Hubert Habets


Adres

La Gonave - Haïti

Leven en werk

Hubert is reeds sinds 1963 werkzaam in Haïti. Eerst was hij van 1963 tot 1973 provinciaal econoom en procurator in Port-au-Prince. Van 1973 tot einde 1977 was hij secretaris van bis-schop Decoste te Hinche (een toen nieuw bisdom). Van 1978 tot 1989 deed Hubert pastoraal werk op de parochie van Cerca Carjaval. Vanaf 1989 is hij werkzaam op het eiland La Gonave. Hij doet er huisbezoeken, geeft er ziekenpastoraal, catechese, bijbelcursussen en gaat op scholenbezoek.
Het eiland La Gonave telt ? 100.000 inwoners, is 57 km2 lang en ongeveer 27 km2 breed. Het is een vulkanisch eiland dat uit de zee gerezen is -wie weet hoeveel duizenden jaren geleden- en het is niet erg vruchtbaar. Er wordt op sommige plaatsen wat maïs, bonen, bananen, maniok, aardnoten en suikerriet geteeld, maar geen rijst wegens tekort aan water. Er zijn bijna geen groenten, wel fruit zoals mango's, ananas, appelsienen, citroenen, pompelmoezen en meloenen. Er is weinig veeteelt omdat het te droog is en er dus geen gras is. Nu en dan is er wat geitenvlees, er zijn geen kippen, dus ook geen eieren, geen melk en ... frieten, geen mosselen, geen ijskreem.
De mensen van het eiland leven onder een uiterst rechts regime, het leger heeft alles te zeg-gen. De mensen leven in angst, honger, repressie en terreur. Geen democratie. Het analfabe-tisme is 85 %, de werkloosheid 75 %. Er is al maanden geen elektriciteit, er is ook een tekort aan drinkwater. Er is geen telefoon en geen televisie natuurlijk, er zijn kranten noch tijdschrif-ten. Er is geen ontspanning. De jeugd is hopeloos.

Na een mooi missionarisleven, begenadigd met vele talenten, is naar de Heer gegaan

Broeder

Hubert HABETS
Missionaris van Scheut

Hij werd geboren te Herentals op 19 juni 1934.
Sprak zijn religieuze geloften uit op 1 november 1954.
Was missionaris in de Verenigde Staten van 1958 tot 1963 en in Haïti van 1963 tot op heden

Hij overleed te Port-au-Prince (Haïti)
op 16 maart 1997 en werd aldaar ten grave gedragen op 21 maart 1997


De familie Habets en de Missionarissen van Scheut danken u voor uw gebed en medeleven;

Een boeiend verteller, een man vol humor is van ons heengegaan Het wordt even stil rondom ons.. die warme lach, die vele mooie verhalen zijn stil gevallen ... het wordt stil bij ons..hierboven wordt de Paasvreugde voorbereid “Kom goede en trouwe dienaar, ga binnen in de vreugde van uw Heer!”
Een mensenleven steekt niet altijd logisch in mekaar. Soms is het geladen met vele tegenstrijdighe-den. Niet altijd wordt menr ingeschat naar zijn gaven en mogelijkheden Misschien was dit ook wel wat zo voor jou Hubert ... de wegen van de Heer zijn soms ondoorgrondelijk.
Begaafd als geen ander voor vreemde talen Belezen, haast als geen ander, in geschiedenis en bijbel.
Onhandig en onpraktisch, haast als geer ander, voor handenarbeid en techniek, roep de Heer jou in zijn dienst als Broeder-Missionaris. Onbegrijpelijk wat die Alwijze God nu doet. Een ogenblikje van verstrooidheid misschien?
En toch, Hij zal je leiden en helpen uitgroeien tot een goede, trouwe en kostbare dienaar.
Na een periode in de Verenigde Staten, waar je zelfs staatsburger werd, dreef Hij jou met je liefdevolle hart voor armen en lijdenden naar het arme Haïti. Je waart zo fier Amerikaan te zijn, maar hoe dikwijls ook, omwille van de armen in de wereld, had je het niet moeilijk met hun internationaal en economisch beleid?
Op je geliefd Haïti bracht je vele jaren door als provinciaal econoom: je uitstraling was toen vooral voelbaar bij het opvangen van nieuwkomers en bezoekers. Nadien stelde je je pastorale aanleg ten dienste van de christen gemeenschappen in Hinche, het afgelegen Cerca Carvajal en tenslotte op het zo moeilijk te bereiken en barre eiland La Gonave.
MoeiIijke omstandigheden en momenter zijn je zeker niet gespaard gebleven, en toch kon je zo dank-baar van het leven genieten
De laatste jaren werden moeilijker. Eer ongeneesbare ziekte knaagde stil maar zeker je krachten weg … doch niet je humor! In rust, stilte en diep geloof bereidde je jezelf voor om van ons, je confraters en lieve mensen, afscheid te nemen voor de grote ontmoeting met de Verrezen Heer, jouw Heer.
Hubert, vertel Hem jouw boeiend verhaal. Er zal vreugde zijn… voor eeuwig!

Brieven

Port-au-Prince - 22 mei 1996

Hartelijk gegroet, ook al de mensen van de Brug. Ik heb uw brief van 13 maart ontvangen en enkele weken later ontving ik de brief van het bestuur.
Verontschuldig me dat ik niet eerder geschreven heb, maar op mijn reis in het binnenland ben ik ziek geworden: malaria. Hoge koorts en te lage bloeddruk: 11 op 6! Bijna een maand heb ik in’t bed gele-gen. Dat betekent dat ik nog steeds vast zit in en nog niet kan terugkeren naar mijn missie. Ik ben dus nog ‘herstellend’. Ik heb ook uw tijdschrift ontvangen en met veel belangstelling gelezen. Zeer interes-sant! Oprechte dank
Gezien mijn gezondheidstoestand en in afwachting van een benoeming wou ik u voorstellen mij voor-lopig op uw wachtlijst te zetten en te houden. Ik hou u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Anders niet veel nieuws hier. Het is tamelijk rustig, maar ‘s avonds en ‘s nachts horen we regelmatig schieten in de buurt en elders in de stad. Dus geen kwestie van na zonsondergang buiten te komen.
Veel succes nog met uw activiteiten. Het allerbeste. God zegene en beware u.

Correspondent : Guy Verpoten

La Gonave - 25 januari 1995

Warme groeten, beste wensen voor 1995 en oprechte dank voor uw brief van 4 januari en voor de zeer milde gift die u via Scheut zal opsturen. Officieel ontvang ik dan binnenkort wel bericht uit Scheut.
Ja, binnen enkele maanden zullen we met elkaar kennis maken. Zeker kom ik u opzoeken in Kalmt-hout. Mijn kozijn, Dr. Dirk Van Peel, woont daar al jaren zoals u weet. (Zijn vader was de broer van mijn moeder).
Het drinkwaterproject is erg nodig. Sedert half november vorig jaar heeft het hier geen druppel gere-gend en nu is er tekort aan water. De mensen moeten uren lang aanschuiven om een emmer water te vullen aan vier kraantjes aan de publieke fontein op het dorpsplein. Vier kraantjes voor achtduizend mensen! Van vier ‘s morgens tot middernacht staan de mensen daar. Af en toe is er een vecht- of scheldpartij. Ik kan dat allemaal goed volgen want ik woon vlakbij de fontein.
We leven op een eiland, maar er is geen enkele rivier, geen stroom en zelfs geen beekje. Zeewater hebben we al rond ons maar daar kunnen we niets mee doen....
Mijn collega, Fons Van Hooydonck, heb ik laatst gezien in november 1994 toen we de jaarlijkse ver-gadering hadden van alle Scheutisten in Haïti (zo’n 35 man). We wonen, leven en werken ver van el-kaar, maar jaren geleden is Fons ook werkzaam geweest op dit eiland.
De toestand is een beetje aan het opklaren. Er is weer hoop en rust en veiligheid na jaren dictatuur. Maar het gaat heel traag en de pessimisten zeggen dat als de Amerikanen hier weggaan dat het weer dezelfde boel wordt. Hopelijk zijn ze verkeerd ! We hebben hier de laatste drie jaar heel wat meege-maakt, maar daarover vertel ik u wel als we elkaar ontmoeten in Kalmthout.
Tot ziens dan. En ook dank en proficiat voor al uw medewerkers van “de Brug”. Goede moed en God zegene U en uw families.

Correspondent: Guy Verpoten