Jan Van Eeckhout


Adres

Esquiri - Bolivië
Adres: Padre VAN EECKHOUT Juan, Casilla 789, SUCRE, Bolivia, America del Sur

Leven en werk

Padre Juan Van Eeckhout is geboren te Overijse op 16 november 1927 en werd priester gewijd te Mechelen op 20 april 1952. Jan was 5 jaar parochiepriester te Schaarbeek vooraleer hij in juni 1957 naar Bolivië vertrok. Eerst was hij onderpastoor te Atocha, een parochie van 20.000 mijnwerkers en met een uitgestrektheid van 20 km². Vanaf mei ’59 werd Jan pastoor te Esquiri, een parochie zo groot als de provincie Antwerpen en met 14.000 inwoners, allen Indiaanse landbouwers. De parochie hangt af van het bisdom Potosi op 90 km van Esquiri. Heel het parochiegebied ligt in het Andesgebergte. Potosi zelf is de hoogst gelegen stad ter wereld (4.000 m), terwijl Esquiri zelf in een vallei op 2.600 m ligt.
Al de Indianen (afstammelingen van de Inca’s) zijn katholiek. Op bepaalde tijdstippen van het jaar zijn er 'fiestas' in elk van de 8 bijkerken alsook in de hoofdkerk. Dan gaat de processie uit en is het feest gedurende verscheidene dagen.
’s Maandags is het een speciale dag in het godsdienstig leven van de Indianen. Op die dag komen ze van heinde en ver om Eucharistie te vieren voor de zielen van de overledenen. Daarna wordt er nu en dan wel eens alcohol gedronken. Het geloof van de Indiaan is simpel en traditioneel zoals ze dit geleerd hebben van de Spaanse missionarissen gedurende de kolonietijd van 1492 tot omstreeks 1825.
Toen Jan in 1959 in Esquiri aankwam waren de mensen er zeer arm. Het was toen juist zeven jaar geleden dat de landbouwhervorming had plaatsgehad en alle Indiaanse boeren waren eigenaar geworden van ongeveer 13 ha grond. Met die grond werd echter niets gedaan en de helft van de kinderen stierf voor ze één jaar oud waren. Dankzij Broederlijk Delen heeft Jan een landbouwinstituut kunnen bouwen waar honderden landbouwers scholing hebben gekregen. Na twintig jaar arbeid is het gelukt en leven ze allen van de opbrengst van hun grond. Ze produceren meestal aardappelen en graangewassen. Ze leerden ook chemische meststoffen gebruiken.
Overal werden dispensaria gebouwd door de regering. Op 12 km van Esquiri is er nu een hospitaal met een permanente geneesheer en twee verpleegsters. Dringende gevallen worden door Jan en zijn medewerkers daarheengevoerd.
In 1975 werd een brug gebouwd over de Rio Mataca. Het is een hangbrug van 146 m lang en 2 m breed. Vroeger moesten de arme boeren met hun beladen muilezels door de Rio waden en elk jaar werden er twee of drie meegesleurd door het woeste water van de bergstroom.
Met een bulldozer die men van Broederlijk Delen kreeg, werd reeds 100 km nieuwe weg aangelegd. Zo kunnen de boeren nu gemakkelijker hun producten naar de markt brengen. Deze wegen moeten wel elk jaar hersteld worden want tijdens het regenseizoen spoelen er zoveel stenen en rotsblokken naar beneden dat de wegen niet meer berijdbaar zijn.
In ’85 bouwde Jan met behulp van de boeren een windmolen voor watervoorziening. Voor de elektriciteit zorgde een dieselmotor die 3 uur per dag draaide. Dat kostte veel geld aan brandstof en Jan dacht er aan een motor te installeren met windkracht die de ganse dag stroom kan leveren.

Jan overleed in Sucre op 28 maart 2017.

In memoriam

E.H Jan Van Eeckhout

Padre Jan Van Eeckhout werd geboren op 16 november 1927 te Overijse en is plots overleden te Sucre, Bolivia op 28 maart 2017. 
Zijn lichaam is bijgezet in de crypte in de kerk Virgen de la Medalla Milagrosa in Sucre. 

Jan was 5 jaar parochiepriester te Schaarbeek vooraleer hij in juni 1957 naar Bolivia vertrok. Eerst was hij onderpastoor te Atocha en in 1959 werd hij pastoor te Esquiri, een parochie zo groot als de provincie Antwerpen met 14.000 inwoners. Esquiri ligt op 2.600 m hoogte in het Andesgebergte..
“De Brug” heeft Padre Jan gesteund vanaf 1986 tot 2015.
Deze steun ging voornamelijk naar:
- Bouw van een kleine windmolen voor het opwekken van elektriciteit.
- Herstelling van een bulldozer voor het vrijhouden van de wegen.
- De lonen van onderwijzers in het landbouwinstituut.
- Bevloeiingskanaal voor landbouwgronden.
- Loon en transportkosten voor geneesheer in de strijd tegen cholera.
- Vanaf 1994 ging de steun hoofdzakelijk naar het tehuis voor weesjongens.

Bolivië

Brieven

Bolivië – 19 december 2014

Het is nu reeds enkele jaren geleden dat de laatste van de kinderen die hier vanaf de leeftijd van 4 tot 18 jaar in het tehuis verbleven, vertrok. De wens was om terug een groep van kinderen van 4 á 5 jaar te hebben die zouden kunnen opgroeien in het tehuis maar de ¨Verdediging van het Kind¨ (La Defensora de la Niñez) van Sucre, een instelling die belast is met het verwijzen van de kinderen aan de tehuizen, stuurde ons alleen kinderen van 9, 10 en 11 jaar. Kinderen van ouders met een alcoholprobleem, kinderen opgepikt van de straat of kinderen die reeds in verschillende instellingen hadden gezeten voor problemen zoals diefstal en opstandig gedrag. Bovendien heeft men ons de laatste twee jaar maar weinig kinderen toevertrouwd en hebben we gewerkt met slechts 6 tot 9 kinderen terwijl we over een capaciteit beschikken voor 13 kinderen.
In het begin van dit jaar (2014) hebben we een onderhoud gehad met de jeugdrechter met de duidelijke vraag om alleen zeer jonge kinderen te verwijzen naar ons tehuis. Dit jaar echter stuurden ze ons twee kinderen, één van 9 en één van 11 jaar. We kregen het idee, indien het aantal kinderen niet zou toenemen, we een andere weg zouden moeten inslaan. Welnu, er zijn 2 opvoeders, 1 kokkin en 1 tuinman werkzaam en Charo, de directrice, die in het tehuis werkt. In het totaal vijf personen voor zo weinig kinderen. Bovendien beantwoordde het tehuis aan geen enkele sociale noodzaak. De laatste jaren werden vele tehuizen geopend in Sucre en we veronderstellen dat dit de reden is waarom men zo weinig kinderen stuurt.
De kinderen die vorig jaar naar ons tehuis werden verwezen, nl. één van 7 en twee van 9 jaar, hadden onderling een soort seksuele relatie. Over dit feit had men ons niet ingelicht. Wanneer wij op de hoogte van hun voorgeschiedenis werden gebracht, wilden we dat deze kinderen zouden overgeplaatst worden. Dit bleek echter niet mogelijk omdat het adres van de moeder van een van de kinderen niet gekend was. Een ander kind was aan zijn lot overgelaten. Met andere woorden, slechts één kind kon het tehuis verlaten. Deze drie kinderen kregen een tiental maanden lang psychologische hulp. Na het beëindigen van de behandeling geraakten deze kinderen opnieuw verwikkeld in dezelfde problemen.
Terwijl deze feiten gebeurden, hebben de leden van de stichting in een vergadering bepaald dat het tehuis dit jaar zou stopgezet worden omdat men de doelstellingen niet had nagekomen zoals in het begin werd overeengekomen, nl een samenleving van 12 á 13 kinderen die van hun vierde tot hun achttiende zoals een familie in het tehuis zouden verblijven. 
Bovendien bepaalden de leden van de stichting dat vanaf december men zal werken aan de analyse van de problematiek van de gemeenschap, nl. de wijken dicht bij het tehuis. Deze analyse zal duidelijk moeten maken welke richting men wil nemen. Men denkt o.a. aan een kinderopvang, een hulpcentrum voor kinderen… 
Er is echter nog niets vastgelegd. Na de analyse zal men zicht hebben welk project de meeste hulp kan bieden aan de gemeenschap.
We verwachten de resultaten van de analyse vóór half januari 2015. Dan zal het nieuw project starten. Het zal nog wel enkele maanden in beslag nemen om de regels op te stellen en een infrastructuur uit te werken.We zullen jullie informeren wanneer het nieuw project er is.
Heel veel groeten en bendiciones
Padre Juan 

Correspondente: Gerarda Hoefman


Bolivië – juli 2014

Hartelijk dank voor uw brief en het opsturen van de documenten van “De Brug”. Hierbij ingesloten stuur ik u de gevraagde en ingevulde documenten.
Voor het ogenblik gaat hier alles goed met al onze jongens van het “Hogar San Agustin”, behalve met één van onze jongens, namelijk Huascar, die een ongeluk heeft gehad met zijn fiets. Een auto heeft hem omver gereden : gevolg een beschadiging van zijn onderste tanden. Hij wordt voor het ogenblik verzorgd in het stadshospitaal Santa Barbara. Voor het ogenblik heeft hij het erg moeilijk om te eten, gelukkig is er niets gebroken.
Verleden week is Ariël (die een arm verloren heeft in een ongeluk) naar een vergadering van 3 dagen naar Potosì geweest. Hij heeft een “diploma voor de pastoraal” gekregen.
En zo gaat het leven verder en zorgt Charo Duran met veel liefde voor al onze jongens.
Verleden jaar hadden ze allemaal goede uitslagen voor hun examens.
Ondertussen wens ik u allen het allerbeste en veel dank voor al wat ge voor ons weeshuis doet.
Zeer genegen groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman


Bolivië    – maart 2014

Dank voor uw brief van 25 januari 2014. Dank ook voor het goede nieuws. Er werd op mijn rekeningnummer 4023408802 van de Banco Mercantil Santa Cruz op 31 januari 2014: 1.731,32 US$ of 12.015,36 Bolivianos gestort.
Hartelijk dank voor al het werk dat ge voor ons “Hogar San Agustin” en “Betanie” gedaan hebt. Voor het ogenblik hebben we 12 jongens ten onzen laste. Ze hebben allemaal goede nota’s gehad voor het voorbije schooljaar.
Rosario Duran Villalta en Cecilia Hollensteiner doen werkelijk hun best voor onze jongens. Er werkt nu voor ons “Hogar San Agustin” ook een dokter psycholoog voor 2 moeilijke gevallen.
Alles samen draait alles goed.
We danken O. L. Heer die ons helpt voor de opvoeding van al die jongens.
Ondertussen hartelijk dank voor al de leden van De Brug die goed voor ons project zorgen.
Zeer genegen groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman


Bolivië – december 2013

Van harte wensen we u allen een Zalig Kerstfeest en onze beste wensen voor een gelukkig Nieuwjaar 2014. Tegelijkertijd veel dank voor uw hulp voor onze stichting “Hogar San Agustin”
Verleden jaar hebben we ons nieuw huis voor onze jongens van 18 jaar en meer “Betania” ingehuldigd. Betania heeft 2 verdiepingen en 12 kamers. De jongens die vroeger een kamertje moesten huren in de stad, leven nu in Betania en moeten geen huur meer betalen. Ze werken allemaal en zorgen zelf voor hun onderhoud.
Het “Hogar San Agustin” zal nu bestuurd worden door 4 personen: een verpleegster (de bestuurster), een “magistar” in pedagogie, een doctor in psychologie en een kokkin. Dankzij uw hulp worden al die mensen betaald. Twee van hen hebben universitaire studies gedaan.
Daar ik nu al 86 jaar ben mag ik u vragen later geregeld te voorzien voor het onderhoud van de 8 jongens die in ons Hogar San Agustin leven. Wij zorgen voor hun voeding, hun kleding en het betalen van de scholen. Elke jongen kost ons ongeveer 80 US$ per maand.
Als ik er niet meer zal zijn zullen jullie elk jaar wat nieuws krijgen van degenen die het Hogar besturen (een Nederlander zal zorgen voor de Vlaamse tekst).
Ondertussen zeer hartelijke groeten en één in gebed.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 5 augustus 2013

Hartelijk dank voor uw briefje van 4 juli laatstleden met het formulier.
Hierbij ingesloten het ingevulde formulier en ook enkele briefjes van enkelen van onze jongens.
Hier loopt alles normaal verder. We hebben nu alle documenten van de Stichting “Hogar San Agustin” en ook de “Personas judica” van ons Hogar. Dat maakt het voor ons eenvoudiger om hulp te krijgen van ontwikkelingshelpers van Denemarken, die soms 2 maanden blijven. Dat is echt goed voor ons werk hier.
Met mij gaat alles goed, niettegenstaande mijn toekomstige 86 jaar. Ik dank God elke dag voor mijn leven. We ploegen verder zonder om te kijken. Charo en Cecilia zijn bereid om in onze stichting verder te werken moest er iets met mij gebeuren.
Met onze nieuwe jongens gaat alles goed. Ze hebben goede “notas” in het college waar ze gaan: de Recoleta van de Fransiscanen is een goede school. Het is een college met 1200 leerlingen; 6 van onze jongens gaan daar naar school.
Met Ariel, die maar één arm heeft, is het goed. Alles is goed genezen. Hij studeert goed.
De jongste van onze jongens, die maar 7 jaar is, vloog alleen naar Santa Cruz. Een tante van hem betaalde de reis.
Ondertussen hou ik eraan U van harte te bedanken voor alle hulp die we elk jaar krijgen van “De Brug”.
Zeer hartelijke groeten aan u beiden en tot schrijvens.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 17 maart 2013

In mijn vorige brief heb ik vergeten de gegevens over mijn laatste giftontvangst op mijn bank te vermelden.
Op 7 februari 2013 heb ik op mijn bankrekeningnummer 4023408802 van de Banco Mercantil Santa Cruz” : 1.928,19 US$ ontvangen van De Brug.
Verontschuldig mij dat ik dat vergeten was.
Hartelijke groeten

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 15 maart 2013

Dank voor uw beste wensen voor het nieuwe jaar, die hier zeer laat zijn aangekomen.
Hier is alles goed en ook met onze jongens.
Ik heb nu 10 jongens van 7 tot 14 jaar. De nieuwe jongens (6) moeten het nog gewoon worden. We hadden er maar 4 niet meer.
In ons huis “Betania” hebben we er nu 6 die allen al 18 en meer zijn. Die doen ook hun best : 2 ervan studeren burgerlijk ingenieur en de 4 die nog niet goed weten wat ze gaan studeren, zijn al aan het werken.
Niettegenstaande mijn 85 jaar heb ik nog de moed om verder te werken. Ik dank elke dag O. L. Heer voor het leven dat ik van Hem krijg.
Ik bid voor u beiden ook.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om u te bedanken voor al het werk dat ge doet voor ons werk hier in het verre Andesgebergte, in Bolivië.
Ondertussen het allerbeste voor u beiden en heel de familie.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 3 april 2012

Hartelijk dank voor uw brief van 20 januari 2012 en nu heb ik eindelijk nieuws gekregen van de bank : Banco Mercantil Santa Cruz. Er werd op 22 februari 2012 : 1960,78 US$ gestort (in Boliviaans geld is dat 13.548,99 Bolivianos). Dat alles op mijn naam en de naam van Charo Durán Hollensteiner, M.
Voor de rest is alles O.K. hier. Ook met de jongens van het Hogar San Agustin en “Betania”.
Met mijn gezondheid gaat het een heel stuk beter.
Van harte wil ik jullie en al de mensen van De Brug bedanken voor het opsturen van de 1500 euro.
Charo werkt met veel moed verder in het Hogar San Agustin en in Betania.
Twee van onze grote jongens studeren nu voor burgerlijk ingenieur. Zo gaat het leven verder.
Dit jaar word ik 85 jaar en O. L. Heer blijft voor mij zorgen. Eind juli kom ik naar de Lage Landen aan de zee en ik hoop jullie te ontmoeten. Ik vertrek terug naar Bolivië half oktober. Het was nu 4 jaar geleden dat ik naar België was gekomen.
Ondertussen wens ik jullie allemaal het allerbeste en dat O. L. Heer jullie beware en zegene.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 13 augustus 2011

Dank voor uw brief van 23 juni ll. en ook voor het in te vullen formulier, dat ik hierbij meestuur met de hoop dat alles op tijd komt.
Hier is alles oké. Binnen een maand word ik 84 jaar en O. L. Heer blijft voor mij zorgen.
Onze nieuwbouw is praktisch af en volgende week gaan 6 van onze oudere jongens er in komen wonen. De bouw heeft veel geld gekost, want er is hier een inflatie van ongeveer 20 %. Alles is duurder geworden en tegelijkertijd krijgen we altijd maar minder voor het wisselen van de US$. Vier jaar geleden kregen we voor 1 US$: 8,2 Bolivianos, nu nog maar 6,8 Bolivianos. Alle prijzen stijgen, bvb. de suiker kostte vroeger 4 Bolivanos voor 1 kg, nu is dat al 8 Bolivianos. En zo is het met alles. Voor 1 kg kip betaalden we 9 Bolivianos, nu zijn dat er 18.
Voor wat de scholen betreft: vanaf volgend jaar wordt alles staatsschool. Ze gaan geen vrije scholen meer toelaten. We hebben voor onze jongens de beste scholen uitgekozen. Van onze grote jongens zijn er 2 die voor burgerlijk ingenieur studeren, één studeert voor technisch ingenieur en enkele anderen studeren economie en sociale studies.
Het ergste is ook dat de bedrijven van Santa Cruz die suiker, soya, katoen en rijst uitvoeren, telkens minder verdienen. Wat uitgevoerd wordt, wordt in dollars betaald en telkens krijgen ze daar minder Bolivianos voor, zoals ik hierboven heb meegedeeld.
Beste vrienden, ik maak van de gelegenheid gebruik om jullie hartelijk te bedanken voor al wat ge voor ons doet.
Volgend jaar hoop ik naar Europa te komen, dan ben ik 60 jaar priester en is mijn zus 50 jaar getrouwd.
Ondertussen wens ik jullie het allerbeste vanuit het zonnige Bolivië.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië - 14 december 2010

Eerst en vooral hartelijk dank voor uw mooie brief van 17 november laatstleden die 2 dagen geleden hier is aangekomen.
Dank voor de beste wensen bij gelegenheid van mijn verjaardag. Mijn verjaardag werd hier mooi gevierd met al de jongens van ons weeshuis. De jongens hadden allemaal mooie tekeningen gemaakt.
Verder gaat het goed met het afbouwen van ons huis met 2 verdiepingen voor onze grotere jongens. In het begin van het volgend jaar komen ze in dat huis wonen. Het zal rap vol zijn. Enige dagen geleden is Moises hier weer aangekomen vanuit Buenos Aires. Hij gaat hier verder studeren aan de universiteit van Sucre als ingenieur.
Ondertussen ook dank voor al dat werk dat ge voor ons gedaan hebt. Het zal een grote hulp zijn voor de afbouw van onze “Casa de Apoyo laboral”. Het huis heeft ons veel geld gekost. Dat alles zal allemaal verdergaan onder de goede leiding van Charo en Cecilia.
Voor het ogenblik gaat hier alles goed met onze jongens die voor het ogenblik in verlof zijn tot begin februari 2011. Van de 9 jongens zijn er 7 op verlof bij hun familie: een oma of een nonkel of tante. Voor het ogenblik is het rustig in het weeshuis. Van de groten zijn alleen Antonio en Franz aanwezig. Ze helpen ons goed voor de twee kleine jongens die hier nu nog zijn.
En zo gaat alles verder.
Ondertussen is Cecilia bezig met haar “master in pedagogie”. Met haar dochtertje gaat alles goed.
Ziedaar een beetje nieuws uit Sucre.
Van harte ook het allerbeste nog voor Kerstmis en Nieuwjaar.
Dat O.L.Heer U beiden zegent en beschermt.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 2 juli 2010

Hartelijk dank voor uw briefvan 7 juni laatsleden die ik eergisteren heb ontvangen, samen met de "projektopvolgingformulieren (formulier A) werkjaar 2010". Dank ook voor de hulp voor het invullen.
Met de jongens is alles oké. We hebben er nu 9 alles samen. Van de nieuwe hebben we er twee van het hospitaal. Waarschijnlijk zullen die blijven, want ze hebben niemand behalve één.
Ariel is 11 jaar en is door een hoogspanningskabel van 14.500 volt een arm kwijt en 2 tenen van zijn rechtervoet. Hij was een boom ingeklommen en heeft met zijn 2 handen die kabel aangeraakt en is bewusteloos op de grond gevallen. Twee dagen daarna is hij terug bewust geworden in het hospitaal Santa Barbara. Nu gaat hij reeds naar school.
Het ander geval is een jongen van 11 jaar ook. Zijn achterste en zijn rug waren verbrand. Zijn grootmoeder had zeer warme bakstenen in zijn bed gelegd omdat hij in zijn bed urineerde. Hij komt ook van het hospitaal omwille van die erge brandwonden.
Voor het ogenblik zijn we aan het bouwen voor onze jongens van 18 jaar : 12 kamers met een keuken en 2 douches en wc en eetkamer.
De bouw zal af zijn voor eind november. Zo hebben we dan plaats voor onze 6 jongens die al 18 jaar zijn. Met die "Casa de apoyo laboral (C.A.L.) moeten ze dan geen huur betalen voor een kamer in de stad. Zij moeten zorgen voor hun voeding met het werk dat ze hebben.
Juan Serrudo studeert al één jaar voor civiel ingenieur en heeft goede uitslagen evenals Ronald, die voor technieker studeert aan de universiteit. Ivan is nog altijd geldwisselaar en het gaat hem goed. Jorge is in Buenos Aires en werkt daar, evenals Moises.
Politiek wordt Bolivië stilaan een kopie van Cuba en Venezuela. Het wordt een dictatuur en ze gaan waarschijnlijk de goederen van de Kerk aanslagen. Al onze goederen gaan we op naam van een "fundación" zetten, los van de Kerk.
Voor volgend jaar kunnen we proberen onze "Casa de apoyo laboral" als project te nemen.
Ziedaar beste vrienden wat nieuws over ons Hogar San Agustin en onze Casa de apoyo laboral.
Hartelijk dank voor al wat u voor ons doet.
Hierbij ingesloten de gevraagde papieren.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 23 februari 2010

Hartelijk dank voor uw brief van 28 januari 2010, met het goede nieuws dat het "Hogar San Agustin" voor dit jaar 1.525 euro zal ontvangen. Morgen ga ik naar de bank en laat u weten hoe alles is toegekomen.
Ik profiteer ervan om u van harte te bedanken voor al dat werk dat ge voor ons doet.
Het schooljaar is terug gestart vanaf 1 februari laatstleden. We hebben voor het ogenblik 6 leerlingen in de Recoleta.
Frans is voor het ogenblik in La Paz voor 3 maanden en hij is zeer tevreden.
Met Cecilia is alles oké, ge kunt nu al zien dat ze een baby verwacht. Ze werkt nog verder in ons Hogar. Alle nieuwe jongens hebben zich goed aangepast en ze voelen zich allen goed thuis. Met de Madrina (Charo) is ook alles oké.
Het bouwen van de kamers is nog niet begonnen omwille van dat de stad Sucre hier beneden in de rio nog een nieuwe straat moet aanlegen en ze heeft nog niets gedaan.
Geduld en geduld !
De muur van 65 m lang en 2.50 m hoog is reeds af en heeft ons veel geld gekost omwille van de prijzen van het ijzer voor het gewapend beton.
Op 2 februari 2010 heb ik 2.080,19 US$ ontvangen.
Hartelijk dank en lieve groeten

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië - 1 oktober 2009

Dank voor uw brief van 15 september ll.
Dank ook voor het doorsturen van de formulieren voor het project. Dank ook voor het project van Charo en Cecilia. We zullen dan later wel zien hoe het daarmee afloopt. Charo en Cecilia zijn bereid om met U te corresponderen en als er papieren moeten ingevuld worden in het Nederlands dan zal ik hen wel helpen.
Proficiat ook aan Veerle voor de geboorte van Lander.
Hier in Sucre is alles oké. De nieuwe jongens zijn al goed aangepast. Het schooljaar zal in november ten einde lopen en de resultaten van de examens van de nieuwe jongens zijn zeer positief. Met de andere jongens loopt alles goed, ze hebben goede uitslagen. Franz eindigt nu zijn laatste jaar van zijn humaniora en gaat daarna naar de universiteit, maar hij weet nog niet goed wat hij gaat studeren. Antonio en José moeten nog 2 jaar doen om hun humaniora te beëindigen. Juan studeert commercieel ingenieur en woont reeds samen met Ronald in een klein appartementje. Ronald studeert technicus. Ze doen het beiden goed en ze werken ook. Walter alleen is een probleem. Hij studeert niet goed.
Met mij alles goed niettegenstaande mijn ouderdom (82 jaar). Ik blijf alle dagen zorgen voor Poconas.
De situatie in Bolivië is niet goed. Dit jaar hebben ze een verlies van 1.000 miljoen voor de export. Evo wil niet uitvoeren naar Amerika of Europa en hij moet het regelen met Venezuela en Brazilië die niet altijd goed betalen. Uiteindelijk hebben ze dan toch besloten om een nieuwe lijst te maken voor de verkiezingen. Zo is er geen mogelijkheid om te bedriegen, alle mensen zijn opnieuw opgeschreven. Op 6 december e.k zijn er verkiezingen. Naast Evo zijn er nog 6 andere partijen. We zullen wel zien wat dat allemaal wordt. Ondertussen is Evo bezig het gerecht af te schaffen.
De uitweg naar de Pacific langs Chili is puur propaganda. Chili zal dat niet zo rap regelen.
Mia is begin september terug in de Molino en werkt weer hard verder zoals ze me vertelde.
Onze scheidingsmuur van 65 m lang en 2.50 m hoog is af. De stad Sucre moet daartegen nog veel grond aanvoeren opdat we verder zouden kunnen bouwen voor de kamers van onze grote jongens.
Ondertussen wens ik u allen het allerbeste en stuur u zeer hartelijke groeten voor u zonder Toon te vergeten.
Brief van Charo, medewerkster en toekomstige opvolgster van Jan Van Eeckhout
(vrije vertaling uit het Spaans)

Ik maak van de gelegenheid gebruik om jullie hartelijk te groeten. Ik wil u danken om ons nieuw project voor de straatjongens, dat wij willen verwezenlijken, voor te stellen. We hopen dat God ons daar bij helpt.
Met hart en ziel blijven wij ons inzetten voor het weeshuis. Wij zullen binnenkort weer nieuwe jongens krijgen, daar er enkelen het weeshuis verlaten.
Een hartelijke groet aan de ganse familie
P.S. Franz gaat volgend jaar voor 3 maanden Bijbelstudie doen in Cochabamba of Tarija om daarna missionaris te worden. Ik bid voor hem.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 19 maart 2009

Dank voor uw brief van 17 februari laatstleden.
Ondertussen zult ge al wel de lijst ontvangen hebben van onze kinderen, met naam en geboortedatum.
Daar ik geen formulier ontvangen heb over de som die ik ontvangen heb, schrijf ik u hier de gegevens van het geld dat ik ontving.
Banco Mercantil Santa Cruz, Calle España 55, Sucre - rekeningnummer 4023408802 op 18 februari 2009: 2042,08 US$.
Dank daarvoor. We zullen de volgende maal ons best doen om alles goed in te vullen. Verder is hier in Sucre alles oké.
Voor het ogenblik zijn er gezondheidsproblemen in Santa Cruz. De ziekte "Dengé" heeft daar al 55.000 zieken gemaakt (dengé wordt veroorzaakt door een mug - de ziekte komt alleen voor in het tropische gedeelte van Bolivië)
Het allerbeste en zeer hartelijke groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 19 december 2007

Hartelijk dank voor uw brief van 5 december laatstleden.
Van harte wens ik u beiden en gans de familie het beste voor Kerstmis en ook het allerbeste voor het nieuwe jaar.
Hierbij ingesloten het ondertekend "addendum" voor Brussel.
Hier ondertussen alles oké met onze jongens.
Ronald en Juan verlaten ons daar ze beiden al 18 jaar zijn. Vanaf 15 januari e.k. krijgen we er 5 nieuwe jongens bij, allen tussen 4 en 8 en 10 jaar. We hebben de papieren nog niet van al die nieuwe. Eens dat ik alles volledig heb stuur ik jullie de juiste namen en geboortedata toe.
Ronald en Juan gaan ergens wonen niet ver van het Hogar San Agustin. We gaan ze nog blijven helpen omwille van hun studies: Juan: administratie-ingenieur en Ronald: technicus in elektriciteit. Met die 5 nieuwe jongens hebben we weer 13 man te verzorgen.
Verder gaat het in Bolivië niet al te goed. Eind januari (25) is er weer een referendum over de nieuwe constitutie: ja of nee. Als het "neen" wint, dan is het praktisch gedaan met Evo Morales. We zien wel hoe het verder afloopt.
Ondertussen zitten er al een heel deel mensen in het gevang omdat ze propaganda hebben gemaakt voor het "neen".
En ondertussen is er een groot gebrek aan brandstof. Veel files om een beetje nafta te kopen. Volgens Evo zorgt de staat voor alles ???
We blijven voort werken met de moed en de gezondheid die we krijgen van O.L.Heer.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – mei 2008

Dank voor uw brief met de in te vullen formulieren. Gisteren ontvangen, de post was gedurende drie weken in staking.
Dank ook voor het geld (1.950 euro) dat goed is aangekomen. Ik denk dat het goed is dat ik de formulieren meebreng naar Salazac waar ik zal zijn vanaf 7 juli tot eind september. Daar kunnen we dat dan samen doen.
In het Hogar is alles oké. We hebben voor het ogenblik 10 jongens. De 2 jongens die uit de campo moesten komen, zijn niet gekomen.
Voor het ogenblik hebben we al 4 jongens van 18 jaar die het Hogar verlaten hebben : Jorge is in Buenos Aires en het gaat hem goed. Met Ivan is ook alles ok. Hij is nu geldwisselaar en verdient goed zijn brood. Moises Condori leeft bij zijn broer en het gaat hem goed. Dit jaar beëindigt hij zijn humaniora. Andres leeft bij zijn broer en beëindigt ook dit jaar zijn humaniora. Alles is oké.
Ik ben niet naar de Molino geweest omwille van een andere zaak.
Met mijn gezondheid is alles nu oké.
Ik zal dit jaar aankomen per vliegtuig van Madrid naar Marseille, waar Maurits en Ghislaine me komen afhalen.
Ik zal blij zijn jullie te kunnen ontmoeten in Salazac en ik zal de formulieren van de Brug meebrengen, zodat jij ze kan meenemen naar België.
Ondertussen is alles goed. Tot binnenkort.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië - 19 december 2007

Dank voor uw e-mail van 14 december laatstleden dat ik gisteren van Marcel heb ontvangen.
Ik maak van de gelegenheid nogmaals gebruik om jullie beiden het allerbeste te wensen voor Kerstmis en Nieuwjaar 2008. Ik hoop dat ge ondertussen mijn wensen hebt ontvangen met de foto met de namen van ons allen.
18 November laatstleden werd eindelijk de vaste brug in Esquiri ingehuldigd door de prefect van Potosi. Ik was er niet bij, want ik lag in het hospitaal.
In Esquiri is geen nieuwe pastoor en het dorp is aan het uitsterven. Velen gaan naar Potosi, Sucre of Santa Cruz. Het "Instituto Rural San Agustin" in Esquiri zal in handen genomen worden door 3 oudleerlingen van ons vroeger. Een Duitse priester wou naar Esquiri gaan maar is uiteindelijk naar Tarija gegaan en een Boliviaanse priester gaat niet naar Esquiri : geen inkomsten genoeg.
Nu is het verlof in Sucre en de jongens hadden allemaal goede resultaten. Voor het ogenblik werken zij om de buizen te installeren voor aardgas. Bij mij thuis, bij Charo en in het "Hogar San Agustin" hebben we reeds aardgas.
Moises is naar Santa Cruz gegaan bij zijn zuster en Andres doet zijn premilitaire dienst.
Eind januari komen er 2 jongens bij van 8 en 9 jaar wiens vader en moeder gestorven zijn. Ze komen van Los Canchas van de parochie Esquiri.
In ons Hogar is alles goed. Charo en Cecilia doen echt hun best.
Voor het ogenblik is de toestand in Bolivia gespannen. Er is strijd tussen het tropisch gedeelte en de Altiplano d.w.z. Oruro en La Paz. Ze gaan op den duur het land in twee verdelen als dat zo verder gaat en ze willen dat Sucre volledige hoofdstad wordt. Santa Cruz, Beni, Pando, Tarija, Cochabamba en Sucre willen zich losmaken van La Paz. Evo Morales is daar tegen. Hier in Sucre willen ze zich ook losmaken van La Paz. In de manifestaties in Sucre waren 3 doden. De politie van La Paz is schuldig.
Enfin, we zullen zien hoe het verder afloopt.
Ik breng de groeten over aan allen hier van jullie beiden.
Zalig Kerstfeest en beste wensen voor 2008.

Bolivië - 22 september 2007

Dank voor uw brief van 4 september laatstleden.
Ik ben het nu stilaan gewoon in de stad na zovele jaren in de "campo" met al die mensen die nog niet echt bedorven zijn en die leven volgens hun moraal van de Inca's : niet liegen noch bedriegen, niet stelen en niet lui zijn. Hier in de stad is dat anders, behalve enkele uitzonderingen.
De bisschop heeft nog geen andere padre gestuurd naar esquiri. De pastoor van Betanzos zal nu en dan eens de H. Mis gaan opdragen in Esquiri. Het is nu zeker dat de vaste brug in Esquiri zal ingehuldigd worden op 10 november e.k.
Met ons "Hogar San Agustin" gaat alles prima. Ik kan nu alles van dichtbij volgen. Cecilia en Charo werken daar met al hun krachten. Ondertussen hebben we 3 nieuwe jongens.
Op het einde van dit schooljaar d.w.z. in november gaan Andres Yale en Moises Condori het Hogar verlaten. Andres gaat samen met zijn broer werken in Santa Cruz en Moises gaat waarschijnlijk naar Argentinië waar zijn broer Hugo en zijn zuster Daisy reeds enkele jaren werken en verblijven.
Met mij gaat alles goed en ik heb werk genoeg.
De aartsbisschop van Sucre heeft me heel vriendelijk opgenomen in zijn bisdom. Ik hou me bezig met Pokonas waar de Nederlandse zuster Rita nog altijd overste is en heel blij is dat ik daar 3 x per week de H. Mis ga opdragen.
's Zondags doe ik de mis in "Cristo Rey" en ook in de kapel van de "Plazuelita Treveris".
Verder zijn er hier in Sucre veel problemen geweest gedurende een week. Heel de stad (ongeveer 250.000 mensen) eist dat Sucre weer volledig de hoofdstad wordt van Bolivia (niet alleen "El poder Judicial", maar ook de President en de beide kamers). La Paz wil dat dus niet. Afwachten maar ! Er zal gevochten worden. Niemand wil toegeven. We hebben traangas geroken tot hier beneden. Gelukkig wonen we niet in het centrum.
Ik hoop dat ons project voor 2007 : onderhoud van ons "Hogar San Agustin" in orde is, alsook ons project voor 2008 : betalen van het college voor onze jongens ?
Verder alles goed hier.
Ik ben blij dat uw ontslag alleen gaat aangaande het tijdschrift.
Nog vele groeten vanuit het zonnige Bolivia waar gisteren de lente begon.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Sucre - 17 mei 2007

Hartelijk dank voor uw brief van 20 april ll. Dank ook voor het opsturen van de formulieren. Ik zal ze hierbij insluiten en maar hopen dat ik mijn huiswerk goed gemaakt heb.
Het internaat in Esquiri werkt goed verder. Er zijn nu 25 internen en dat maakt dat we 3 onderwijzeressen hebben. Ik heb geld gelaten aan Don Victor zodat het internaat verder kan werken na mijn vertrek begin juni.
Hier geef ik u ook de naam en de geboortedata van de 4 jongens die u nog niet in uw lijst hebt.
.....
Alvorens te eindigen wil ik jullie beiden nog van harte bedanken voor al wat ge voor onze kinderen doet.
Dank ook aan "De Brug" : een werk van O.L.Heer.
Zeer genoegen groeten.

Correspondente : Gerarda Hoefman

Bolivië – 12 april 2011

Brief van Charo Durán, medewerkster van Jan Van Eeckhout:

De tijd vliegt zo rap dat het wat geduurd heeft eer ik jullie heb geantwoord.
Dank voor al de informatie die je ons hebt opgestuurd. Wij zijn heel blij dat jullie het project voor het weeshuis blijven steunen. Wij zijn ook heel blij jullie ooit te hebben ontmoet, zodat jullie het project wel kennen. Cecilia (mijn dochter) is heel blij mee te kunnen werken in het weeshuis met de kinderen. Misschien kunnen we elkaar in de toekomst schrijven via mail.
Ik stuur hierbij een foto waarop je de drie nieuwe jongens kan zien : Eduardo, Miguel en Victor. Zij verloren hun moeder een half jaar geleden. Ze zijn thuis met 7 jongens, enkelen zijn al volwassen, anderen zijn nog klein. Deze foto werd genomen op 12 april : de dag van het kind.
Nogmaals bedankt voor je brief en jullie interesse voor Bolivië.
Het speeltuig dat Toon maakte voor de jongens is nog in goede staat en wordt nog vaak gespeeld. Zij vinden het een heel leuk spel.
Nog vele groeten en een warme omhelzing.
Brief van jan Van Eeckhout van 28 april 2011
Dank voor uw telefoontje van gisteren.
Ik had veel te doen vanwege de Goede Week : vanaf 14 dagen voor Pasen in de kathedraal alle dagen vanaf 18 uur de biecht horen en dan de diensten nog.
Ook de afwerking van de nieuwbouw vraagt veel tijd. Dat nieuwe gebouw zal helemaal af zijn tegen einde mei.
Er werden 2 verdiepingen gebouwd met elk 6 kamers en een eetkamer en toilet en douche. Ook werden er kamers voorzien voor iemand die alles een beetje in het oog gaat houden.
Op het ogenblik hebben we ongeveer 8 jongens die in die nieuwbouw gaan wonen, zodat ze geen huur meer moeten betalen voor een kamertje in de stad. Ze moeten alleen het gebruik van het water en het licht betalen. Ze zorgen zelf voor hun voeding met het werk dat ze hebben en twee van hen hebben een beurs bekomen aan de universiteit.
Van harte dank ik jullie en al de mensen van De Brug voor de hulp die we van hen gekregen hebben.
Ons "Hogar San Agustin" heeft nu 11 jongens.
Er komt elke week een psychologe voor onze jongens. Alleen voor de speciale gevallen die ze apart moet behandelen moeten we betalen.
Er zijn drie personen van "De Brug" ons komen bezoeken gedurende 2 dagen. Ze hebben de nieuwbouw en ons "Hogar San Agustin" bezocht. Ze hebben ook het project van Charo en Cecilia bezocht en ze hebben foto’s meegenomen. Ik denk dat zij jullie wel informatie zullen meedelen over alles wat er in ons weeshuis gebeurt.
Ten laatste deel ik u mee dat ik op 27 januari 2011 een bedrag van 2010,72 US$ heb gekregen op rekening 402 3428112 van de Banco Mercantil Santa Cruz.
Vooraleer te eindigen wil ik u en al de mensen van De Brug hartelijk bedanken voor al wat ze voor ons doen.
Ondertussen zeer hartelijke groeten vanuit het zonnige Bolivië.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië – 29 juli 2009

Hartelijk dank voor uw brief van 30 juni laatstleden die één maand onderweg was.
Ingesloten het ingevulde 'projectformulier'. Het voorstel voor 2010 is oké.
Voor het jaar 2011 zou ik graag als project nemen : het bouwen van 4 kamers: een keuken, een eetkamer, een wc en een douche voor de huisvesting van onze jongens die het "Hogar San Agustin" verlaten als ze meerderjarig worden op 18 jaar. Voor het ogenblik huur ik een kamer voor Ronald en Juan.
Voor het volgend jaar ga ik zorgen voor Franz en daarna voor Antonio en José. Ik hoop tegen dan voor die jongens klaar te zijn met bouwen van dat kleine tehuis. De muur is 65 meter lang en 2.50 meter hoog (die is reeds af). Het is de scheiding tussen de rio en het eigendom van het weeshuis.
Nu iets anders.
Roasario Durán Villalba (Charo) en Cecila Hollensteiner denken er aan een lokaal te bouwen op het eigendom dat de kerk "Antioquia" gekocht heeft nu onlangs. Dat lokaal zou dienen om de kinderen die heel de dag op straat spelen, bezig te houden gedurende één of twee dagen per week. Het zou een sociale hulp zijn voor die arme kinderen waar niemand iets voor doet.
Zouden we daar voor het volgend jaar 2010 een project kunnen van maken?
Voor de rest alles goed hier nettegenstaande dat het echt een koude winter is, 1° tot 2° 's nachts en rond de 18° overdag, dankzij de zon.
Alvorens te eindigen wens ik u nog een goed verlof in Salazac en dank jullie hartelijk voor al wat ge voor ons werk hier doet.

Correspondente: Gerarda Hoefman

Bolivië - 31 januari 2007

Dank voor uw brief van 14 januari ll. Dank ook voor het mooie kaartje met de beste wensen voor de eindejaarsfeesten.
Dank ook voor het goede nieuws : 1700 euro. Prachtig !
Maar : ik kan voor het ogenblik dat project "water voor Esquiri" niet verwezenlijken. De brug is maar half af. De Prefectuur van Potosi heeft een bedrijf gecontacteerd dat geen machines heeft. Ze moeten alles huren ??? Rond juni zou die brug af zijn. Vamos a ver ? Daarbij komt nog dat ik na Pasen Esquiri definitief verlaat om me full time bezig te houden met het "Hogar San Agustin" en ook Poconas met Madre Rita.
In Esquiri gaat het internaat verder met de verkoop van de Caterpillar : 9000 US$ en één lichtmotor : 1000 US$. Zo kunnen ze voor enkele jaren verder en kunnen ook het water regelen als de brug af is.
Ik heb 48 jaar gewerkt in Esquiri. De nieuwe pastoor heeft nu de taak verder te werken.
De vergadertank in het dorp Esquiri wordt door de mensen gebouwd. Esquiri telt voor het ogenblik nog 5 families, alle jongeren gaan weg naar Argentinië of naar Spanje. Er is geen werk in Bolivia, niettegenstaande alle beloften. De regering is meer bezig met het opstellen van een nieuwe constitutie (communistisch).
In ons Hogar is alles oké. Voor het ogenblik hebben we 12 jongens. De studies van de jongens zijn goed. 7 gaan naar een privaat college en dat kost mij 300 US$ per maand. Ik wil ze de gelegenheid geven zolang het mogelijk is, want de staat wil de privaatscholen afschaffen en dan wordt alles staatsscholen. We zullen zien hoe dat allemaal afloopt.
Cecilia heeft gedaan met haar studies en is licentiaat in pedagogie en gaat in ons Hogar werken. Christian is klaar met zijn studies en moet nog alleen zijn thesis maken.
Met mijn gezondheid is alles oké. Dit jaar word ik 80 jaar en dat voelt men.
Ondertussen "un gran abrazo" voor u beiden.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Sucre - 10 oktober 2006

Dank voor uw brief van 27 september ll. Dank voor het sturen van het formulier dat ik in juli samen met jullie in Frankrijk heb geschreven.
Het geld van De Brug zal gebruikt worden voor het verdelen van het water in het dorp. Met het geld van De Brug zullen de buizen gekocht worden, alles samen ongeveer 1000 meter buizen van de bron in San Agustin (het landbouwinstituut) naar de overkant van de rio naar een vergaarbak boven het dorp. Als er geld genoeg is moet er een elektrische pomp gekocht worden om vanuit de bron het water naar de vergaarbak te pompen. Vandaar moeten we kleinere buizen kopen op het water te verdelen naar de huizen toe.
De vaste brug in Esquiri wordt gebouwd met geld van de Prefectuur van Potosi.
Voor de rest gaat het goed hier in Sucre en ook in Esquiri, waar het licht nu werkelijk goed is, er zijn geen onderbrekingen meer. Een echte luxe.
Voor de rest alles oké. Hartelijke groeten van hieruit aan jullie allen.

Correspondente : Gerarda Hoefman

Bolivië - 18 februari

Dank voor uw laatste brief en uw email langs Mia.
Volgens ons telefonisch gesprek van 13 februari ll. ben ik dus volledig akkoord om dat project van het water voor Esquiri te schrappen en eventueel te vervangen voor schoolkosten voor 7 van onze kinderen van het Hogar (weeshuis) (volgens de fotokopie hierbij van de schoolkosten lopen die hoger op dan 2000 US$ per jaar). We moeten 10 x 1.671 Bolivianos = 10 x 211,5 US$ per jaar.
Zoals u kan zien hebben we de eerste maand 2.493,5 Bs. betaald omdat daar "maticula" (inschrijvingsgeld) bij komt plus nog enige onkosten : 315,63 US$ de eerste maal.
Dat zou dus het project zijn in de plaats van het water voor het dorpje Esquiri. We hebben absoluut die vaste brug nodig om de buizen op te vestigen. Langs de kant van Esquiri hebben we 3 putten gemaakt en geen enkele gaf een goed resultaat. Allemaal ondrinkbaar zout water. De enige put die ons goed water heeft gegeven ligt in San Agustin aan de overkant van de Rio Mataca. Het plan was uit die put water te pompen langs buizen over de vaste brug naar een vergaarbak, een beetje hoger gelegen dan het dorp. De mensen hebben nu ingezien dat het geen zin heeft die vergaarbak nu te bouwen aangezien die brug niet afgeraakt.
Reeds 7 jaar zijn ze met die brug bezig. De eerste maal werden 100.000 US$ van de F.M.I. gestolen en hebben ze alleen één pilaar gemaakt.
10 oktober 2005 werd die brug opnieuw ingehuldigd. Ze wordt nu betaald door de Prefectuur van Potosi.
Mei 2006 zijn ze met de werken begonnen en die brug moest af zijn voor augustus 2006. Dat is niet gebeurd. Dan werd besloten het voor 15 oktober te doen. Dat kwam ook niet in orde daar het begon te regenen en er kwam veel water af. De werken zijn nu onderbroken tot 1 april 2007 en de burg zou moeten af zijn tegen 1 juni 2007. Niemand gelooft nog iets van dat allemaal. Het bedrijf dat de Prefectuur heeft uitgekozen om die brug te bouwen heeft geen enkele machine (geen kraan, geen bulldozer enz..), maar is van de partij van Evo Morales !!
Wanneer die brug zal klaar zijn weten we eigenlijk niet. de mensen reageren niet veel, want de MAS is de beste partij, die van Evo. We kunnen dus geen project bouwen op al die onzekere zaken.
Laten we het project maken voor de schoolkosten. We willen voor de beste van onze jongens een goed college betalen. Dat is een geschenk dat ze heel hun leven zullen meedragen.
Ik hoop dat het bestuur een beetje zal begrijpen dat men geen project kan verwezenlijken op basis van al die voornoemde dingen.
Ondertussen het allerbeste voor u beiden en dank voor uw grote bekommernis voor ons project van volgend jaar.
Voor het ogenblik is het hier carnaval. Onze jongens zijn op kamp tot dinsdag naar Yotala op 2 km van Sucre, waar ze al die "zatlapperij" niet moeten meemaken. Charo, Marcel en Cecilia zijn samen met de jongens op kamp. Ik ben van wacht hier in Sucre.
Ondertussen regent het heel veel in het tropische gedeelte van Bolivië. 37.000 mensen hebben in de overstromingen alles verloren. Triestig ! Veel schade en 35 doden. Arme mensen ! Hier boven en in Esquiri hebben we alleen motregen.
Zeer genegen groeten y un abrazo fuerte !

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 5 mei 2006

Dank voor uw brief van 3 april (vlug hé !). De post .......
Hier is alles goed.
Binnenkort zien we ons, als het God belieft, terug in juni.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 1 februari 2006

Dank voor uw brief van 16 januari. Ik zal mijn best doen om op al uw vragen te antwoorden.
eerst en vooral hartelijk dank aan de Brug voor de mooie som van 1700 euro die hier op 24 januari is aangekomen. Dank voor al het werk dat ge daarvoor gepresteerd hebt.
Mijn gezondheid is oké. Ik kom naar België op 16 mei (met Lufthansa) en vertrek terug op 10 augustus.
Normaal ben ik in Esquiri de laatste week van elke maand. de mensen zijn blij met het licht dat er nu permanent is. Er zijn geen onderbrekingen meer. Het internaat in Esquiri is nu leeg en verlaten : het is verlof. Op 6 februari e.k. begint het schooljaar in de stad, op de buiten na Pasen, we zien het wel. Gedu-rende het verlof hebben alle grote jongens gewerkt in een restaurant en anderen verkopen kousen op de markt. Aan de kleinsten heeft Charo 's morgens les gegeven.
De kinderen die komen revalideren gaan niet naar school. Ze krijgen les van Charo en van Maria-Elena (de nieuwe vrouw die de nacht doet). Dit jaar zijn ze niet op kamp geweest. Voor het ogenblik is Hilarion nog hier. De arme jongen loopt met krukken. Marvin blijft hier nog een jaar omdat zijn moeder met een andere man weg is en zijn broertjes zijn bij de grootmoeder. Eén dezer dagen vertrekt Freddy terug naar de Chaparé. Hij had tbc en is nu genezen.
Met Charo is alles super goed.
Er wordt in Esquiri had gewerkt aan de brug. Die moet af zijn in oktober.
Al de rest vertel ik wel in de Lage landen aan de zee. Groetjes.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 24 oktober 2005

Dank voor uw brieven van 6 en 11 oktober die hier samen aankwamen.
De brieven met de tekeningen zijn nog niet aangekomen.
We hebben nu een goede vrouw gevonden voor ons "Hogar San Agustin", Maria-Elena doet het goed. Ze roept nooit en heeft een goed gezag. Ze wordt gerespecteerd door al de jongens.
De werken aan de vaste brug zijn nog niet begonnen. Het is het regenseizoen en de rio is al verschil-lende keren met veel water afgekomen. Ik denk dat ze maar eerst het volgend jaar zullen beginnen met de werken. Geduld en nog geduld !
Ik ben blij dat mijn brief op tijd is aangekomen voor het boekje van oktober.
Voor de rest is alles goed.
Ondertussen wens ik u beiden nog het allerbeste en stuur jullie veel dank voor al wat ge voor ons doet.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 12 september 2005

Dank voor uw brief van 31 augustus.
Hier in Esquiri hebben we voor het ogenblik 23 kinderen in het internaat. Het volgend jaar zal dat getal redelijk meer worden. We hebben hier het bezoek gehad van de hoofdonderwijzer voor de provincie, J.M. Linares, die ons goed nieuws heeft verteld. Volgend jaar krijgen we er een nieuwe onderwijzer bij en gaat men beginnen met het 7de studiejaar hier in Esquiri. Zo kunnen de kinderen van de overkant van de rio Mataca hier op internaat komen en moeten ze niet meer naar het verre internaat in de pampa. Zodoende krijgen we het volgend schooljaar zeker een hele boel kinderen bij in ons internaat.
In Sucre zijn we begonnen met het opnemen van kleine jongens van het stadshospitaal Santa Barba-ra die aan het herstellen zijn.
Zo hebben we het geval van Hilarión wiens been ging afgezet worden. Op het ogenblik is dat nog niet gebeurd omdat het been van zijn rechterbeen aan het bijgroeien is. Zijn been is nu in de plaaster en hij zal zeker nog maanden in Sucre moeten blijven om nu en dan geopereerd te worden.
Dan hebben we Freddy (vanuit de Chaparé) die aan tuberculose heeft geleden, maar nog regelmatig naar de radiografie moet om zijn longen te controleren.
En dan hebben we nog Marvin uit Aiquile (Cochabamba) die ook beenderproblemen had, maar nu in november weer naar huis mag.
Ondertussen is Charito, die Arturo heeft vervangen, ook al weg en staat Charo alleen voor heel ons weeshuis. We hopen dat er binnenkort een nieuwe helper of helpster komt. O.L.Heer zal ons wel bij-staan.
Nogmaals dank aan De Brug die ons al zo lange jaren helpt. Onze hulp aan die arme kinderen is al-leen mogelijk dankzij uw inzet daar in de omstreken van Kalmthout.
Ondertussen wens ik u veel moed voor uw mooi werk voor de derde wereld.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 23 maart 2005

Dank voor uw lieve brief van 28 januari, die bijna één maand onderweg was omwille van de sociale pro-blemen in Bolivië.
Heel Bolivia zat vast met banen die afgesloten waren met stenen, bomen, enz.. Voor het ogenblik is het opgelust maar na Pasen kan het weer herbeginnen. We weten het nog niet.
Dank ook voor het opsturen van het geld : 1.550 euro, bijna 2.000 US$. Ik heb het geld ontvangen op 25 februari. Proficiat voor uw flink werk voor ons. Dat geeft ons moed.
De jongens in Sucre waren heel blij met de brieven die jullie stuurden als antwoord op hun schrijven en hun tekeningen. Ok. We hebben nu een man aangeworven, Arturo, die voor de jongens zorgt na school-tijd. Hij helpt 's avonds de jongens met hun huiswerk.
Don Victor heeft voor de kinderen van het internaat in Esquiri zijn taak weer terug opgenomen. Het zijn er nu maar 17, maar na Pasen komen er nog een tiental bij. De ouders zijn niet zo rap om hun kinderen naar de school te sturen. Er zijn nu 2 nieuwe onderwijzers in Esquiri : man en vrouw en die doen het goed.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 1 februari 2005

Dank voor uw brief van 16 januari laatstleden.
Dank ook voor het verslag over uw laatste reis naar Bolivië. Ik zal het bij gelegenheid wel kunnen lezen in El Molino.
Op 10 december 2004 werd het licht in Esquiri ingehuldigd. De mensen hebben heel de nacht gedanst op de "Plaza". Wat een vreugde ! Maar 2 dagen licht en dan niets meer. op één maand tijd hebben we 10 dagen licht gehad. Maar dan heb ik er mij mee gemoeid en nu is alles in orde. We hebben permanent licht. O.K. In Melena Alta is er nog altijd geen licht.
De brug : nog altijd niets. Paciencia !
Met Marven is ook alles oké. Hij loopt zonder krukken en één dezer dagen komt zijn moeder hem halen.
We gaan tijdelijk 2 kinderen opnemen die met hun ouders in het gevang zaten. Charo zorgt daarvoor.
Ik blijf pendelen tussen Sucre en Esquiri.
Hier is alles goed. We werken verder met Gods hulp.
Vanaf half december is het goed beginnen regenen en de aardappelen in de pampa staan in bloem.
Zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 1 mei 2004

Dank voor uw brief van 30 maart l.l. die echt één maand onderweg was.
Vandaag 29 april hebben we even langs de telefoon gesproken.
Hier in Sucre heb ik die boekjes van De Brug niet en om zeker te zijn heb ik u opgebeld….
Hierbij ingesloten zult u mijn huiswerk vinden voor de Brug. Ik hoop dat het zo goed is. Moest er iets niet goed zijn, dan kunnen we samen in Salazac (Frankrijk) daar wel iets aan doen.
Mijn reisplan naar Europa is het volgende : aankomst in Zaventem op 15 juni en mijn vertrek is 10 sep-tember om op 12 september terug in Sucre te zijn. Eind juni vertrek ik met het HST naar Frankrijk tot eind augustus en dan nog even in 's Gravenwezel bij mijn broer.
Hier is alles goed. Ik verlang nu jullie terug te zien in Salazac.
Voor de rest is alles goed in Esquiri in het internaat met onze 23 kinderen (tot nu toe). Op het einde van deze week is alles klaar met het licht tot aan de transformator. Maar dan moet de installatie nog gebeu-ren in elk huis enz.. Dat is het elektriciteitsbedrijf van Potosi die dat komt doen. Dat zal nog wel een tijdje duren geloof ik.
In oktober als ge komt zal dat wel in orde zijn hopen we.
Ondertussen het allerbeste en hartelijke groeten aan iedereen en tot binnenkort.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 31 maart 2004

Zoals ik u beloofd heb laat ik u weten dat ik 1.824,76 US$ ontvangen heb van De Brug. Die som werd ge-stort op mijn rekening van de Banco Santa Cruz in Sucre op 23 maart 2004. Hartelijk dank daarvoor. Zo hebben we een beetje zaad in het bakje om verder te werken aan ons internaat in Esquiri en ons wees-huis in Sucre.
In Esquiri hebben we voor het ogenblik 21 internen en na Pasen zullen er daar nog wel enkele bijkomen. Don Victor zorgt goed voor onze kinderen in Esquiri. Hij helpt ze hun huiswerk maken en houdt 's nachts een oogje in het zeil. Hij leert ze ook de gezangen in Quechua voor tijdens de mis. Hij bereidt de kinde-ren ook voor op hun plechtige communie. Voor dat alles wordt hij per maand betaald.
In Sucre is alles ok. Pascual volgt cursus van Frans in de "Alliance Française" en maakt stilaan vorde-ringen. Zijn adoptie-ouders komen rond midden mei naar Sucre om hem dan na één maand 'bureaucra-tie' te mogen meenemen naar Parijs. Hij is zo blij als een kermisvogel.
Met al onze andere kinderen is alles goed. Ze gaan al twee maand naar de school (het schooljaar is be-gonnen op 2 februari laatstleden). Antonio en Franz volgen nu pianoles en ze doen het graag.
Ondertussen is Charo gestart met een tehuis voor weesmeisjes van boven de 18 jaar die aan de univer-siteit studeren en het geld niet hebben om een kamer te huren. Ze zijn gehuisvest in haar huis in de Gran 538. Ze heeft iemand gevonden die voor die meisjes zorgt. Het is een jonge vrouw uit Argentinië. Voor het ogenblik zijn er daar 4 meisjes gehuisvest (waaronder Adela, de zuster van Ivan). Dat kan mis-schien ook een project worden voor "De Brug" voor later. We spreken daar wel over als ge in oktober hier zult zijn. Zo kunt ge die meisjes ook bezoeken in de Gran.
Ondertussen gaat het leven verder en ben ik genezen van die slechte griep.

P.S. Het licht komt er in Esquiri. De palen liggen al in de Pampa. Traag maar zeker. De gaten om de pa-len te plaatsen zijn ook al uitgegraven. We hoopten van met Pasen licht te hebben, maar dat zal nog niet waar zijn. Dan maar licht met onze oude Volkswagen !

Zeer genegen groeten en tot binnenkort.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 19 februari 2003

Dank voor uw brief van 20 januari laatstleden, die bijna één maand onderweg was.
Dank voor het goede nieuws dat het bedrag dit jaar (2004) 1.505 euro zal zijn. Zodra ik het geld ontvan-gen heb, laat ik het u weten.
Jullie hebben allemaal hard gewerkt om tot zo een som te komen voor zoveel projecten.
Langs Mia Meermans en het internet zult ge al wel vernomen hebben dat ik wat problemen had met ho-ge bloeddruk. De cardioloog heeft me een bloedanalyse doen maken en mijn cholesterol was veel te hoog………..
Dit jaar zou ik misschien naar België komen, alles hangt af van de Franse familie uit Parijs die één van onze jongens komt adopteren. Ik zou ook graag willen weten wanneer dat ge naar Bolivia komt dit jaar.
Met onze jongens hier in Sucre is alles O.K. Vanaf 2 februari laatsleden is hier het schooljaar begonnen en ze gaan allen met veel moed naar de school. Voor het ogenblik hebben we hier hulp van een Hol-landse vrijwilliger uit Utrecht die goed werkt met onze jongens.
Onlangs was ik in de Molino voor een vergadering van de "agentes pastorales" en ge hebt veel groeten van Mia en Padre Carlos.
In Esquiri hebben we nu weer problemen met de brug. De prefectuur zegt nu dat ze geen geld hebben daarvoor. Alle Indianen van de streek zijn gaan manifesteren in Potosi. Geduld ! Geduld !
Echt een goed nieuws voor Esquiri : we gaan licht krijgen. Ze zijn bezig met de putten te graven om de palen te planten (19). Als alles zo verder gaat zullen we met Pasen licht hebben. Wat een Verrijzenis zal dat zijn !
In Esquiri zal het schooljaar beginnen op 1 maart e.k. met ± 32 internen. We krijgen twee nieuwe onder-wijzers, een jong huwelijk.
Zo hebt ge dan weer wat nieuws over Sucre en Esquiri.
Les deseo a los dos lo mejor de lo mejor y un gran abrazo.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 december 2003

Dank voor uw lange brief van 9 december laatstleden en ook het kaartje met de allerbeste wensen voor Kerstmis en Nieuwjaar.
Hier alles goed en voor het ogenblik is iedereen in verlof. Drie kinderen van ons weeshuis zijn 14 dagen in Esquiri geweest. De anderen waren voor 14 dagen in La Paz op kamp met godsdienstvorming als thema. Morgen vertrekt Andres naar zijn broer in Santa Cruz tot 10 januari. Hij is verleden week ook 10 dagen op kamp geweest in de buurt van Cochabamba. Ge ziet, ze zitten niet stil. Ze gaan ook 3 maal per week zwemmen. Voor geen enkele van onze jongens is het erg dat er geen school is. Ze houden van hun vakantie.
……..
Met Kerstmis was het zoals gewoonte in Esquiri een volle kerk met 24 kinderen, die na de nachtmis typi-sche dansjes uitvoerden voor het Kindje Jezus . Daarna kwamen ze allemaal samen in de pastorij om smoutebollen te eten met melk en chocolade. De dag voor Kerstmis, na de H. Mis van 11 uur, hebben ze weer gedanst zoals gewoonlijk. Rond 14 uur, met Kerstmis, zijn we dan naar Sucre gereden om daar dan ook in ons weeshuis Kerstmis te vieren.
…….
Vanaf de maand mei volgend jaar gaan ze nu zeker beginnen met het bouwen van de vaste brug, maar op een andere plaats, 20 meter hogerop de stroom, dit wil zeggen, langs de andere kant van de hang-brug.
Wat ze tot hiertoe gebouwd hebben wordt niet gebruikt !!!! (Zonder commentaar!!!).
Het licht schijnt nog niet in de duisternis. Geduld !!!
Voor de rest is alles normaal, ook met mijn gezondheid.
Ik hoop dat ge mijn nieuwsbriefje gekregen hebt met mijn besten wensen enz…
Ondertussen nog veel lieve groeten voor U beiden en heel de familie vanuit het zonnige Bolivia (gisteren hadden we hier ongeveer 30 graden).

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 11 september 2003

Hartelijk dank voor het opsturen van het boekje nr. 3 van dit jaar, met het mooi verhaal over jullie aan-komst in Esquiri. Dank daarvoor!
Hier is alles goed. Ik hoop dat ge mijn vorige brief hebt aangekregen.
Pascual leert goed Frans in de ‘Alliance Française’.
Ondertussen wens ik u beiden nog het allerbeste en zeer genegen groeten uit het zonnige Bolivië.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 15 augustus 2003

Dank voor uw brief van 8 augustus ll. vanuit Frankrijk.
….
Het schooljaar voor de colleges en de scholen eindigt begin november. Aan de universiteit hebben ze alleen 14 dagen met Pasen en op het einde van het jaar (Kerstmis).
De eetplaats in het internaat is gedeeltelijk overdekt met golfplaten. Tafels en banken staan in het droge. De internen in Esquiri moeten de slaap- en eetplaats zelf zuiver houden.
De parochiezaal dient nu voor de vergaderingen van de syndicaten en voor het toneel bij gelegenheid van de nationale feestdag op 6 augustus.
Er is nog immer geen licht!!!!
De mensen van Esquiri, el Rancho en Concepcion hebben de weg met schop en houweel een beetje beter berijdbaar gemaakt.
Verder is alles goed hier. Met mij is alles ok.
Nogmaals het allerbeste en vele groeten van ons hier allemaal in Sucre.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 2 juli 2003

Dank voor uw mooie brief van 19 juni ll. Die heeft me veel plezier gedaan. Dank ook voor al u met zo-veel liefde hebt geschreven in het tijdschrift.
Het internaat in Esquiri valt goed mee en de infrastructuur helpt hen veel dingen te leren: we gebrui-ken, aan tafel zitten om te eten en hun huiswerk te maken. Don Victor doet zijn werk heel goed. Hij helpt de kinderen hun huiswerk maken en leert ze zingen in ‘quechua’ voor de mis, waar ze elke dag aanwezig zijn, samen met de onderwijzer en de onderwijzeres, die elke dag de communie ontvangen (het zijn twee nieuwe leerkrachten).
We hebben nu 2 vrouwen die koken en die de eetzaal goed onderhouden. Er zijn minder internen dan verleden jaar. Ze zijn met 28. Er is een nieuwe school begonnen in Santa Barbara en vandaar hadden we zo een 15 leerlingen.
De telefoon werkt nu zeer goed, maar het nummer is veranderd. De elektriciteit is nog altijd niets. We blijven maar wachten.
Voor de brug is het ook nog steeds: niets. Eén van de personen heeft 4 jaar gevangenis gekregen, maar wij hebben nog geen brug. Geduld… Geduld…
De situatie van de regering is nog altijd dezelfde. Altijd maar beloven, maar er komt maar niets. Verle-den week hebben de mijnwerkers van Potosi en Oruro al de wegen geblokkeerd. Ze hebben het leger ingezet en ze hebben één mijnwerker doodgeschoten.
Pascual zal volgend jaar geadopteerd worden en zal in Parijs wonen. Die mensen hebben nu een meisje geadopteerd en komen volgend jaar terug voor Pascual.
Met de andere jongens is alles ok. Morgen gaan 9 van de 12 jongens mee voor 10 dagen naar Esqui-ri, samen met Ximena. Er is nu wintervakantie. De groten: Ivan, Jorge en Andres hebben geen verlof en gaan verder naar de vakschool.
Proficiat voor het succes met het ontbijt aan bed.
Veel groeten van Charo, Marcel, Cecil en al de kinderen van het ‘Hogar’. Ze vergeten jullie niet.
Van mij ook zeer genegen groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 22 mei 2003

Hartelijk dank voor uw brief, in zeer goed Spaans, naar Charo en de kinderen van het ‘Hogar’. Ik ant-woord nu al, later krijgt ge dan een antwoord. Dank u voor de mooie brief met veel liefde geschreven.
Hier is alles goed. Zondag 18 mei hebben de kinderen voor de eerste maal in het internaat in Esquiri geslapen. Ze waren in de hemel.
Voor het ogenblik woont er een Frans echtpaar die Pascual gaan adopteren en ook een meisje uit een ander weeshuis.
Vele genegen groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 15 april 2003

Dank voor uw brief met de documenten die hierbij ingesloten naar u terugkomen. Het schooljaar is begonnen 14 dagen geleden, dus begin april. Normaal moest dat aanvangen begin februari, maar de staatsonderwijzers hebben gestaakt om heter loon. Dat is nu in orde. In Esquiri hebben we 2 onder-wijzers die betaald worden door de staat.
Er zijn 38 leerlingen ingeschreven voor ons internaat. Ze komen van de omliggende gemeenschappen waar geen scholen zijn. Gelukkig hebben we 40 bedden en matrassen gekocht om de kinderen goed op te vangen in ons nieuw internaat, dat de zondag na Pasen zal ingehuldigd en gebruikt worden. De kosten voor het eten zijn ten onzen laste. De ouders helpen met aardappelen en graangewassen.
Ik denk nog dikwijls aan de aangename momenten die we hier samen hebben mogen genieten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Kalmthout - maart 2003

Wij, Toon en Gerarda, zijn in februari op bezoek geweest bij Jan Van Eeckhout in Bolivia.Waar we al lang over droomden, hebben we dit jaar dan toch waar gemaakt.
Een korte samenvatting.

We werden in afgehaald in de luchthaven van Santa Cruz door Jan zelf en vertrokken de dag daarna naar Sucre, waar Jan in 1993 het weeshuis Hogar San Agustin heeft opgericht. We werden er direct door de verantwoordelijke, Charo, verwelkomd. Ook de jongens die thuis waren kwamen ons onmid-dellijk begroeten.We konden met hen mee rondkijken in het tehuis en zien hoe alles er werkt. Het is een hele klus om zo’n 12 jongens behoorlijk te voeden en te kleden. De jongens zelf hebben ook ieder hun eigen taak: zo heeft ieder alle dagen een taak in de keuken en in zijn slaapkamer. Op zaterdag wordt er door ieder een klein beetje gewassen, zodat zij later zelf hun plan kunnen trekken als ze al-leen gaan wonen. In het weeshuis kunnen de jongens terecht vanaf 5 jaar tot de leeftijd van 18. De meeste kinderen gaan naar privé-scholen, omdat de staatsscholen in Bolivia op de 8 maanden waar-op zou moeten les gegeven worden er toch wel zeker 2 maanden geen les is door allerlei omstandig-heden zoals stakingen, betogingen enz. De grotere jongens leren ofwel een stiel ofwel gaan zij naar een college. In de namiddag komt een mevrouw hen helpen bij hun huistaken (de lagere scholen be-ginnen om 8 uur en eindigen om 12.30 uur – de middelbare scholen hebben in de namiddag les). In het tehuis is er ook een huishoudster die alle dagen zorgt dat de jongens er lekker vers eten hebben. Zij komt van 8 uur tot 17 uur en maakt ook de maaltijd voor ‘s avonds klaar, die dan door Charo wordt opgewarmd. Elke avond komt er een jong meisje bij de kinderen om ze wat te helpen bij andere taken en zij blijft ook ‘s nachts als verantwoordelijke slapen in het tehuis. Ook de twee kinderen van Charo springen regelmatig in om te helpen en om met de kinderen gezelschapsspelen te doen. Er heerst echt een gemoedelijke, huiselijke sfeer. De jongens komen goed overeen en helpen waar het nodig is.
Na enkel dagen vertrokken we dan met de jeep naar Esquiri, een dorpje in de bergen op ongeveer 115 km van Sucre. In dit dorpje is Jan Van Eeckout in 1959 aangekomen.
Het dorpje ligt op 2400 m hoogte en ligt aan de Rio Mataca. Jan heeft er al die jaren veel verwezen-lijkt, maar de bevolking trekt nu wel weg naar de grote steden. Jan heeft hen leren bouwen, leren zaaien en oogsten en heeft er ook gezorgd dat er degelijk onderwijs kwam. De leerlingen uit enkele omliggende dorpen komen allen te voet naar die school, soms moeten ze tot 12 km ver komen, omdat er nergens anders fatsoenlijk onderwijs is, dat voor hen bereikbaar is. Omdat de leerlingen van zo ver
komen heeft Jan gezorgd dat ze kunnen overnachten. De oude parochiezaal werd omgetoverd tot slaapzaal en er konden tot verleden jaar 23 jongeren verblijven. Twee leerkrachten geven in de school onderwijs en één dame komt dagelijks koken voor de kinderen.
Omdat het leerlingenaantal aangroeit heeft Jan nu een nieuw internaat laten bouwen voor 40 internen. Toen wij er aankwamen was men juist bezig het dak er op te leggen, nadien konden we nog zien dat de bezetting ook al klaar was. De bedden werden reeds gemaakt door 2 werklieden van het dorp (de-ze bedden waren het project voor 2003 en Jan was zeer blij dat dit project was goedgekeurd), zodat als het internaat volledig af is, zij ook over mooie nieuwe stapelbedden beschikken. Jan stelde ook een verantwoordelijke aan die er voor zal zorgen dat alles binnen het internaat in goede banen geleid wordt. Al deze personen die voor Jan werken in Sucre en in Esquiri worden door hem eigenhandig he-taalt. Ook voor het onderhoud van het weeshuis en de schoolkosten voor de kinderen staat hij borg. Hij is dus zeer blij dat de Brug hem verder wilt blijven steunen en hij heeft tijdens onze gespreksuren, en dat waren er veel, meerdere malen gezegd dat hij het werk van de Brug toch zo fantastisch vindt.
We zijn 14 dagen bij Jan gebleven en het was voor ons beiden een boeiende tijd. We kunnen er nog uren en dagen over vertellen.Wij hebben er ook een dagboek over bijgehouden.
Geïnteresseerden zijn altijd welkom bij ons thuis, Heibloemlaan 22, Kalmthout, 03.666.55.80.
Wij laten u nu nog een stukje van ons dagboek lezen, zodat u mee kan genieten van hetgeen wij mochten meemaken:

ESQUIRI — 7 februari 2003 Vandaag ‘the day’
Al zoveel jaren over gehoord, al zoveel jaren mee meegeleefd, al zoveel jaren gesteund door De Brug uit Kalmthout. Vandaag zouden we er echt aanwezig zijn. Ik moet zeggen, Gerarda en ik waren posi-tief gespannen om het dorp, de kerk, de huizen, de straten, de Rio en de mensen te zien, maar ons vertrek was maar voorzien om 14 uur. Weerom begon de dag zonnig. Ontbijt om 8 uur. Daarna met Padre naar een ‘supermercado’. Eigenlijk geen verschil met onze supermarkten, doch alles in het klein, minder keuze van producten en minder differentiatie. Daar kochten we het nodige om mee te nemen naar Esquiri. (Op winkelgebied is Esquiri volledig vergelijkbaar met Salazac (Frankrijk), ‘no tiendas’ - geen winkels.) Eerst nog vlug een nieuwe bel in het ‘Hogar’ (weeshuis) plaatsen en dan wandelend de omgeving rond het weeshuis verkennen. Een steile straat omhoog, links en rechts veel huizen in opbouw (blijkbaar blijven ze in opbouw), dan verandert de baan in zandgrond nog even steil, nog evenveel onafgewerkte woningen. We waren nu ongeveer op de hoogte van ‘La Recoleta’~ Prachtig zicht over de wilde natuur en over Sucre natuurlijk. Nergens zijn er winkels te zien, als je het beeld van Belgische winkels voor ogen hebt natuurlijk. In werkelijkheid heb je om de 10 huizen een winkeltje. Toegang is niet mogelijk, maar achter een fors traliehek zie je de producten en via een ope-ning van 30 x 50 cm wordt de koopwaar verkocht. Na 1,5 uur zijn we terug in ons huisje. De douche doet weer zijn werk (oh ja, de wc bleef lopen, dus ook maar hersteld) en aan tafel voor het middag-maal. Vandaag geen siësta. Inladen van de bagage in de jeep (eigenlijk is het een pick-up: een cabine voor 5 personen met daarachter een laadbak met zeil). De laadbak wordt volgeladen met 1 fles acety-leen, 2flessen butaangas, een zak van 50 kg suiker, brood voor 5 dagen (vers zal dus wat anders zijn!), groenten, vlees, enz.. Twee grote rugzakken, twee kleine rugzakken, één valies en een karton-nen doos en over dat alles een zeil (stof waait er altijd). Eleodora en Gerarda zitten achterin en ik voorin. Tuutuut! en we zijn weg. We nemen de weg naar Potosi. Nog 115 km en we zijn in Esquiri. Na enkele kilometers onze benzinetank gevuld. Een tiental kilometers voorbij de kazerne hetalen we onze eerste tol. Iets verder hebben we een heel groot zuiveringsstation gezien (Duitse makelij) dat spijtig genoeg nog niet werkt. Nog iets verder zien we een speciaal kasteel ‘La Glorieta’ We hebben hierover wat uitleg gekregen van Padre, volgens onze documentatie is het vervallen, nochtans oogt het langs de buitenkant mooi. Nog wat verder hetalen we weer tol. Maar wat een drukte hier, niet dat er veel au-to’s zijn, maar wel veel verkopers met allerlei soorten waar, Er wordt aangeboden, aangeprezen, aan-gedrongen, gesmeekt, gevloekt, naargelang men kocht of niet. Ge moet ook weten dat het niet zo ze-ker was dat we wel naar Esquiri konden rijden. Een goede week geleden was er een blokkade op de-ze weg. Indiaanse boeren protesteerden om meer arbeid en minder belastingen. Op de weg werden grote stenen, struiken met enorme stekels (denk maar aan kraaienpoten) en cactussen gegooid. Doorkomen was er niet bij. Bij die onlusten zijn er 20 doden gevallen. Gelukkig was de baan nu wat opgekuist en alle stenen en takken waren naast de weg geduwd. Ook moesten we soms plotseling uitwijken omdat de regen een enorme hoeveelheid leem van de bergen meenam en de weg opduwde. Al bij al kunnen we toch 80 km/uur rijden. Dicht tegen de grens tussen Chuquisaca en Potosi (2 depar-tementen) zien we een prachtige, niet meer in gebruik zijnde brug. De brug over de Rio Pilcomayo. Die hangbrug met prachtige torens was vroeger de enige mogelijkheid om naar Potosi te rijden, doch ze was beperkt in gewicht zodat het zware verkeer door de Rio moest rijden, wat enkel kon in het dro-ge seizoen. Momenteel is de hangbrug enkel nog een bezienswaardigheid. We zitten op ongeveer 2000 meter hoogte aan de grens tussen de 2 departementen. Vanaf nu moeten we praktisch altijd klimmen naar 3.400 m. Om de 100 meter ligt er wel een hond langs de weg, braaf te wachten tot er iemand een stuk brood of iets anders eetbaars buiten gooit.
Een overdonderend uitzicht op 3000 meter hoogte op de Rio Retirol Op een bepaald moment moeten we naar links over een aardeweg. Als je goed uitkijkt kan je toch 20 km/uur rijden (eenmaal eventjes 40 km/uur als je geen medelijden hebt met de schokdempers). We rijden nu naar Ckochas waar een internaat is voor 300 leerlingen. We rijden ongeveer 8 kilometer door de pampa, een vlakte op 3.400 meter hoogte, een vlakte waar veel aardappelen (Boliviaanse en Hollandse papas), gerst, bonen en maïs worden geteeld. Vóór de aankomst van Padre, in 1959, werd er praktisch niets geteeld en ston-den er nog geen bomen. Nu staan er heel wat bomen, die het opwaaiende zand kunnen tegenhouden zodat de erosie vertraagt. De campesinos (echte indianen) verdienen nu zelfstandig hun brood en kunnen hun levensstandaard stilletjes aan opbouwen. Eens voorbij het internaat in Ckochas moeten we dalen naar 2.400 meter, maar we houden toch even halt om een blik te werpen op de Rio Mataca ginder ver beneden. Daar zou Esquiri moeten liggen, maar zien doen we het niet. Het dorpje ligt tegen de flank van de berg, 1.000 meter lager. Gezien het regenseizoen (het regende nu niet meer) zijn er altijd stukken weg weg. De rand van de weg is niet beveiligd zoals in de Europese landen. Voor tegen-liggers moet ge niet vrezen gezien in Esquiri maar 2 auto’s zijn (die van Don Victor en van Padre). Met een snelheid van 10 km/uur dalen we. Tegelijkertijd worden we werkelijk van links naar rechts gegooid door de putten in de weg (ik denk dat Parijs-Dakar een biljart lijkt ten opzichte van deze weg). Plotse-ling hevig remmen omdat er een voor is gemaakt door het afstromende water. Boem, met één wiel er in, boem, met het andere. Gezien er 4 wielen aan een auto zijn, wordt dat vier maal BOEM. Gelukkig hebben we een 4 x 4 auto! Beschrijven hoe de volledige afdaling gebeurde is enkel met bewegende beelden vast te leggen, of ge moet literair onderlegd zijn. De laatste kilometer was nog de moeilijkste. Daar bestond de grond vooral uit leem, met andere woorden: schuiven, wegzakken, door diepe grep-pels, maar ja, blijkbaar is de pick-up deze weg gewoon en geraken we erdoor zonder moeilijkheden. Daar, 100 meter dieper ligt ESQUIRI. (Latitud 19°32’28’ - Longitud 66°41’33’). Een klein zwart dorpje met enkele lichte gebouwen: de kerk (geschonken door de Spekpater), de pastorij, de school en als uitschieter een basketbalplein, geschonken door de regering. De huizen hier zijn gebouwd in ado bes (dat is leem + stro, in een vorm geperst en gedroogd in de zon). De kleur is donkergrijs, vandaar de zwarte indruk. Enkel de voornaamste gebouwen zijn ook nog bepleisterd en geschilderd. De straat, die leidt naar de plaza, is al even miserabel als de laatste 5 km. Een zeug met jong verspert ons even de weg, maar ja, tegen een jeep...

De pastorij ligt aan de plaza (de plaza is hier een schuine kale plaats van 50 m x 50 m waarop in het midden een kiosk staat). Voor de rest is de plaza doorkruist met grachten, getrokken door het afvloei-ende hemelwater. Ook op de plaza loopt een zwijn. We rijden met de jeep de pastorij binnen, poort te-rug gesloten en oef.. We zijn er... Eventjes de omgeving op ons laten afkomen. Noordelijk en zuidelijk hebben we 1000 meter hoge bergen en oost- en westelijk ligt de 300 meter brede bedding van de Rio Mataca. De omgeving is machtig, rustig, zalig, het dorpje miserabel, triestig, doods. Het is 16.45. We hebben 3 uur nodig gehad voor 115 km. Niet slecht gereden, Padre. Jeep uitladen, onze opgepropte rugzakken worden uitgeladen in onze grote slaapkamer. Eigenlijk is het een slaapzaal met 4 bedden. Zo zijn er twee slaapzalen in de pastorij en nog 2 kleine kamers. De grote kamers worden gebruikt wanneer de weeskinderen van Sucre naar hier op vakantie komen. De pastorij, ik zou liever zeggen een nederige haciënda, is prachtig gelegen, met mooi uitzicht op de Rio. Om onze benen wat los te krijgen en de andere gewrichten terug op hun plaats te wrikken, maken we een korte wandeling naar het internaat in opbouw, in adobes (door de inwoners zelf gefabriceerd). Bouwheer: Padre en bisdom, hoofdaannemer: Fausto Durán, geldschieter: Duitsland en de Padre via zijn giften van België. Daarna is het tijd om te eten (dankuwel Eleodora). Om 20.15, jawel, om kwart na acht gaan we al naar bed.

ZATERDAG 1 MAART: ‘Begin van ’t einde’
Eventjes nog van de warmte van Gerarda geprofiteerd en dan om 7.15 opgestaan. Ja, het is onze laatste dag bij de kinderen van het Hogar, bij Charo, bij Padre. Je weet op voorhand dat er een einde aan komt. Slikken en verder doen. Om 7.45 ons ontbijt.
Onze rugzakken, grote en kleine, werden nog maar eens ingepakt. Ondertussen ging Padre Mario ophalen aan de terminus van de bussen in Sucre.Mario kwam met zijn vrouw met de bus vanuit Santa Cruz (600 km). Normaal zou hij aankomen rond 8.30, maar vandaag werd dat 11 uur. Zij hebben daar 18 uur over gedaan (een vliegreis duurt 35 minuten). Zo’n reis met de bus kost normaal Bs. 60 per persoon, maar omdat het carnaval is en de vraag het aanbod overstijgt, was de prijs zomaar eventjes verdubbeld (ook een bikkelharde economie!). Natuurlijk kon ik niet wegblijven bij de weeskinderen. De laatste dag zal de meest intensieve dag worden. Vooral twee jongens, de kleine Ronald en José, draaiden rond mij. Antoine, zegt Ronald, y Antoñio, de andere, doe nog eens die truc met de kaarten? Waarom is uw baard zo wit? Wanneer verjaar jij? Enz… Charo kwam nog met een lampenkapje waaraan een nieuwe draad gezet moest worden. Moisés, 13 jaar, hielp mij, of liever, ik hielp hem een beetje. Hij was heel handig en had alles vlug door. Een dankbare leerling.
Ondertussen was Andres, 13 jaar, deeg aan het maken om brood te bakken. [Met carnavalzijn alle winkels drie dagen gesloten, zodat er veel brood gebakken zal moeten worden – 7 grote broden en 46 pistolets.]
Och Antonio, in de gang in het weeshuis is er nog een lichtschakelaar defect. Ook daar heeft Moisés alles hersteld. Hij had de elektriciteit al afgezet voor ik iets gezegd had, wat een doorzicht. Dan was er nog een defect buitenlicht weg te nemen. Ook dat heeft Moisés klaargespeeld, nadat Franz (12 jaar) en de grote Ronald (13 jaar) een ladder waren gaan halen.Walter (10 jaar) was de was handmatig aan het doen. Gerarda gaf daar enkele tips voor: un, dos, tres, plons,… un, dos, tres, plons…Jorge, (17) was zijn kamer aan het opkuisen. En zo heeft ieder zijn taak. In het Hogar San Agustin heerst er een echt familiale sfeer.Wij hebben, al de tijd die we daar waren, geen ongelukkige kinderen gezien. Ge voelt dat daar een thuis is. De kinderen kunnen elkaar heel goed tolereren.
Proficiat Padre, proficiat Charo, proficiat Marcello en Cecilial
Het is al middag, wat vliegt de tijd. Om 15.30 moeten we doorrijden naar de vlieghaven. Eerst ons middageten. Eleodora heeft haar best weer gedaan. Dank u voor de vele maaltijden Eleodora. Mario en zijn vrouw gingen op ‘onze’, die nu hun kamer werd, slapen. Ze hadden de hele nacht gereden. Onze rugzakken werden al in de jeep gelegd. Nog een praatje in het salon met Padre (de mineurklank van ons vertrek bepaalde de stemming al); 14.40, nog eens naar de jongens om van iedereen af-scheid te nemen. Neen, tot weerziens te zeggen. Ja, zeker tot weerziens. Andres was de broodoven aan het aansteken, een goede werker. Antonio, zie ik je nog terug? Zo’n vraag, zo onschuldig gesteld, dat je zo diep raakt, het doet pijn en het maakt toch zo gelukkig. Ja!, we komen terug, volgend jaar. Dag, allemaal, dag allemaal, bedankt voor alles! Als we voorbijrijden staan ze allemaal buiten om ons uit te wuiven. Mario ging mee met ons, ondanks de vermoeienis van de nacht. Dank u Mario.
Ook voor Padre was dat goed, zo moest hij niet alleen terug.Na de check-in (de grote rugzakken wo-gen nog evenveel!) hadden we nog ruim een halfuur. Onze zware bagage lieten we voor drie dragen in de luchthaven achter in de ‘guarda equipajes’ ($ 15). Kom, zei Padre, ik geef nog een drankje in de bar. Ondertussen zien we ons vliegtuig landen. 16.30.We moeten afscheid nemen.
Gerarda en Toon, wacht nog een beetje, ik moet nog iets halen, zei Padre. Hij kwam terug met een doosje in hartvorm (voor ons ook een symbolische waarde), gevuld met snoepjes. Hier, voor jullie kleinkinderen!
Het afscheid was voor ons allemaal heel moeilijk. Niemand liet zogezegd zijn emoties zien, maar de gelaatsspieren stonden bij ieder onnatuurlijk gespannen. Padre, bedankt voor alles en misschien tot in La Douce France of hier in Bolivia in oktober volgend jaar! En daar stonden we dan in de ‘sala de em-barque’. Dag Padre, Dag Janl
Onze vlucht naar Santa Cruz (onze achtste opstijging) met de LAB duurde slechts 30 minuten! We namen een taxi (Bs. 40) naar Residencial Bolivar. Padre had dat hotelletje al besproken vrijdagmid-dag. Rond 20 uur had Padre al telefonisch geïnformeerd of we aangekomen waren. Wij waren onder-tussen gaan eten in restaurant Dumbo (ja, dezelfde keten als in La Paz). De temperatuur bij aankomst in Santa Cruz bedroeg 30°. Gelukkig was er veel wind en was deze temperatuur heel draaglijk.
We hebben een ruime kamer met 3 bedden. Proper maar heel eenvoudig (Bs. 78 per nacht). Toevallig logeert daar ook een Roeselaarse, een moment voor Gerarda om een kwartiertje intens te praten, neen, vooral te luisteren. Om 22.45 de ventilator aan, het bed in en het licht uit. Nog 5 dagen en we zien onze kinderen en kleinkinderen terug.

Gerarda Hoefman & Toon De Schepper

Esquiri - 7 maart 2002

Hiermee laat ik u weten dat het geld van ‘De Brug’ hier goed is aangekomen op 6 februari. Hartelijk dank aan al de mensen van de Brug.
Ik heb het boekje van de Brug goed ontvangen (nr. 1 van 2002). Daar staat vermeld dat ik op de wachtlijst sta voor de projecten van 2002. Ik heb u nochtans een brief gestuurd met als project ‘ons in-ternaat in Esquiri’ waar voor het ogenblik moet gezorgd worden voor 26 internen. Of is mijn brief verlo-ren gegaan in de post?
Hier is alles O.K.
Zeer hartelijke groeten voor u en heel de familie.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 december 2001

Dank voor uw brief van 9 december laatstleden (lang onderweg) en de christelijke deelneming bij het overlijden van mijn schoonzuster.
Ik stel als project voor het onderhoud van onze internen te Esquiri. U zult zeggen, het is weer hetzelf-de project. Er is echter geen andere weg om die 30 kinderen te helpen om op een betere manier iets bij te leren. Opvoedingsprojecten kosten geld zolang men geen autofinanciering vindt in het land zelf.
Voor het ogenblik zit Bolivia volop in de crisis, economisch gesproken met liefst 30 % werklozen. In Argentinië gaat het nog slechter en veel mensen die in Argentinië werkten, komen nu terug naar Boli-via, die ze niet kan opvangen.
Ik moet ‘de Brug’ hartelijk bedanken dat ze ons al zovele jaren helpen en ik smeek nu ook dat ze ons internenproject in Esquiri zouden steunen, zoals ik duidelijk verleden jaar in Kalmthout heb laten ver-staan gedurende de gezellige bijeenkomst bij u thuis. Hopend een positief antwoord te ontvangen, stuur ik u en heel uw familie en ook alle mensen van ‘de Brug’ de beste wensen toe voor het nieuwe jaar 2002.
Veel lieve groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 13 maart 2001

Hiermede laat ik u weten dat ik het geld van De Brug ontvangen heb langs VOLENS op 8 maart II. Ik kan u ook meedelen dat ik het boekje van de Brug eveneens ontvangen heb.
Hier alles goed, we hebben op het ogenblik in Esquiri 21 internen. Ook betalen we 80 US$ per maand, de halve wedde van één onderwijzer. De andere helft wordt door de mensen van Esquiri betaald die in Potosi en Sucre leven. In ons weeshuis in Sucre is alles ok.
Zeer hartelijke groeten aan allen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 16 januari 2001

Dank voor uw lieve brief van 23 december laatstleden met het goede nieuws dat mijn project voor het internaat te Esquiri voor dit jaar is aangenomen en dat 57.000 fr. me zal toegestuurd worden. Proficiat voor de Brug en al dat vele werk en voor de toewijding. Vanuit het Andesgebergte roepen alle kinde-reninternen van Esquiri ‘Dank U, dank U’ toe. Van zodra ik het geld hier ontvangen heb zal ik u verwit-tigen. Dat zal nog wel een tijdje duren, want alles gaat nu langs VOLENS en dat gaat trager dan bij SOLBO vroeger.
Voor wat die kostenanalyse aangaat is dat wel een beetje moeilijk, want vele zaken worden op de markt gekocht en daar worden geen facturen gegeven. Ik wacht op het boekje van oktober, of kan het zijn dat ik het al gekregen heb? Alles ligt in Esquiri en ik kan het hier in Sucre niet nakijken. Ik laat u het wel weten en stuur u dan het formulier op (als een mens oud wordt, begint men soms wat te ver-geten).
Verder is alles goed hier. Op 5 februari begint het schooljaar 2001 en enkele internen hebben zich al ingeschreven. Dit jaar zal het aantal rond de 30 schommelen. Met onze kinderen in Sucre is ook alles ok.
Ondertussen nog veel hartelijke groeten vanuit het zonnige Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 oktober 2000

Het is voor mij eens de gelegenheid om u allen van harte te bedanken voor de zovele jaren steun die ik van jullie heb mogen ontvangen voor allerlei projecten: onderhoud voor bulldozer die elk jaar de wegen vrijmaakt na het regenseizoen, de wedde voor de leerkrachten, een nieuwe jeep, het weeshuis in Sucre, het internaat in Esquiri, enz.
In naam van al de Indianen van mijn parochie stuur ik u allen die hebt meegewerkt om al die projecten waar te maken een echt gemeende DANK U! Waar mensen zich inzetten voor anderen is Jezus aan-wezig!
En dit ‘zich inzetten’ voor anderen in de derde wereld veronderstelt veel moeite en zorg.
Alle mensen van De Brug hebben dat al 25 jaar gedaan. Ploeg maar voort en kijkt niet om: God is met U.
We roepen u allen tezamen hier een hartelijke DANK toe vanuit het Andesgebergte voor zoveel inzet en liefde.
DANK U.
Pater Jan en alle mensen van hier die samen werken voor een betere wereld in liefde.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 oktober 2000

Dank voor uw lange brief van 18 oktober ll. Goed aangekomen en reeds een hele boel huwelijken en dopen achter de rug in de verschillende bijkerken, nog juist voor het begin van het regenseizoen.
Het project voor 2001 is het volgende:
1° onderhoud (eten en slaapgelegenheid voor 31 kinderen) dat ons ± 1.200 US$ kost per schooljaar.
2° een halve wedde voor één onderwijzer die ons 100 US$ per maand kost. De andere helft wordt be-taald door mensen van Esquiri die in Potosi en Sucre hun kost verdienen. In Esquiri werken 2 onder-wijzers, een wordt door de staat betaald. Zo ik hoop dat dit duidelijk is en dat dit project voor 2001 zal aangenomen worden.
Dat was het dan.
Nog vele lieve groeten voor u allen van mij.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 31 maart 2000

Vlug dit briefje om u te laten weten dat het geld van 1999, Project ‘Hogar San Agustin’ in Sucre, goed aangekomen is op 23 maart II. (64.000 ft.).
Hartelijk dank daarvoor aan al de mensen van ‘de Brug’ die, zonder naar de moeite en het werk te kij-ken, al dat geld voor ons werk hier in Bolivia (Sucre) bijeenbrengen.
Hier is alles goed met onze 13 jongens. Het schooljaar is op 1 februari begonnen en ze zijn er alle-maal met veel moed aan begonnen. .De twee jongsten, Filemon 4 jaar en Victor 5 jaar, gaan nog naar de kleuterschool en staan op de lijst om geadopteerd te worden. Zo hebben we dan weer plaats voor 2 nieuwe kleine wezens.
Vanaf 1 mei tot 30 september zal Ik, als her God belieft, in Europa zijn, van enkele zomermaanden in Salazac. Daar zullen we rijd genoeg hebben om met elkaar te praten.
Zeer genoegen groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 2 maart 2000

Dank voor het boekje nr. 1 van januari. Dank ook voor de mededeling dat de Brug voor 1999 ons 64.000 ft. zal laten geworden.
Van zodra ik het geld hier heb aangekregen, zal ik u verwittigen.
Hier is alles goed.
Hier in Esquiri hebben we nu al 20 internen. Er zullen er nog wel enkele meer komen na carnaval. De twee onderwijzers zijn ook al hier en geven reeds 14 dagen les aan de 33 kinderen van de school: 13 externen en 20 internen.
Ondertussen het allerbeste aan u allen en genegen groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 30 juni 1999

Dank voor uw e-mailtje van 28 juni II.
Alles is goed aangekomen met het vele nieuws over de activiteiten van “De Brug” voor de Derde We-reld. Ik weet echt niet hoe ik jullie allemaal daarvoor moet bedanken. Met een gerust geweten kunt ge nu beginnen aan uw rustperiode.
Hier gaat alles goed met mij. God steunt mij in mijn werk. Ik kom juist terug van een rondreis in mijn grote parochie. Gedurende 3 dagen 5 uren onderweg om telkens maar ± 50 km te rijden, zo slecht zijn de wegen. De mensen waren blij de Padré te zien.
Een groot deel van mijn tuin werd door de Rio meegenomen, maar voor mijn huis is er geen enkel ge-vaar. Vanaf 28 juni tot 16 juli e.k. is het hier winterverlof en dan komen de 13 weeskinderen naar Es-quiri. Dan is er weer leven in de pastorij van Esquiri.
Ondertussen wens ik u allen het allerbeste en een zeer goed verlof.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 10 maart 1999

Hiermee laat ik u weten dat het beloofde geld voor ons project is toegekomen. Van harte hartelijk dank daarvoor aan at de mensen van de Brug die daaraan hebben meegewerkt. 56.000 fr. Dat is prachtig.
Hier is verder alles OK. Zeer lieve groeten vanuit het zonnige Bolivia

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 30 januari 1999

Vandaag Uw lange, mooie brief van 16 december ll. ontvangen. Uw tweede brief met de lijst van de gevers heb ik verleden week ontvangen. Uiteindelijk komt dan toch alles toe.
Van harte wens ik U en heel de familie en al de mensen van “De Brug” het allerbeste voor het nieuwe jaar 1999 (beter laat dan nooit). Dank ook voor alt wat ge voor ons doet. Tot nu toe heb ik nog geen bericht gekregen dat het geld is aangekomen. Zodra ik het weet, laat ik het weten.
Hier is alles goed met onze 12 kinderen. Overmorgen gaan ze terug naar school. Dan begint het schooljaar 1999. De staatsscholen beginnen niet (staking). Gelukkig gaan de kinderen van ons wees-huis naar een privé-school. In Esquiri zal het schooljaar beginnen op maandag 1 februari. We hebben daar nu 40 internen.
Ik stuur nog mijn hartelijkste groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - december 1998

Brief van de medewerkers van het “Hogar San Agustin” (weeshuis dat gesteund werd door de Brug)
Alweer loopt het jaar teneinde en maken heel de equipe die in het “Hogar San Agustin” werkzaam zijn en Padre Juan Van Eeckhout, pastoor van San Pablo de Esquiri, van de gelegenheid gebruik om U onze beste wensen toe te sturen voor Kerstmis en Nieuwjaar.
Onze kinderen roepen U een welgemeende “dank U” uit vanuit Sucre voor al de hulp die ze dit jaar mochten ontvangen.
We bidden allen samen in het “Hogar San Agustin” opdat het pasgeboren kerstkind U voor het Nieuwe jaar veel geluk en vreugde zou mogen brengen en danken U op voorhand voor al wat ge voor ons nog zult doen. Zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 30 oktober 1998

Ik heb zojuist uw kleine nota ontvangen waar u me naar een project vraagt voor 1999. De laatste 14 dagen van oktober was ik niet in Sucre of Esquiri, maar onderweg om verscheidene gemeenschappen te bezoeken waaronder Durazon op 63 km van Esquiri. Men heeft 4 uur nodig om die 63 km te doen, zo slecht zijn de wegen.
Voor 1999 stel ik weer ons “Hogar San Agustin” voor in Sucre, waar we nu 10 jongens te verzorgen hebben, die ons een gemiddelde van 100 US$ kosten (per maand). We sturen ze nu allen naar een betalende vrije school die niet van de Staat afhangt en die ook dicht bij ons huis gelegen is. De staatsscholen staken zeer veel.
We hadden verleden jaar 13 kinderen. Van 3 hebben we de vader teruggevonden die verlangde zijn zoontjes weer op te nemen. Een maand geleden werd onze Juancito geadopteerd door een jong Spaans echtpaar van Barcelona die maar één kindje hadden, Guillermo, die dus nu een broertje heeft. Ondertussen is er een nieuwe bijgekomen van 12 jaar ‘Jorge’, die heel zijn leven al in vier gestichten was. In het begin was hij wat moeilijk, maar hij heeft zich nu aan de groep aangepast. Begin volgend jaar komen er dan weer twee of drie nieuwe jongens van de Duitse zusters hun weeshuis. Zo is het een komen en gaan.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om “De Brug” speciaal te bedanken voor de hulp die we elk jaar mogen ontvangen voor ons weeshuis.
Het doet deugd te weten dat er een hele boel mensen zijn in de Lage Landen aan de zee die zich in-zetten om onze weesjes te helpen.
Nog het allerbeste.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 12 augustus 1998

Ik heb zojuist uw vriendelijke brief ontvangen van 11 juni (twee maand onderweg). In ieder geval dank voor al uw acties voor de derde wereld, samen met zoveel andere mensen van Kalmthout. Veront-schuldig mij dat ik u nog niet verwittigd had dat het geld allemaal GOED is aangekomen. Alles is in or-de dus.
Hier is alles goed met de kinderen van ons weeshuis. Voor het ogenblik zijn er 10. Drie zijn naar hun vader teruggekeerd, omdat die het zo wilden (de vader en het kind). Zo hebben we weer plaats voor andere gevallen die echt niemand hebben.
Ons internaat in Esquiri telt voor het ogenblik 31 jongens en meisjes die de oren van mijne kop eten. Ik doe het met plezier met de hulp van de Brug. Ons internaat in Esquiri helpt die kinderen heel veel om beter te studeren, want de twee onderwijzers helpen ze bij hun huiswerk en kunnen ze van dichtbij volgen. Sommigen kwamen van 10 km en meer te voet naar school. Die 31 internen zijn niet van het dorp Esquiri en komen eigenlijk allen van ver waar geen school is voor het 5de en 6de studiejaar. Ge ziet de zaak draait goed dankzij uw hulp. Hoe graag zou ik niet alle mensen van “De Brug” persoonlijk bedanken voor al wat ze voor onze kinderen doen.
We hebben hier te Sucre langs de televisie heel de “mundial voetbal” kunnen volgen en in Esquiri al-leen langs de radio.
Nogmaals mijn allerbeste groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 13 april 1998

Dank voor uw briefje met het goede nieuws over jullie kleinkindje. Hoe meer leven, hoe meer plezier.
Hier is alles goed. Met de kinderen van ons instituut is ook alles ok. Gelukkig hebben we ze naar een privé-school gestuurd. Het schooljaar dat moest aanvangen op 2 maart is nog altijd niet begonnen. Staking en nog eens staking. Het gaat slecht in La Paz. Een kleine revolutie. Laten we bidden dat het beter wordt. Verder is alles rustig.
Hartelijke groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 24 januari 1998

Dank voor brief van 7 januari met de lijst van de mensen die hebben gestort voor ons project in Boli-via. Gelieve alle mensen te bedanken in mijn naam.
Zodra het geld lans Solbo is aangekomen, laat Ik het u weten.
Verder is hier alles o.k. Nog de allerbeste groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 31 december 1997

Dank voor uw brief van 17 december. Dank ook voor de beloofde hulp voor 1998 voor ons internaat in Esquiri. Proficiat voor wat ge hebt rondgehaald. Van harte ook mijn beste wensen voor het nieuwe jaar. Dat God jullie zegene en gelukkig maakt.
Het is hier nu groot verlof en de kinderen van het weeshuis van Sucre waren drie weken in Esquiri, dat bracht wel leven in de pastorij.
Zeer hartelijke groeten aan u allen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - december 1997

Ikzelf en de nu twaalf weeskinderen van het Hogar San Agusin wensen U een vredig vreugdevol en heilig Kerstleest en een goede gezondheid en Gods genade voor het nieuwe jaar 1998. We danken U van harte voor Uw vele jaren begrijpende hulp ter voordele van ons werk hier in Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 15 februari 1997

Hiermede laat ik u weten dat de 35.000 fr. goed is aangekomen in de bank in Sucre. Alles in orde dus.
We zullen het geld goed kunnen gebruiken want we hebben nu al 12 kinderen (allemaal jongens). De jongste is 3 jaar en de meesten zijn 4 à 5 jaar. Er zijn 2 grote van 10 en 12 jaar. Een hele familie
De zaken lopen echter goed. Fanny (21), die altijd bij de kinderen is en zelf wees, zorgt goed voor die kleine jongens. Rosaria Duran, die de bestuurster is, doet ook echt haar best voor die 12 jongens. Ik weet niet hoe ik al die brave mensen van “de Brug” moet bedanken voor al de hulp die ze ons verle-nen. Als ik einde april of begin met naar België kom zal ik het wel allemaal vertellen hoe het hier gaat. Met mij gaat het goed voor het ogenblik. In België ga ik me echter eens goed laten onderzoeken.
Zo, dat was het dan.
Ik wou, voor dat ik uit Esquiri vertrek, u nog vlug verwittigen dat met het geld alles in orde was.
Hartelijke groeten aan iedereen

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 23 januari 1997

Ik haast mij om te antwoorden omdat ik gisteren 22 januari uw twee brieven tegelijkertijd heb ontvan-gen. Ze waren lang onderweg, vooral de eerste (16.12.96).
Dank voor alles ik ben blij dat “de Brug” ons weeshuis heeft aanvaard voor 35.000 fr.
Ik heb totnogtoe van “Solbo” geen bevestiging gekregen. Zodra die hier aankomt laat ik het U weten. Ik zal één van de volgende weken daar welt bericht over krijgen.
Met mij gaat alles goed voor het moment.. Einde april kom ik, als het God belieft, naar de Lage Lan-den aan de zee. Dan zullen we elkaar wet ontmoeten.
Ondertussen het allerbeste voor u en heel uw familie.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 22 juni 1996

Dank voor uw brief van 9 mei ll.
Hier gaat alles goed. O.L.Heer zorgt ervoor.
We hebben nu 9 jongens tussen 5 en 11 jaar en Rosario Duran de Hollensteiner zorgt er goed voor. We hebben nu eindelijk ook een hulp gevonden voor Rosario. Zij heeft ook haar eigen huisgezin en ze kan onmogelijk 24 uur lang aItijd met die 9 jongens bezig zijn. Het nieuwe meisje heet Fanny, ze is 21 jaar en ze is wees. Laat ons hopen dat het allemaal meevalt. Het is nog maar 14 dagen dat ze in ons, “Hogar San Agostin” werkt.
In de namiddag van 2 tot 4 u komt er ook een onderwijzeres die de kinderen helpt om hun huiswerk te maken. Zo is er altijd leven in ons instituut.
Als project voor dit jaar zou ik weer ons weeshuis willen voorstellen. Elke jongen kost ons 50 US$ per maand. Voor de 9 jongens is dat dus 450 US$. Het is voor ons altijd een steun op de Brug te mogen rekenen voor deze jongens.
Ik hoop dat De Brug ons deze maal ook weer zal steunen.
Als mijn gezondheid goed blijft kom ik dit jaar niet naar de ‘Lage Landen aan de zee’. Hoe ouder men wordt, hoe moeilijker de aanpassing telkens wordt. Daarom beter hier in het “Far West” waar het leven zo anders is als in Europa.
Nogmaals proficiat voor het schone werk van “De Brug”. Het is echt een steun voor ons.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 7 februari 1996

Hiermee bevestig ik u dat ik van SOLBO al verwittigd werd (volgens: de lijst die u me opstuurde) dat het geld is aangekomen. Hartelijk dank aan die mensen!
Hier is alles goed. In ons weeshuis hebben we nu al 9 kinderen. Nog hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 december 1995

Hartelijk dank voor uw lange brief van 11 december ll. Ik ook wens u en gans de familie een Gelukkig Nieuwjaar en ook een Zalig Kerstfeest. Dat God uw bekommernis voor de mensen van de derde we-reld zegene. Hou er de moed maar in.
Hier in Sucre en in Esquiri is alles goed. Onze 6 kinderen van het “Hogar San Agustin” waren allemaal in Esquiri met Rosario Duran om Kerstmis te vieren. Ze hebben gedanst voor het.Kindje Jezus in de Kerk zoals dat hier de gewoonte is.
Begin januari komen er 2 of 3 nieuwe kinderen bij van de Duitse zusters in Sucre, die alleen meisjes houden en kleine jongens van 0 tot 5 jaar. Na die 5 jaar werden ze vroeger aan een staatsinstelling doorgegeven, waar ze echt slecht worden behandeld. Nu komen de jongens bij ons terecht
Ik hoop dat we voor het volgend jaar 1996 nog mogen rekenen op de steun van ‘de Brug’. We hebben aan alle mensen die verleden jaar iets gegeven hebben voor ons project Kerst- en Nieuwjaarswensen gestuurd met een foto van mij met de zes weesjes.
Elke jongen kost ons, alles inbegrepen, 50 US$ per maand, dat is dus 60 USS. per jaar x 6 = 3.600 US$.
Nogmaals aan allen mijn hartelijkste groeten vanuit het zonnige Bolivia

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 21 juli 1995

Dank voor uw lange brief van 12 mei ll. Ik zal eerst antwoorden op de vragen.
Het boekje van april van de Brug is samen met uw brief hier aangekomen: alles in orde.
Met onze 6 kinderen in het weeshuis “Hogar San Agustin” in Sucre gaat het zeer goed. Veertien da-gen geleden zijn er 2 die dikoor gehad hebben, maar dat is weeral achter de rug. Op school gaat het goed en de jongens hebben zich goed aangepast. De vier jongste nl: Ronald, Juan, Moises en Andres gaan naar een betalende school waar niet gestaakt wordt. De twee grootsten Ivan en Hugo gaan naar een staatsschool en die hebben sinds veertien 2 maanden staking achter de rug. Gedurende die lan-ge tijd hebben we ze zelf hier in het “Hogar San Agustin” wat les gegeven opdat ze niet alles zouden vergeten. Ivan is in het 2de studiejaar en Moises in het 5de studiejaar (alle 2 in de basisschool). De regering heeft nu besloten de onderwijzers van de staatsscholen een beter loon te geven en heeft de wintervakantie afgeschaft om na die lange staking de tijd in te halen.
De verantwoordelijke voor het weeshuis is Rosario Duran de Hollensteiner en haar man Andreas Hol-lensteiner doet de administratie. In het weeshuis is Rosario Urquizu direct verantwoordelijk en ze leeft samen met de kinderen.
In Esquiri waar ik nog altijd pastoor ben heb ik veel hulp van 25 catechisten. Voor de meest afgelegen dorpen doen zij de woorddienst elke zondag en ze bereiden de mensen voor op het doopsel en het huwelijk. Nochtans moet ik elk jaar vele kilometers rijden over zeer slechte wegen om al mijn mensen te bezoeken.
Vooraleer te eindigen zou ik u nog willen vragen o het weeshuis als project voor 1996 te willen aan-vaarden. Elke jongen kost ons alles inbegrepen 50 U.S.$ per maand en dat x 6 = 300 U.S.$ per maand Voor een heel jaar is dat dus 3.600 U.S.$. Zo hebt ge een idee.
Dank op voorhand aan “De Brug” voor al wat ge voor ons doet en proficiat voor heel uw actief werk.
Nog het allerbeste vanuit het verre maar zonnige Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 23 februari 1995

Hiermede Iaat ik u weten dat het geld (totaal 41.000 fr.) van ‘de Brug’ goed is aangekomen langs Sol-bo. Alles is dus in orde.
Voor de rest gaat alles hier nog goed met onze kinderen. Hopelijk blijven jullie ons project van het “Hogar San Agustin” verder steunen.
Nog vele groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 12 februari 1995

Dank voor het opsturen van het tijdschrift van “de Brug” waarin mijn laatste brief van 27 september ll. al verschenen is.
Ik hoop dat voor 1995 ook voor ons “Hogar San Agustin” zult kunnen zorgen.
De zes jongens waarmee we gestart zijn, zijn vol ijver aan het nieuwe schooljaar begonnen.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om al de mensen van “de Brug” te bedanken voor hun daadwer-kelijke inzet voor al die projecten over de wereld verspreid.
Ik heb van “Solbo” nog niets ontvangen over het laatste semester van 1994. Dat zal binnenkort wel aankomen en dan laat ik het U weten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 21 januari 1995

Hartelijk dank voor uw brief van 10 januari met de lijst van de gevers van verleden jaar. Zodra ik de lijst krijg van “Solbo” uit Antwerpen laat ik het u weten dat het geld is aangekomen.
Ondertussen is alles hier goed, ook met mijn gezondheid. God zij dank!
In ons weeshuis in Sucre hebben we voor dit jaar zes jongens definitief: vier van 4 à 5 jaar, een van 9 jaar en één van 10 jaar, allemaal kinderen zonder ouders.
Maandag ga ik naar Sucre om ze in de school in te schrijven. Het schooljaar begint hier op 1 februari.
Ondertussen nog het allerbeste en zeer hartelijke groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 14 december 1994

Dank voor het goede nieuws. Zodra de 41.000 fr. daar is laat ik het weten. Het zal ons goed van pas komen in het weeshuis.
Vanaf 15 januari zullen we al 4 jongens hebben.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 27 september 1994

Ik heb verleden week het tijdschrift van ‘de Brug” ontvangen. Hartelijk dank daarvoor. Het doet altijd plezier langs het tijdschrift nieuws te ontvangen zo een beetje van over heel de wereld waar u alle-maal schone projecten steunt. Dat doet me er ook aan denken dat ik u nog geen project heb opge-stuurd voor 1995.
Voor ons zou het schoon zijn moest ‘de Brug” ons startend weeshuis “Hogar San Agustin” ook dit jaar (1995) kunnen steunen. De bouw is nu af, maar het onderhoud voor eten en wassen enz. kost ons 40 $ US. per kind per maand en vanaf 1995 hebben we 5 ingeschrevenen. Dat maakt 200 $ US. per maand zonder de wedde te rekenen voor de bestuurster en de onderwijzer. We hopen dat “de Brug” ons zou kunnen helpen voor ons “Hogar San Agustin” in Sucre.
Hier is alles nog goed met de gezondheid en de rest.
Verleden zondag 25 september was de Bisschop van Potosi hier in Esquiri om 57 jongeren het Vorm-sel toe te dienen. Het was een mooi feest. Enigen kwamen van 40 km ver om de dag tevoren te biech-ten. Gedurende 3 uren heb ik biecht gehoord. Het doet deugd dat geloof van die arme indianen aan te voelen.
Mijn allerbeste groeten vanuit het zonnige Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 12 februari 1994

Dank voor uw zeer mooie wenskaartje voor de eindejaarsfeesten.
(Het kaartje was weer 6 weken onderweg!)
Ik ook wens u allen het allerbeste voor het Nieuwe Jaar 1994. Dat God U beware en zegene!
Dank U ook voor het meegeven van het laatste boekje van de Brug.
Tegelijkertijd laat ik u weten dat ik de 41.000 Fr. voor ons weeshuis ontvangen heb. Hartelijk dank daarvoor aan “de Brug”. Een goede steun voor al de kosten die we hebben met ons “Hogar San Agus-tin” in Sucre. Verder is alles goed hier.
Van harte vele lieve groeten aan U allen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 17 november 1993

Dank voor uw brief van 28 september ll. die nu eerst hier is aangekomen. Ik geloof dat er in België staking was bij de post.
Juist voor ik weer voor een drietal weken naar Esquiri vertrek wou ik U nog op uw brief antwoorden.
Proficiat voor de schone resultaten bij “de Brug’.
We zijn volop bezig met de bouw van ons “Hogar San Agustin” (bouw van het jongensweeshuis). Als alles meevalt kunnen we volgend jaar in februari of maart starten met de opvang van de jongens.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 29 juli 1993

Hierbij stuur ik u een brief die voor “Nieuws uit Potosi” bestemd is maar kan dienen geloof ik voor mijn project voor ‘de Brug” voor 1994.
....Het landbouwinstituut “Instituto Rural San Augustin” heb ik doorgegeven aan CEAMCOS, een insti-tuut dat bestuurd wordt door Padre Luis-Aifredo Diaz (een Spaanse priester). Dat instituut werkt in de-zelfde lijn als wij; sinds 5 jaar reeds in het bisdom Potosi. CEAMCOS was op zoek naar een instituut in onze zone. Dat is nu een geregelde zaak en ons instituut waar ik 26 jaar gewerkt heb gaat verder.
Ik ben nu alleen nog pastoor van de grote parochie San Pablo de Esquiri met haar 7.000 km2, met ongeveer 14.000 inwoners, verdeeld over 57 gemeenschappen. Daar heb ik werk genoeg mee en dat zal ik nog blijven doen zolang O.L.Heer mij de gezondheid geeft om veel van mijn mensen met de muilezel te bezoeken. Er zal echter een dag komen dat ik mijn grote parochie zal moeten verlaten en daarom heb ik het plan opgevat in Sucre een tehuis te bouwen voor verlaten jongens.
Met erfeniscentjes en wat spaargeld heb ik reeds 3.000 m² grond gekocht. Het tehuis moet nog ge-bouwd worden en dat zal ons 40.000 US$ kosten of 1.200.000 Bf.
In Sucre zijn er drie tehuizen voor weesmeisjes maar voor de jongens is er niets en daar willen we wat aan doen.
De Duitse zusters van Poconas in Sucre hebben een tehuis voor weesmeisjes en een moederhuis waar bedrogen meisjes hun kind kunnen ter wereld brengen. In vele gevallen blijven de kinderen daar. Als het meisjes zijn blijven ze bij de zusters en als het jongens zijn moeten ze daar weg rond de 5 jaar, en die jongens gaan wij opvangen. Andreas Hollensteiner en zijn vrouw Rosario Duran de Hol-lensteiner gaan zorgen voor dat tehuis, samen met een onderwijzeres en een vrouw die gaat instaan voor de keuken.
De jongens zullen naar een dichtbij gelegen college gestuurd worden om te studeren en ter plaatse zullen we ze in familiegeest doen leven in paviljoenen van 10 man. We beginnen met 10 jongens.
Kijk, zo heb ik nog wat te doen als ik in Sucre ga leven en te oud ben voor de campo.
Veel jongens in Sucre komen op straat terecht en gaan dan de verkeerde weg op ... stelen, drugs, enz... Daar willen we iets aan doen.
Samen met uw hulp en uw gebed kom het wel voor elkaar.
Ja, zo is het. Ik wil nog beginnen in Sucre met een tehuis voor jongens. Het zal zeker nog uitgroeien en Andreas kan ze ook schrijnwerkerij bijbrengen als ze niet kunnen studeren. Toekomstmuziek.
Hier is alles nog goed en ik hoop dat bij jullie ook alles goed gaat.
Het allerbeste aan iedereen. Dank aan de Brug voor wat ze allemaal voor ons doen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 24 februari 1993

Dank voor uw brief van 9 februari ll. die ik hier juist ontvangen heb. Tegelijkertijd heb ik van Solbo tij-ding gekregen dat de 31.000 Bf. gestort werden, zodoende is alles in orde.
Wij zijn dus al begonnen met het geven van cursussen over hygiëne enz. om te strijden tegen de cho-lera. Voor het ogenblik is het wat kalmer. Men moet echter blijven oppassen. De dokter heeft ons gezegd dat cholera nog lange jaren endemisch zal blijven in Bolivia. Oppassen is dus de boodschap. Het minste dat de mensen niet proper leven laait de epidemie van cholera weer op.
Voor het ogenblik zijn er in Cochabamba 4.150 gevallen en een 50-tal doden. Gelukkig hebben we in Esquiri nog maar één dode gehad en 17 gevallen. In Sucre waren er weer zo een 2Otal gevallen in het centrum van de stad.
Voor de rest is hier alles goed.
Nogmaals dank aan “de Brug” voor de goede hulp.
In naam van de 14.000 Indianen van mijn parochie roep ik een luide “DANK U” van op het Andesge-bergte aan al de mensen van “de Brug” die ons geholpen hebben om te strijden tegen de cholera.
Er bestaat nu ook een brug van Liefde vanuit Kalmthout naar Esquiri. Nog vele groeten vanuit het zonnige Bolivia.
P.S. Uw twee tijdschriften van “De Brug” heb ik goed ontvangen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 17 januari 1993

Dank voor uw lange brief van 22.12.92. Ik ook wens u en heel de bende een gelukkig Nieuwjaar 1993. Dat God iedereen zegene en een goede gezondheid geve.
Dank ook voor het goede nieuws van het aanvaarden van mijn project. Zodra ik iets verneem van Sol-bo en de lijst van u gekregen heb van de gevers, laat ik het u weten.
Met de cholera gaat het ± goed. In de wintertijd was het zo minder, maar nu gedurende de zomertijd met ± 30° C. in de vallei heeft die lelijke ziekte weer haar noodlottige aanwezigheid laten voelen. Een twintigtal gevallen, maar gelukkig tot hiertoe nog geen enkel sterfgeval. Op de buiten in Cochabamba 4.800 gevallen en 200 doden. Cholera is nu endemisch in Bolivia. Op de buiten in het departement Potosi over de 1.000 gevallen en ± 15 doden. Enfin, we doen ons best om de mensen aan te leren om hygiënisch te leven, maar het is moeilijk.
Proficiat voor de acties van ‘de Brug. Wat een dynamisme. Doe zo voort
Met mij gaat het goed. Onlangs hebben we nog een schone vergadering gehad van 2 dagen met de 23 catechisten van de parochie. Veel lieve groeten vanuit het zonnige Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 22 augustus 1992

Met het bestuur van de Brug konden wij weer eens genieten van een fijne gespreksavond bij Jan, zo-dat wij ons beter een beeld kunnen vormen van zijn werking in Esquiri.

Vlug stuur ik U mijn project op voor het volgend jaar. Dank voor de lieve ontvangst samen met heel het bestuur van “de Brug”. Een heleboel sympathieke mensen die zich werkelijk inzetten voor ons werk en dat geeft ons moed.
Het project zal dienen om de strijd tegen de cholera in te zetten. Er zijn in de parochie San Pablo de Esquiri 2 kantons: Esquiri en Duragnos samen 7.200 km2 en 14.000 inwoners verdeeld over 57 gemeenschappen die overal verspreid liggen:
3. onkosten voor rondrijden met jeep om cursussen ter plaatse te geven in al die gemeen-schappen over preventie cholera: ± 5.000 km per jaar. Kosten ± 40.000 Fr.
4. onkosten wedde Boliviaanse dokter en verpleegster die de cursussen geven en tegelijker-tijd 1 of 2 verantwoordelijken opleiden om ter plaatse de gevallen van cholera te genezen met geneesmiddelen die het Boliviaanse ministerie van volksgezondheid ons gratis be-zorgen. Zo is het niet nodig de zieken te verplaatsen, wat andere gevallen zou kunnen veroorzaken.
Wedden dokter en verpleegster : ± 35.001) Fr.
Er waren enkele maanden geleden 8 gevallen in Esquiri waarvan 1dode. 7 werden gered dankzij de door ons georganiseerde hulp.
Nogmaals dank voor alles en nog vele groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 10 februari 1992

Met deze laat ik U weten dat ik het geld van “De Brug” heb ontvangen voor het jaar 1991 nI. 36.000,- Fr.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 6 mei 1991

Hartelijk dank voor uw brief je van 18 april. Het doet altijd deugd een beetje nieuws te ontvangen van de Lage Landen aan de zee, waar al die brave mensen zoveel doen voor ons werk hier.
Het aftakkanaaltje voor de bewatering is af. Dat heeft zo’n 1.000 $ U.S.A. gekost. Als ik tijd heb zal ik U foto’s opsturen.
Zodra ik van Solbo nieuws krijg dat het geld gestort is, laat ik het U weten, maar dat zal echter eerst in juni zijn. Ik zal dan ook persoonlijk al de mensen bedanken die samen het bedrag van 34.000 Fr. ge-stort hebben.
Hier alles goed. Ja, inderdaad die 35 seminaristen die hier in Esquiri op retraite kwamen zijn allemaal jonge mensen die reeds 1 of 2 jaar achter de rug hebben in hun studie om priester te worden. We hebben voor het ogenblik 90 seminaristen in het seminarie te Cochabamba (er is maar één seminarie in Bolivia), allemaal van het bisdom Potosi. Er is hoop voor de toekomst op dat gebied. Laten we bid-den dat tenminste de helft priester wordt.
Ik heb er geen idee van welke projecten u allemaal aanneemt? Ik stel voor in 1992 mee te helpen voor de aankoop van een nieuwe “cammionet”. Mijn jeep is al 6 jaar in mijn bezit en is 10 jaar oud (ik kocht hem tweedehands 6 jaar geleden), en hij heeft reeds over de 100.000 km gereden op onze slechte wegen.Ik doe zo’n 15.000 km per jaar.
Een nieuwe “camionet” kost ong. 22.000 $U.S.A. of 792.000 Fr. natuurlijk met dubbel tractie enz. aan-gepast aan de slechte wegen. Laat u weten of dat een goed project is of moet het iets sociaals zijn? Ik wacht op een antwoord.
Zie zo dat was wat nieuws vanuit het verre Bolivia.
Nog vele groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 10 januari 1991

Dank voor het goede nieuws over de vele activiteiten van “De Brug”. Wat een geluk dat we U hebben. Zodra ik het geld ontvangen heb laat ik het u weten.
Hier is alles goed! Half februari komen de 35 seminaristen van het bisdom Potosi voor enkele dagen naar ons Instituut hier om een evaluatie te maken over hun groot verlof om daarna verder te studeren in Cochabamba. Er is hoop voor de toekomst.
Ondertussen het allerbeste vanuit het zonnige Bolivia.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 3 september 1989

Hier is alles goed. De zaden die ik in de maand maart heb meegekregen zijn allen goed aangekomen en werden reeds allemaal verkocht aan een zeer lage symbolische prijs. In vele gemeenschappen zijn ze nu allemaal gewonnen om een klein familiehofje aan te leggen en zodoende goede verse groenten te hebben om hun dieet wat te verrijken. Later zal ik u wel foto’s opsturen van dat alles. Nogmaals har-telijk dank voor al die zaden.
Als project voor 1990 zou ik aan de Brug willen vragen om ons te helpen een deel te betalen van de wedden voor de onderwijzers die in ons landbouwinstituut werken (Instituto Rural San Agustin). Tot verleden jaar werd dat alles betaald door Broederlijk Delen, dat is nu gedaan en die wedden van het personeel wegen door. Bv. Sabino Oropeza (onderwijzer voor alfabetisatie) verdient 100 $U.S. per maand: 4.000 fr dat is per jaar 48.000 fr.)
Regina Ance de Oropeza (leidster voor vrouwenpromotie) verdient ook 4.000 fr. per maand, dat is per jaar 48.000 fr.
Daarnaast hebben we nog 4 promotoras die Regina helpen, alsook een praktische veearts die zowat 500 dieren per jaar inent en verzorgt. Alles samen moeten we 1.000 $US. = 40.000 fr. per maand vin-den om alle wedden te betalen van de mensen die in ons instituut werken. Mijn vraag is nu: zou “De Brug”’ niet kunnen instaan om de wedde van Sabino Oropeza te betalen voor een jaar, dat is 48.000 fr.
Ziedaar wat ik zo concreet mogelijk zie voor het jaar dat komt 1990.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om U speciaal te danken voor al wat U doet voor ons werk hier in Bolivia en langs U dank ik ook al de mensen van “De Brug”.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - augustus 1988

Hartelijk dank voor uw brief en proficiat voor jullie werk voor ons!
Nu de praktische zaken: die zaden voor groenten interesseren me. Verzamel ze maar tegen het einde van het jaar als ik naar België kom. Er gaat ook een mooi bedankbriefje naar die personen.
Het project van onze caterpillar:
Elk jaar na Pasen als het regenseizoen voorbij is, moeten we 20 km baan opnieuw berijdhaar maken, (met regen en erosie vallen er elk jaar meer dan 1000 m3 grond over de baan). Dat veronderstelt on-geveer een gemiddelde van 20 dagen werk met de Caterpillar-bulldozer die we in 1965 van Broeder-lijk Delen gekregen hebben.
Een dag werk met die Caterpillar kost 2000 BF. zonder “lening” (gekregen).

Diesel 70 l per dag 18,74 US $
elke 100 uren 20 l olie 2,- US $
betalen van de “operador” 5,- US $
vervangstukken (filter, enz.) 25,- US $
Uitgaven per dag: 50,74

Dit bedrag stemt overeen met ± 2000 BF. Dankzij het werk van de caterpillar komen er nu een gemid-delde van 10 vrachtwagens per dag voorbij in Esquiri (gedurende het droog seizoen). De mensen van Esquiri hebben reeds 2 kleine restaurants geopend waar de mensen komen eten die in die vrachtwa-gens reizen. Heel de streek aan de overzijde van de Rio Mataca kunnen nu hun gerst, tarwe en aard-appelen goed aan de man brengen daar de vrachtwagenchauffeurs alles ter plaatse komen opkopen, dankzij de goede staat van de baan. Dat zou dan ons concreet project zijn voor dit jaar.
Met de hoop dat al die gegevens niet te laat komen stuur ik U en al de mensen van “De Brug” mijn al-lerbeste wensen toe.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 26 februari 1988

Dank voor Uw brief. Ook ik wens U van harte het allerbeste voor het nieuwe jaar (beter laat dan nooit).
Dank ook voor de goede hulp voor het opbouwen van onze elektro-windmolen die’ zeer goed draait en ook het licht geeft aan de brug en om de toegangsweg te verlichten (als experiment). Ik stuur U wel enkele foto’s op.
Voor het jaar 1989 stel ik de operatiekosten voor voor onze “caterpillar-bulldozer” die elk jaar na Pa-sen 20 km.baan moet vrij duwen na het regenseizoen en dat kost een hele boel geld aan dieselolie en onderhoudskosten. Later nog meer daarover zodra ik bericht krijg dat U die 33.000 fr heb gestort laat ik het U weten.
Uw contactblaadje krijgen we hier aan.
Hier verder alles goed. Werk genoeg. We zijn nu juist begonnen met een nieuwe groep van 24 vrou-wen op te leiden in ons landbouwinstituut. Ondertussen nog veel dank en mijn allerliefste groeten.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 30 september 1987

Zoals U uit ons vorig bericht hebt kunnen opmaken zijn we dus druk bezig met de windmolen. In de eerste plaats wil ik wel vermelden dat die windmolen ons wel wat meer heeft gekost dan oorspronke-lijk gepland.
De zaak is dat het nodige ijzer om de toren ongeveer 10 meter hoog te bouwen ons serieus wat heeft gekost. Wij hebben daar een som van omgerekend 10.000 fr moeten voor neertellen. Daarbij moeten we nog de zakken cement en de elektriciteitskabels rekenen. De kabels kosten 18 fr. de meter en we hebben 200 meter nodig. In de tweede plaats wordt er een vergroting van die windmolen voorzien wat ook de nodige kosten met zich zal meebrengen: aankoop van een grotere generator, de constructie van grotere wieken enz
Misschien bleek dat niet helemaal duidelijk uit onze vorige brief, maar de steun die we van de Brug wensen te ontvangen voor het komende jaar zal dus volledig terug in het windmolenproject gaan.
Verder gaat alles goed met ons. We gaan hier stilletjes naar de zomer toe, de perziken beginnen al te groeien, de boeren beginnen al met zaaien, kortom het is lente, het seizoen van de zaaier, van de vreugde, van de liefde. Het doet wel raar voor ons: d.e maand september hier in Bolivia is zoals bij jul-lie de maand mei..
Zo vanuit het warme Bolivia sturen we aan U en aan al de leden van De Brug de beste groeten en wensen.
Bij voorbaat dank voor jullie steun.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - maart 1987

Be werkzaamheden aan de windmolen schieten goed op. Na 3 weken vastgekluisterd te zijn aan de tekenplank en het rekenmachientje zijn de eigenlijke bouwwerken begonnen. Binnen enkele weken gaan we de toren, die ongeveer 11 m hoog is, rechtzetten. De windmolen zal zoals eerder geschreven 600 W bij 24 V gelijkspanning geven. De diameter is 3 meter en de motor is 3 wieken rijk. Die wieken hebben ons veel zweet bezorgd. Meer dan een week schuren en schaven om het gewenste vleugelprofiel te krijgen. Maar dat is nu zover. Dankzij de plannen hebben we de afzonderlijke onderdelen zonder al te veel verrassingen kunnen maken of bijeen zoeken. De constructie, daarmee bedoel ik de assen, het chassis en de toren zijn berekend op een grotere windmolen. De bedoeling is namelijk om bij gunstige resultaten de molen te vergroten tot een diameter van 4,5 meter. Bij zulk een diameter zal de malen een vermogen van ongeveer 6.000 W kunnen ontwikkelen. We hebben de molen nu zodanig ontworpen dat er niet veel meer veranderd moet worden om hem te vergroten. Er is plaats voorzien voor een grotere generator. De beveiliging van de windmolen werkt volledig automatisch. Elke wiek kan zich afzonderlijk instellen. Hierdoor wordt een vrij nauwkeurige toerentalregeling voor de generator verkregen. De overbrenging gebeurt met riemen. Het is namelijk zo dat het toerental van de wieken niet hoog genoeg is om direct aan de generator te koppelen. Het toerental moet verhoogd worden. Dat hebben we in twee stappen gedaan met poelies en riemen. De elektriciteit van de generator zal opgeladen worden in batterijen met een totale capaciteit van 120 Ah. Hieraan gaan we enkele lampen aansluiten om bepaalde delen in het dorp van licht te voorzien.
In verband met batterijen hebhen we onlangs op de BBC een interessant programma gehoord. Het zou zijn dat er in de Verenigde Staten een batterij zou ontwikkeld zijn die praktisch onverslijtbaar is. Het mooiste van al is dat deze batterijen met een relatief kleine afmeting een grote capaciteit kunnen stockeren en daarna gedurende lange tijd grote stromen kunnen afgeven (800 à 1000 W). Er werd bij vermeld dat deze batterijen zeer interessant zijn om elektrische wagens aan te drijven die daarbij nog grote snelheden kunnen ontwikkelen. Onze vraag is nu af er iemand is die daar ook iets over weet en of het mogelijk is om daar meer gedetailleerde informatie in te winnen. Dit soort batterijen zouden zeer interessant kunnen zijn voor windmolens.
Zo, bests vrienden, dit waren enkele geluiden uit het verre en steeds zonnige Esquiri.
Wij sturen jullie allemaal de bests groeten en wensen jullie nog veel moed en sterkte bij jullie prachtige werk.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - september 1986

Jan Van Eeckhout een Vlaams priester uit het bisdom Mechelen die als sinds 1957 werkzaam is in Bolivia, in het dorpje Esquiri.
Esquiri bevindt zich op ongeveer 600 km ten Z.0. van La Paz. Het dorp telt 14.000 inwoners, allen in-diaanse landbouwers. De parochie is zo groot als de provincie Antwerpen en telt 5 bijkerken. Er zijn een twintigtal scholen over heel de parochie verspreid. De onderwijzers geven o.a. les in godsdienst en helpen zo de kinderen zich voor te bereiden op hun komunie.
Toen Jan Van Eeckhout in Esquiri aankwam waren alle mensen zeer arm. Het was juist 7 jaar gele-den dat de landbouwhervorming had plaatsgehad en alle Indiaanse boeren waren nu eigenaar van ca 13 ha grond. Ze deden niets met die grond en de helft van hun kinderen stierven voor ze 1 jaar oud waren.
Dank zij Broederlijk Delen is er nu een landbouwinstituut gebouwd waar honderden landbouwers heb-ben komen leren hoe ze hun grond moesten bewerken. Na 20 jaar arbeid is dat gelukt. Nu leven ze al-len van de opbrengst van hun grond. Ze produceren meestal aardappelen en graangewassen.
Er bestaat ook te Esquiri een dispensarium waar ze een 1000-tal mensen per jaar zich komen laten verzorgen. Soms komen ze met zieken van 40 km ver op een draagberrie of op een muilezel. Voor zijn dispensarium heeft Jan medicamenten nodig. Die worden in eigen land gekocht maar sedert de inflatie kunnen veel mensen deze medicamenten zelf niet meer betalen.
In 1976 werd er een brug gebouwd over de Rio Mataca. Het is een hangbrug van 146 m lang en 2 m breed en ze dient voor voetgangers en lastdieren met vracht. Vroeger moesten de arme Indiaanse boeren met hun beladen muilezel door de Rio waden en elk jaar werden er 2 of 3 meegesleurd door het woeste water van de bergstroom.
Met een bulldozer die hij heeft gekregen van Broederlijk Delen werden reeds honderden km nieuwe wegen aangelegd door de bergen. Zo kunnen de boeren hun producten gemakkelijker naar de markt brengen met vrachtwagens.
Twee jaar geleden bouwde hij zelf met behulp van boeren een windmolen voor watervoorziening. Ge-zien er geen elektriciteit is produceren zij elektriciteit met een dieselmotor gedurende 3 uur per dag. Dat kost hun 300 dollar per maand. Daarom denken ze er nu aam on een motor te installeren met windkracht die de ganse dag stroom kan leveren (in het Andesgebergte zijn er plaatsen genoeg waar het altijd waait).
Namens de Indianen dankt,.hij ons nu reeds voor de hulp die hij zal krijgen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 7 januari 2000

Dank voor uw brief van 13 december die ik nu hier eerst gevonden heb. Enfin, beter laat dan nooit. Dank ook voor de beste wensen voor de eindejaarsfeesten. Mijn wensen had ik jullie al opgestuurd in de brief waar Ik wat vertel over Sucre en Esquiri. Ik hoop maar dat ge die ontvangen hebt? Verder gaat alles goed hier zowel in Sucre als in Esquiri. De 7de februari begint hier in Bolivia het schooljaar 2000. Dan komen onze 31 internen weer terug naar Esquiri en gaan onze 12 kinderen in Sucre ook terug naar school. Met Kerstmis waren alle weeskinderen van Sucre in Esquiri. Het was een echt feest. Er wordt dan gedanst in de kerk. Dat noemen ze hier ‘villancicos’, een gewoonte die van Spanje komt. De kinderen dansen dan heel eenvoudige dansjes en aanbidden zo het kindje Jezus. Daarna worden ze allemaal uitgenodigd op de pastorij om chocolademelk met een soort smoutebollen te eten. Samen met de kinderen van het dorp waren er 38 kinderen.
Inderdaad kom ik, als het God belieft, na Pasen naar de Lage Landen aan de zee. Dan is het weer 3 jaar dat Ik nog in België was. De tijd vliegt. We spreken dan wel af wanneer ‘k eens naar Kalmthout kan komen om wat te vertellen over mijn werk hier en hoe het er in Bolivia aan toe gaat.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om de Brug speciaal te bedanken voor haar geweldige prestaties, 62.000 fr voor elk project, dat is echt buitengewoon. Zodra ik hier het bewijs heb dat alles overgedragen is, laat ik het u weten. Nu Solbo overgeheveld is naar Volens, duurt dat wel een tijdje langer als vroeger bij Solbo.
U vraagt naar mijn gezondheid, wel ik mag echt niet klagen. O.L.Heer zorgt voor mij zodat Ik mijn werk nog kan doen in de parochie Esquiri die 3.500 km2 groot is met ongeveer 10.000 inwoners.
Zo, dat was het dan. Veel beste groeten aan iedereen.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 20 augustus 1997

Ik heb vernomen dat de projecten voor 1 november e.k. moeten binnen zijn. Eerst en vooral wil ik u heel speciaal bedanken voor al wat de Brug reeds voor mijn werk gedaan heeft, al zovele jaren.
Voor het jaar 1998 zou ik u een nieuw project willen voorstellen, alhoewel we in ons weeshuis; “Hogar San Agustin” in Sucre nog vele noden hebben.
In het dorpje Esquiri, waar Ik nu al 38 jaar werkzaam ben, heb ik een internaat gesticht voor jongens en meisjes die te ver wonen om de school van Esquiri te bereiken. Verleden jaar waren er nog maar amper 15 leerlingen omdat vele mensen naar Potosi of Sucre zijn uitgeweken om werk te zoeken. Zodoende hadden we geen recht meer op een betaalde onderwijzer van de staat. Dit jaar, dankzij het internaat, hebben we al 25 leerlingen en zullen we het volgend jaar weer een onderwijzer krijgen die betaald wordt door de staat. Het internaat werkt in 3 lokalen die vroeger voorzien waren voor een klein hospitaal. Dat hospitaal werkt niet meer omdat er nu een ziekenhuis van de staat werkt op 12 km van Esquiri, nl. in Chochas, waar 1500 families leven. Er is daar een permanente geneesheer en 2 verpleegsters. Ons internaat heeft bedden en meubels nodig. Een vrouw die voor al die kinderen kookt, moet ook betaald worden.
Voor het volgend schooljaar 1998 zal het aantal internen zeker oplopen tot 30 leerlingen, die anders soms 2 uur te voet moesten komen om te school te bereiken.
Hopende dat de Brug voor het volgende jaar iets voor ons internaat in Esquiri kan doen, stuur ik jullie mijn hartelijkste groeten toe.
Nvdr.: Jan Van Eeckhout was drie maanden in België omdat hij een heelkundige ingreep moest on-dergaan. Alles is goed verlopen, Jan is goed hersteld en vertrok op 28 augustus terug naar Bolivia

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - 3 juni 1990

Dank voor uw brief van 15 maart ll. die ik hier eergisteren heb aangekregen. Uw brief was per vergis-sing eerst naar Paramaribo in Suriname gevlogen. Enfin, einde goed, alles goed.
Eerst en vooral dank voor uw giften. Met dezelfde post gaat ook een bedanking weg voor de milde gevers.
Proficiat voor al het schoon werk dat ge voor ons doet. Met een achterhoede als “De Brug” voelen we ons hier niet verlaten.
Voor het volgend jaar heb ik het volgend project. Tot nu toe werden de terreinen van ons landbouwinstituut bevloeid met een pomp. Dat kost veel geld. Met de jaren is de bedding van de Rio Mataca gestegen en nu is het mogelijk een bevloeiingskanaal te maken zonder te moeten pompen. Het is een groot werk dat zo ongeveer 1500 $ USA. zal kosten. 5 Mannen hebben daar zo 2 maand werk aan om dat kanaal van 1 km lang uit de rotsen te houwen op een breedte van 1 m. Eens dat het kanaal klaar is kost ons de bevloeiing niets meer.
Zie dat zou dan een project zijn voor het volgend jaar.
Nog mijn allerbeste groeten en nog eens hartelijk veel dank voor al wat ge voor mij doet.

Correspondent: Gerarda Hoefman

Esquiri - maart 1987

Hier enkele nieuwtjes vanuit het verre heerlijke Bolivia. Eerst en vooral, zijn wij zeer blij met het geld dat wij van jullie mochten ontvangen. Dat is ondertussen reeds goed. Aangekomen. Zoals we jullie op de contactavond hebben verteld, zijn we druk bezig, met het onderzoeken naar de mogelijkheden van windenergie tot het opwekken.van elektriciteit. De windmeter stond hier lustig te draaien en gaf dage-lijks belovende resultaten af. Door het feit dat deze meter wat hoger is, is deze het slachtoffer gewor-den van een blikseminslag Hierdoor heeft hij twee maanden stilgestaan. De wisselstukken waren hier niet te vinden en moesten dus van België komen. Die zijn nu juist binnen. Tijdens de werkloze periode van de windmeter zijn we toch niet bij de pakken blijven zitten. Er bleken nog andere mogelijkheden te bestaan om elektriciteit te hebben. De eerste zopas opgedoken mogelijkheid is het feit dat de Bolivi-aanse elektriciteitsmaatschappij bezig is met licht te brengen tot op ongeveer 7 km van ons dorp. Het probleem hierbij is dat de maatschappij gewoonweg profiteert van de mensen. Er worden fenomenale bedragen gevraagd. Om ons licht te geven zou dat tussen de 50 à 700.000 dollar liggen. Dat is heel veel geld. Wat daar nog bij.komt is, dat die elektriciteit niet zo stabiel is en regelmatig uitvalt. Daarom zijn we blijven verder zoeken naar andere mogelijkheden. Op een zekere dag vertelde een van onze medewerksters, dat ze een plaatsje wist, niet zo heel ver van het dorp, waar er constant water is. We zijn dan gaan onderzoeken en hebben vastgesteld dat daar een klein beekje is waar 26.000 l water per uur doorloopt. Dat beekje valt op een gegeven ogenblik 180 mieter naar beneden. Hier heeft zich het idee gevormd om met waterkracht elektriciteit te maken. We zouden in de gegeven omstandighe-den 60 KW kunnen opwekken. We zijn nu verder bezig met het onderzoek naar de prijs.
Terug naar de windenergie. Als proef zijn we gestart met de bouw van een kleine windmolen. Deze zal een diameter van 3 meter hebben en bij een gemiddelde windsnelheid van 6 m/s een toerental van 200 tr/min bereiken en 600 W bij 24 V gelijkspanning leveren. Al het materiaal hebben we hier gevon-den. De drie wieken, in de vorm van een vleugelprofiel zijn van hout gemaakt. Het benodigde ijzer en staal vinden we links en rechts tussen de afval. De generator hadden we nog uit een oude jeep. De assen en de poulie’s moeten we laten maken in de stad. De windmolen zal enkele batterijen opladen om ‘s avonds wat licht te kunnen maken na het stoppen van de dieselmotor. Deze windmolen is zui-ver experimenteel om ervaring op te doen bij de eventuele bouw van een grote.
Het geld dat we van jullie mochten ontvangen gebruiken wij integraal voor de constructies van deze molen.
Hopelijk tot wederschrijfs en nogmaals hartelijk dank voor jullie steun.

Correspondent: Gerarda Hoefman