Inge Beyers


Leven en werk

Inge Beyers werd geboren in Essen op 16 mei 1972. Zij studeerde verpleegkunde A1, gevolgd door de opleiding voor vroedvrouw. In 1996-1996 volgde zij een cursus tropische geneeskunde voor verpleegkundigen.
In november 1996 vertrok Inge naar Brazilië. Zij ging er werken als vroedvrouw en begeleidster van zwangere vrouwen in Bandeira do Sul. Halftijds werkte ze er in het hospitaal dat vooral de functie heeft van gezondheidscentrum: consultaties, EHBO,… Halftijds trok zij het dorp in om er het volk en de Braziliaanse leefwijze te ontdekken, de noden te ontdekken en uiteraard (vooral op gezondheidsvlak) tegemoet te komen aan die noden. Zij startte er samen met enkele mensen een begeleiding en vereniging voor zwangere vrouwen, diabetespatiënten en hypertensiepatiënten. Daarnaast werkte zij aan bijstand voor ondervoede kinderen en gaf zij bijeenkomsten over basishygiëne.
Op 1 januari 2000 keerde Inge naar België terug.

Brieven

Miyamba - juli 1987

Gisterenavond kreeg ik je briefje toe van 19 juni 1987. Dank u wel. Het doet deugd om nog eens ie-mand te horen die in dit land geleefd heeft, die er schone en moeilijke dagen gekend heeft en er toch van blijft houden. Het is vandaag nog zo.
Ge kunt zelfs als missionaris dagen hebben dat alles tegen gaat. De staat die het U lastig maakt, moeilijkheden met de militairen aan de grens enz. en daarnaast hebt ge dan die gewone mensen die van U houden en blij zijn en U alles aanbieden wanneer ge in hun dorpen zijt. Elke zondag hier een volle kerk en de mensen die U goede dag komen zeggen en ja dan zijt ge weer gelukkig en doet ge wat ge kunt doen, maar ja te veel is, te veel hé en ja, 3 weken geleden ben ik toch weer eens in de lappenmand gevallen. Ik heb me zeker weer eens geforceerd, maar vandaag voel ik me weer goed, maar de dokter heeft me toch aangeraden van nog 3 weken wat kalm aan te doen, en genoeg te rus-ten, wat ik ook doe.
Ik heb een beetje last gehad met de voie respiratoire, een ontsteking van de bronchen. Ja, ik had wel een bronchitis en zeker niet genoeg verzorgd hé!
Ja, voor die medicamenten dank ik je. We spreken er nog wel eens over in september want rond 15 september zal ik nog wel eens in ‘t land zijn voor 4 à 5 weken, dus zullen we mekaar wel zien en spreken we wel eens over de nodige problemen die we hier kennen. Ondertussen zal zuster Magda die medicamenten wel gezien hebben en zal ze er wel voor zorgen dat ze op hun plaats komen.
Doe vele groeten aan alle leden van “De Brug”.

Correspondent: Bob Van Hauwaert

Miyamba - 26 januari 1987

Jos verblijft op de missie van Miyamba in de beneden-Zaïre, maar helemaal in bet noorden op de grens met Congo-Brazzaville en op 11 km van Mindouli, een klein centrum in Congo, maar een zeer belangrijk centrum.
De trein van Brazza passeert er naar Pointe Noire. Het is daar in Mindouli dat onze mensen hun ma-niok en olie kunnen verkopen. De laatste tijd hebben we wel wat moeilijkheden aan de grens, maar ik hoop dat het van voorbijgaande aard is.
De missie telt ong. 13000 mensen, dus een ganse collectiviteit. Hier op de missie hebben we een moederhuis en dispensarium 90 bedden. Verleden jaar hadden we 499 bevallingen en 22000 mensen die langs het dispensarium gepasseerd zijn en 70 operaties. Elke maand hebben we een dokter die van Mangembo komt om hier te opereren. Nu hebben we ook 3 “Centre de santé” gebouwd in enkele grote dorpen, waar de mensen uit de omgeving hun eerste zorgen krijgen, dus tegen malaria, diarree, koorts, enz. Dat vraagt van onze kant een hele hoop medicamenten, maar elk jaar komt en iemand van ons naar België om die te kopen. Dikwijls zijn het specialiteiten die we hier niet vinden. Hopelijk mogen we ze blijven invoeren, anders zou het een catastrofe kunnen worden.
Wij kopen die gewoonlijk bij Pharma Medicus Mundi in Antwerpen, maar we zijn er gewoonlijk zelf graag bij wanneer ze inpakken, want geregeld doen ze daar vergissingen. Iets wat we veel nodig heb-ben zijn antibiotica. De laatste tijd hadden we veel Staphylex en Perbetrin en dat heeft ons enorm ge-holpen, maar ik weet niet waar ze dat gevonden hebben. Dit was juist een antibiotica dat de mensen niet kennen, want van peni, tetra en Stepto zijn ze vergeven. Spijtig dat de mensen nog zo weinig van medicamenten kennen en dat ze het nemen zoals ze willen. Ja, er is nog een enorme educatie te doen.
Hun geld devalueert hier nog elke dag.
Dit was dan wat nieuws uit Miyamba. Nog vele groeten aan alle leden van “De Brug”.

Correspondent: Bob Van Hauwaert

Miyamba - december 1985

Jos Beyers is na 1 jaar verblijf in België overgeplaatst naar Miyamba van waaruit hij zijn eerste indruk-ken schrijft:

Hier dan een eerste briefke uit Niyamba. Ik ben het hier al goed gewoon. Werk heb ik ook al genoeg. Pater Winand heeft me alles getoond. Het eerste waar we zeker op moeten werken is de taal. Ze ver-schilt echt van Mangembo en het is maar 50 km verder. Ondertussen is het hier zeer warm geworden, zeker rond de middag en dat dan tot 5 uur. Ja de eerste week ben ik met de nieuw gewijde priesters overal in de dorpen mis gaan lezen. Zo heb ik al vele mensen gezien. Ook heb ik hier 100 km weg te onderhouden, maar ja dat gebeurt met de schaaf. Daar heb ik werklieden voor, maar het onderhoud is toch allemaal voor mij.
Ik ben al begonnen met boeken te lezen over schaaf, de tracteur, de camion, zodanig als ik een pan-ne heb, dat ik het kan herstellen, maar we zullen nog dikwijls zweten denk ik en zeker als er een stuk ontbreekt.
Pater Winand heeft me ook een groot ander werk gelaten. Ik moet nu zo vlug mogelijk 2 dispensari-ums bouwen in 2 dorpen. De mensen hebben zelf de stenen gemaakt en volgende week maken ze de ovens. Dus binnen 14 dagen kunnen zo beginnen.
De mensen van de dorpen moeten zelf alles houwen.
Wij geven het materiaal. Nu vandaag zij we om zavel geweest, maar in de zavel zit reeds de kiezel in, dat is dus om gans de fundatie te betonneren.
Hier natuurlijk hebben we andere inkomens dan in Mangembo. Het dispensarium en het moederhuis brengt wel een beetje geld binnen zodanig dat we hier kunnen leven.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - 9 maart 1985

Vanavond was het zover,
Pater Jos Beyers uit Achterbroek, of moeten we zeggen Mangembo zou een forum toespreken over de achtergronden en de betekenis van de bevrijdingstheologie. De idee die daartoe leidde was voor het eerst geopperd tijdens de solidariteitsmaaltijd in november. Alle leden van de Brug waren via ons tijdschrift uitgenodigd geworden om dit plenum bij te wonen. De actuele waarde van het onderwerp leek een belangrijke opkomst te rechtvaardigen, doch hierin vergisten wij ons eens temeer (cfr, onze algemene vergaderingen). De aanwezige toehoorders, een kleine vijfendertig, vormden echter een ac-tief klankbord, waardoor een erg positieve dialoog op gang kon komen.
Als gastspreker begeleidde zuster Celina Arango uit Columbia onze pater Beyers. In feite leidde zij met haar verhalen en geschiedenissen op een boeiende wijze de avond, en deed onze missionaris vooral zijn best om het sappige Frans met sterke Spaanse tongval om te zetten in meer verstaanbaar Nederlands. Zuster Celina geeft in Cali les aan het college. Het geld dat ze daarvoor ontvangt gebruikt ze om scholen te steunen waar kinderen studeren wiens ouders geen geld kunnen betalen. In het weekend zet ze zich bovendien in voor de armen, en belijdt ze sterk de bevrijdingstheologie, waarvan ze een belangrijk voorvechter is. Haar diep menselijke motivatie en medevoelen heeft een sterke in-druk nagelaten bij het aanwezige publiek.

Correspondent: Frans Van Hauwaert

Mangembo - mei 1984

Ja beste vrienden, sinds 15 jaar ben ik hier, maar ik geloof dat we de moeilijkste momenten kennen die we ooit gehad hebben. Gelijk U weet hebben we een maand geleden een geweldige devaluatie gekend. De prijzen zijn de lucht ingegaan zoals de carburant, cement. enz. Ja, 1 liter gasolie kost hier bij mij 30 fr. Ik weet niet of de lichtmotor nog lang zal draaien. Het is een 31 K.V.A. J.a, nu beginnen we sterk aan een zonnepaneel te denken, maar het komt nog wat duur, maar als ik volgend jaar mis-schien in verlof kom, dan zal ik nog wel eens goed nadenken.
Ja beste vrienden, waar ik nu nog mee bezig was is het bouwen van een polyvalente zaal, iets van 16 m op 8m. Het zou dienen voor vergaderingen voor basisgemeenschappen, voor gezondheidszorg, voor catechese.
Gelukkig hebben we al iets gedaan. Er zijn al 1.200 cementblokken geklopt en het hout voor het dak hebben we ook al, dank zij de steun van de bevolking. De fundaties zijn al gebouwd. De grote zorg nog zijn de golfplaten. Ik weet niet, maar een volgende keer, zal misschien “De Brug”’ daar nog eens aan denken.
Mocht het zo zijn dan dank ik u nu al in naam van de mensen van één van onze bijposten: “Zimba”.
Op het ogenblik heb ik hier in Mangembo juist gedaan met een huis te bouwen voor een 3de dokter. Tot nu toe zijn er 2, maar er is werk voor 3 op zijn minst. Er is het hospitaal, verpleegsterschool en dan tot nu toe al een 10 tal gezondheidscentrums die elke maand bezocht worden.
U ziet beste vrienden, aan werk ontbreekt het hier nog niet.

Correspondent: Werner Verhoeven

Kalmthout - augustus 1981

Pater Jos Beyers is thuis en kwam ons bezoeken. Zijn verschijning wekt indruk want hij is groot en struis en van hem straalt de energie uit. Hij drinkt graag een pintje en als hij het glas in de hand neemt, kunt ge er bijna niets meer van zien.
Zo is hij duidelijk een figuur die verant¬woordelijkheid kan dragen en van geen kleintje vervaard is. Hij heeft initiatief en dwingt respect af. Ik kan mij goed voorstellen dat de Zaïrezen in Mangembo aan hen een degelijk leider hebben, een toevlucht en een ruggesteun. Nochtans denk ik wel dat volgelingen het niet te snel zullen riskeren met hem de draak te steken. Dat konden we horen aan zijn verhalen over zijn missiepost.
Jos verteIde ons dat in zijn toch zo grote missiepost het er vooral op aankwam de mensen zelf zover te krijgen, dat zij eerst, als ze zelf niet verder konden, om hulp vroegen. Het zijn er goede in Mangem-bo, zei hij en ze smokkelen veel naar Congo Brazzaville.
Is het misschien de oude grensbewoner van Achterbroek, die daar achtersteekt?
Van aanpakken weet hij wel en het bouwen zit er bij hem wel in. In de vele kleinere dorpen ontbreekt het aan infrastructuur, die hij geleidelijk wil uitbouwen. Daarvoor heeft hij geld nodig. Voedsel is er wel voldoende. Ook een zorg is voor hem het centrale hospitaal en met de stijgende kosten voor medica-menten is het er ook niet eenvoudiger op geworden.
De moeilijkheden in Zaïre hebben niet zo veel vat op hem en zijn werking omdat zij wel wat geïsoleerd gelegen zijn.
Wij hebben kunnen zien dat onze steun aan Mangembo in solide handen is en dat dit project hoopvol is.

Correspondent: Werner Verhoeven

Mangembo - mei 1981

Pater Beyers is al 12 jaar op de missiepost van Mangembo. Hij werkt er samen met pater L. Willem-sen uit Wildert en ze hebben samen de zorg over ongeveer 100 dorpen, Deze dorpen bezoeken ze tweemaal per jaar en de drie bijposten zo een tweemaal per maand. Op de missiepost hebben ze een hospitaal met een blanke dokter. Een tweede dokter is er om familiale redenen weggegaan en terug naar België gekomen.
Pater Beyers zou heel blij zijn moest er een vervanger komen, want werk, zo schrijft hij, is er genoeg. Dus als er een kandidaat moest zijn is hij er heel welkom.
Met de steun die wij geven wil hij een zaaltje bouwen waar de activiteiten kunnen plaats vinden. Onze missionarissen blijven bouwers, Voor de golfplaten had hij 21.000 BF nodig, en hij zegt ons dat het dus rap besteed is.
Mangembo ligt in vogelvlucht 90 km van Kinshasa, maar langs de weg moet hij 420 km afleggen. Slechts 200 km. is geasfalteerd. Daarom is het ook normaal dat de bevolking gericht is op Congo Brazzaville, dat veel dichterbij is. Soms geeft dit moeilijkheden met de autoriteiten, die liever hebben dat de landbouwproducten niet over de grens worden verkocht.
Peter Beyers weet ons ook nog te vertellen dat het een hard werkend volk is en dat zij aan hun wo-ningen en plantages gedurigaan verbeteringen aanbrengen.
Ook aan het onderwijs wordt gewerkt. Om deze leerlingen van 4 secundaire scholen en 2 lagere scho-len eten te geven hebben de peters nu de witte bonen voor een gedeelte opgekocht, Ook dat is hun zorg buiten al het andere waarvoor zij moeten instaan.

Correspondent: Werner Verhoeven