te krijgen en in te spannen. NIET omwisselen want de EUR staat heel sterk in India; soms krijgen we er Rs 58 voor waar de USD het moet doen met Rs 46 of zo iets. Er is geen haast bij om het geld hier te krijgen. Ik ben nog niet weg, niet in jan. Alles hangt af van de reacties die ik krijg op mijn brieven. Ik weet niet of ik u een stuurde ... als een model.
Nog eens allerbeste dank en groeten aan je moeder.

Correspondente : Inge Beyers

Madhya Pradesh - 8 juni 2006

En hier begint het geschiedenisje: sinds februari zijn de 1700 euro hier in de bank. Maar niemand wist voor wie of wat deze 1700 euro = Rs 91.489 waren en van waar ze kwamen. De bank geeft ons het getal in rupies. Moeilijk voor onze bursar om te weten dat die Rs 91.489 gelijk zijn aan 1700 euro. Waar ligt nu de fout. Ik had aan onze treasurer gezegd dat geld gekomen was, maar hij kan natuurlijk niet weten dat deze Rs 91.489 voor Bhaiathan zijn. Wellicht kunnen ze u op de bank in België zeggen waar de zaak verkeerd is gegaan en welke informatie de bank hier had moeten krijgen om de zaak klaar te maken. En hierbij nog eens onze zeer hartelijke dank en warme groeten aan al de bruggen-bouwers en vooral je moeder. God zegene jullie.
Hier zijn we met onze zeer gemeende wensen voor een Pasen met veel inspiratie.
We zitten weer samen voor de computer en ik moet twee keren vertalen:
Voor Sylvanus en voor de mail/papier. Het goede nieuws is dat de 1700 Euro zijn binnen gekomen. De boarding / internaat van de jongens is praktisch leeg (dit was geschreven in april) omdat de staatsexamens (voor de vijfde voorbereidende en achtste) achter de rug zijn. De kinderen zijn nu thuis en verzamelen gedurende twee maanden en een half de bloem en de vrucht van een wilde boom, mahoeaa boom van de jungle. De jungle is verdwenen, maar deze boom kapt men nooit om; het is een boom van voorspoed. De bloem wordt verkocht; het grote profijt gaat naar de handelaars omdat de arme man onmiddellijk geld nodig heeft en dus de verzamelde bloemen MOET verkopen.
Later in juni komt de vrucht en die bevat heel wat olie. De rest van de studenten (1,2,3,4,6,7) zijn nu bezig met de eindexamens en gaan naar huis na Pasen en komen terug onmiddellijk want de school sluit pas op 1 mei. Bij hun terugkomst krijgen ze hun progress-report (bulletin!! Van de oude tijd). Er wonen vlak naast de parochie vier Zusters in het klosster van de Holy Cross Sisters, een Zwitserse congregatie. Twee staan in de klas, een is verpleegster en de vierde draagt zorg voor de tuin en het huis. De Zusters zijn HEEL BLIJ met de vijver. Vroeger was er niet genoeg water tijdens het droog seizoen: april, mei en juni. Dichtbij de parochie is er een ‘verering-plaats’ waar deze tijd van het jaar honderdduizenden komen off eren om Gods bescherming af te smeken.
Een klein tempeltje staat op de top van de steile berg. De off ering bestaan in het geven van de kop van een geit aan de priester. Het lichaam nemen ze terug mee, maar het hoofd is gebruikt voor de opoff ering zelf. Zondag 27 augustus Op 27 augustus waren we met ons 12 Jezuïeten van St Xaverius
college op bezoek bij pater Sylvanus om te gaan kijken hoe de gelden van DE BRUG de jongens ten goede komen. Hij heeft 80 internen en die mondjes dag na dag voeden is heel wat daarbij zien dat ze hun lessen leren en zich klaar maken voor het college. Goddank zijn de resultaten van de eindexa-mens heel goed. Pater nam een hele film kiekjes? MAAR de camera deed het niet. Ik had zo gehoopt de hele serie te kunnen meebrengen!!! De vijver is een echte aanwinst voor iedereen, vooral dan voor de groenten. Ik stond er op te kijken hoe mager de jongens zijn. Ze eten eens per dag rijst met een peulsoepje en in de avond wat groenten. Twee keer een maaltijd. Hij zal spoedig aan de wc’s begin-nen en daarna een zaal (gewoon vier muren) als refter en vergaderzaal enz. Pater Sylvanus en ik stu-ren aan jullie beiden onze zegen.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 13 juni 2006

Slecht nieuws voor u. Deze gelden (1700 EURO) zijn nog niet in de handen van pater Sylvanus ge-komen. NOCH HET GELD DAT IN 2003 WERD GESTORT (DE 1295 EURO) DIE IN JULI NAAR PA-THALGAON WERDEN GESTUURD. ONGELOOFLIJK MAAR TOCH WAAR. Als ge ons zoudt laten
weten op welk adres / naam deze 1700 euro gestuurd werden kunnen we hopelijk uitvissen waar het geld ligt. De naam van de bank en de datum zijn niet voldoende om het terug te vinden. Het is goed mogelijk dat het geld al ergens binnen geraakt is zonder dat wij daarvan op de hoogte werden gesteld.
Sorry voor de verwarring. Groeten aan al de werkers van de Brug en je lieve moeder en heel veel voor jou. Ik stap op 18 september uit het vliegtuig te Zaventem.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 1 september 2005

Onze vriend Pater Sylvanus is een tijdje niet opgedoken in Ambikapur. Vandaag kreeg ik hem te pak-ken.
De bedden zijn nog niet klaar en dan komt het niet zo eenvoudige proces om ze ginder te krijgen. Wat ik dacht te schrijven is het volgende : evaluatie van 2005: de jongens zijn in de wolken met de nieuwe bedden, eigenlijk zitten de bedden nog in de wolken ook. De winkelier/leverancier van de bedden stelt maar uit, hopend, vrees ik dat de prijzen van het ijzer nog zullen naar omhoog gaan. Onze sloebers zullen nu niet meer op de koude cement moeten slapen. Thuis slapen ze ook op de grond maar dat is klei en warmer in winter en minder warm dan cement in de zomer. De rekening hoop ik te krijgen van Sylvanus nadat hij de winkelier het mes op de keel gezet heeft.
Mijn betrokkenheid met het project:
a) ik zie dat de geldtransactie er door komt. De som van drie jaar geleden deed er meer dan twee jaar op om tot hier te geraken;
b) een zeker toezicht op de dingen die hier in Ambikapur moeten verkregen worden: zo bv het maken van de bedden; druk uitoefenen op de winkelier; overleggen hoe de prijs naar beneden te brengen (die is van Rs 2000 naar Rs 3000 gestegen); de oplossing is de bedden kleiner te maken.
c) ik ga af en toe naar Bhaiyathan ... maar de weg is slecht en er zijn weinig bussen en ik ben niet meer in staat een uur recht te staan / hangen in die sardienendoos.
d) gewoon maar praten over het project en plannen wat er verder kan / moet gedaan worden.
Zo hebben we voor 2006 het plan WC te maken. Nu is het open veld de toilet van onze sloebers. Dat zijn ze gewoon; maar het is toch goed dat er een gelegenheid is vooral dan wanneer men met buik-loop te doen heeft die u de hele dag door plaagt. En natuurlijk zullen de meisjes van de school hier ook gebruik van maken. Zal ik de formulieren NU opsturen met mijn handtekening en gij vult dan alles in of WATTE? Doe ik het zelf hier met de mogelijkheid dat ik een fout maak. De bank dingen heb ik natuurlijk zelf ingevuld. Rs voor 1550 Euro is 81034/= na banktransactie blijft er Rs 80.553/=
En hoe is het met jullie allen ??
Met nog veel dank en EEN in zijn Zending.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - december 2004

Vanuit Bhaiyathan sturen we onze kerstwensen en bij het begin van het nieuwe jaar 2005 bidden we voor u en uw families voor alle moeilijkheden die je tegenkomt met de kinderen en in uw families.
Het eerste wat ik wil doen is U EN UW ‘LEGER’ MEDEWERKERS DANKEN voor de ontvangen gif-ten in 2003 en 2004.
Op dit moment profiteren mijn 126 jongens en meisjes van uw generositeit: tijdens de lesuren hoe-ven ze niet langer op de grond te zitten omdat ze nu op banken zitten tijdens de klasuren van 9 tot 16.00h. Zelfs de leerkrachten hadden geen stoel of tafel. Via deze brief drukken zij hun dankbaarheid uit t.o.v. de Brug omdat door deze voorziening hun leven en werk iets comfortabeler wordt. Op alle ta-fels en stoelen is er in zeer zichtbare witte letters “DE BRUG” geschilderd.
Pater Sylvanus zal binnenkort foto’s van de leraars en leerlingen doorsturen waaruit duidelijk blijkt dat ze genieten van uw gift. Misschien is het voor de Belgen moeilijk te verstaan waarom de regering niet voorziet in zulke essentiële dingen. Toch is het zo.
Mijn 70 internen wonen nu in het nieuwe gebouw, geschonken door de wereldorganisatie FASCI van de Sociëteit van Jezus (Jezuïeten). Deze 70 jonge gasten wachten nu vol ongeduld op de bedden, die ze hopen te krijgen, opnieuw van de Brug in 2005.
18 december organiseert de pater een “Youth Day” (jeugddag). Voor deze gebeurtenis heeft hij alle naburige lagere scholen van de omtrek uitgenodigd. Voor deze unieke gelegenheid zullen er 300 à 400 deelnemers samen met hun leraars aanwezig zijn. Dit ‘feest’ zal behalve door de schoolkinderen ook door de ouders en de notabelen van de streek bijgewoond worden. Het zal ook als motivatie die-nen om de niet-schoolgaande kinderen ook naar school te doen komen.
Pater Sylvanus heeft geen zwarte kas om prijzen te kopen. Als remedie voor deze tekortkoming is hij op bedrijven geld gaan inzamelen bij de kantoorbedienden en zo heeft hij ongeveer 30 euro verza-meld om prijzen te kopen voor het winnende team.
Er zullen competities gehouden worden in : ‘speeches in Hindi', zang en volksdans.
Het objectief en het doel van deze samenkomst, opgezet door de pater en zijn leerkrachten, is het promoten van de lokale tradities en specifieke melodieën. Door deze bijeenkomst willen de leraars van Bhaiyathan de slapende cultuur wakker schudden en er voor zorgen dat het doorgeven van de gewoonten van de Tribal bewoners aan hun kinderen niet in de vergeethoek geraakt.
De vijver die al betaald werd in 2003 ligt nog op uitvoering te wachten. De reden voor dit uitstel heeft met veel dingen te doen, te lang om allemaal uit te leggen. Hij heeft beslist om er in januari van vol-gend jaar mee te beginnen.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 7 februari 2004

Dank voor al het goede nieuws. Ja, het geld kan Pater Sylvanus niet krijgen zolang het niet officieel is gekregen.
Ja, ik arriveer in Schiphol op 23 februari en neem de trein naar Leuven. In Schiphol kom ik om 14.00 aan met Kuwait Airlines, dat kost de helft van de KLM en andere "groten". Het nadeel is dat ge in Kuwait op een ander vliegtuig de reis moet verder zetten.
Veel dank voor de hulp voor onze in de soep zittende Fr Sylvanus. Die soep zal ik later uitleggen. We waren op zijn parochie op 1 februari en hadden een goed middagmaal (wat zijn jongens zelden of nooit hebben). Ik zou er twee drie bladzijden kunnen over schrijven, over onze picknick. Echt heel prettig, vooral dan de ontvangst door zijn "lieve kleinen". Ik breng de foto's mee.
Ik blijf in België tot 11 juni. Kom zeker tot bij jullie.
Nog eens veel dank aan al die zo ijverige mensen.
DE BRUG heb ik nog niet ontvangen. Onze e-mail box was overvol. Een hele week was de zaak niet te beroeren.
Verenigd in Zijn Zending.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 17 september 2003

Dank voor de e-mail dinges en het nieuws.
Ik dacht dat het onderstaande uittreksel voor u interessant kon zijn.
‘Japans provinciaal, Isao Kikuchi, svd. Kerk van Japan moet nek uitsteken,meer missionair zijn ‘we moeten onze katholieken leren dat geld geven niet genoeg is. Ze moeten leren hoe het met mensen in de wereld gesteld is, wat er met hen gebeurt, waarom ze geld vragen en wat ze er mee doen. Zo’n uitwisseling is fundamenteel. Dan pas kunnen we van een relatie spreken en mogen we hopen op een kentering. Ik denk dat het een prioriteit hoort te zijn voor de kerk in Japan om de katholieken te infor-meren over het leven van de andere volkeren in andere landen zodat ze hechtere banden aanknopen met hun buren in Azië.’ Ik was meer dan twee weken afwezig.
Tussen haakjes gezegd de SVD Paters van het Goddelijk Woord, zijn soms meer missionair gericht dan de Jezuieten. Ik heb ze van dichtbij gekend in Pune waar ze filosofie en theologie gaan studeren. Wat de projecten betreft:
1. centen nog niet tot hier geraakt. Kan zijn dat er een opstopping zit bij onze nieuwe provincie-procurator.
2. de waterput is eigenlijk project 2002; daarover heb ik inderdaad uitvoerig geschreven ook wanneer de zaken vast schenen te lopen. De rekeningen ofte accounts, hoe het geld werd gebruikt heeft hij niet getoond. Ik vroeg hem ons cijfers te geven over het gebruik van de ge-kregen som. Pater Sylvanus heeft alles tot een goed einde gebracht (dat ook schreef ik; ik herinner me niet of ik foto’s stuurde van de afgewerkte put). Hij is nu bezig de moestuin naast de waterput klaar te maken zodat hij de moestuin kan irrigeren eens de regens voorbij zijn. Er is inderdaad water in overvloed dit jaar. Hij vertelde me dat hij op zijn velden die hij heeft kun-nen ommuren een goede oogst mag verwachten.Maar vanaf november moet hij dus klaar zijn voor het bewateren van de moestuin voor zijn 80 internen.We hebben het plan om er op be-zoek te gaan met onze hele paterscommuniteit van het college hier.

PROJECT van 2003 IS NOG NIET BEGONNEN. we kunnen niet beginnen zolang het geld niet in het bakje ligt. De procurator is niet bereid om het geld voor te schieten; trouwens met de heel strenge controle die er tegenwoordig gebeurt is dat ook niet wenselijk en zelfs niet mogelijk. Dit project is dus de VIJVER (POND). Dat heeft Pater Sylvanus verleden jaar uitgelegd. Zodra hij het geld krijgt begint er aan. Er is na het dorsen GEEN werk en dus zijn de dorpelingen heel blij als ze hier of daar (heel veel komen werk zoeken in Ambikapur) wat kunnen verdienen.
Het project voor 2004: Uwe hulp is begonnen met het voltooien van het kleine schooltje in Bhaiyathan met klassen VI, VII en VIII. Op dit ogenblik zijn er in de drie lokalen 127 leerlingen, jongens en meis-jes, en vier leraren doen al het werk. De uitslagen van de leerlingen zijn HEEL GOED, beter dan bij ons in deze ‘gereputeerde’ school, met zoveel Jezuieten!!! Wat er mankeert in het gebouw is banken voor de leerlingen en tafels en stoelen voor de leraren. Een bank voor twee leerlingen kost in Ambika-pur ongeveer 1000 roepies.Met het stijgende getal van leerlingen zou het goed zijn als de pater 80 banken zou kunnen kopen en 4 tafels en stoelen. Nu zitten de leerlingen op de grond. Ik hoop dat met het aanschaffen van banken de resultaten niet naar beneden gaan.
Pater Sylvanus vertelde me over een dorp waar de bisschop (VRAAG HEM ER IETS MEER OVER TE VERTELLEN) al een paar keren geweest is niettegenstaande de afgelegen ligging van dit dorp, TAMKI. Met de geregelde bezoeken zijn de mensen in de opvoeding van hun kinderen geïnteresseerd geraakt. Het is zo afgelegen dat het praktisch onmogelijk is tijdens het regenseizoen er naartoe te gaan. Er zijn van dat dorp op zijn internaat 40 jongens (ook kleine baasjes, door andere jongens op-gepast) en 20 meisjes. Voor de zieken van het dorp moeten ze 70 km omweg maken omdat er rivie-ren zijn die beletten de gewone weg te gebruiken. De andere oplossing is: sterven. En dat na 60 jaar Onafhankelijkheid. Sommige dorpen, vooral hier in deze streek zijn er weinig of niet op vooruitge-gaan.Nu komt er nog dit bij dat de ondergrondsen er werkzaam zijn en veel schrik verwekken bij de dorpelingen, ofschoon zij voor hen wensen te werken.
Ik stuur de formulieren niet op omdat gij die ook kunt invullen met al wat ik hier neerpen.
Zodra ik meer nieuws heb over het geld laat ik het u weten.
Hartelijke groeten en nog eens VEEL DANK!
Verenigd in zijn Zending

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 2 juli 2003

De soep waarin de waterput, tot aan mijn vorige brief, zat is nu vergeten. Pater Sylvanus verdient alle lof voor de volharding die hij bij het bouwen van deze waterput heeft aan boord gelegd. Het ging de kant uit van een ‘hopeloos geval’... maar nee hij is de redder geworden. Hoe hij dat aan boord gelegd heeft? Hij is elders zijn licht gaan opsteken, op een parochie waar hij vroeger was en gezien had hoe de werkers daar met meer verstand werkten dan de mannen van zijn huidige parochie, Bhayathan.
Verleden zondag 29 juni kon ik het werk bewonderen met mijn eigen ogen. De bisschop (en ik) moch-ten meegaan naar Bhayathan om er het kleine kerkje te zegenen dat pater Sylvanus heeft gebouwd. Met dit gebouw is hij nog eens het onmogelijke begonnen nl. voor het kerkje geld te vragen aan de pa-rochianen. Elke familie was bereid om 26 euro’s af te schieten voor het parochie kerkje project en voor de inzegening, en het feestvieren. Er zijn foto’s getrokken en ik hoop er een paar van op te sturen. Ook van de waterput beloofde Sylvanus me enkele kiekjes te brengen.Het dak van het kerkje werd gegeven door de bisschop vanuit de fondsen die hij vanuit Rome krijgt van de Propaganda. Van een gepensioneerde pater van Sint Ignatius, Antwerpen, kreeg hij genoeg om een muur rond het domein te bouwen. Zonder muur is het in India onmogelijk groenten te kweken; ook voor een tweede oogst is het onmogelijk. Binnenkort zal de pater beginnen met zijne vijver. De centen ervoor zijn nog niet tot hier geraakt. Zondag 29 juni was voor de vijfendertig families en enkele uitgenodigden een groot feest. Het kerkje zat vol, een goede tweehonderd mannen, vrouwen en kinderen... niet zoveel elke zondag! De gelovigen die aanwezig waren zijn allen inwijkelingen, ofwel boeren die van het meer katholieke deel van het naburige bisdom zijn gekomen, en die hier land hebben gekocht om te telen.
100% plaatselijken zijn geen christenen. Ik vermoed dat de plaatselijke bevolking armer is dan dege-nen die aanwezig waren. Aan de dames te zien zijn de parochianen eerder van de middenstand, loon-trekkenden, staatsbedienden, terwijl de plaatselijke bevolking arme boeren zijn.Waarom aan de da-mes te zien? Wel van de sarie kunt ge gemakkelijker afleiden wat de stand zo ongeveer is.
Onder de gelovigen was er een merkwaardige dame. Een ongetrouwde staatsbediende die regelmatig hier en daar de kerk financieel helpt met haar loon en voor zover ik hoor zijn het geen kleine sommen die ze geeft. In Zuid-India is dat iets courant, maar in Noord-India dacht ik dat het heel uitzonderlijk is.
Na de eucharistie en wijding van het kerkje kon iedereen een ontbijt gebruiken ter plaatse klaarge-kookt. In India bestaat een ongekookt ontbijt niet tenzij dan als men op zijn westers doet. Na het ont-bijt kwam dan de SWAGAT: een programma met zang en dans en speeches om ietske van de ge-schiedenis van de plaats te beschrijven, de vorige pastors te vermelden en uit te leggen hoe het alle-maal gegroeid is. Dat ook had plaats in het kerkje. Na deze functie was er dan een goede maaltijd voor iedereen.
Alles was heel goed georganiseerd door de plaatselijke mannen en vrouwen bond. Zulk een bond is een sterkte in elke parochie en werd begonnen door onze Vlaamse missionarissen.Waar die bonden bloeien is er goed parochie leven. Naast het kerkje en de waterput en de muur heeft pater Sylvanus nog andere plannen: nl. een internaat gebouw voor de jongens. Dat gebouw kan hij optrekken dank zij de hulp van Duitsland. Drie jaar geleden had hij 40 internen, nu zijn die gegroeid tot 80. Dat is een ze-ker teken van de onderontwikkeldheid van de streek; geen goede scholen in de dorpen. Ze zijn er wel, maar zijn niets waard.
Hier op ‘mijn’ college zijn de klassen begonnen op 1 juli met een nieuwe directeur. Gisteren was het zijn installatie. Het lerarencorps kwam uit met hun ‘noden’. Ik heb vroeger al uitgelegd dat in onze christelijke scholen het loon van een leraar 100 euros minder is dan in een staatsschool!!! En de hui-dige regering, anti-christen zal daar zeker niets voor doen.
Dat is het voor deze keer. Nog eens dank voor jullie aanhoudende hulp en interesse in het missie-werk. Er zijn tegenkantingen... maar die zijn er overal. Het christendom is sterk als het NIET AANVAARD WORDT.
God zegene u en uwe goed moeder. Een deugddoende vakantie.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 20 februari 2003

Jullie boekje heb ik tot nog toe niet ontvangen. En hoe het lezen op de computer die alle vijf of tien minuten buiten spel gaat, internet wordt gewoonweg afgebroken.Hoe dat allemaal in mekaar hangt weet ik niet.Heel onaangenaam, vooral dan voor degenen die de hele dag met e-mail werken en daarop vertrouwen.We hebben hier aan huis een Vlaming, neef van een overleden oud-missionaris; hij werkt voor VIC (Vlaams Internationaal Centrum) en heeft nog een heel deel andere projecten op zijn mouw. De rapporten en de budgetten enz gaan allemaal met de e-mail weg. Maar niet alleen de zaken over de boeg te krijgen is een hele zaak, ook hun zendingen lezen is een kopbrekerij. Wat er nog bij komt is dat in de stad in een e-mail shop hij alles kan verwerken, maar niet hier in huis.
Gisteren ontving ik een e-mail van Inge. Ik antwoord haar vandaag. Pater Sylvanus was hier en zit in de miserie met zijne waterput / well.
Vele groeten aan de brugmensen. En tot een volgende communicatie.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 29 januari 2003

Het was een aangename verrassing van u een e-mail te ontvangen met de goede boodschap dat Pa-ter Sylvanus een gift van 1.295 EUR mag verwachten en dus met het begonnen werk kan doorgaan. VEEL DANK AAN JULLIE ALLEMAAL.
Wat een inspanningen en volhouden het allemaal inhoudt.
Ik zat hier voor de computer met een andere missiewerker leek, Geert Maes, neef van een van onze Paters. Die jonge man heeft hier in deze streek heel wat op zijn mouw genomen, praktisch op zijn eentje. Hij heeft hier een kamer vlak naast mij hij is immers 8 maanden op den chantier. Hij werkt meestal met Yahoo-mail en zijn adres kunt ge desnoods ook gebruiken sos.junglekids@yahoo.com.
Geert is verbonden met VIC maar moet toch heel wat fondsen zelf bij mekaar brengen en dan ook heel accurate en volgehouden rapporten opstellen samen met evaluaties over de projecten die in die missiepost aan gang zijn. Hij zit UREN EN UREN voor het scherm en met een meestal ‘engelenge-duld’. Soms is het zachtjes uitgedrukt om de muren op te lopen; de verbinding met Internet wordt voortdurend afgebroken, zo bv met uw attachments; als ge halfweg geraakt kunt ge terug van vooraf aan verbinden met Internet. Of dan – maar dat is zelden – valt de stroom uit of kan er geen contact gemaakt met de server. Uw zinnetje eventjes mailen ontvingen we met een lachbui!!! We zaten er al bijna een uur!!! En voor Geert gaat alle communicatie langs de elektronische weg. Maar dikwijls moet hij in een e-mail ‘winkel’ gaan omdat hij er niet in slaagt hier op het college de mails op te sturen. Hij moet dus zien dat hij alle gegevens meeneemt.
Beste groeten aan andere bekenden. En nog eens dank. We hebben het boekje nog niet kunnen le-zen; we weten niet hoe het gedaan wordt, maar morgen komt een vriend die het zal uitleggen

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 17 januari 2003

Nog wat nieuws uit Ambikapur diocees; vooral Bhaiyathan. Ik kan u nog niet foto’s opsturen langs de e-mail weg!! Dat komt wel. Als ge ze ziet zult ge denken wat grootse werken zijn daar aan gang. We hebben uitgelegd dat de waterput ingevallen was en dat er voorbereidend werk moest geleverd om er terug aan te beginnen. Zoals vroeger gezegd zijn ze er mee begonnen na de oogst. Twee dagen zijn de vrijwilligers komen werken, de vaders, moeders van de internen (hostel boys).
Van Rome van FACSI (van de Jezuïeten) heeft de parochie een subsidie gekregen van 20.000 EUR om een hotelgebouwtje op te richten. Er zijn nu al 80 boarders. Ogenschijnlijk hebben deze dorps-mensen de waarde van geletterdheid begrepen.
Een klein kerkje heeft de bisschop van de Propaganda gekregen. Er is heel wat verandering gekomen in de woestijn van Bhaiyathan van twee jaar geleden. Pater Sylvanus doet goed zijn best om van Bhaiyathan een oase te maken. Het probleem waarover ik verleden keer schreef is nog geen stap verder. Niemand van de officiële instanties is geïnteresseerd in de Tribalen. Verleden week vielen er 16 doden in dorpen 200 van hier in de streek van Ranchi. Hongerige olifanten verwoesten de lemen huizen om het graan van de mensen op te eten. U verdedigen mocht ge niet. Dit zijn beschermde die-ren, en wij zijn dat niet. Als ge zo iets waardevols doodt gaat ge de gevangenis in. De bossen zijn ook leeg geplunderd; dat is de reden waarom de olifanten in de dorpen komen zoeken. Alleen een blinde ziet niet dat de bossen en bomen verdwijnen. Verleden jaar kwam er een troep olifanten naar Ambi-kapur stad. Gelukkig was het nacht. Ze deden zich te goed in een hof van een officieel gasthuis. Een paar maanden geleden werd de zus van een van onze paters in een kleine stad door een hyena aan-gevallen. Het beest sprong haar in de nek om het bloed op te zuigen. Ze was natuurlijk dood.Het dier najagen was gevaarlijk, nog een van de beschermde dieren.
Als het ‘terroristen’ zijn (verdachte is al genoeg) worden ze zonder pardon neergeknald. Achteraf komt het dan uit dat die persoon geen terrorist was.
En met de vijver zullen ze dan later beginnen. De waterput zal er baat bij hebben, kwestie van het wa-ter dat neervalt ‘op te stapelen’ een techniek die men meer en meer opneemt. Wij hangen af van 4 maanden regen in een jaar; en nu pas gaat men begrijpen dat we het water moeten bewaren in plaats van alles naar de zee te laten verloren lopen. De laatste regen die we hier gehad hebben is verleden jaar in september!! Ja, ja. En voor mei kunnen we weinig verwachten. Nog VIER maanden.
Het schooltje doet het goed in Bhaiyathan. Het aantal leerlingen spreekt voor zichzelf: 52 in klas 6; 26 in klas 7; 21 in 8. Ook het aantal internen toont dat de mensen vertrouwen hebben in onze school. Jul-lie zijn begonnen met hulp aan deze school om de kosten te dekken voor het gebouw. Dat is nu vol-daan.
Ik wens jullie veel succes, en veel moed voor al de acties die ge op touw zet en uitvoert voor de min-derbedeelden. Misschien komt de bisschop naar België op het jaareinde september of oktober of no-vember. Ik laat nog iets weten van zodra de plannen zijn uitgewerkt. Ik ben nu niet meer de secretaris.
En om te eindigen een pijnlijk gebeuren bij ons hier in de communiteit. De schoonzus van een van de Paters overleden in een hospitaal 350 km hier vandaan. Ze was bewusteloos naar het Holy Cross hospitaal gebracht hier in Ambikapur, waar ik geopereerd werd in september. Een goed hospitaal. Maar het heeft niet de laatste machines bv om het urineren te vervangen. In allerijl werd ze dan naar een ander ziekenhuis 350 km hiervandaan vervoerd.Weer hoge kosten voor die mensen. Geen socia-le steun. Gisteren zou ze terug naar huis gaan. Is plotseling gisteren morgen om 4 uur overleden. In de dorpen is natuurlijk niets voor een serieus geval en ook in de hospitalen zijn vele zaken niet aan-wezig en moet ge uren met de auto rijden om te vinden wat nodig is. Bv prostaat operatie doet men niet graag hier omdat er geen uroloog is. Voor een uroloog is het zeven tot tien uur rijden voor ge er zijt. En wie zal er ginder op u letten, zo ver van huis. En toch zijn we er niet minder gelukkig bij.
De allerbeste wensen aan je lieve moeder, en aan al de andere missionarissen ‘on the spot’ in Kalmt-hout.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 21 december 2002

Vandaag was Pater Sylvanus hier voor een vergadering van de Jezuïeten. Hij vroeg me u te laten we-ten dat nu de oogst binnen is en de dorpelingen elders werk zoeken hij gaat beginnen met zijn water-put. Ook de bisschop heeft hem aangespoord niet langer te wachten.
In geval de Brug bereid is hem te helpen zal de storting nog een paar maanden duren. We hopen maar dat de Brug een oordeel velt ten beste. Eigenlijk is het hele diocees, en niet alleen Bhayathan, aan de achterlijke kant vergeleken met andere Tribale streken, vooral als we kijken naar het naburige bisdom, Raigarh. Die hebben trouwens dit jaar hun gouden jubileum gevierd. De Vlamingen zijn in Raigarh vanuit het ‘naburige’ (een paar honderd kilometers afstand) RANCHI die hoek van Madhya Pradesh komen missioneren. Onze ‘hoek’ is later aan de beurt gekomen omdat de ‘koning’ zeer anti-christen was en niemand toeliet. Toch hebben sommige plaatselijke Tribalen het risico genomen en zijn christen geworden. Hieronder geef ik u een heel summier beeld van het soort vervolgingen die we als christenen hier op dit ogenblik te verduren hebben en wellicht nog meer zullen hebben te verdu-ren.
Veel lezen jullie over India in de Belgisch kranten niet! Zeker niet als het gaat over godsdienstvervol-gingen. Zo by is er nu in onze deelstaat (provincie), Chhattisgarh, een onrechtvaardige beslissing ge-troffen betreffende onze scholen. Dat bij het op pensioen gaan van een leraar/lerares, de nieuwe aan-gestelde geen wedde meer krijgt van de staat, maar wijzelf, de bisschop of de provinciaal of de mana-gement van de school/college daarvoor moeten instaan! En dat noemt men democratie! Stel u voor met welke enorme financiële lasten onze oversten en de bisschoppen te worstelen hebben na zulk een beslissing van de staat van onze ministers/autoriteiten. We gaan door met het onderwijs in onze scholen ofschoon gedrukt onder deze zware lasten
Het personeel wordt vanuit onze zak betaald maar we geven minder dan de halve wedde. Dat valt na-tuurlijk niet in goede aarde! Het personeel komt regelmatig poolshoogte nemen of er geen oplossing kan gevonden worden. Stel u voor de staats leraren krijgen 11.000 rupies = 2.200 EUR en wij betalen nog geen vierde van dit getal; en zelfs dat, hoe lang zullen we dat kunnen doen.
Dat is dan het locale nieuws; maar die pesterijen schijnen zich overal in het land voor te doen. En niemand is bereid om de missies op dat gebied te helpen. We hebben geprobeerd om Sonia Gandhi er over in te lichten, we wachten nog op een antwoord!! dat wellicht nooit zal komen.
Om te sluiten nog een ZALIG KERSTFEEST EN EEN GOED GEVULD NIEUW JAAR. God zegene je en uw lieve moeder.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 25 juli 2002

Gisteren ontving ik het bericht dat de 1.586,52 euro zijn aangekomen... maar nog niet in Ambikapur-Bhaiathan! Dat zal nog een paar weken aanslepen.
Father Sylvanus, de pastoor was hier ook gisteren en ik kon hem het mes op de keel zetten om een verhaaltje te schrijven over zijn parochie.

Het gaat over nieuwe christenen in een verafgelegen dorp, waarvoor de bisschop tijd gaf om er heen te gaan, ofschoon het hem anderhalve dag kostte. Ik vertaal hier zijn verhaal.
52 km van Bhaiyathan in drie dorpen had men laten weten dat sommige van de dorpelingen zich wil-den voorbereiden om het doopsel te ontvangen. Deze dorpen zijn betrekkelijk nieuw door het feit dat de boer(tjes) er een gedeelte van het bos hebben opgeruimd om er velden te maken. Ze kwamen van elders en hebben er zelf hun huizengebouwd met aarde (niet met bakstenen). Ze waren gesticht door enkele katholieke families en wilden nu zelf christen worden. Ze behoren allen tot een bepaalde stam, de Oersons. In Ranchi ook zijn er duizenden van deze stam die tot het christendom zijn overgekomen. Gelukkig hebben de missionarissen altijd de nadruk gelegd op de plaatselijke gewoonten, talen, tribale kenmerken. Wat de niet-christenen vinden in hun christen stamgenoten is meer menselijkheid, minder vrees voor de boze geesten, enz. Samen met de catechist ging pater Sylvanus, de pastoor van de pa-rochie, er heen en verbleef in de dorpen twee dagen om nader kennis te maken met de catechume-nen.
Na een paar weken kon ik (pater Sylvanus) enkele jonge Jezuïeten naar deze dorpen sturen. Deze jonge mannen komen uit hetzelfde milieu, zijn ook zijn dorpelingen en dus helemaal ingeburgerd langs taal, gewoonten enz. Deze jonge Jezuïeten begonnen dan de kandidaten te onderrichten. Deze on-derrichting duurde drie weken. De ‘broeders’ woonden deze drie weken in het dorp en overdag als het paste gingen ze hier of daar de boeren helpen in hun voorbereiding van de velden. Dit was immers het einde van het droge seizoen en weldra zouden de hemelse sluizen openen. In juni is dat inder-daad het geval geweest, maar... nu ziet het er naar uit dat het een ramp wordt als het niet regent!!! Voor hun maaltijden gingen de broeders bij de dorpsjongen: die hadden dat allemaal geregeld, ook de slaapgelegenheden. Ondertussen had ik afgesproken met de bisschop dat hij de hele ceremonie zou op zich nemen: dopen, trouwen, vormen, eerste communie. Voor de dorpelingen zou het een groot feest worden. De bisschop, Patras Minj S.J., (die in 2001 de groep van de Brug bezocht) begon de uitstap op zaterdag, de dag voor Pinksteren. Van Ambikapur tot Bhaiyathan is het een kleine 2 uur met de wagen en dan weer 3 uur om in de dorpen te geraken! (De wegen zijn vaak zo slecht dat om het even welke ‘wagen maar rond de 20 km kan doen of minder). Het was al 7 uur in de avond als de bisschop aankwam. In de zomer is het de tijd van de avondschemer. De bisschop was blij met het landschap, bossen en heuvels; nog een ander priester was meegekomen. Het hele dorp stond te wachten bij de aankomst van de bisschop, Pater Zacharias en ik. Het was inderdaad een warme ont-vangst. De dagtemperatuur zal rond de 40 °C geweest zijn ‘s Anderendaags was de eucharistie een groot feest met dans en zang en processie bij de intrede,bij het offertorium, bij het doopsel, het vorm-sel, de eerste communie en de trouwen!! Stel u voor dat iedereen op zijn best was. In een dorp is dat niet altijd het geval.
Bij de liturgie die tenminste drie uur duurde was er een receptie beter genoemd Swagat. Dat is iets zo ingeworteld dat het niet weg te denken is en dat bij elke gelegenheid gehouden wordt. Dat zal een an-dere twee uur geduurd hebben. Bij een swagat wordt er gezongen en vooral gedanst, met speeches door de ‘leiders en verantwoordelijken’. Rond twee uur was er een goede maaltijd voor iedereen. Een 300 mensen waren aanwezig voor de plechtigheid. In een dorp is zoiets een unieke gebeurtenis! Alles was over om 17 uur en dan terug naar huis: 5 uur in de wagen voor de bisschop.
27 juli: mijn nieuws. Een van de zusters Ursulinnen was in de gevangenis gestopt zogezegd wegens bekeringswerk. Na een week is ze terug vrij. De eigenlijke reden is dat de zuster het vrouwvolk be-schermde tegen de ‘aannemer’ die een weg aan het aanleggen was en op allerlei manieren de vrou-wen misbruikte. Nu is de zaak naar het hoger gerechtshof (van beroep) waar we natuurlijk heel wat geld zullen aan verliezen: advocaten, enz. weten ook waar de beurs ligt als het op pleiten komt. Met de wagen is dat 6 tot 7 uur van hier, nl. in Bilaspur. In oktober begint de komedie. In zijn bericht schrijft de bisschop: Sr. Bridhi Ekka, aged 58, was faisely accused of converting 94 Hindu families in decem-ber 1988. Haar straf was 6 maanden gevang.
Dat is het vrije India (of beter dat is het geworden aan de hand van de fanatiekers en fundamentalis-ten met wat ge gelezen hebt over Gujarat een paar maanden terug. Niet te verwonderen dat de ‘eer-ste burgers’ (de uitgaande en de nieuwe president van de republiek) waarschuwen dat de seculaire waarden in gevaar zijn. Veel groeten.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 2 maart 2002

Eerst een paar administratieve vragen: in uw laatste ‘De Brug’ op de lijst van ‘gesteunde projecten’ staat mijn naam. Ik veronderstel daarom dat jullie dat formulier hebben aangekregen. Uw brief van november is hier op tijd aangekomen. Ingeval het formulier niet is aangekomen, zijn we u die evaluatie nog schuldig vermoed ik. Met de nieuwe regelingen ingevoerd door de staat (waar godsdienst taboe schijnt te zijn) moeten de puntjes heel zorgvuldig op de ‘i’ gezet worden. We zouden ook graag weten of de waterput het nieuwe project is ofwel of de Middle School nog verder wordt afbetaald.
Pater Sylvanus zit hier naast mij en ik vertaal wat hij u wil vragen (niet dat ik uw Engels in twijfel trek) om het gemakkelijker te maken voor publicatie in ‘de Brug’. De eerste vraag die hij me steeds stelt: ‘Zijn mijn brieven aangekomen?’ ‘Totnogtoe heb ik geen brief gekregen van Inge.’ ‘Wat scheelt er?’
Sinds twee weken is hij in Ambikapur. Hij is gevallen met zijn motorfiets en weet niet wat er gebeurd is en waarom hij gevallen is. Ogenschijnlijk is hij op zijn hoofd terechtgekomen. Gelukkig had hij een helm op. Het beschermglas heeft een grote wonde gemaakt langs zijn neus. De draadjes moeten er morgen uit en wellicht mag hij dan terug naar Bhaiyathan. Na drie dagen hospitaal ging hij rusten op ons St. Xaviercollege hier vlakbij.
Pater Sylvanus vertelt dat de 40 internen (op een van de opgestuurde kiekjes liggen de gastjes te sla-pen) die bij hem in de pastorie inwonen niet in staat zijn hun internaatskosten te betalen. Gelukkig kunnen de Zusters van het H. Kruis (een Zwitserse congregatie sinds jaren werkzaam hier in deze streek bij de Tribalen) hem helpen omdat die sponsorgeld krijgen vanuit Zwitserland. De ouders van deze jongens zijn landlozen die bij andere boeren gaan werken en die worden natuurlijk onderbetaald. Er zijn immers zoveel werkzoekenden. Sommigen zakken of naar Ambikapur om hier hun geluk te be-proeven of gaan ook naar grotere steden. De kinderen van deze dolenden zijn natuurlijk blij dat ze een plaats gevonden hebben waar ze kunnen verblijven.
Er is ook het probleem van vaderlijke dronkenschap met als een van de gevolgen dat de vader geld heeft om te drinken, maar niet om de kinderen naar school te sturen. Deze internen werken in de vel-den en in onze moestuin. Voor hun werk in de moestuin staan de kinderen vaak voor een waterpro-bleem, de bestaande waterput kan niet gebruikt worden en ze moeten zich tevreden stellen met een ‘tube-well’ dat te weinig watervoorraad heeft om al de noden te voldoen: de moestuin en eigen consumptie. Er zijn genoeg velden, maar zonder bevloeiing kan er niets gekweekt worden.
De resultaten in onze Middle School zijn heel goed. Verleden jaar haalden alle 18 (11 jongens en 7 meisjes) kandidaten 70 % van het totaal van de punten en daardoor hebben ze geen probleem om op een naburig college een plaats te krijgen als ze hun goede punten kunnen tonen. Een broeder Jezuïet is mijn gezel en hij is de directeur van de school en onderwijst Engels en Hindi. Een zeer ervaren man in schoolzaken. Er zijn nog drie leken, twee mannen en een dame. Die mannen zijn van de hoge kas-te. De 70 studenten van de school behoren tot alle soorten categorieën, arm en rijk.
Er zijn zes zusters werkzaam in de parochie. Twee zijn voortdurend tussen de mensen in de dorpen om er de vrouwen huishoudkundige vaardigheden (netheid en hygiëne) aan te leren. Waar ze vooral nadruk op leggen is het stichten van zelfhulpgroepen. Deze zelfhulpgroepen verzamelen elke maand 20 roepies (een halve euro) van de leden en dit geld wordt gezamenlijk op de bankrekening gezet en in nood kan men van dit kapitaal een lening verkrijgen met toelating van de leden van de groep. In 32 dorpen waar ze gaan zijn er weinig vrouwen die kunnen lezen en schrijven niettegenstaande de offi-ciële cijfers over geletterdheid (en nog meer werk voor de zusters).
Gisteren heb ik jullie tijdschrift ontvangen, Ik lees het altijd met veel belangstelling. In de oude tijd ga-ven de ‘missiepaters en -zusters’ nieuws over hun missies langs allerlei tijdschriften uitgegeven door hun congregaties. Dat van ons heette ‘Jezuïetenmissies’ en bevatte allerlei verhaaltjes die terug op-duiken in jullie Brugboekje. Ik ben vijf jaar in Bukavu geweest en wou zelfs vanuit India nog terug gaan. Ik lees daarom met veel interesse wat de paters of zusters vertellen over de toestand daar. Het cricket van Zuid-Afrjka en van Zimbabwe kennen onze kranten en tv beter dan al de problemen waar-na Afrika te worstelen heeft.
In uw brief van januari vraagt ge me over het klimaat in Ambikapur. Het kan koud zijn ‘s morgens met een temperatuur van rond 50 C. Als er een koude wind blaast vanuit bet noorden blijft het koud, ook in de zon. Geen koude wind en een goede zon, dan gaat men buiten zitten in de stralende, warme zon, want binnen is het dan echt te koud. Het regenseizoen begint hier eind juni. Daarvoor is het ZEER warm, tussen 40 0 en 45° C, onophoudend vanaf mei. Een regenvlaag is dan natuurlijk een zeer welgekomen evenement. Sinds eind oktober is er geen regen meer geweest, behalve dan een vlaag van een kwartier, drie weken geleden. Dus: juli, augustus en september regenseizoen met ietsje in juni en september en voor de rest van het jaar droog.
Nog een proficiat aan allen die meewerkten aan het magazine. Een vruchtbare vastentijd.
Genegen in de Heer Jezus.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 4 februari 2002

Vandaag uw aerogram van 6 jan 2002 ontvangen. Ik haast me te antwoorden. Ik ben verwonderd dat het formulier niet is aangekomen... ik noem dat ‘brief terrorisme. Ik stuurde verleden jaar DRIE aan-vragen allemaal afzonderlijk naar Missio Belgica om motorbikes te vragen. GEEN VAN DIE DRIE KWAM IN BRUSSEL AAN!!! Hebt ge daar een andere uitleg voor? Ik telefoneerde juist naar mijn nichtje: een kaart opgestuurd in oktober nooit aangekomen! Hetzelfde liedje zullen ook anderen van hier zingen ! Ik ben niet de enige.
Het repareren van die waterput is noodzakelijk omdat de pater nu internen heeft en hij allerlei wil kwe-ken om die jongens te kunnen voeden en ook de twee paters zelf. Alles ligt nu open en vanuit Antwer-pen krijgt hij centen om een muur te bouwen om allerlei grazende vierpoters en tweepoters buiten te houden. Verleden week was Pater Sylvanus hier met een ander project nl. een klein internaat voor zijn jongens die ge in de pastorij ziet slapen. Hij hoopt hiervoor iets te krijgen van FASCI. Vraag de SJ uit te leggen - als ge het nog niet weet - wat die FASCI betekent. We hebben al sinds drie jaar hulp ge-vraagd voor de afbetaling van de school, maar niets is er van in huis gekomen. Ik vermoed dat de Provinciaal (de hogere autoriteit in dit Facsi project) het niet heeft opgestuurd.
In Bhaiathan kan de waterput zoals hij nu is niet gebruikt worden omdat het te gevaarlijk is. Zelfs de redder zou in moeilijkheden geraken omdat de zijkanten heel losse grond zijn. Met die 64.000 ft. zal hij zeker rondkomen.
Pater Sylvanus vertelde me toen dat hij nog altijd op een brief van u aan het wachten is... Weer brief terrorisme??? Opengescheurde brieven zijn ook geen uitzondering — zo maar schaamteloos en evi-dent!!!
Oorlog! Ik was op de humaniora toen de oorlog uitbrak 10 mei 1940. Als ik hier over oorlog lees in de krant of hoor op de TV vind ik dat men er over praat als over een straatgevecht tussen twee kwajon-gens. En komt er bij dat van beide kanten ze tonen dat ze de andere zullen klein krijgen. ‘Wij zijn de sterkste‘ de anderen zijn leugenaars, alle dagen komen er in de kranten dergelijke titels naar voor. Al-lemaal politiek omdat de BJP de mannetjes die al een heel stel missionarissen hebben uit de weg ge-daan... met verkiezingen staan in een van de grootste deelstaten Uttar Pradesh. Voor hun positie in het centrum moeten ze deze winnen. Ze hebben er al de tempel bij gehaald, op te richten waar ze de moskee hebben verwoest, fameuze Ayodhya.
Ambikapur is niet afgelegen, maar toch eerder onderontwikkeld (niet de stad wel de buiten). In de stad gaat het bouwen zijn gang dat de stukken er af vliegen. Geld schijnt er genoeg te zijn…allemaal be-taald door de arme boeren op het platte land, waar ge geen vooruitgang ziet. Verleden week vertelde me een SJ priester over zijn armoede thuis. Hij heeft nooit zijn eigen boeken gehad op de middelbare school, moest altijd in de boeken van anderen studeren!!! Hij was blij dat hij nu in de dorpen kan wer-ken om er zijn mensen te helpen. Eigenlijk schrijft men niet genoeg over concrete armoede. Als ge naar Pater Sylvanus schrijft, zeg hem dan u dergelijke voorbeelden te geven... om de mensen aan te zetten meer te geven. Eigenlijk komt er veel te weinig. Ik heb hier op mijn tafel vijf brieven liggen van projecten die zijn verworpen. Allemaal schrijven ze: Missio, Manos Unidas, Broederlijk Delen, Ameri-kaanse agencies; de aanvragen vermeerderen maar de fondsen verminderen (ook Rome schrijft ons in deze zin).
Verontschuldig al de fouten... Morgen ben ik weg voor een week en daarom in zeven haasten deze getypte brief. Ik ben niet zeker dat de computer printer het doet!!!

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 19 oktober 2001

Ingesloten zijn een paar kiekjes die ikzelf genomen heb van het Bhaiyathan schooltje. (Jullie zijn de enigen die hier recht op hebben. Het is altijd opvallend hoe netjes die kinderen er uit zien, vooral de meisjes). De school, de kinderen, de internen die de nieuwe pastoor in zijn eigen pastorie herbergt (zo goed en zo kwaad als het kan: 40 bengels en bengeltjes). Er is ook nog een foto bij van de waterput die instortte en die moet opgebouwd worden. De priester schijnt meer actief te zijn dan zijn voorgan-gers. Ze behoorden allemaal tot de Sociëteit van Jezus, maar schenen andere charismen (te begrij-pen in de zeer brede zin = wat ge er ook wilt insteken) te bezitten. Hoe hij het allemaal zal klaarspelen is zijn initiatief en hij gaat aan vele deuren bellen om zijn plannen te kunnen verwezenlijken. ook bij zijn medebroeders in ons kleine Vlaanderen en onze grote broers in de U.S.A., ja, tot bij de generaal van dezelfde sociëteit.
Ingesloten ook de aanvraag die ge mij opstuurde en die ik invulde na ruggespraak met pater Sylva-nus. Hij vertelde me gisteren dat hij een brief naar u had gestuurd, maar die is teruggekomen. Hij ver-gat die brief mee te brengen en ik kan dus niet zeggen waarom die terugkwam. Dat zal voor een vol-gende keer zijn. Deze omslag stuur ik dan ook aangetekend. Veel dingen gaan verloren II!
In India zijn er natuurlijk ook moslims die aan de kant staan van de anti-Amerikanen. In Ambikapur ziet ge daar niets van, maar in Delhi en in andere steden waar er veel moslims zijn, zijn er wel een paar processies op straat gekomen. Veel is dat niet. In de media heb ik er niets van gelezen of gezien, al-leen maar over gehoord.
Nog vele groeten van onze bisschop. Veel dank voor het bruggenbouwen. Verenigd in de missie van de Heer.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 23 december 2000

Uw laatste brief van oktober was meer dan aangename lectuur. Het was een kleine openbaring!
Deze hier zal niet Lang zijn. Einde februari ben ik in België tot mei/juni. De eerste helft van maart is onze bisschop ook in België... met het oog op een beetje geld bij mekaar te krijgen en de sympathie van VELEN!
Ik kom aan op 25 februari en hij de zaterdag daarna. Na twee weken verlof in België gaat hij naar Duitsland, vandaar naar Zwitserland, verder door naar Italië en Rome. Hij is een zeer ijverig man en die niet altijd door de ouderen kan begrepen worden.. hij wil te veel op korte tijd. Zijn bisdom is jong, 20 jaar en mankeert heel wat van wat er bij anderen jaren geleden is opgericht. Jaren geleden was er by. geld voorhanden voor het onderwijs. Dat is nu bijna niet meer voorhanden.
Hierbij wens ik u en al de andere medewerkers een kerstmis vol vreugde, die van de nederige baby en zijn ouders en ook een nieuw jaar gevuld met zelfloze dienstbaarheid, de dienstbaarheid van onze Meester.
Nogmaals dank voor al de zorgen die jullie met ons willen delen.
Nog iets. Gisterenavond was ik in het huis waar de vader, een alcoholist, man met een goede positie in een bank, van de drank is overleden. De weduwe heeft gelukkig een baan bij de staat. Hij werd af-gedankt bij de bank. Drie jonge snaken van 15, 13 en 10.
Wat echt ‘stichtend’ was, was de manier waarop de weduwe kon bidden in aanwezigheid van al de ka-tholieke buren, wel een 60 waren verzameld in een kamer van het huis. Ze dankte God voor alles wat ze langs haar echtgenoot had ontvangen en vroeg ook vergiffenis in zijn naam voor het kwaad dat hij had bedreven. Dat was echt kerk zonder een kerk.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 9 oktober 2000

Uw aerogram van 10 september 200 is na een volle maand hier aangekomen. Dat is onze post hier in India, soms een goede week, soms langer of veel langer, maar nooit minder!
Mijn brief met een foto van de Middle School stuurde ik op 4 oktober, met mijn dankwoord voor de gift voor Baiyathan! Onze brieven hebben mekaar gekruist, dat zal wel meer gebeuren in uw correspon-dentiewerkzaamheden. Ik had in februari een brief geschreven, maar ik heb nu het vermoeden dat die nooit is aangekomen. Nog iets dat niet ongewoon is! Zelfs opengescheurde brieven zijn niets onge-woons. Wat ik vroeger wel meemaakte was dat postzegels van de omslag werden verwijderd, maar opengescheurde brieven is voor mij iets nieuws. Ik moet hier aan toevoegen dat die opengescheurde brieven gewoonlijk iets hards bevatten en dat de openscheurder op jacht is naar cheques.
U spreekt in uw brief dat de nieuwe projecten moeten ingediend worden voor december. Ik heb niets uitdrukkelijk gevraagd in mijn laatste bief van oktober, maar tussen de lijnen kunt u wel lezen dat een tweede gift heel welgekomen zou zijn, zoals ik het uitleg in die brief. De school die de bisschop ge-bouwd heeft krijgt geen geld, van nergens. Jullie zijn de eersten die het gewaagd hebben ons te hel-pen voor die rekening. Basisscholen zijn voor ons nieuw bisdom heel belangrijk (in plaats van het woord bisdom had ik beter het woord streek gebruikt). Onze scholen worden immers door de eenvou-dige man erg op prijs gesteld omdat hun kinderen er meetellen.
Ik weet niet of er in België in de kranten wordt geschreven over de voortdurende vervolging van de christenen hier in India. De grote pieten, zoals onze eerste minister, hebben de mond vol van be-scherming van alle godsdiensten, maar de daden zijn wel helemaal anders. Zo heeft bovengenoemde nog nooit de misdaden, moord en aanslag op christenen veroordeeld en met de vinger aangewezen dat hij goed weet wie er achter zit. Zijn eigen vrienden! Het gebeurt ook geregeld dat onze brieven worden doorgelicht. Dergelijke dingen vertelt men niet in de Europese kranten!
Bijna elke maand lezen we in onze katholieke of andere christelijke kranten over aanslagen, ook met moord op christenen en priesters en zusters. Daarbij ook het verwoesten van kerken en scholen, of het storen van vergaderingen of gebedsstonden. Tegenwoordig wekelijkse kost. Het ergste is dat de misdadigers (voor degenen die het doen weldoeners, niet misdadigers) bijna nooit worden ingere-kend. Maar dat allemaal heeft als gevolg dat het christendom er sterker uitkomt en dat er meer ge-preekt wordt dan vroeger. Ook leken staan op en bidden en vasten en preken dat er de ‘stukken af-vliegen’!! Het Woord Gods kan niet aan banden gelegd worden. Er zijn niet minder roepingen, inte-gendeel! In India zijn de seminaries te klein! In ons bisdom zijn er tegen de 100 seminaristen. De meeste priesters van het bisdom zijn onder de 40!
Ik stop hier en tot een volgende keer.
Elke Brug bouwer is heel welkom bij ons in Ambikapur.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 3 oktober 2000

Pas verleden week hebben we in het Bishop’s House het bericht gekregen van het hoofdkwartier van de Jezuïeten hier in Mathya Pradesh dat de 64.000 fr., vermeld in uw tijdschrift van januari 2000, zijn aangekomen langs onze missieprocuur van Brussel.
Veel dank voor deze schenking!
In mijn brief van februari schreef ik dat de aannemer een Hindoe is die bereid is het werk te doen en later betaald zal worden. Na jullie storting van 64.000 fr. blijven nog min of meer, al naargelang de waarde van de US$, 800.000 ft. te betalen voor het werk dat hij in Bhaiyathan heeft gedaan.
Ingesloten vindt ge een foto van de klaslokalen. Een heel eenvoudig gebouw met vier of vijf klassen, met een lokaal voor de leraren, leraressen en een plaats voor de directeur. Ge hebt er geen idee van hoe blij onze bisschop was dat hij deze som kon geven aan de aannemer.
De reden waarom de bisschop zo blij was, is dat het praktisch onmogelijk is om ergens steun te krij-gen voor een project dat ‘af’ is. Bij bijna alle agentschappen wil men zelf oordelen of het project de moeite waard is en pas daarna, na veel op en af geschrijf, wordt de steun goedgekeurd en mag men beginnen, aangezien de steun beloofd is. Daarbij komt nog dat in de huidige steunprogramma’s scho-len NIETS krijgen, zeker niet van de gekende organisaties als Missio of Miserior van Duitsland. Vroe-ger deden ze dat wel, maar ons JONG bisdom (opgericht in 1978) kan van die steun dus niet profite-ren!! We zijn er dus armer bij want het onderwijs is nog steeds de trap naar beter. Dat onze bisschop het er bij houdt dat de kinderen een goede opvoeding nog hebben, legt uit dat hij deze ‘gewaagde’ stap heeft genomen om niettegenstaande het tekort aan financies toch een school op te richten voor de kinderen van Bhaiyathen. Het is tenslotte toch ‘Het werk van de Heer, ook Zijn school’ We weten niet vanwaar de steun zal komen, toch weten we dat de steun komt. Twee jaar geleden waren we nergens, en nu met jullie steun is er een begin gekomen. Nogmaals veel, veel dank voor deze gift, ook in naam van de bisschop.
Ik voeg hier nog een paar gegevens bij over Bhaiyathen. Deze post werd begonnen in 1994. De plaats is 60 km van Ambikapur. Er zijn weinig christenen in Bhaiyathen. Maar onze scholen in heel het dio-cees zijn open voor iedereen. Een plaatselijke priester was de pionier van de nieuwe plaats. Vanaf het begin waren er ook zusters die sociaal werk doen en die veel contact hebben met de vrouwen in de dorpen, zo by. de vrouwen aanleren een rekening te openen in hun eigen naam op de bank. Om een centje te verdienen leren ze hoe zijdewormen kunnen gekweekt worden of paddestoelen groeien, en nog vele andere dingen.
Dronkenschap is een kwaal die binnensluipt in heel wat families en op deze manier kunnen de vrou-wen hun eigen geld beheren en vooral gebruiken voor de kinderen als ze naar school gaan en dus wat geld nodig hebben. Deze spaarmethode wordt in de meeste van onze parochies aangeleerd zon-der onderscheid van geloof of kaste of godsdienst. Vroeger stuurde ik een uitgebreide beschrijving van Bhaiyathen. Nog eens heel veel dank en groeten aan de weinige leden van jullie vereniging die ik ken (de families Vanbesien en De Bock). Ook dank voor de boekjes die hier goed aankomen.
De huidige pastoor is Father Tej Kumar Ekka s.j. Zijn voorganger heeft een nieuwe taak gekregen nl. het oprichten van een soort ambachtschool voor de dorpelingen in de buurt van ons hoofdkwartier van de Jezuïeten in Pathalgaon (als hoger vermeld).
God zegene jullie allen die aan de Brug blijven bouwen.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - september 2000

Brief van de Indische Jezuïet, Fr. Deonis Turkey (72 jaar), die sinds 4 jaar actief is in Prattapur, een parochie op 60 km van Bishop’s house in het bisdom Ambikapur, waar Jef Lombart rechterhand is van de bisschop. E-mail toegekomen bij Micky Poelemans, vrije vertaling uit het Engels.

Veel dank voor al die hulp die jullie gegeven hebben aan onze parochies in Ambikapur. We willen nog een vraag tot U richten.
Onze Prattapur parochie werd meer dan 14 jaar geleden (in 1985) geopend. We hebben een lagere en een middelbare school. We hebben een mooie kapel, maar ze is nog onvoldoende gevuld met ge-lovigen. We moeten het aantal gelovigen nog doen stijgen.
We hadden een bungalow gebouwd van 4 huiskamers. In twee van deze kamers zijn we ons bureel en refter aan het maken. Onze vorige parochiepriester heeft geprobeerd om de bungalow uit te brei-den met een refter, een bergruimte en een spreekkamer. Maar vooraleer hij het werk kon beëindigen, is hij overgeplaatst. En zo is het werk niet afgeraakt. De bungalow staat nu al 3 jaar zonder dak. We zouden graag jullie hulp vragen om het werk af te maken door het dak er op te leggen. Het zal onge-veer 150.000 Rs (= 3.489 US$) kosten.
We zuilen voor jullie allen bidden. Ons enig antwoord is ons gebed voor u allen dat God jullie allen een goede gezondheid en een gelukkig familie/gezinsleven mag geven.
Ik kreeg uw adres van Pater Jef Lombart.
P.S.Ingesloten een aanbevelingsbrief van de Indische bisschop Patras Minj van Ambikapur.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 8 oktober 1999

Veel dank voor bet tijdschrift dat hier al twee keer is aangekomen. Proficiat voor al de inspanningen die jullie er inhouden om het missiewerk te steunen. In onze jonge jaren gingen we leuren van deur tot deur met almanakken van Pro Apostolis en gingen we elk jaar rond (al zingend) met onze Driekonin-genstoet, georganiseerd door de K.S .A.
Het doet deugd te lezen dat er vandaag niet minder, misschien wel meer fut in zit dan vijftig jaar gele-den. Toen was zo een initiatief nogal normaal, nu misschien minder normaal !!! Ik weet het niet. Hope-lijk komen er ook een paar ‘nieuwe” missionarissen voort uit al jullie inspanningen.
Het is goed er ons geregeld aan te herinneren wat de Paus schreef in zijn encycliek over de missies. “Het missiewerk is pas aan her BEGIN”. Dus nog een lange weg te gaan !!!
Wat ik hier in het Bishop’s House uitspook? Een van de dingen:
Briefwisseling met de weldoeners (benefactors). En vooral zien dat er rapporten worden gestuurd naar die mensen. Hierin zijn onze paters (onze zusters schijnen het beter te doen) eerder slordig en nalatig. Na vier, vijfjaar wachten sommige weldoeners nog op een ‘completion report’.
Misschien valt er de ene of andere keer een kruimeltje van jullie tafel voor ons diocees. Her kan altijd gestuurd worden langs onze missieprocuur in Brussel, Haachtsesteenweg 8.
Met mijn hartelijke groeten en nog eens dank voor uw tijdschrift. Genegen en God zegene jullie allen.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 17 maart 1999

Verontschuldig mij u nog eens te komen aanspreken in verband met een project dat ik bij jullie had in-gediend. Het ging over een “kleine of grote” hulp voor het bouwen van een ‘middle school’ voor jon-gens en meisjes van 12, 13 en 14 jaar in BHAIYATHAN. In India heeft men eerst ‘primary school’ (klassen 1 tot en met 5) en daarna ‘middle school’ (klassen 6, 7 en 8), hierna komt de ‘high school’ al-leen maar 9 en 10), gevolgd door ‘higher secondary’ (11 en 12).
Bhaiyathan is een nieuw gebied in dit diocees. Jammer genoeg is het basisonderwijs met een goede school er niet voorhanden. Het is altijd de traditie geweest van ons werk onder de Tribals (verwaar-loosd door de officiële instanties: niet officieel, maar wel in de praktijk) de nadruk te leggen op het on-derwijs: het resultaat is er te zien in de massa’s Tribals die naar onze scholen en colleges zijn ge-weest en die nu leidende posities innemen (misschien nog te weinig onder de leken !! - meer onder de clerus en de religieuzen). We hebben te weinig voor de lekenopleiding gedaan en meer voor onze ei-gen “winkel”. Aangezien ik geen enkel bericht gekregen heb sinds mijn eerste aanvraag van septem-ber/oktober 1998, durf ik toch dit briefje te schrijven. Mag ik iets horen ??? We zijn niet altijd zeker of onze brieven doorgaan of ergens blijven steken.
Dat er kleine vervolging hier bezig is hebt ge wellicht in de krant gelezen. Bij ons hier in Madhya Pra-desh is het op dit ogenblik kalm. Toch bevelen wij die intentie aan in uw gebed.
Nog veel dank en tot ????
Hartelijk gegroet.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - december 2005

Pater Sylvanus zit naast mij, en ik was in slaap gevallen. Hij is naar hier gekomen om jullie allemaal zijn (en mijn) wensen te sturen voor een Zalig Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar 2006.
Zoals altijd is er goed en slecht nieuws. Laat ons beginnen met het slechte nieuws. De voorbije week hebben wilde olifanten schrik en ongerustheid gezaaid onder de bewoners. Deze 10 grote dieren zwerven hier rond; ze gaan OVERAL. Een dode olifant is erger dan een dode mens. Ze verwoesten de rijstoogst op het veld en ook de opgeslagen oogst in de lemen huisjes. Een duw tegen de muur van zo'n huisje volstaat om het huis te doen instorten. Waar moeten de mensen naartoe? Daar maakt de overheid zich geen zorgen om. De mensen zijn aangewezen op zichzelf. Ze gaan naar het woud en blijven daar totdat de dieren verder getrokken zijn naar een volgend dorp waar ze dan vernieling gaan zaaien. Ge vraagt u af of ze zich niet willen ontdoen van die olifanten : " Nee, "Wild Life" moet kost wat kost beschermd worden. Voor dit doel worden in Europa miljoenen euro's ingezameld en vullen de zakken van de politici, de administratie en de verantwoordelijken van deze projecten.
En dan het goed nieuws!!
OUR POND( vijver) : The pond is nu 7 voet diep, 100 voet lang en 80 voet breed. Het werk heeft stil gelegen van juni tot augustus en is opnieuw gestart in september. Er was 2 voet water op dat mo-ment. Op dit ogenblik is er geen water en in mei 2006 beginnen we opnieuw te graven. De bron die drie jaar geleden werd gegraven, werpt nu zijn vruchten af : we eten vers "biological" groenten, ge-teeld dankzij de irrigatie van de tuin. Het spijt ons dat we u geen pakket verse groenten kunnen sturen "from
Bhaiyathan with love": we hebben bloemkolen, witte kolen, tomaten, ajuin, aardappelen, bonen, wor-teltjes, etc. dinges die ze thuis niet te eten krijgen. Vele jongens hebben geen groenten tuin alleen maar een klein huisje.
De bedden zijn volop in gebruik; sommige jongens slapen met zijn tweeën op het eerste verdiep. Het is nu koud en sommige gasten hebben niet genoeg dekens om zich warm te houden; met zijn tweeën gaat dat beter!!!Ze zijn nu bezig met hun trimestriële examens; daarna een korte vakantie van amper
een week : van 23 tot 29 december. Pater Sylvanus is daar voor de 80 internen, letterlijk alles in alles: directeur van de school, vader, moeder, verpleger, studiemeester, hovenier, en wat weet ik nog, ook pastoor. Heeft minder tijd om naar Ambikapur te komen.
Al pratende kwam hij naar boven met de voorstellen voor de volgende drie jaren.
a) 2006: w.c's
b) 2007: een afdak voor de internen waar ze hun maaltijden kunnen nemen (nu is dat overal waar ze kunnen op de grond gaan zitten - minder aangewezen als het regent)
c) 2008: Ze studeren nu in de slaapzaal op de grond, er is geen elektriciteit in de klaslokalen, verbin-ding met de inkomende leiding zou hiervoor een oplossing zijn
Dat is dan een verlichtende voorstelling van ons/uw Bhaiyathan in december 2005.
Hartelijke groeten van ons beiden aan de zo velen die voor ons werken en hun tijd geven.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - Pasen 2005

Pater Sylvanus en alle kinderen van Bhaiyathan en pater Lombart sturen hun goede wensen voor een vreugdevol paasfeest. Moge de bezielende Jezus de mensen raken, die de kinderen van Bhaiyathan en de omliggende dorpen verder blijven helpen. Met de bijgevoegde foto’s zal je een beter idee heb-ben van de blijdschap die deze banken bij de jongeren, de toekomst van India, gebracht hebben. Pa-ter Sylvanus wil nog eens zijn dankbaarheid tonen voor de mooie en zeer bruikbare banken die de Brug geschonken heeft aan de St Xavier Middle School van Bhaiyathan.
Hij heeft de dubbele bedden al besteld. Behalve het goede nieuws, is er ook het slechte nieuws dat de prijs van de bedden met 800 roepies (= 14 euro) gestegen is. Voor dit probleem zijn er twee oplossin-gen : 1) minder bedden kopen 2) wachte tot volgend jaar om de extra prijs van de bedden mee in het voorstel 2006 mee te nemen.
De eindexamens van de VIIIste klas zijn pas begonnen. Als ze slagen voor deze examens, zullen ze toegelaten worden tot de ‘high school’ ttz IXde klas.
De jongens en meisjes die dit examen afleggen, zullen de school verlaten, en sommige zullen naar de IXde klas op ons college komen en bij ons blijven tot het einde van de XIIde klas. De vakantie duurt van 1 mei tot 15 juni. De pater verwacht een groot toeloop tot 50 jongens in de Vide klas voor het nieuwe schooljaar.
Aan de langverwachte POND (=vijver) begint men volgende maand. Op 1 april (geen aprilvis) zullen de schoppen in de grond gestoken worden. 10 à 15 dorpsbewoners zullen de vijver graven. Voor hen is het het geschikte moment van het jaar om wat geld te verdienen omdat het droog seizoen is. Omdat er minder rijst is in de huizen, verlaten de inwoners hun huis en gaan ze werken in Kolkata, Mumbai, Delhi en andere grote steden om zo geld te gaan verdienen om hun familie eten te kunnen geven.
Zo helpt uw bijdrage ook onrechtstreeks het dagelijks leven omdat sommige dorpelingen in het dorp blijven om de vijver te graven. Ze verdienen 1 euro per dag. 1 kg rijst kost 10 roepies. Een gezin van 6 personen heeft 2 kg rijst per dag nodig. Als ze thuis blijven, geraken ze dikwijls niet aan eten, maar met 1 euro kunnen ze wat groenten en peulvruchten kopen. Een ander voordeel van het graven van de vijver is, dat de bodem in de buurt vochtig blijft en dat de Pater de nodige groenten en verder wat tarwe en suikerriet kan kweken voor zijn internen.
Drie weken geleden is de bisschop gekomen voor de eerste communie van 9 jonge mannen en 12 kinderen. Na de eucharistie hebben de kinderen een paar mooie dansjes opgevoerd om de bisschop te verwelkomen. Tenslotte kregen de 250 aanwezige parochianen eten in de pastorij, allemaal zittend op de grond in de gang. We hebben genoten van die dag, een echt feest van samenzijn.
God zegene jullie en jullie dierbaren.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 29 juni 2004

Ik wens u een deugddoende vakantie. Nog eens dank voor al de inzet op zovele terreinen. Het project voor 2004:
De Brug-hulp is begonnen met het voltooien van het kleine schooltje in Bhaiyathan met klassen VI, VII en VIII. Op dit ogenblik zijn er in de drie lokalen 127 leerlingen, jongens en meisjes, en vier leraren doen al het werk. Wat er mankeert in het gebouw is banken voor de leerlingen en tafels en stoelen voor de leraren en leraressen. Een bank voor twee leerlingen kost in Ambikapur ongeveer 1000 ru-pees. Met het stijgende getal van leerlingen zou het goed zijn als de pater 80 banken zou kunnen ko-pen en 4 tafels en stoelen. Nu zitten de leerlingen op de grond. Ik hoop dat met het aanschaffen van banken de resultaten niet naar beneden gaan.
Pater Sylvanus stelde voor dat hij Rs 60.000 van de Rs 78.260 (een EURO verandert alle dagen; zou Rs 52 zijn, hoopt hij) zou gebruiken voor banken en tafels en de rest voor het voeden van zijn 80 in-ternen en voor andere noden.
Verleden februari gingen al de 14 Jezuïeten van onze college communiteit op uitstap naar de parochie van Pater Sylvanus Beck sj de pastor van Bhaiyathan. Sinds twee jaar nodigt hij ons uit. Het was dan voor hem en al zijn internen (80 jongens zijn er van 5 jaar tot 14; en bij de Zusters van het Heilig Kruis 50 meisjes). De allerkleinsten houdt hij niet bij, tenzij er een grotere broer of zus samen naar het in-ternaat komt of iemand van hetzelfde dorp en de ouders er mee akkoord gaan dat de andere jongen of meisje de oppasser is. In een dorp kent iedereen iedereen en zo is het niet moeilijk te weten te ko-men of de gekozene het goed zal doen. Het verlangen van de ouders om hun kinderen naar school te sturen wordt met de jaren sterker omdat men niet verder de ouderlijke landerijen kan verdelen en de zoon het huis uit moet. De enige oplossing is zoeken naar 'werkgelegenheid'. Voor de dochter is het een andere kwestie. Die moet trouwen en naar het huis van hun echtgenoot trekken. Of als die ergens ver weg werkzaam is en de echtgenote niet meekan dan blijft ze in het huis van de schoonouders en helpt daar in het huiswerk. Het gebeurt niet zelden dat de jonggetrouwden niet samen kunnen blijven tenzij dan voor een korte periode als er vrijaf wordt gegeven. Dat is het geval in het leger. Daar is men heel correct op dat gebied. Elk jaar krijgt de officier of de gewone piot twee maanden thuis blijven.
Iemand verwelkomen is bij de Tribalen altijd iets speciaals. Er wordt gezongen, in de handen geklapt, gedanst en ook een welkom speech. De 80 jongens stonden allen op rijen. Ik heb de foto's bij Inge achtergelaten. Ge kunt zien aan hun lichaamsbouw dat velen van hen ondervoed zijn. Het hangt dik-wijls van ons mogelijkheden af hoe die kinderen op het internaat worden gevoed. Pater Sylvanus tracht samen met hen groenten te kweken (bij velen een grote luxe thuis). Gelukkig krijgt Pater Sylva-nus van de bisschop ook hulp voor het voeden van de kinderen. Langs de organisatie de Heilige Kindsheid komt er vanuit Rome geld om rijst te kopen voor de armste parochies. Sommige parochies hebben velden waar ze zelf rijst kunnen kweken voor de internen. In Bhauyathan is er te weinig land hiervoor. Pater liet ons hutten zien waarin de familie van sommigen van zijn internen leven. Vier le-men muren van 4m x 3m; een enkele ruimte waar alles in gebeurt. Overdag leeft men hierin niet. Het is de opslagplaats voor de enkele dinges die ze hebben; ook ruimte om te koken als het regent, om te eten en om te slapen. Al de rest gebeurt buiten. Voor de regeerders is zo een kleine ruimte het ideaal dat aanzet tot kinderbeperking. Die wordt in de dorpen met veel 'force' doorgevoerd volgens de be-schrijving die Pater Sylvanus me gaf. Er zijn verpleegsters benoemd voor deze campagne. Ze doen niets anders dan jonge getrouwde vrouwen op te speuren om hen te 'overtuigen' na de geboorte van een of twee kinderen zich te laten onvruchtbaar maken door een kleine operatie. Ogenschijnlijk is zo een ingreep tegenwoordig een kleinigheid. Er is geen hospitalisatie en er komt weinig bij te kijken. Volgens hem zijn vele van de vrouwen bereid om naar het dispensarium te gaan voor deze ingreep. Men realiseert meer en meer dat kinderen grootbrengen veel geld kost en veel lasten meebrengt. De verpleegsters moeten zorgvuldig een dagboek bijhouden waardoor ze bewijzen hoeveel vrouwen ze elke maand naar de operatietafel hebben gebracht. Als ze het vereiste getal niet bereiken wordt hun wedde verminderd. Een groep van Tribalen, heel talrijk in deze streek zijn de Cherwas. Hun leven is dikwijls 'miserabel' omdat ze echt niets hebben en daardoor het slachtoffer worden van de uitbuiters. Ze moeten op zoek naar werk omdat ze geen eigen land hebben; enkel de hut zoals hierboven be-schreven. Ze moeten dus tevreden zijn met het weinig dat ze krijgen.
Ik las vandaag in de krant over de armen in India. De titel is 'De fondsen voor de beterschap van de armen komen ZELDEN bij hen terecht'. Zo bv is er een loon voorziening waarbij Roepies 60 is voor-zien voor de arme. Meestal ontvang hij hiervan Rs 10 tot 15. Is het niet wraakroepend. Er is ook een project waarbij de dorpelingen een subsidie krijgen van Rs 20.000. Hiervan gaat er meestal 5.000 tot 8.000 Rs in de zakken van de bureaucratie en van dezen die benoemd zijn om de armen te helpen. En het artikel gaat door met andere data over deze grandioze PLUNDER van de armen. Ook onze Europese NGO's doen niet zelden mee aan deze plunder zoals beschreven is een boek uitgegeven in Leuven. Om tegen deze plunder in te gaan nam ik het initiatief om zelf geld te verzamelen en ons col-lege hier in Ambikapur te vernieuwen. Hoeveel succes mijn initiatief gevonden heeft kan ik nog niet meedelen omdat onze missieprocuur veel achterstel heeft met het voorbereiden van de HUBEJE pa-pieren. Ik ben ook gaan bedelen bij de Indiërs zelf, nl bij mijn oud-leerlingen van de twee 'rijke' scho-len waar ik vroeger werkte. Ik had een goede reactie en van een groepje van zes kwam het tot 1.000 euro. Als velen van hen hetzelfde doen zal er veel zaad in het bakje komen hier in India zelf. Nog iets dat het leven duurder maakt in Bhaiyathan dan bij ons in Ambikapur: er zijn geen winkels. Hij moet dus alles aanbrengen uit de nabije kleine stad.
Om te eindigen nog iets onder ons. De jonge man die priester wil worden maar aan de drank is ver-slaafd werd door de bisschop aan Pater Sylvanus toevertrouwd in de hoop dat er iets zou gebeuren. Het is niet gebeurd, maar verergerd. Soms vonden de jongens hem dronken aan de kant van de weg. En hij was de directeur van de school en van het internaat. Het gebeurde ook dat hij bij verwanten ging en dan daar 2 tot 3 weken verbleef, weg van de school. Een gedeelte van het geld dat hij verza-melde van de studenten ging op in het drinken. Onvoorstelbaar. De jonge man is ziek. Hij wordt door-gestuurd maar van een serieuze poging tot genezen zie ik niets. Jammer. Gelukkig zijn er heel goede onderwijzers en onderwijzeressen. De resultaten van de VIIIst klas (laatste jaar) zijn weer heel goed nl van de 28 die hun examen aflegden behaalden 21 over 80 % en 7 meer dan 70%. Pater Sylvanus kan nog geen relaas schrijven over zijne vijver. Hij zal er mee beginnen als de euro's 1.505 (die ik meenam en aan hem gaf) zijn uitgewisseld. In onze stad Ambikapur is dat niet mogelijk, hiervoor moeten we naar Bilaspur gaan dat is 7 uur met de bus en 5 uur met de wagen. GEDULD. Als hij het geld krijgt is het volop regenseizoen en dus moeilijk om werkers te vinden. In september zal hij hoopt hij kunnen een aanvang maken.

Correspondent: Inge Beyers

Madhya Pradesh - 3 december 2003

Verleden week was P. Sylvanuis hier, maar nog geen nieuws over de storting.
Er is een verandering van het bewind betreffende de financies en de nieuwe procurator is nog niet op de hoogte van heel wat dingen.
Ja, we zitten hier in een streek die eerder afgelegen is wat de verbindingen aangaat. Het nieuwe huis voor de provinciaal met zijn staf is ook op een andere plaats en de computer is nog in de oude, allemaal ingewikkelde toestanden.
Vraag onze vrienden nog wat geduld uit te oefenen. De procurator van bet bisdom was hier zo juist en weet niets. Nog een complicatie: het geld gaat niet onmiddellijk naar P. Sylvanus van onze SJ procurator maar moet langs het bisdom, . allemaal regelingen van de staat. Ze willen de zaken controleren, want het zit hun in het hoofd dat we het geld ontvangen om mensen te “bekeren”.
Vele groeten.

Correspondent: Inge Beyers

N.v.d.r.
Het bestuur heeft beslist de bankcheque te blokkeren tot nadere en duidelijke informatie.