Herman Coenraets


Adres

Kinshasa - Congo
Adres: COENRAETS Herman, Antenne Communication Non Violente, Rue Beni 19, Quartier Righini, Commune de Lemba, KINSHASA, Rép. Démocratique du Congo

Orde:
C.I.C.M. Scheut
Ninoofsesteenweg 548
1070 Brussel

Fiscaal attest:
210-0390663-96
SOS (Scheut Ontwikkelingssamenwerking)
Ninoofsesteenweg 548
1080 Brussel

Tel: 02/521 47 29 - 02/521 48 09

Contactpersoon:
Pater Van der Vorst
02/526 14 45

Project overgenomen van Frans Overlaet in 1998 en na vier jaar onderbreking terug gestart in 2003.

Leven en werk

Herman Coenraets werd geboren in Borgerhout in 1936 en is missionaris Scheutist in Kinshasa sinds 1963.
Hij is leraar en schooldirecteur geweest van het College St.-Jozef (parochie Ste.-Anne). Nadien werd hij pastoor van St.-Léonard-Kinshasa.
Sinds 1984 is hij ook werkzaam in de volwassenenvorming (begeleiding van sessies over 'persoonlijkheid en menselijke relaties'). In dit kader heeft hij de verantwoordelijkheid voor het runnen van het vormingscentrum waar de 'Antenne de la paix' gevestigd is. Hij staat ook in voor de comptabiliteit van de vormingsequipe PRH.
Hij draagt er ook zorg voor dat de vredesanimatoren voor hun voortgezette vorming goed terechtkomen in het centrum 'Antenne de la paix'.

Brieven

Kinshasa - 4 september 2006

Herman Coenraets heeft laten weten dat hij alle papieren en facturen zal opsturen zodra het Lingala-frans brochure van de geweldloze communicatie zal gedrukt worden in Kinshasa.
In de maand juli-augustus van dit jaar was de verantwoordelijke van de drukkerij van de Scheutisten in Kinshasa ap vakantie in België. Dat was een goede gelegenheid om alle technische moeilijkheden die er nog waren voor de drukkerij op te lossen. Gans de tekst, foto’s inbegrepen, zijn op een enkele logi-ciel Word kunnen geënregistreerd worden, wat de operatie vergemakkelijkt.
Herman Coenraets dient dit jaar geen nieuw project in.

(Misschien dient mijn Egyptische vriend van het Katoliek-koptisch bisdom Assiout, P. Marcos Botros een project in, maar daarvoor heeft hij nog tijd nodig voor concertatie met de parochianen van de kathedraal van Assiout waar hij pastoor is.)

Correspondent: Frans Overlaet

Kinshasa - juli 2005

Verslag van de vorming van 40 deelnemers aan de sessie "La Communication non violente et la loi fondamentale' in Brazzaville-Congo.

Brazzaville ??? In "Congo" ? Ja, de "Franse" Congo die op de landkaart plakt tegen de "Belgische" Congo, langgerekt, zo groot als Italië. Het ziet eruit als een langgerekt hoofd met dikke lange neus... Een karikatuur van De Gaulle zou men zeggen. Brazzaville is de hoofdstad en ligt vlak tegenover Kinshasa.
Vergelijken we even Brazzaville met Brussel. Stel je voor : in 1998 een stadsoorlog in Brussel ! De burgeroorlog tussen Vlamingen en Walen die stomweg begonnen was tussen twee opzijgezette gene-raals was al uitgedraaid op een nationaal conflict toen de president er met volle geweld tegenaan ging. Toen waaide de oorlog over naar Brussel. De Noordisten tegen de Zuidisten schieten hun lange afstandskanonnen leeg over de hoofden van de bevolking van de stad heen van Pajottenland tot Wo-luwe, heen en weer.. De gevechtshelikopters zitten als horzels de jongerenmilities van de twee kam-pen achterna : de "Ninjas" en de "Cobras" (twee slangennamen afgekeken van Zuid-Afrika). Vele Brusselse families zijn kinderen uit gemengde huwelijken. Vrouwen en kinderen en eigen vel in vei-ligheid brengen : de een afkomstig uit het Noorden, naar het Noorden. De ander, afkomstig uit het Zuiden, naar het Zuiden. Hele families uiteengereten een jaar aan een stuk door de burgeroorlog. Manlief alleen zonder vrouw valt soms te prooi aan... AIDS ! Kinderen creperen van kwasiorkor (on-dervoeding). De vrouwen doen niet mee met de oorlog en ondergaan alle geweld als slachtoffers. Al-leen de mannelijke jeugd, gedwongen tot leegloperij bij gebrek aan banen, grijpt naar hun Kalasnikov ! Tonnen Kalasnikovs en munitie ingevoerd uit het Oostblok. (Nu nog, in 2005, bij de hand!).
Tot zover de vergelijking met een burgeroorlog in Brussel...
Zo was het in Congo-Brazzaville.
In 1998 toen ik die bommen hun vernietigingswerk zag doen vanaf mijn balkon in Kinshasa (de Con-gostroom die de twee hoofdsteden Kinshasa en Brazzaville scheidt is slechts 8 km breed op die plaats!). Ik dacht : noch man noch muis komt daar levend uit. Het gras groeide terug meters hoog in de binnenwijken. De opzijgezette generaals : Numbi en Sasou uit het Noorden van het land en de toenmalige president van Congo-Brazzaville, Lissouba uit het Zuiden die de Balaris rond de Stanley-pool steunde, vochten het uit. Sasou heeft gewonnen met behulp van de Angolezen en is nu terug de president. Wapenstilstand tussen de vechters, maar niks is opgelost aan de basis. De Zuidistische mi-lities maken het binnenland nog steeds onveilig.

Frans Overlaet en Christiane Hendrickx waren uitgenodigd in Brazzaville door Cléophas Lubutuku, een broeder Gabriëlist uit Kinshasa, die verleden jaar met enthousiasme de sessie "Geweldloze communicatie en vredesanimatorenvorming" gevolgd had. Hij was sindsdien benoemd in Brazzaville als novicemeester. Hij was vroeger reeds begeleider van de "Jongeren van het Licht" in Brazzaville en zo kende hij er enkele honderden mensen. Die beten dadelijk in zijn voorstel enkele sessies te organi-seren.
Toen het er nog vrede was heeft Frans Overlaet drie maal per jaar in Brazzaville vormingssessies ge-geven aan die groepering. Eén der verwezenlijkingen van die groep was het lanceren van "Le forum des jeunes entreprises". Een Bretoens priester, Chrisian De la Breteche, heeft 15 jaar lang de eerste kern gevormd van een groep jonge ondernemers. Nu zijn dat er enkele honderden. Zij en hun kleine ondernemingen hebben de drie burgeroorlogen eind jaren 1990 in Congo-Brazzaville doorworsteld.
Het was dus voor Frans een hartelijk weerzien! Voor Christiane was het echter een totaal vreemde groep.
18 Getrouwde mensen, waaronder 6 gemengde koppels, man en vrouw (Noord-Zuid), volgden de sessie de eerste week. Zo konden we de inhoud aanpassen aan de familiale problemen.
Eerste vraag: "Nu, 6 jaar na de burgeroorlog, hoe voel ik me en welke behoeften blijven nog gefrus-treerd ?"
Enkele antwoorden :
Paul (uit het Noorden): Ik blijf op mijn qui vive om niet een etnische groep te bevoordeligen... Gaat die groep me niet verzwelgen ? ... Wie daar aankomt is niet van hier, oppassen dus ! ... Ik heb nood aan betrouwbaarheid...
Judith, zijn vrouw (uit het Zuiden): Ik heb een vreselijke schrik overgehouden om mijn kinderen alleen te laten. Vele koppels zijn verscheurd gebleven.
Ghislain: Ik heb schrik om nog te investeren in iets. In mijn quartier dat zeer onstabiel is, heb ik alles verloren.
Ghislaine (zijn vrouw): Ik ben nog altijd bang.. Ik zou weg willen van hier!.. Wij hebben veel onder-gaan... Ik heb nood aan veiligheid !
Michaël (uit het Zuiden): Ik ben woedend op de politiekers, ik kan ze niet meer zien, ze hebben ons misbruikt. Ik wens ze naar de verdoemenis. Ik heb nood aan respect.
Claudia, zijn vrouw (uit het Zuiden): Om mijn kinderen veilig te stellen zou ik een huis in het Noorden en een ander huis in het Zuiden voor ze bezitten. Nood aan een toevlucht en bescherming als de hel weer losbarst.
Gildas (35 jaar toen de oorlog uitbrak): Ik ben nog verontwaardigd over het ronselen van de jeugd voor de oorlog. Niemand kende de ware redenen voor de oorlog! Ik heb mijn sandalen moeten afstaan aan een snotneus van 10 jaar omdat zijn grote broers met een geweer rondliepen.. Ik schaam er me nu nog steeds voor ! Ik heb behoefte aan rechtvaardigheid en waarheid.
Jean-Marie: Ik heb een gevoel van broosheid. Kan ik nog vertrouwen op een kind ? Zelfs op mijn ei-gen zoon ?
Enz....
De tweede week was het de beurt aan 24 kaderleden van het "Forum des jeunes entreprises". Dat viel heel wat zwaarder uit wegens veel scepticisme en vooral wederzijdse argwaan ontstaan tijdens de burgeroorlog. De twee groepen zijn samengesteld uit leden van beide etnische groepen die mekaar bevochten hadden : Noord en Zuid.
Nochtans zijn alle wonden door de burgeroorlog geslagen na 5 jaar wapenstilstand nog niet genezen.. En toch werken ze terug samen !
Een sessie van geweldloze communicatie en verzorging van spanningen en conflicten was er dus erg welkom.

Herman Coenraets komt daar ook soms langs om er sessies of retraites te geven. Hij steunde voor een bedrag van 550 euro van De Brug deze twee sessies.
De overige 1000 euro van de Brug is door hem beheerd voor lingalavertaling van de brochure "Oser aimer en paix, la communication non violente et la loi".
Met veel dank dus voor die hulp!

Correspondent: Frans Overlaet

Kinshasa - september 2004

Kinshasa en de “ongeweldige vredesactie”...
Zoals verleden jaar 2003, op eind juli en begin augustus 2004 gaven Frans Overlaet en
Christiane Hendrickx weer de vijfdaagse sessies : “Oser aimer en paix, la Communication Non Vio-lente et la Loi”, om kandidaat - vredesanimatoren verder te vormen.
8 Kandidaten volgden die voor de tweede maal! De deelnemers van verleden jaar die konden opko-men voor een verdieping waren ook op post. Al die leergierigheid en aanhankelijkheid deed ons deugd!
Onze brochure van 155 bladzijden “Oser aimer en paix, la Communication Non Violente et la Loi” was ondertussen gedrukt op 1.000 exemplaren (in het Frans) aan 5 € stuks. Het handboek werd gebruikt onder de sessies, wat veel tijd en uitleg bespaarde. Elk van de 50 deelnemers kreeg gratis een exem-plaar als aanmoediging om persoonlijk en in groep verder uit te diepen: bewustwording en waardering van behoeften, in geven en ontvangen.
Na de sessies waren er 4 kandidaten om de 113 geïnitieerden regelmatig bijeen te roepen voor ver-diepingsdagen in de vorm van “groupes de travail CNV (Communication Non Violente)”. Met drie juris-ten, enkele leraren en schooldirecteurs alsook kaders van basisgemeenschappen, schiet de vredes-actievorming wortel!
Enkele anekdotes:
• 3 deelnemers en Frans Overlaet eveneens, zakten daar hun stoel... goeie stoelen tekort!
• De waker van het centrum : Florent, ontvangt de bezoekers onder de blote hemel. Immers het gras van het dak van zijn paillotte-ontvangsthuisje is rot en als het regent wordt hijzelf en zijn computer er nat... + de bezoekers.
• Een piek van 380 Volt in het kwartier deed verschillende lampen boven ons hoofd kapot spatten en enkele transfootjes verbranden...
• Voor de veiligheid werd als schuilplaats de goot op het dak geïnspecteerd..
• Verplaatsingsmoeilijkheden: jeep in panne, vervangjeep ook in panne, een bevriende helper zijn au-to eveneens in panne... een volledige dag ging eraan om 30 km te overbruggen.
Alles is kalm gebleven. We moesten niet over de muur springen met ons paspoort om gevreesde bende plunderaars te ontvluchten, zoals begin juni jongstleden toen de “papas de la rue” de UNO-depôts en huizen plunderden en in brand staken... En de derde staatsgreep van dit jaar laat nog op zich wachten. Niettegenstaande dat is uw steun toch wel een beetje “bibbergeld” geworden.
Hartelijk dank.

Correspondent: Frans Overlaet

Compte-rendu des sessions
OSER AIMER et la COMMUNICATION NON VIOLENTE (CNV)
animées 2 fois en juillet 2003 à Kinshasa
par François Overlaet et Christiane Hendrickx

Nous avons eu un public de qualité remarquable.
La première fois c’était des initiateurs des Jeunes de la Lumière, hommes et femmes (de 30 à 45 ans), au Centre d’accueil des Bilenge ya Mwinda de Lutendele — Kinshasa. Ils étaient 32, motivés, avides et enthousiastes d’apprendre.
Notre originalité répondait a leurs attentes surtout:
1. Notre schéma de la relation sur lequel on peut situer tout élément en cause dans des relations, difficiles et clarifier, telle que la CNV le propose, les tensions et les conflits eu égard de la Loi fon-damentale.
2. L’approche des besoins contrebalançait leurs décollages du réel dus à une tendance à l’idéalisation systématique (leur code de comportement ou <> est formulé de façon idéalisante).
3. Le fusionnel (comportements intrusifs, engloutissement de la liberté par complicité ou surindentifi-cation...), est battue en brèche grâce au recours à la Loi Fondamental <>. En faire une Option Fondamentale personnelle des qu’on l’intériorise: <>, tombe en bonne terre dans ce groupe à la spiritualité profonde ou chacun opte par une promesse <>. De même la règle d’or <>, qui est la base d’Oser Aimer.
4. L’approche par les besoins a déclenché chez les initiatrices une démarche audacieuse en vue d’une initiative d’adaptation de l’initiation des files débutantes (à I’age de 15- 20 ans) qu’elles re-crutent chaque année à Kinshasa et qui représentent actuellement environ 10.000 files/an. L’ancienne façon d’initier des étudiantes bien nourries est à adapter. En effet, le Sida extermine des couples et laisse annuellement des milliers d’orphelins, et l’arrivée en masse d’enfants orphe-lins de la guerre qui descendent vers Kinshasa et s’y trouvent dans les rues par milliers aussi. La famine oblige surtout les femmes et les files de rechercher de la nourriture jour et nuit... et la pros-titution des adolescentes fait fortement surface comme seule issue. Les initiatrices cherchent de concert avec un groupe de <> et aidées par nos conseils, à adapter leur encadrement par des programmes qu’à l’Université de Paix de Namur on appelle <> (Alphabétisation, Conscientisation par les méthodes de Paulo Freire, et Communication Non Vio-lente). Elles cherchent à constituer un petit fond de roulement pour présenter du thé très sucré à ces jeunes filles au début de leurs réunions hebdomadaires dans les quartiers de Kinshasa pour empêcher qu’elles ne s’endorment à cause de la famine ou de la malnutrition. Elles comptent en plus les initier à produire et à gérer par elles-mêmes assez pour ne pas tomber dans la prostitu-tion.
5. Nous avons donné à ce groupe d’une vingtaine de << Mamans de la Visitation>> qui s’occupent aussi de l’alphabétisation de jeunes filles, une conférence sur la CNV.
6. Nous leur avons proposé un suivi de leur requête au Centre PRH, rue Beni 19 LEMIBA — KINS-HASA.
7. Une brochure au niveau de ce groupe pourrait facilement intégrer la CNV dans leur vécu quoti-dien. Nous proposons une brochure de 32 pages, <>, qui remplacerait leur ancienne brochure.

La deuxième session
Elle était organisée par Papa Kalonji Nicodème, responsable de la formation des laïcs à l’Archidiocèse de Kinshasa. Au Centre Pastoral « Lindonge », durant 5 jours pleins aussi, nous avons animé un groupe de formateurs de la formation permanente des CEVB (Communautés Ecclésiales Vivantes de Base) des 10 doyennés de la ville de Kinshasa. Ces formateurs animent les réunions hebdomadaires des adultes dans les quartiers et guident ainsi environ 200.000 chrétiens engagés dans leur milieu. Ce groupe très sélectionné, formé et motivé comptait 44 personnes assidues et avides d’apprendre. Tou-tes ces personnes sont capables d’assimiler dans leur propre vie relationnelle la CNV et d’en témoi-gner avant de transmettre tôt ou tard cette initiation « Oser aimer - La Communication Non Violente » dans les communautés vivantes de base dans les quartiers de Kinshasa. Ii y a environ 12.000 CEVB qui marchent bien et qui ont une grande influence sur le terrain.

Nous avons abordé e.a. un problème culturel: la remise en cause de la parole donnée après la signa-ture d’un contrat ou d’une convention. « La convention fait la loi des parties », un des premiers ap-ports du Droit Romain et qui est devenu une référence internationale, leur permet de remettre de l’ordre et donc de la sécurité sociale, dans les relations.
- Nous avons été très contents de constater que la démarche de rejoindre à chaque instant les be-soins de part et d’autre avec empathie... devenait un réflexe de plus en plus facile, p. ex. lorsqu’ on leur demandait de déceler quels besoins se cachaient derrière chaque préjugé autant chez celui qui brandissait le préjugé... que chez celui qui en payait les frais... et comment éliminer ainsi toute vio-lence cachée dans des dévalorisations et des justifications abusives.
- Lors de cette deuxième session, le P. Herman Coenraets, de l’équipe de PRH - Congo, et soeur Pauline Wombe, responsable de l’accueil au Centre PRH, rue Bern 19, quartier Righini, Commune de Lemba, Ville de Kinshasa, ont pu apprécier cette formation. Une « antenne », y est créée avec leur collaboration, comportant une armoire pour le matériel didactique et les listes des participants qui permettent de continuer les contacts et le suivi.

Nous avons eu l’occasion aussi d’animer 200 prisonniers catholiques à Makala
et de distribuer des pains à une centaine de malades dans les pavillons.
Dans cette prison de plus de 2.000 détenus, nous avons donné une homélie et nous avons laissé des feuilles photocopies avec des thèmes de la CNV pour leurs réunions hebdomadaires. Parce que dans leur prison, les catholiques ont formé aussi des C.E.B!

Trois fois, nous avons expliqué la CNV aussi à la radio « Elikya >> de Kinshasa

La rédaction de notre brochure et d’une feuille de communication
Les images colorées en A3, illustrant les thèmes de la session, ont eu beaucoup de succès.
Elles seront reprises dans la brochure de la session en format A4.
Depuis début septembre 2003, travaillons à la mise en page de la brochure de référence.
L’imprimerie des P. Scheutistes ICEP de la 11ème rue à Limete. Le montant d’un premier tirage de la brochure en couleur pour la CNV est estimé à 3.000 € pour un premier tirage.
Nous avons lance une « feuille de communication » pour les participants.
(Ci-joint un exemplaire qui a été envoyé a Kinshasa le 1 oct. 2003).
Nous restons en contact aussi par Internet avec les participants les plus motivés.

François Overlaet Christiane Hendrickx
8, rue Abbé de l’Epée
1200 BRUXELLES

Kinshasa - 15 oktober 2003

Betreft:
Rapport van uitgaven voor 2003 voor project “Vorming van animatoren van Geweldloze Communicatie” te Kinshasa.

Geachte Directie van “De Brug”
Hiermede deel ik u mede dat de som van 1 .000 Euro die door “De Brug” zijn gestort voor het starten van ons project “Vorming van animatoren van Geweldloze Communicatie” mij goed is toegekomen op 1 juni 2003, dankzij de Reisdienst Scheut - KINSHASA. Immers langs de Congolese banken is geld-overdracht vanuit België nog onmogelijk.
Met dit bedrag heb ik gedeeltelijk het project kunnen helpen starten. Frans Overlaet en Christiane Hendrickx, gesteund door “Université de Paix “ van Namen, zijn in de maand juli twee sessies van elk 5 dagen komen geven aan een totaal van 84 deelnemers waarvan vele kandidaat-animatoren.
250 Euro werden besteed voor herstellingswerken aan het ontvangstcentrum te Lutendele, gemeente MONT NGAFULA - KINSHASA om de eerste groep van 40 deelnemers te kunnen logeren.
250 Euro werden besteed voor subsidie om de uitgehongerde deelnemers het mogelijk te ma-ken degelijk de sessie te volgen.
250 Euro werden besteed voor de verplaatsingskosten van de animatoren voor de tweede groep van 44 deelnemers.
250 Euro werden besteed voor subsidies voor deze 44 deelnemers.
Totaal: 1 .000 Euro.
De uitzonderlijke toestand van langdurige honger in Kinshasa heeft ons genoodzaakt hulp te bieden aan de deelnemers met sandwiches, Coca, enz…

Nogmaals hartelijk dank voor uwe hulp.
Kostenraming voor 2004
Vermits de eerste groep van 84 kandidaat animatoren in Kinshasa goed gestart is, en er nog andere groepen de aanvraag ingediend hebben ook in de “Geweldloze Communicatie” ingewijd te worden, hebben we dringend aangepaste brochures nodig.
We lanceren een “feuille de communication” voor de begeleiding van de deelnemers. Voor het jaar 2004 voorzien we 4 nummers elk van 4 bl z. X 100 ex. wat neerkant op 200 Euro
Daarenboven wordt het ontvangstcentrum met de “Antenne” voor de verdere begeleiding en vorming bekostigd, waar Pauline Wombe en een groepje vrouwelijke Jeugd-animatoren hun werking uitbou-wen voor Alfabetisatie, Conscientisatie en Geweldloze Communicatie voor Basisgemeenschappen van adolescenten. Het gaat hier om het slagen van een initiatief genomen door een groep deelneem-sters van de eerste sessie in juli 2003, die ingezien hebben welke mogelijkheden de pedagogie van de “Geweldloze Communicatie” inhield. Zij willen deze vorming combineren met alfabetisatie en socia-le conscientisatie voor de meisjes van 16 - 20 jaar die ze jaarlijks rekruteren en vormen gedurende 12 maanden in het kader van de “Bilenge ya Mwinda”. Immers de armoede heeft in Kinshasa als gevolg dat de meerderheid van de meisjes niet meer naar school kunnen, in elke vergadering inslapen van de honger... en dat ze de hele dag naar voedsel moeten zoeken... en zo meestal in de prostitutie te-recht komen om te overleven.
Daarenboven zien jaarlijks de duizenden weeskinderen waarvan de ouders van AIDS gestorven zijn, en de weeskinderen van de oorlog die naar Kinshasa afgezakt zijn... en op straat leven, een groeiend probleem. Hun initiatief moet wel gesteund worden opdat het zou lukken, want die animatricen berei-ken jaarlijks duizenden meisjes.
1.300 Euro voor één jaar...
Nogmaals dank op voorhand

Frans Overlaet

Brussel - 4 oktober 2003

Er zijn me nog enkele vragen gerezen sinds ons gesprek van 2 october.
Ik heb van mijn eigen bankrekening KBC nog een som van 1.000 Euro naar Herman Coenraets te stu-ren om er de onkosten te dekken van onze animatie van de maand juli 2003. Ik kan dat natuurlijk langs het economaat van Scheut doen die dat overschrijven op de persoonlijke rekening van Pater Herman Coenraets. Als ik goed begrepen heb is voor u de gemakkelijkste weg: ik stort die som op de bankrekening van “De Brug” met de melding van: de som van 1 .000 Euro, voor het project: “Formati-on d’animateurs de la CNV, à Kinshasa,
+ en stuur ik u (hierbijgevoegd) rapport op, te teken door Herman Coenraets.
+ een kostenraming van dat project voor het jaar 2004.
Zogauw ik dat door hen getekend rapport terug heb van Herman Coenraets stuur ik u dat op per post?
of langs Fred Verbeeck - hernieuwde - “correspondent”?
Voor kostenbesparing geeft men mij in bankbiljetten die 1 .000 Euro terug die ik naar Economaat van Scheut breng waar de koeriersdienst ze naar Herman Coenraets in Kinshasa helpt…
En ge stuurt voor mezelf een fiscaal attest’.
Vermits ik ongeveer 3 X per maand bij mijn zuster logeer Irene Van Bortel in de St.Jozeflaan 13, waar Fred Verbeeck alle dagen passeert... is die klus niet zo moeilijk te klaren. Daarenboven is Herman Coenraets ook al bekend in onze familie...
In het vervolg komt er dan elk jaar een rapport van de uitgaven en verwezenlijkingen in Congo, en een ander formulier met voorstel van volgende verwezenlijking het jaar erop... zolang het loopt.
Ik stel die twee formulieren zelf op en laat ze door Herman Coenraets tekenen, O.K.?
U kunt me antwoorden langs de Post of per email fraoverlaet@hotmail.com
Hartelijk dank op voorhand.
Met vriendelijke groeten.

Frans Overlaet


Per e-mail is Frans op de hoogte gebracht dat dit niet de manier van werken is.
Eerst moet het project op de algemene vergadering worden goedgekeurd en dan nog gaan alle gestorte gelden in één pot om solidair onder alle andere projecten te kunnen verdelen.
Tot op heden (december 2003) nog geen antwoord gekregen en de 1.000 Euro is eveneens niet gestort.
Aan Frans ook medegedeeld dat hij voor fiscale attesten best naar SOS Scheut zou storten voor het project ‘Coenraets’.

Brussel augustus 2003

Identiteit van ons project
Financiering van steun aan een 50-tal Kongolese, in Congo verblijvende, animatoren van sessies die hun ‘publiek’ inwijden in de ‘Geweldloze Communicatie en Bemiddeling in spanningen en conflicten. Ik zou ze nu al ‘artisans de paix’ noemen... alhoewel ze in juli 2003 hun eerste vorming zullen krijgen (door mijzelf en mijn medewerkster Christiane Hendrickx, gegeven in Kinshasa gedurende twee we-ken.)
Die financiële steun dient om in 2004 drie W.E. voor hen te organiseren om ze te helpen de praktijk van de Geweldloze Communicatie, en het oplossen van spanningen en conflicten te beheersen. Zij zijn dus nog stagiaires... in hun eigen familie, werkkring, enz.
Ze zijn nog in opleiding om effectieve animatoren te kunnen worden, die het zelf in hun eigen leven waar maken en stilaan bekwaam worden om effectief andere mensen in te wijden.
Vermits de kandidaten voorlopig nog te arm zijn om totaal hun eigen vorming te financieren, is er een steuntje van buitenaf nodig.

Perspectief
Wij geloven dat Jezus Christus effectief de ‘artisans de paix’ bezielt en steunt.
Congo-Kinshasa (en ook Congo-Brazzaville) zien uit hoe een duurzame vrede te vestigen en geweld-loze relaties op te bouwen. Nu er kans is tijdens deze overgangsperiode naar democratische structu-ren en er meer en meer NGOs werken voor mensenrechten, Amnestie, Rechtvaardigheid en Vrede, Bewustmaking en Inzet in de ‘Société Civile’.. enz., is er vraag naar zulke eenvoudige en veeleisende praktijk. De mensen, ook de politiekers, zijn het geweld beu. Ze zien in dat het niets positiefs uithaalt. Er komt vraag naar animatoren die eenvoudig en klaar in zo’n praktijk kunnen inwijden. Een praktijk die kan doorgegeven worden aan anderen zonder rompslomp van veeleisende voorwaarden, diplo-ma’s, vergunningen (copyright...), of hiërarchische hypercontrole...
Later, na 2004? zou er eventueel de mogelijkheid bestaan om een NGO op te richten samengesteld door effectieve animatoren die hun ontvangen opleiding doorgeven aan andere kandidaat animato-ren..., volgens het voorbeeld van de ‘Université de Paix’ van Namen.


Hoe ben ik daartoe gekomen?
In september 2002 zag ik een prof van de UCL in de kerk en kreeg een ingeving: ‘die kan weten waar er vorming gegeven wordt in zake van vredesrelaties. Hij gaf ons het adres van de VZW ‘Cap Paix’ gesteund door de universiteit LLN die Hutu en Tutsi¬studenten inschreef voor 3 W.E inwijding in ‘Communication Non Violente.... Het was de laatste dag van de inschrijving. We kwamen terecht in een groep Rwandezen, Burundezen en Congolezen die allen animator wilden worden van vredelie-vende relaties (spijts sommigen nog aartsvijanden waren omdat ze bijna allen familieleden verloren hadden tijdens de genocide...). Het waren spannende W.E.s die ons hebben ‘bekeerd’ tot de Geweld-loze Communicatie volgens de praktijk van Marshall Rosenberg, stichter van het Centrum van de Ge-weldloze Communicatie. We zijn zelf lid geworden van de VZW ‘Cap Paix’.
Toen er enkele Burundese animatoren terugkwamen van een animatie gegeven aan Burundese par-lementsleden, kwam ons enthousiasme los. Mijn confrater Herman Coenraets, tijdig op verlof, trachtte ons te ontmoedigen door te beweren dat de eerste behoefte en bezorgdheid van de Congolezen eer-der laag bij de grond lag om te overleven. Maar de Congolese medewerkster van het PRH-Centrum in Kinshasa, Hyacinthe Kongolo, die vertegenwoordigster van de ‘Société Civile’ was gedurende de vre-desbesprekingen in Sun City en Pretoria, was geweldig enthousiast in het vooruitzicht van zo’n groep animatoren te kunnen vormen ter plaatse in Kinshasa. Herman heeft tenslotte aanvaard ons te helpen als organisator ter plaatse. Nu is hij, geholpen door andere Congolezen die me goed kennen, de kan-didaten aan’t inschrijven...
Van 1 maart tot 20 april heeft de Voorzienigheid ons een flinke steun gegeven uit alle hoeken: OK van de organisatoren in Kinshasa, belofte ons te steunen van de President van de Vredesuniversiteit van Namen, geldelijke steun van enkele vrienden voor ons vliegtuigticket...
Ondertussen plukken we de vruchten van onze eigen geweldloze manier van communicatie en anima-tie in Brussel.
Het is allemaal zo snel en op wieltjes gegaan, verrassend... dat we er de hand in zien van de Prins van de Vrede: ‘Zalig die werken voor de vrede. .
Toen ik Congo verliet 5 jaar geleden, was dat mijn grootste frustratie en verdriet: machteloos dat volk achter te laten, ten prooi van een gewelddadigheid dat het nooit gewild heeft. Nood aan veiligheid en vrede om terug te kunnen opbouwen... effent een nieuwe weg.
Hartelijk dank

Frans Overlaet

Congo - 21 juli 1999

Enkele dagen geleden kreeg ik bericht van Scheut dat de Brug op 27.5.99 56,000 ft. op mijn rekening had gestort voor her project “Brochures voor Jongeren van het Licht” in Congo. Ik heb dan onmiddel-lijk order gegeven voor de herdruk van de volgende brochures die heel in het kort van de pers zullen komen en zo kunnen voorzien in de noden van onze jongeren. Het gaat om brochures van persoon-lijkheidsvorming die heel nuttig zijn voor onze jongeren. Als we die brochures moeten laten drukken zonder hulp dan wordt dat zo duur dat ze dat toch niet aankunnen om te kopen. Zo kunnen we de aankoopprijs laag houden zodat ze het toch aankunnen.
Voor de herdruk van ‘Lucidit- 2’ in “lingala” (de taal van hier) op 500 exemplaren is dat 30.166 ft. en voor de herdruk van ‘Mission d’Aimer’ op 500 exemplaren is dat 27.600 ft. Dus een totaal van 57.755 ft. De som die u gestort hebt is dus praktisch voldoende om die 2 herdrukken te realiseren. We heb-ben gekozen voor een herdruk in het lingala voor de persoonlijkheidsvorming van de jongeren, zowat rond de 18 jaar denk ik. Door het feit dat het in de taal van hier is, is het gemakkelijk bevatbaar voor hen en gemakkelijker vertaalbaar in concrete feiten en houdingen. ‘Mission d’Aimer’ is dan voor jonge-ren die al een stap verder staan en op de drempel van het leven staan, waar ze zich willen engageren in de wereld van morgen met een “mission d’aimer”.
Ik ben ervan overtuigd dat Frans Overlaet u nog andere details heeft verteld over de inhoud en de be-doeling van deze brochures.
In de hoop dat deze enkele lijntjes u en de anderen van de Brug een zeker inzicht hebben gegeven van wat er met uw bijdrage mogelijk werd voor ecu groep jongeren. Mijn echte waardering.
Heel hartelijk.

Correspondent: Fred Verbeeck